Generale Synode Christelijke Gereformeerde Kerken 2024

[Evangelist]

Ik ben benieuwd wat jullie van het thema van de bidstond van as zaterdag vinden?

“We weten het niet, maar we weten bij Wie we moeten zijn.

Ik hoorde iemand zeggen: Huh? Hoezo we weten het niet? We weten het wel. Namelijk dat we ons moeten bekeren van eigenzinnigheid.

In diverse gemeenten gaat men niet mee met deze bidstond. Ik begrijp dat wel.
Allereerst is er al een kerkordelijk argument. Maar ook het exegetisch argument kan genoemd worden.
Ik las ergens nav het thema '‘Wij weten het niet, maar we weten bij Wie we moeten zijn’. (2 Kron 20) : "In een dergelijke situatie past niet allereerst de belijdenis “wij weten het niet”, maar een duidelijke oproep tot bekering. (..) Wanneer die bekering uitblijft, is ook het tweede deel van het thema (“maar we weten bij Wie we moeten zijn”) niet passend."

Hoewel zeer pijnlijk, begrijp ik dit volkomen. ‘Wij weten het niet…’ Is dat nu echt een goede voorstelling van zaken? Als het ecclesiologische rapport kerk-zijn, wat in 2022 unaniem door de synode de kerken ingestuurd is, werkelijk serieus zou zijn genomen, dan hoefde deze vraag in het geheel geen vraag te zijn. Er zijn tal van oorzaken van het uiteengroeien te noemen, maar dat alles op haren en snaren is gekomen, heeft 1 op 1 te maken met voortgaande verbreking van de broederband door vrouwen in de ambten te bevestigen, en ander beleid rond homoseksualiteit te initiëren. M.a.w.: Wij weten heel goed waar deze crisis vandaan komt. En wij weten bovendien ook dat dit aan beide zijden in de kerken zo principieel ligt, dat dit ook niet meer gaat veranderen.

Citaat uit de brief waar @HHR naar verwijst:
“Zwaarder weegt echter het inhoudelijke bezwaar tegen het gekozen thema van de
bidstond. Het thema verwijst naar de geschiedenis van 2 Kronieken 20, waar koning
Josafat en het volk van Juda in grote nood verkeren vanwege een overmacht aan vijanden.
Josafat belijdt zijn afhankelijkheid van de Heere en bidt om Gods recht en hulp.
De kerkenraad acht het echter ongepast om deze situatie te vergelijken met de huidige
situatie binnen de Christelijke Gereformeerde Kerken. Er is geen sprake van een
overmacht aan vijanden van buitenaf, maar van problemen van binnenuit, gekenmerkt
door ongehoorzaamheid aan de kerkorde en woordbreuk ten aanzien van genomen
synodale. In een dergelijke situatie past niet allereerst de belijdenis “wij weten het niet”,
maar een duidelijke oproep tot bekering.
Die oproep tot bekering is door de synode 2019–2022 gedaan in het rapport kerk-zijn en is
door de synode 2024–2025 in maart 2025 nadrukkelijk herhaald. In plaats van gehoor te
geven aan deze oproep is echter gebleken dat meer Christelijke Gereformeerde Kerken
zijn overgegaan tot ongehoorzaamheid aan de kerkorde en aan besluiten die op grond van
Schrift en belijdenis zijn genomen. Daarmee komt niet slechts de kerkelijke orde, maar
het gezag van de Schrift zelf in het geding. Er is dan ook sprake van voortgaande en zich
uitbreidende ongehoorzaamheid en woordbreuk, die haaks staat op de oproep tot bekering.
Het eerste deel van het gekozen thema (“Wij weten het niet”) doet daarom geen recht aan
de werkelijkheid. We weten heel goed hoe de huidige situatie is ontstaan en ook hoe een
uitweg mogelijk is: door samen terug te keren, ons te bekeren en deze doodlopende weg
te verlaten, zoals ook verwoord in het rapport kerk-zijn.
Het thema zou alleen passen wanneer gezocht wordt naar oplossingen waarin
ongehoorzaamheid, woordbreuk en het nalaten van de kerkelijke tucht zouden kunnen
voortbestaan. Dat kan en mag echter niet in de kerk van Christus; daar hoort bekering
centraal te staan.“

[DDD]

Wellicht kan de auteur van de brief een bidstond beleggen onder het thema: "Wij weten het beter."

Dan bidt ieder tot zijn eigengemaakte God.

Voor vrijwel iedereen zal toch duidelijk zijn dat het thema ziet op het niet weten hoe het verder moet. Maar daar hebben de mensen die het beter weten gewoonlijk niet zoveel verlegenheid mee.

[MidMid]

Ik ben benieuwd wat jullie van het thema van de bidstond van as zaterdag vinden?

“We weten het niet, maar we weten bij Wie we moeten zijn.

Ik hoorde iemand zeggen: Huh? Hoezo we weten het niet? We weten het wel. Namelijk dat we ons moeten bekeren van eigenzinnigheid.

In diverse gemeenten gaat men niet mee met deze bidstond. Ik begrijp dat wel.
Allereerst is er al een kerkordelijk argument. Maar ook het exegetisch argument kan genoemd worden.
Ik las ergens nav het thema '‘Wij weten het niet, maar we weten bij Wie we moeten zijn’. (2 Kron 20) : "In een dergelijke situatie past niet allereerst de belijdenis “wij weten het niet”, maar een duidelijke oproep tot bekering. (..) Wanneer die bekering uitblijft, is ook het tweede deel van het thema (“maar we weten bij Wie we moeten zijn”) niet passend."

Hoewel zeer pijnlijk, begrijp ik dit volkomen. ‘Wij weten het niet…’ Is dat nu echt een goede voorstelling van zaken? Als het ecclesiologische rapport kerk-zijn, wat in 2022 unaniem door de synode de kerken ingestuurd is, werkelijk serieus zou zijn genomen, dan hoefde deze vraag in het geheel geen vraag te zijn. Er zijn tal van oorzaken van het uiteengroeien te noemen, maar dat alles op haren en snaren is gekomen, heeft 1 op 1 te maken met voortgaande verbreking van de broederband door vrouwen in de ambten te bevestigen, en ander beleid rond homoseksualiteit te initiëren. M.a.w.: Wij weten heel goed waar deze crisis vandaan komt. En wij weten bovendien ook dat dit aan beide zijden in de kerken zo principieel ligt, dat dit ook niet meer gaat veranderen.

Citaat uit de brief waar @HHR naar verwijst:
“Zwaarder weegt echter het inhoudelijke bezwaar tegen het gekozen thema van de
bidstond. Het thema verwijst naar de geschiedenis van 2 Kronieken 20, waar koning
Josafat en het volk van Juda in grote nood verkeren vanwege een overmacht aan vijanden.
Josafat belijdt zijn afhankelijkheid van de Heere en bidt om Gods recht en hulp.
De kerkenraad acht het echter ongepast om deze situatie te vergelijken met de huidige
situatie binnen de Christelijke Gereformeerde Kerken. Er is geen sprake van een
overmacht aan vijanden van buitenaf, maar van problemen van binnenuit, gekenmerkt
door ongehoorzaamheid aan de kerkorde en woordbreuk ten aanzien van genomen
synodale. In een dergelijke situatie past niet allereerst de belijdenis “wij weten het niet”,
maar een duidelijke oproep tot bekering.
Die oproep tot bekering is door de synode 2019–2022 gedaan in het rapport kerk-zijn en is
door de synode 2024–2025 in maart 2025 nadrukkelijk herhaald. In plaats van gehoor te
geven aan deze oproep is echter gebleken dat meer Christelijke Gereformeerde Kerken
zijn overgegaan tot ongehoorzaamheid aan de kerkorde en aan besluiten die op grond van
Schrift en belijdenis zijn genomen. Daarmee komt niet slechts de kerkelijke orde, maar
het gezag van de Schrift zelf in het geding. Er is dan ook sprake van voortgaande en zich
uitbreidende ongehoorzaamheid en woordbreuk, die haaks staat op de oproep tot bekering.
Het eerste deel van het gekozen thema (“Wij weten het niet”) doet daarom geen recht aan
de werkelijkheid. We weten heel goed hoe de huidige situatie is ontstaan en ook hoe een
uitweg mogelijk is: door samen terug te keren, ons te bekeren en deze doodlopende weg
te verlaten, zoals ook verwoord in het rapport kerk-zijn.
Het thema zou alleen passen wanneer gezocht wordt naar oplossingen waarin
ongehoorzaamheid, woordbreuk en het nalaten van de kerkelijke tucht zouden kunnen
voortbestaan. Dat kan en mag echter niet in de kerk van Christus; daar hoort bekering
centraal te staan.“

Dit staat of valt toch met de juistheid van de koppeling bij deze bewering?!

'Het eerste deel van het gekozen thema (“Wij weten het niet”) doet daarom geen recht aan de werkelijkheid. We weten heel goed hoe de huidige situatie is ontstaan en ook hoe een uitweg mogelijk is: door samen terug te keren, ons te bekeren en deze doodlopende weg te verlaten, zoals ook verwoord in het rapport kerk-zijn.'

Zo heb ik het 'Wij weten het niet' totaal niet gelezen en 't is maar de vraag of het wel zo bedoeld is.
'Wij weten het niet' zie ik als een uiting van onvermogen om hier als kerken uit te komen.
Daarmee wordt nauw aangesloten bij de laatste GS die het niet meer wist en ervoor koos voortijdig de vergadering te sluiten.

'Het thema zou alleen passen wanneer gezocht wordt naar oplossingen...'

Zoals eerder gezegd, vind ik het zeer juist dat er de vinger bij gelegd wordt dat er ook een tijd is van stoppen met hard zwoegen om tot oplossingen te komen. Van de handen vouwen in plaats van maar te werken, knapt een kerk altijd op. Die reflex van weer zelf willen handelen en daar de oplossing van verwachting, staat een stuk verder af bij mijn beeld van maar een begin van een oplossing, dan de bidstond.

Echt een gemiste kans om met allerlei vrome praat dit als deel van de kerken af te wijzen.

[rhadders]

Van harte mee eens. De onzekerheid dat je niet weet welke kant het uitgaat kan grote zorgen geven. Goed leiderschap lost dat niet helemaal op, maar helpt wel. Daarom ben ik ook wel een tikkeltje jaloers op Rijnsburg

Denk dat wij maar een coalitieakkoord moeten schrijven. Onderwerpen o.a. :
1. TUA gezamenlijk met 2 curatoria
2. Kerkelijk bureau kan voorlopig ook gezamenlijk bekostigd worden.
3. Zendingswerkers en MDW’ers. Moet oplossing voor gevonden worden maar mogen niet de dupe worden van deze crisis.
4. Taakgroep/bijstand voor gemeenten die niet in hun geheel een keuze kunnen maken.
5. Emeritikas gezamenlijk blijven bekostigen.
6. Voorlopig een permanent overkoepelend overlegorgaan instellen. Juridische, financiële en bestuurlijke bemensing.
7. Bespreken mogelijkheden kanselruil en het uitwisselen van attestaties.
Enz.

Dit vastleggen voor een periode van 5 jaar waarna de ontvlechting indien gewenst volledig kan worden doorgezet.
En vooral geen ruzie over naam enz. Gewoon helemaal geen ruzie.

Komt dit niet neer op het federatieve model dat eerder is voorgesteld?

En wat maakt dan dat dít (geestelijk gezien) wel kan, maar het huidige verband niet? Immers, predikanten worden erkend (kanselruil), gemeenten (attestaties), opleiding (tua), de evangelieprediking (zendingswerkers)...

1. Het coalitieakkoord moet nog geschreven worden. Jij gaat al uit van uitkomsten.
2. Dit lijkt mij noodzakelijk om een nette overgangsperiode te creëren. Het is dus geen permanente situatie maar voor bv 5 jaar. Hoe het daarna zich ontwikkeld weten we niet terwijl wij wel daarover onze verschillende gedachten hebben. Mijn verwachting is dat Hoogeveen in die 5 jaar nauwer gaat samenleven met de NGK en misschien zelfs volkomen gaat fuseren.
Ik hoop trouwens dat mijn verwachting er volkomen naast zit.

Eens dat in mijn voorstel de overgangssituatie gaat lijken op A/B model met enige variatie. Er is één bestuurlijk overkoepelend orgaan maar voor de meerdere vergaderingen is het een gescheiden optrekken.

We delen een geschiedenis van meer dan 125 jaar. Dan is een kille scheiding toch niet wat we willen?

Ik wil helemaal geen scheiding, laat staan een kille...
Overigens denk ik dat je verwachting realistisch is. Er is een aanzienlijk deel in het kerkverband - waarschijnlijk ook met name de jongere generatie - dat er moeite mee heeft dat de CGK de laatste jaren juist een meer separatistische houding heeft ingenomen (ten opzichte van theologische universiteiten, kerkverbanden, enz.). Voor mij persoonlijk is het ook geen schrikbeeld. Waarom zou dat ook?

[huisman]

Denk dat wij maar een coalitieakkoord moeten schrijven. Onderwerpen o.a. :
1. TUA gezamenlijk met 2 curatoria
2. Kerkelijk bureau kan voorlopig ook gezamenlijk bekostigd worden.
3. Zendingswerkers en MDW’ers. Moet oplossing voor gevonden worden maar mogen niet de dupe worden van deze crisis.
4. Taakgroep/bijstand voor gemeenten die niet in hun geheel een keuze kunnen maken.
5. Emeritikas gezamenlijk blijven bekostigen.
6. Voorlopig een permanent overkoepelend overlegorgaan instellen. Juridische, financiële en bestuurlijke bemensing.
7. Bespreken mogelijkheden kanselruil en het uitwisselen van attestaties.
Enz.

Dit vastleggen voor een periode van 5 jaar waarna de ontvlechting indien gewenst volledig kan worden doorgezet.
En vooral geen ruzie over naam enz. Gewoon helemaal geen ruzie.

Komt dit niet neer op het federatieve model dat eerder is voorgesteld?

En wat maakt dan dat dít (geestelijk gezien) wel kan, maar het huidige verband niet? Immers, predikanten worden erkend (kanselruil), gemeenten (attestaties), opleiding (tua), de evangelieprediking (zendingswerkers)...

1. Het coalitieakkoord moet nog geschreven worden. Jij gaat al uit van uitkomsten.
2. Dit lijkt mij noodzakelijk om een nette overgangsperiode te creëren. Het is dus geen permanente situatie maar voor bv 5 jaar. Hoe het daarna zich ontwikkeld weten we niet terwijl wij wel daarover onze verschillende gedachten hebben. Mijn verwachting is dat Hoogeveen in die 5 jaar nauwer gaat samenleven met de NGK en misschien zelfs volkomen gaat fuseren.
Ik hoop trouwens dat mijn verwachting er volkomen naast zit.

Eens dat in mijn voorstel de overgangssituatie gaat lijken op A/B model met enige variatie. Er is één bestuurlijk overkoepelend orgaan maar voor de meerdere vergaderingen is het een gescheiden optrekken.

We delen een geschiedenis van meer dan 125 jaar. Dan is een kille scheiding toch niet wat we willen?

Ik wil helemaal geen scheiding, laat staan een kille...
Overigens denk ik dat je verwachting realistisch is. Er is een aanzienlijk deel in het kerkverband - waarschijnlijk ook met name de jongere generatie - dat er moeite mee heeft dat de CGK de laatste jaren juist een meer separatistische houding heeft ingenomen (ten opzichte van theologische universiteiten, kerkverbanden, enz.). Voor mij persoonlijk is het ook geen schrikbeeld. Waarom zou dat ook?

Voor mij wel omdat de besluiten van de NGK over de twee thema’s (v&a en homoseksueel samenleven) zijn gebaseerd op een totaal anders lezen van de Schrift en in deze besluiten het Schriftgezag onderuit is gehaald. Daarom hoop ik voor de Hoogeveense kerken dat het niet tot een fusie met de NGK komt. Dat zal trouwens opnieuw tot een scheiding binnen de Hoogeveen kerken leiden. Ik sprak een ouderling uit een samenwerkingsgemeente met vrouwen in het ambt. Hij zei dat als zijn kerkenraad zou besluiten om NGK te worden hij de gemeente zou verlaten vanwege de NGK besluiten rondom homoseksualiteit.
Het is best ingewikkeld voor Rijnsburg maar ook voor Hoogeveen. Daarom is bidden noodzakelijk en als dat gezamenlijk niet kan dan maar zoals het liedje het zingt: Jij in jouw klein hoekje en ik in ‘t mijn.
Laten we dan in dat hoekje maar bidden met de woorden van Daniël 9 : 4-19 en in de houding van Daniël 9 : 3

[MidMid]

Voor mij wel omdat de besluiten van de NGK over de twee thema’s (v&a en homoseksueel samenleven) zijn gebaseerd op een totaal anders lezen van de Schrift en in deze besluiten het Schriftgezag onderuit is gehaald. Daarom hoop ik voor de Hoogeveense kerken dat het niet tot een fusie met de NGK komt. Dat zal trouwens opnieuw tot een scheiding binnen de Hoogeveen kerken leiden. Ik sprak een ouderling uit een samenwerkingsgemeente met vrouwen in het ambt. Hij zei dat als zijn kerkenraad zou besluiten om NGK te worden hij de gemeente zou verlaten vanwege de NGK besluiten rondom homoseksualiteit.
Het is best ingewikkeld voor Rijnsburg maar ook voor Hoogeveen. Daarom is bidden noodzakelijk en als dat gezamenlijk niet kan dan maar zoals het liedje het zingt: Jij in jouw klein hoekje en ik in ‘t mijn.
Laten we dan in dat hoekje maar bidden met de woorden van Daniël 9 : 4-19 en in de houding van Daniël 9 : 3

Als samen bidden niet meer kan, denk ik eerder aan de verzen om Mattheüs 18:20 heen. Hoe kan je van zo'n verdeeld gebed ooit zegen verwachten!?
Dit valt mij echt verdrietig tegen; in argumentatie, maar bovenal in geestelijke houding.

[huisman]

Voor mij wel omdat de besluiten van de NGK over de twee thema’s (v&a en homoseksueel samenleven) zijn gebaseerd op een totaal anders lezen van de Schrift en in deze besluiten het Schriftgezag onderuit is gehaald. Daarom hoop ik voor de Hoogeveense kerken dat het niet tot een fusie met de NGK komt. Dat zal trouwens opnieuw tot een scheiding binnen de Hoogeveen kerken leiden. Ik sprak een ouderling uit een samenwerkingsgemeente met vrouwen in het ambt. Hij zei dat als zijn kerkenraad zou besluiten om NGK te worden hij de gemeente zou verlaten vanwege de NGK besluiten rondom homoseksualiteit.
Het is best ingewikkeld voor Rijnsburg maar ook voor Hoogeveen. Daarom is bidden noodzakelijk en als dat gezamenlijk niet kan dan maar zoals het liedje het zingt: Jij in jouw klein hoekje en ik in ‘t mijn.
Laten we dan in dat hoekje maar bidden met de woorden van Daniël 9 : 4-19 en in de houding van Daniël 9 : 3

Als samen bidden niet meer kan, denk ik eerder aan de verzen om Mattheüs 18:20 heen. Hoe kan je van zo'n verdeeld gebed ooit zegen verwachten!?
Dit valt mij echt verdrietig tegen; in argumentatie, maar bovenal in geestelijke houding.

Toch is het ingewikkeld. Zou Lelystad hetzelfde bidden als Katwijk? Ik noem 2 willekeurige gemeenten uit de flanken. Is de geestelijke houding die van Daniel 9?
Wat ik zonde noem vindt mijn mede-bidder een zegen. Dat is toch verdeeld bidden ook al organiseer je het gebed voor het hele kerkverband?
Hoe los jij dit persoonlijk op?

[helma]

Ik heb dat inderdaad ervaren bij een eerdere gebedsbijeenkomst voor de kerk (voor een van de laatste synodes) Dat vond ik echt ingewikkeld.

Als twee mensen samenstemmen over een zaak..
Mattheüs 18:19-20
Maar is dit wel samenstemmen? Als je zo'n verschillend uitgangspunt hebt...

Ik heb de laatste tijd zoveel schamperheid gehoord dat ik een blokkade ervaar om samen te bidden. Dat haalt bij mij ook niet het beste naar boven...
Dan zullen we inderdaad éérst samen moeten buigen en ónze schuld belijden.

En dan is het niet dat je niet samen wilt bidden, maar een verdrietig niet kunnen.

[MidMid]

Voor mij wel omdat de besluiten van de NGK over de twee thema’s (v&a en homoseksueel samenleven) zijn gebaseerd op een totaal anders lezen van de Schrift en in deze besluiten het Schriftgezag onderuit is gehaald. Daarom hoop ik voor de Hoogeveense kerken dat het niet tot een fusie met de NGK komt. Dat zal trouwens opnieuw tot een scheiding binnen de Hoogeveen kerken leiden. Ik sprak een ouderling uit een samenwerkingsgemeente met vrouwen in het ambt. Hij zei dat als zijn kerkenraad zou besluiten om NGK te worden hij de gemeente zou verlaten vanwege de NGK besluiten rondom homoseksualiteit.
Het is best ingewikkeld voor Rijnsburg maar ook voor Hoogeveen. Daarom is bidden noodzakelijk en als dat gezamenlijk niet kan dan maar zoals het liedje het zingt: Jij in jouw klein hoekje en ik in ‘t mijn.
Laten we dan in dat hoekje maar bidden met de woorden van Daniël 9 : 4-19 en in de houding van Daniël 9 : 3

Als samen bidden niet meer kan, denk ik eerder aan de verzen om Mattheüs 18:20 heen. Hoe kan je van zo'n verdeeld gebed ooit zegen verwachten!?
Dit valt mij echt verdrietig tegen; in argumentatie, maar bovenal in geestelijke houding.

Toch is het ingewikkeld. Zou Lelystad hetzelfde bidden als Katwijk? Ik noem 2 willekeurige gemeenten uit de flanken. Is de geestelijke houding die van Daniel 9?
Wat ik zonde noem vindt mijn mede-bidder een zegen. Dat is toch verdeeld bidden ook al organiseer je het gebed voor het hele kerkverband?
Hoe los jij dit persoonlijk op?

Is de fout niet dat je uitgaat van het idee ergens om te moeten bidden? Daar krijg ik de gedachte bij alsof we de Heere opties voorleggen ter goedkeuring.

Het hele idee is toch om samen uit te spreken dat wij geen uitkomst meer zien. Dat het ons aan vermogen ontbreekt elkaar te bereiken. Dat al ons werken gefaald heeft. En dat we daar allen schuld aan hebben. Moet er meer worden gebeden dan dit gebed? Met de vraag daarbij 'Heere leer ons wat wij bidden moeten.'

Dat zouden Katwijk, Zwolle, Veenendaal Bethel & Pniel toch samen moeten kunnen bidden?

[huisman]

Voor mij wel omdat de besluiten van de NGK over de twee thema’s (v&a en homoseksueel samenleven) zijn gebaseerd op een totaal anders lezen van de Schrift en in deze besluiten het Schriftgezag onderuit is gehaald. Daarom hoop ik voor de Hoogeveense kerken dat het niet tot een fusie met de NGK komt. Dat zal trouwens opnieuw tot een scheiding binnen de Hoogeveen kerken leiden. Ik sprak een ouderling uit een samenwerkingsgemeente met vrouwen in het ambt. Hij zei dat als zijn kerkenraad zou besluiten om NGK te worden hij de gemeente zou verlaten vanwege de NGK besluiten rondom homoseksualiteit.
Het is best ingewikkeld voor Rijnsburg maar ook voor Hoogeveen. Daarom is bidden noodzakelijk en als dat gezamenlijk niet kan dan maar zoals het liedje het zingt: Jij in jouw klein hoekje en ik in ‘t mijn.
Laten we dan in dat hoekje maar bidden met de woorden van Daniël 9 : 4-19 en in de houding van Daniël 9 : 3

Als samen bidden niet meer kan, denk ik eerder aan de verzen om Mattheüs 18:20 heen. Hoe kan je van zo'n verdeeld gebed ooit zegen verwachten!?
Dit valt mij echt verdrietig tegen; in argumentatie, maar bovenal in geestelijke houding.

Toch is het ingewikkeld. Zou Lelystad hetzelfde bidden als Katwijk? Ik noem 2 willekeurige gemeenten uit de flanken. Is de geestelijke houding die van Daniel 9?
Wat ik zonde noem vindt mijn mede-bidder een zegen. Dat is toch verdeeld bidden ook al organiseer je het gebed voor het hele kerkverband?
Hoe los jij dit persoonlijk op?

Is de fout niet dat je uitgaat van het idee ergens om te moeten bidden? Daar krijg ik de gedachte bij alsof we de Heere opties voorleggen ter goedkeuring.

Het hele idee is toch om samen uit te spreken dat wij geen uitkomst meer zien. Dat het ons aan vermogen ontbreekt elkaar te bereiken. Dat al ons werken gefaald heeft. En dat we daar allen schuld aan hebben. Moet er meer worden gebeden dan dit gebed? Met de vraag daarbij 'Heere leer ons wat wij bidden moeten.'

Dat zouden Katwijk, Zwolle, Veenendaal Bethel & Pniel toch samen moeten kunnen bidden?

Persoonlijk kan ik dat en hebben we dat ook gedaan in onze commissie. Landelijk dit organiseren vind ik echt lastig. Wij hadden afgelopen zondag een indringende preek over Zondag 49 over de derde bede ‘ Uw wil geschiedde, gelijk in den hemel, alzo ook op de aarde’. Wat is Gods wil in deze? Een verwijstekst is Romeinen 12 : 2. En wordt dezer wereld niet gelijkvormig; maar wordt veranderd door de vernieuwing uws gemoeds, opdat gij moogt beproeven, welke de goede, en welbehagelijke en volmaakte wil van God zij.
Beste @MidMid dat is nu persoonlijk mijn worsteling met ons kerkverband. Ik geloof dat wij met het afwijken van v&a en homoseksueel samenleven deze wereld wel gelijkvormig worden en dus tegen Gods wil is. Dat is het gewetensprobleem wat ik en vele anderen met mij heb. Daarom is voor mij dit georganiseerde gebed ingewikkeld. Dat heeft niets met persoonlijke verhoudingen te maken. Wij verschillen maar ik zou samen met jou op mijn knieën gaan om samen te bidden.

[rhadders]

Komt dit niet neer op het federatieve model dat eerder is voorgesteld?

En wat maakt dan dat dít (geestelijk gezien) wel kan, maar het huidige verband niet? Immers, predikanten worden erkend (kanselruil), gemeenten (attestaties), opleiding (tua), de evangelieprediking (zendingswerkers)...

1. Het coalitieakkoord moet nog geschreven worden. Jij gaat al uit van uitkomsten.
2. Dit lijkt mij noodzakelijk om een nette overgangsperiode te creëren. Het is dus geen permanente situatie maar voor bv 5 jaar. Hoe het daarna zich ontwikkeld weten we niet terwijl wij wel daarover onze verschillende gedachten hebben. Mijn verwachting is dat Hoogeveen in die 5 jaar nauwer gaat samenleven met de NGK en misschien zelfs volkomen gaat fuseren.
Ik hoop trouwens dat mijn verwachting er volkomen naast zit.

Eens dat in mijn voorstel de overgangssituatie gaat lijken op A/B model met enige variatie. Er is één bestuurlijk overkoepelend orgaan maar voor de meerdere vergaderingen is het een gescheiden optrekken.

We delen een geschiedenis van meer dan 125 jaar. Dan is een kille scheiding toch niet wat we willen?

Ik wil helemaal geen scheiding, laat staan een kille...
Overigens denk ik dat je verwachting realistisch is. Er is een aanzienlijk deel in het kerkverband - waarschijnlijk ook met name de jongere generatie - dat er moeite mee heeft dat de CGK de laatste jaren juist een meer separatistische houding heeft ingenomen (ten opzichte van theologische universiteiten, kerkverbanden, enz.). Voor mij persoonlijk is het ook geen schrikbeeld. Waarom zou dat ook?

Voor mij wel omdat de besluiten van de NGK over de twee thema’s (v&a en homoseksueel samenleven) zijn gebaseerd op een totaal anders lezen van de Schrift en in deze besluiten het Schriftgezag onderuit is gehaald. Daarom hoop ik voor de Hoogeveense kerken dat het niet tot een fusie met de NGK komt. Dat zal trouwens opnieuw tot een scheiding binnen de Hoogeveen kerken leiden. Ik sprak een ouderling uit een samenwerkingsgemeente met vrouwen in het ambt. Hij zei dat als zijn kerkenraad zou besluiten om NGK te worden hij de gemeente zou verlaten vanwege de NGK besluiten rondom homoseksualiteit.
Het is best ingewikkeld voor Rijnsburg maar ook voor Hoogeveen. Daarom is bidden noodzakelijk en als dat gezamenlijk niet kan dan maar zoals het liedje het zingt: Jij in jouw klein hoekje en ik in ‘t mijn.
Laten we dan in dat hoekje maar bidden met de woorden van Daniël 9 : 4-19 en in de houding van Daniël 9 : 3

Ik begrijp je, maar door te spreken over 'anders lezen' en zeker 'schriftgezag' wordt het allemaal zo intentioneel. Alsof men bewust de Schrift anders uitlegt. En ja, dan is het logisch dat dit wordt veroordeeld. Maar de werkelijkheid is anders. Men verstaat de Schrift oprecht anders. Daarmee zeg ik niet of dit een goed of slecht verstaan is, maar wel dat men oprecht wil luisteren naar wat de Schrift zegt. Daarop past naar mijn mening geen reactie van veroordeling, maar van geduld en onderwijzing. Die houding mis ik. We kijken naar of men wel het goede denkt, maar de Schrift leert dat God het hart aanziet. Laat ons daar op gericht zijn.

En natuurlijk begrijp ik de zorgen over het veranderende denken rondom 'man en vrouw', daar doe ik niets aan af. Ik begrijp de moeite van de ouderling die je gesproken hebt, maar 'de gemeente verlaten' is ook niet per se het juiste. De gedachte is immers dat je nu eenmaal bij de gemeente hoort - zoals je je ook niet kunt onttrekken aan het volk van God. Blijf, zoals Daniël waar je naar verwijst, op je post. Blijf bidden en getuigen. Tot dat niet meer kán - maar daar is in deze situatie geen sprake van.