Christelijke Gereformeerde Kerken

[merel]

En laat dit nu binnen bepaalde kringen, zoals de GKv een onbespreekbaar onderwerp zijn (geweest). Ik ken veel mensen uit de GKv die zonder vragen zijn opgegroeid, braaf belijdenis hebben gedaan op hun 18e en vervolgens op de universiteit tot de ontdekking kwamen dat de wereld groter was dan zij geleerd hebben. Vervolgens zijn zij allemaal hun geloof kwijt geraakt.
Het al dan niet letterlijk geloven in de schepping maakt mijns inziens helemaal niet uit voor het geloof. Het gaat om het sterven en de opstanding van Jezus en wij hebben daarvan ooggetuigen. Daar draait het om en niet of of Adam en Eva wel/niet zijn ontstaan.

Is de opstanding wel historisch en letterlijk?

Zeker, daarvan hebben we ooggetuigen die getuigen wat ze gezien hebben.

[rhadders]

En laat dit nu binnen bepaalde kringen, zoals de GKv een onbespreekbaar onderwerp zijn (geweest). Ik ken veel mensen uit de GKv die zonder vragen zijn opgegroeid, braaf belijdenis hebben gedaan op hun 18e en vervolgens op de universiteit tot de ontdekking kwamen dat de wereld groter was dan zij geleerd hebben. Vervolgens zijn zij allemaal hun geloof kwijt geraakt.
Het al dan niet letterlijk geloven in de schepping maakt mijns inziens helemaal niet uit voor het geloof. Het gaat om het sterven en de opstanding van Jezus en wij hebben daarvan ooggetuigen. Daar draait het om en niet of of Adam en Eva wel/niet zijn ontstaan.

Wat je beschrijft, herken ik: in de praktijk geloven veel christenen wel in de historische opstanding maar niet in een historische Adam. Toch wil ik dat 'het maakt helemaal niet uit' betwisten.

Juist als je wetenschap waardeert, besef je dat je niet verschillende spelregels kunt hanteren van 'bijbellezen'. De vraag is namelijk: op basis waarvan neem je het ene bijbelverhaal als historisch aan en het andere niet? Omdat de wetenschap Genesis 1-2 weerlegt? Maar wat doe je dan met diezelfde wetenschap die minstens zo kritisch is over een lichamelijke opstanding?

Bovendien zijn de onderwerpen inhoudelijk met elkaar verweven. Paulus vergelijkt Adam en Christus als twee werkelijke figuren: 'door één mens is de zonde in de wereld gekomen' (Rom. 5), en 'zoals allen sterven in Adam, zo zullen allen levend gemaakt worden in Christus' (1 Kor. 15). Lucas traceert Jezus' stamboom terug tot Adam, in dezelfde lijst als Abraham en David. Als Adam in die reeks symbolisch is, hoe lees je dan de rest?

Mijn punt is niet dat je het gezag van de Bijbel ontkent - dat trek ik niet in twijfel. Maar ik denk dat je onbewust verschillende maatstaven hanteert bij vergelijkbare teksten.

[Groepscirkel]

En laat dit nu binnen bepaalde kringen, zoals de GKv een onbespreekbaar onderwerp zijn (geweest). Ik ken veel mensen uit de GKv die zonder vragen zijn opgegroeid, braaf belijdenis hebben gedaan op hun 18e en vervolgens op de universiteit tot de ontdekking kwamen dat de wereld groter was dan zij geleerd hebben. Vervolgens zijn zij allemaal hun geloof kwijt geraakt.
Het al dan niet letterlijk geloven in de schepping maakt mijns inziens helemaal niet uit voor het geloof. Het gaat om het sterven en de opstanding van Jezus en wij hebben daarvan ooggetuigen. Daar draait het om en niet of of Adam en Eva wel/niet zijn ontstaan.

Is de opstanding wel historisch en letterlijk?

Zeker, daarvan hebben we ooggetuigen die getuigen wat ze gezien hebben.

Welke getuigen hebben we van de opstanding?
Ik zie wel getuigen van de verschijningen en van het lege graf, enz. Niet van de opstanding.

Zo kan je doorgaan. Het punt is op basis van welk argument je de ene geschiedenis wel en de andere geschiedenis niet historisch-letterlijk neemt. Als "getuigen" het uitgangspunt zijn, die zeker zijn waarde hebben, dan kan ik Genesis 1 ook daarmee onderbouwen. Jezus was immers ook Getuige van de schepping en van het eerste mensenpaar. Hij spreekt in het Nieuwe Testament over die historische werkelijkheid. Getuigebewijs?

[MidMid]

En laat dit nu binnen bepaalde kringen, zoals de GKv een onbespreekbaar onderwerp zijn (geweest). Ik ken veel mensen uit de GKv die zonder vragen zijn opgegroeid, braaf belijdenis hebben gedaan op hun 18e en vervolgens op de universiteit tot de ontdekking kwamen dat de wereld groter was dan zij geleerd hebben. Vervolgens zijn zij allemaal hun geloof kwijt geraakt.
Het al dan niet letterlijk geloven in de schepping maakt mijns inziens helemaal niet uit voor het geloof. Het gaat om het sterven en de opstanding van Jezus en wij hebben daarvan ooggetuigen. Daar draait het om en niet of of Adam en Eva wel/niet zijn ontstaan.

Meen je die laatste zin serieus?
Hoe zie je dan de moederbelofte?

https://www.eo.nl/artikel/cees-dekker-d ... id-van-god

Mooi interview, zoals het daar staat, herken ik er veel in van hoe ik de eerste hoofdstukken van de Bijbel lees.

[rhadders]

En laat dit nu binnen bepaalde kringen, zoals de GKv een onbespreekbaar onderwerp zijn (geweest). Ik ken veel mensen uit de GKv die zonder vragen zijn opgegroeid, braaf belijdenis hebben gedaan op hun 18e en vervolgens op de universiteit tot de ontdekking kwamen dat de wereld groter was dan zij geleerd hebben. Vervolgens zijn zij allemaal hun geloof kwijt geraakt.
Het al dan niet letterlijk geloven in de schepping maakt mijns inziens helemaal niet uit voor het geloof. Het gaat om het sterven en de opstanding van Jezus en wij hebben daarvan ooggetuigen. Daar draait het om en niet of of Adam en Eva wel/niet zijn ontstaan.

Is de opstanding wel historisch en letterlijk?

Zeker, daarvan hebben we ooggetuigen die getuigen wat ze gezien hebben.

Maar waarom geloof je hun getuigenis wél? Je was er zelf niet bij, je neemt aan wat zij schrijven.
En daarbij: het is toch de Heilige Geest die hen inspireerde tot het schrijven van de tekst? Dat is toch dezelfde Geest die Mozes inspireerde?

En laat dit nu binnen bepaalde kringen, zoals de GKv een onbespreekbaar onderwerp zijn (geweest). Ik ken veel mensen uit de GKv die zonder vragen zijn opgegroeid, braaf belijdenis hebben gedaan op hun 18e en vervolgens op de universiteit tot de ontdekking kwamen dat de wereld groter was dan zij geleerd hebben. Vervolgens zijn zij allemaal hun geloof kwijt geraakt.
Het al dan niet letterlijk geloven in de schepping maakt mijns inziens helemaal niet uit voor het geloof. Het gaat om het sterven en de opstanding van Jezus en wij hebben daarvan ooggetuigen. Daar draait het om en niet of of Adam en Eva wel/niet zijn ontstaan.

Meen je die laatste zin serieus?
Hoe zie je dan de moederbelofte?

https://www.eo.nl/artikel/cees-dekker-d ... id-van-god

Ik zie Cees Dekker als een broeder, laat dat gezegd zijn. Ik deel ook helemaal zijn verwondering. Maar ik ga niet mee in wat hij zegt over Genesis. De volgende uitspraak vind ik treffend:

Ik denk zelf dat op een bepaald moment in de geschiedenis God een mens heeft geroepen, die vervolgens ook in zonde is gevallen. Maar de precieze historische details? We weten het niet.

1. Stel je eens even voor wat Dekker schetst: er was al heel lang een groep mensen en opeens roept God een mens. Nogal... afstandelijk?
2. De precieze historische details weet hij niet? 'We weten het niet' maar genoeg om te weten dat Genesis niet kan kloppen?

[MidMid]

En laat dit nu binnen bepaalde kringen, zoals de GKv een onbespreekbaar onderwerp zijn (geweest). Ik ken veel mensen uit de GKv die zonder vragen zijn opgegroeid, braaf belijdenis hebben gedaan op hun 18e en vervolgens op de universiteit tot de ontdekking kwamen dat de wereld groter was dan zij geleerd hebben. Vervolgens zijn zij allemaal hun geloof kwijt geraakt.
Het al dan niet letterlijk geloven in de schepping maakt mijns inziens helemaal niet uit voor het geloof. Het gaat om het sterven en de opstanding van Jezus en wij hebben daarvan ooggetuigen. Daar draait het om en niet of of Adam en Eva wel/niet zijn ontstaan.

Wat je beschrijft, herken ik: in de praktijk geloven veel christenen wel in de historische opstanding maar niet in een historische Adam. Toch wil ik dat 'het maakt helemaal niet uit' betwisten.

Juist als je wetenschap waardeert, besef je dat je niet verschillende spelregels kunt hanteren van 'bijbellezen'. De vraag is namelijk: op basis waarvan neem je het ene bijbelverhaal als historisch aan en het andere niet? Omdat de wetenschap Genesis 1-2 weerlegt? Maar wat doe je dan met diezelfde wetenschap die minstens zo kritisch is over een lichamelijke opstanding?

Bovendien zijn de onderwerpen inhoudelijk met elkaar verweven. Paulus vergelijkt Adam en Christus als twee werkelijke figuren: 'door één mens is de zonde in de wereld gekomen' (Rom. 5), en 'zoals allen sterven in Adam, zo zullen allen levend gemaakt worden in Christus' (1 Kor. 15). Lucas traceert Jezus' stamboom terug tot Adam, in dezelfde lijst als Abraham en David. Als Adam in die reeks symbolisch is, hoe lees je dan de rest?

Mijn punt is niet dat je het gezag van de Bijbel ontkent - dat trek ik niet in twijfel. Maar ik denk dat je onbewust verschillende maatstaven hanteert bij vergelijkbare teksten.

Misschien dat de oplossing ligt in het besef dat die eerste dagen gaan over momenten waarvan geldt 'Wat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord en in geen mensenhart is opgekomen, dat is wat God bereid heeft voor hen die Hem liefhebben.' Het simpele feit dat er niemand van de mensheid bij aanwezig was, maakt het al een bijzonder stukje geschiedenis.

Dus wat dat betreft kan je prima de knip liggen tussen historisch en niet bij de eerste mens Adam en Eva. Vanaf toen waren er getuigen die hebben (door)verteld.

[rhadders]

En laat dit nu binnen bepaalde kringen, zoals de GKv een onbespreekbaar onderwerp zijn (geweest). Ik ken veel mensen uit de GKv die zonder vragen zijn opgegroeid, braaf belijdenis hebben gedaan op hun 18e en vervolgens op de universiteit tot de ontdekking kwamen dat de wereld groter was dan zij geleerd hebben. Vervolgens zijn zij allemaal hun geloof kwijt geraakt.
Het al dan niet letterlijk geloven in de schepping maakt mijns inziens helemaal niet uit voor het geloof. Het gaat om het sterven en de opstanding van Jezus en wij hebben daarvan ooggetuigen. Daar draait het om en niet of of Adam en Eva wel/niet zijn ontstaan.

Wat je beschrijft, herken ik: in de praktijk geloven veel christenen wel in de historische opstanding maar niet in een historische Adam. Toch wil ik dat 'het maakt helemaal niet uit' betwisten.

Juist als je wetenschap waardeert, besef je dat je niet verschillende spelregels kunt hanteren van 'bijbellezen'. De vraag is namelijk: op basis waarvan neem je het ene bijbelverhaal als historisch aan en het andere niet? Omdat de wetenschap Genesis 1-2 weerlegt? Maar wat doe je dan met diezelfde wetenschap die minstens zo kritisch is over een lichamelijke opstanding?

Bovendien zijn de onderwerpen inhoudelijk met elkaar verweven. Paulus vergelijkt Adam en Christus als twee werkelijke figuren: 'door één mens is de zonde in de wereld gekomen' (Rom. 5), en 'zoals allen sterven in Adam, zo zullen allen levend gemaakt worden in Christus' (1 Kor. 15). Lucas traceert Jezus' stamboom terug tot Adam, in dezelfde lijst als Abraham en David. Als Adam in die reeks symbolisch is, hoe lees je dan de rest?

Mijn punt is niet dat je het gezag van de Bijbel ontkent - dat trek ik niet in twijfel. Maar ik denk dat je onbewust verschillende maatstaven hanteert bij vergelijkbare teksten.

Misschien dat de oplossing ligt in het besef dat die eerste dagen gaan over momenten waarvan geldt 'Wat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord en in geen mensenhart is opgekomen, dat is wat God bereid heeft voor hen die Hem liefhebben.' Het simpele feit dat er niemand van de mensheid bij aanwezig was, maakt het al een bijzonder stukje geschiedenis.

Dus wat dat betreft kan je prima de knip liggen tussen historisch en niet bij de eerste mens Adam en Eva. Vanaf toen waren er getuigen die hebben (door)verteld.

Ik probeer je te volgen, maar nu leg je veel gewicht bij 'getuigenverklaringen'. Maar hoe kijk je dan aan tegen de inspiratie van de Bijbel, zeg maar de 'getuigenverklaring' van de Geest?

[MidMid]

En laat dit nu binnen bepaalde kringen, zoals de GKv een onbespreekbaar onderwerp zijn (geweest). Ik ken veel mensen uit de GKv die zonder vragen zijn opgegroeid, braaf belijdenis hebben gedaan op hun 18e en vervolgens op de universiteit tot de ontdekking kwamen dat de wereld groter was dan zij geleerd hebben. Vervolgens zijn zij allemaal hun geloof kwijt geraakt.
Het al dan niet letterlijk geloven in de schepping maakt mijns inziens helemaal niet uit voor het geloof. Het gaat om het sterven en de opstanding van Jezus en wij hebben daarvan ooggetuigen. Daar draait het om en niet of of Adam en Eva wel/niet zijn ontstaan.

Wat je beschrijft, herken ik: in de praktijk geloven veel christenen wel in de historische opstanding maar niet in een historische Adam. Toch wil ik dat 'het maakt helemaal niet uit' betwisten.

Juist als je wetenschap waardeert, besef je dat je niet verschillende spelregels kunt hanteren van 'bijbellezen'. De vraag is namelijk: op basis waarvan neem je het ene bijbelverhaal als historisch aan en het andere niet? Omdat de wetenschap Genesis 1-2 weerlegt? Maar wat doe je dan met diezelfde wetenschap die minstens zo kritisch is over een lichamelijke opstanding?

Bovendien zijn de onderwerpen inhoudelijk met elkaar verweven. Paulus vergelijkt Adam en Christus als twee werkelijke figuren: 'door één mens is de zonde in de wereld gekomen' (Rom. 5), en 'zoals allen sterven in Adam, zo zullen allen levend gemaakt worden in Christus' (1 Kor. 15). Lucas traceert Jezus' stamboom terug tot Adam, in dezelfde lijst als Abraham en David. Als Adam in die reeks symbolisch is, hoe lees je dan de rest?

Mijn punt is niet dat je het gezag van de Bijbel ontkent - dat trek ik niet in twijfel. Maar ik denk dat je onbewust verschillende maatstaven hanteert bij vergelijkbare teksten.

Misschien dat de oplossing ligt in het besef dat die eerste dagen gaan over momenten waarvan geldt 'Wat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord en in geen mensenhart is opgekomen, dat is wat God bereid heeft voor hen die Hem liefhebben.' Het simpele feit dat er niemand van de mensheid bij aanwezig was, maakt het al een bijzonder stukje geschiedenis.

Dus wat dat betreft kan je prima de knip liggen tussen historisch en niet bij de eerste mens Adam en Eva. Vanaf toen waren er getuigen die hebben (door)verteld.

Ik probeer je te volgen, maar nu leg je veel gewicht bij 'getuigenverklaringen'. Maar hoe kijk je dan aan tegen de inspiratie van de Bijbel, zeg maar de 'getuigenverklaring' van de Geest?

't Ging mij om het gegeven dat jij tegenwerpt dat je 'onbewust verschillende maatstaven hanteert bij vergelijkbare teksten'. De teksten zijn niet vergelijkbaar. Je kan minstens met een simpel argument onderbouwen dat ze een voor(geschiedenis) en een geschiedenis beschrijven; door te benadrukken dat geen oor en oog bij deze momenten vooraf aanwezig zijn geweest. Wie heeft ze opgetekend? Is de these houdbaar dat God dit aan Mozes geopenbaard heeft op de Sinaï? En waarom dan? Is het doorvertelde geschiedenis?

Juist omdat de Geest dé auteur is, is Gods Woord geloofsboek en niet allereerst biologie of geschiedenisboek.

[huisman]

En laat dit nu binnen bepaalde kringen, zoals de GKv een onbespreekbaar onderwerp zijn (geweest). Ik ken veel mensen uit de GKv die zonder vragen zijn opgegroeid, braaf belijdenis hebben gedaan op hun 18e en vervolgens op de universiteit tot de ontdekking kwamen dat de wereld groter was dan zij geleerd hebben. Vervolgens zijn zij allemaal hun geloof kwijt geraakt.
Het al dan niet letterlijk geloven in de schepping maakt mijns inziens helemaal niet uit voor het geloof. Het gaat om het sterven en de opstanding van Jezus en wij hebben daarvan ooggetuigen. Daar draait het om en niet of of Adam en Eva wel/niet zijn ontstaan.

Wat je beschrijft, herken ik: in de praktijk geloven veel christenen wel in de historische opstanding maar niet in een historische Adam. Toch wil ik dat 'het maakt helemaal niet uit' betwisten.

Juist als je wetenschap waardeert, besef je dat je niet verschillende spelregels kunt hanteren van 'bijbellezen'. De vraag is namelijk: op basis waarvan neem je het ene bijbelverhaal als historisch aan en het andere niet? Omdat de wetenschap Genesis 1-2 weerlegt? Maar wat doe je dan met diezelfde wetenschap die minstens zo kritisch is over een lichamelijke opstanding?

Bovendien zijn de onderwerpen inhoudelijk met elkaar verweven. Paulus vergelijkt Adam en Christus als twee werkelijke figuren: 'door één mens is de zonde in de wereld gekomen' (Rom. 5), en 'zoals allen sterven in Adam, zo zullen allen levend gemaakt worden in Christus' (1 Kor. 15). Lucas traceert Jezus' stamboom terug tot Adam, in dezelfde lijst als Abraham en David. Als Adam in die reeks symbolisch is, hoe lees je dan de rest?

Mijn punt is niet dat je het gezag van de Bijbel ontkent - dat trek ik niet in twijfel. Maar ik denk dat je onbewust verschillende maatstaven hanteert bij vergelijkbare teksten.

Misschien dat de oplossing ligt in het besef dat die eerste dagen gaan over momenten waarvan geldt 'Wat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord en in geen mensenhart is opgekomen, dat is wat God bereid heeft voor hen die Hem liefhebben.' Het simpele feit dat er niemand van de mensheid bij aanwezig was, maakt het al een bijzonder stukje geschiedenis.

Dus wat dat betreft kan je prima de knip liggen tussen historisch en niet bij de eerste mens Adam en Eva. Vanaf toen waren er getuigen die hebben (door)verteld.

Gewoon de zaken eerlijk benoemen. De wetenschap over de oorsprong aller dingen heeft het gewonnen van Genesis 1 - 3. Als de eerste Adam niet historisch is maar symbolisch is op te vatten waarom dat dan niet bij de tweede Adam? Dat was de vraag van Bert de Vries voordat hij van het geloof afviel. Jezus was trouwens ooggetuige en sterk betrokken bij de schepping (Johannes 1) en spreekt o.a. in Mattheüs 19 over de schepping van de mens.
Het loskoppelen van het begin van de Schrift met wat er na komt kan ik toch echt niet meemaken. Het is wishful thinking dat dit zou kunnen. Loslaten van Gods openbaring in Genesis 1 - 3 brengt tot afval.
Plus dat God Zijn almacht toch echt niet in de weg staat dat Hij gedaan heeft in wat Hij ons heeft geopenbaard in Genesis 1 - 3 en in Exodus 20.
De kloof binnen de CGK is erg diep en onoverbrugbaar. Dat blijkt maar weer uit dit gesprek.

[Philip]

Zeker vroeger in de GKV, en nu nog wel voornamelijk in evangelische kringen, wordt gedacht dat de evolutietheorie eenvoudig te weerleggen is. Dat is onzinnig. Als je eenmaal gaat studeren, kom je er dan achter dat het onzin is wat je van jonge-aardecreationisten hebt geleerd.

Waar Cees Dekker met geen woord over rept, is de persoonlijkheidsverandering die hij God wil laten doormaken. In een kritische recensie van het boek Oer (waaraan hij heeft meegewerkt) staat (https://www.nrc.nl/nieuws/2020/06/26/he ... l-a4004196):

De rol die aan de christelijke god wordt toegekend is daarmee de eerste 13 miljard jaar nogal marginaal. [...] Die ooit zo onbewogen schepper wordt een wat wanhopige minnaar in het tweede deel van Oer: 'blijkbaar heeft hij zijn hart verpand aan de Homo sapiens. Hij houdt zo veel van ze, dat hij hun leven wil gaan delen.” De christelijke god van Oer wil: ‘op aarde wonen, tussen de mensen, samen met hen [...] eten en drinken, samen met hen aan het kampvuur zitten’.
Het is nogal een karakterontwikkeling die deze god doormaakt in Oer: van een kracht die de oerknal ontketende tot een antropomorfe EO-god die een worstje wil grillen aan het kampvuur. In hun nawoord schrijven de auteurs dat zij willen laten zien dat ‘geloven en weten veel dichter bij elkaar liggen dan vaak gedacht wordt’. Maar in plaats van te beargumenteren waarom die schepper onontbeerlijk zou zijn voor het ontstaan van het heelal, worden in Oer wetenschap en christendom slordig aan elkaar gekit – en lijkt religie een reddelozer restproduct dan ooit.

De god die werkt via de natuurkrachten, waarbij de sterksten via natuurlijke selectie overleven, is niet de God van wie Jesaja dicht: Hij geeft den moeden kracht, en Hij vermenigvuldigt de sterkte dien, die geen krachten heeft.

Daarnaast speelt nog een m.i. veel te groot vertrouwen in de kennis van de mens en in de wetenschap. Ik ben zelf fiscaal econoom, en heb daardoor wel kennis van economie, maar in het geheel niet van natuurkunde. In de economie zie je dat er bepaalde uitgangspunten zijn. Een daarvan is dat mensen gericht zijn op nutsmaximalisatie. Vooral onder economiestudenten is de stelling nogal populair dat mensen goede dingen doen omdat dat hen een fijn gevoel geeft of omdat ze zich anders naar zouden voelen. Nu is dat een mogelijk standpunt, maar je kunt daar ook anders over denken. De economische rekenmodellen van het CBS zijn ondertussen wel gebaseerd op dergelijke - aanvechtbare - uitgangspunten.
In de natuurwetenschap heb ik het vermoeden dat men er vanuit gaat dat er geen God is, en men op basis daarvan aan het redeneren gaat. Dan kom je vanzelf op een wetenschappelijke theorie waarin God geen rol heeft. Dat lijkt God ook zo gewild te hebben, want in 2000 jaar christendom en 1000 jaar Jodendom voor Christus is het geloof altijd iets geweest wat niet strookte met het menselijke denken.
Maar mijn kennis van de natuurwetenschap is vrijwel nihil, dus ik kan dit niet toetsen.

[Bewaar het Pand]

De kloof binnen de CGK is erg diep en onoverbrugbaar. Dat blijkt maar weer uit dit gesprek.

Dat is opnieuw, hoe verdrietig het ook zij, ook mijn conclusie. We kunnen het als mensen alleen maar fout doen, dat blijkt maar weer. Er blijft geen kerkverband heel over... Het mag ons wel in de schuld brengen bij God.

[Groepscirkel]

Zeker vroeger in de GKV, en nu nog wel voornamelijk in evangelische kringen, wordt gedacht dat de evolutietheorie eenvoudig te weerleggen is. Dat is onzinnig. Als je eenmaal gaat studeren, kom je er dan achter dat het onzin is wat je van jonge-aardecreationisten hebt geleerd. <>

De evolutietheorie geeft in elk geval geen doorslaggevende verklaring voor het ontstaan van materie. De Schrift leert mij dat wel: Gods spreken. Prof. M.J. Paul heeft als jonge-aardecreationist een inhoudsvol boek geschreven. Daaruit blijkt niet "dat het onzin is". De evolutietheorie wel, want die is god-loos.

[Philip]

Zeker vroeger in de GKV, en nu nog wel voornamelijk in evangelische kringen, wordt gedacht dat de evolutietheorie eenvoudig te weerleggen is. Dat is onzinnig. Als je eenmaal gaat studeren, kom je er dan achter dat het onzin is wat je van jonge-aardecreationisten hebt geleerd. <>

De evolutietheorie geeft in elk geval geen doorslaggevende verklaring voor het ontstaan van materie. De Schrift leert mij dat wel: Gods spreken. Prof. M.J. Paul heeft als jonge-aardecreationist een inhoudsvol boek geschreven. Daaruit blijkt niet "dat het onzin is". De evolutietheorie wel, want die is god-loos.

Nee, uit een boek van een creationist leer je inderdaad niet dat het onzin is. Daar kom je op de universiteit pas achter tijdens je natuurwetenschappelijke studie.
Prof. M.J. Paul lijkt het standpunt aan te hangen dat het een feit is dat de aarde +/- 6000 jaar oud (dat deel ik) en dat de wetenschap de historische feiten uit Genesis zal bewijzen, omdat dat nu eenmaal is hoe het daadwerkelijk is gegaan (en dat deel ik niet).

[rhadders]

Zeker vroeger in de GKV, en nu nog wel voornamelijk in evangelische kringen, wordt gedacht dat de evolutietheorie eenvoudig te weerleggen is. Dat is onzinnig. Als je eenmaal gaat studeren, kom je er dan achter dat het onzin is wat je van jonge-aardecreationisten hebt geleerd. <>

De evolutietheorie geeft in elk geval geen doorslaggevende verklaring voor het ontstaan van materie. De Schrift leert mij dat wel: Gods spreken. Prof. M.J. Paul heeft als jonge-aardecreationist een inhoudsvol boek geschreven. Daaruit blijkt niet "dat het onzin is". De evolutietheorie wel, want die is god-loos.

Nee, uit een boek van een creationist leer je inderdaad niet dat het onzin is. Daar kom je op de universiteit pas achter tijdens je natuurwetenschappelijke studie.
Prof. M.J. Paul lijkt het standpunt aan te hangen dat het een feit is dat de aarde +/- 6000 jaar oud (dat deel ik) en dat de wetenschap de historische feiten uit Genesis zal bewijzen, omdat dat nu eenmaal is hoe het daadwerkelijk is gegaan (en dat deel ik niet).

Waarom deel je wel de gedachte dat de oude 6000 jaar oud is, maar niet dat Genesis historisch is??

[Philip]

Ik denk dat je me niet helemaal goed begrijpt. Misschien was ik onduidelijk.

Ik deel de gedachte dat Genesis historisch is, maar niet de gedachte dat deze historiciteit natuurwetenschappelijk bewezen kan worden. Dat vind ik van een te groot vertrouwen in de capaciteiten van de mens getuigen.