Christelijke Gereformeerde Kerken

[rhadders]

Toch is het opmerkelijk dat we in Genesis lezen dat Adam ‘uit de aarde aards is’. Ook zijn naam (‘rode aarde’) bepaalt ons hierbij. Dat zegt niets over hoe God dat precies deed, maar dat Adam ‘uit de aarde’ geformeerd is, is een cruciaal gegeven. Er is namelijk iets met die aarde aan de hand…

Als je gelooft dat Adam is voortgekomen uit een aap, staat of valt je geloof er niet mee. Maar je mist dan wel een cruciaal punt in Genesis en hecht dan wel heel veel waarde aan een moderne wetenschappelijke theorie, om tot een dergelijke niet-voor-de-hand-liggende interpretatie te komen. Immers, (ruwweg) voor Darwin zou niemand op dit idee gekomen zijn: de tekst zelf geeft er geen aanleiding toe.

Zou je niet en theïstisch evolutionist kunnen zijn én kunnen onderschrijven dat Adam uit de aarde is gevormd? In dit debat kom je over en weer steeds weer een ontzettend grote stelligheid tegen. En mijn ervaring is dat het door de jaren heen vooral een 'meter' wordt voor hoe zuiver iemand op de graad is. 'k Heb er urenlange discussies over moeten aanhoren waarbij de Schepper meer en meer uit het zicht verdween. Terwijl ik andersom juist weer bij een lezing van Cees Dekker was die mij vanuit zijn theïstisch evolutionistische kijk meenam naar verwondering over en aanbidding van de Schepper.

Als mens de hand op de mond leggen en soms zeggen dingen niet te weten, maar gewoon maar zo te nemen als het er staat (los van historiciteit) is lang niet altijd verkeerd.

Het is in de praktijk inderdaad een soort meetlat geworden. Dat is ook mijn kritiek op (jonge aarde) creationisten, die denken in de praktijk net zo modern als de theïstisch evolutionisten die zij bestrijden.

Maar je vraagt of die dingen samen kunnen gaan, evolutionisme en het uit de aarde gevormd zijn? Ik denk het niet, maar hoe zie jij dat? Wat betekent het dan volgens jou, dat ‘uit de aarde aards zijn’?

Of je vertelt gewoon wat jouw gedachten daarbij zijn. Al een paar berichten laat je doorschemeren daar gedachten over te hebben... Ik ben niet zo van de raadspelletjes.

Het is een oprechte vraag, ik wil niet alleen maar vertellen wat ik denk. Maar oké, kort door de bocht: de aarde waar Adam uit is geformeerd betreft een gevallen aarde. Een aarde die woest, ledig en duister was geworden. Een aarde die hersteld moest worden (vandaar ‘God zag dat het goed was’ in Gn.1 en de twee verschillende woorden die in de grondtekst worden gebruikt voor ‘maken’).

Adam ‘erft’ als het ware de kenmerken van die aarde. Hij is aards. Wat dat betekent, wordt zichtbaar in en buiten de hof. In de hof, omdat hij Gods wet niet kan houden. Buiten de hof, omdat hij een sterveling blijkt te zijn. Dat was hij al, maar het werd openbaar toen hij niet meer kon eten van de Boom des Levens. Vandaar: ‘stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren’.

Zijn naam betekent ook heel specifiek ‘aarde’, niet als algemene verwijzing naar ‘aardse materie’, maar naar de rode grond zoals je die in bijv. Afrika veel ziet. De koppeling met letterlijke aarde is dus heel nadrukkelijk.

En waarom Adam niet uit de dieren kan zijn? Laat ik het zorgvuldig verwoorden: de mens krijgt Gods levensadem ingeblazen waardoor een duidelijk onderscheid wordt gemaakt. Dus zelfs al zou hij door evolutie zijn ontstaan, dan nog kan hij bijbels gezien geen dier worden genoemd zoals de evolutietheorie stelt.

Ik ben benieuwd hoe jij dat ziet.

[huisman]

Toch is het opmerkelijk dat we in Genesis lezen dat Adam ‘uit de aarde aards is’. Ook zijn naam (‘rode aarde’) bepaalt ons hierbij. Dat zegt niets over hoe God dat precies deed, maar dat Adam ‘uit de aarde’ geformeerd is, is een cruciaal gegeven. Er is namelijk iets met die aarde aan de hand…

Als je gelooft dat Adam is voortgekomen uit een aap, staat of valt je geloof er niet mee. Maar je mist dan wel een cruciaal punt in Genesis en hecht dan wel heel veel waarde aan een moderne wetenschappelijke theorie, om tot een dergelijke niet-voor-de-hand-liggende interpretatie te komen. Immers, (ruwweg) voor Darwin zou niemand op dit idee gekomen zijn: de tekst zelf geeft er geen aanleiding toe.

Zou je niet en theïstisch evolutionist kunnen zijn én kunnen onderschrijven dat Adam uit de aarde is gevormd? In dit debat kom je over en weer steeds weer een ontzettend grote stelligheid tegen. En mijn ervaring is dat het door de jaren heen vooral een 'meter' wordt voor hoe zuiver iemand op de graad is. 'k Heb er urenlange discussies over moeten aanhoren waarbij de Schepper meer en meer uit het zicht verdween. Terwijl ik andersom juist weer bij een lezing van Cees Dekker was die mij vanuit zijn theïstisch evolutionistische kijk meenam naar verwondering over en aanbidding van de Schepper.

Als mens de hand op de mond leggen en soms zeggen dingen niet te weten, maar gewoon maar zo te nemen als het er staat (los van historiciteit) is lang niet altijd verkeerd.

Sla toch aan op jouw verwijt van ‘ontzettend grote stelligheid’. Dat verwijt raakt veel meer dan alleen de schepping. Ook over de thema’s v&a en homoseksualiteit klinkt datzelfde verwijt. Er is toch een ‘ander’ lezen van de Schrift gekomen. Dat ‘ander’ lezen resulteert regelmatig in teksten ingewikkeld verklaren met de verzuchting dat we maar ten dele kennen en het dus niet zeker kunnen weten. Dat resulteert trouwens wel bijna altijd dat de klassieke uitleg wordt verwezen naar de prullenbak. Dus dit gesprek staat wel degelijk in het goede topic. Tijdens het landelijke convent is prof. Peels ook bevraagd over zijn verschuiving op het thema van de schepping. Er is echt iets fundamenteel veranderd in de CGK. We lezen de Schrift blijkbaar anders en zijn dan ook niet meer in staat om elkaar te begrijpen.

Het is triest en veelzeggend dat ik in mijn 40 jarige zeer seculiere werkomgeving regelmatig het volgende verwijt kreeg. Een collega zei het letterlijk zo: Hoe kan een intelligent mens zoals jij het volhouden om te geloven in het begin van de Bijbel. De schepping is toch een bewezen sprookje. Daarna zei hij dit. En dood is dood dus die Jezus van jou als die bestaan heeft is die allang dood.
Het gevoel dat ik met mijn simpele geloof in een zesdaagse schepping ook door jou wordt weggezet is voor mij best lastig. Jij bent immers geen collega maar een broeder.

[merel]

Ik lees de bijbel niet anders dan 25 jaar geleden. Ook toen had ik vragen over de schepping en was ik blij met christenen zoals Cees Dekker die evolutie en geloof samen brengen. Hij denkt anders over het ontstaan van de aarde en Genesis 1-10, maar maakt dat hem tot een slechter gelovige?

[Bewaar het Pand]

Toch is het opmerkelijk dat we in Genesis lezen dat Adam ‘uit de aarde aards is’. Ook zijn naam (‘rode aarde’) bepaalt ons hierbij. Dat zegt niets over hoe God dat precies deed, maar dat Adam ‘uit de aarde’ geformeerd is, is een cruciaal gegeven. Er is namelijk iets met die aarde aan de hand…

Als je gelooft dat Adam is voortgekomen uit een aap, staat of valt je geloof er niet mee. Maar je mist dan wel een cruciaal punt in Genesis en hecht dan wel heel veel waarde aan een moderne wetenschappelijke theorie, om tot een dergelijke niet-voor-de-hand-liggende interpretatie te komen. Immers, (ruwweg) voor Darwin zou niemand op dit idee gekomen zijn: de tekst zelf geeft er geen aanleiding toe.

Zou je niet en theïstisch evolutionist kunnen zijn én kunnen onderschrijven dat Adam uit de aarde is gevormd? In dit debat kom je over en weer steeds weer een ontzettend grote stelligheid tegen. En mijn ervaring is dat het door de jaren heen vooral een 'meter' wordt voor hoe zuiver iemand op de graad is. 'k Heb er urenlange discussies over moeten aanhoren waarbij de Schepper meer en meer uit het zicht verdween. Terwijl ik andersom juist weer bij een lezing van Cees Dekker was die mij vanuit zijn theïstisch evolutionistische kijk meenam naar verwondering over en aanbidding van de Schepper.

Als mens de hand op de mond leggen en soms zeggen dingen niet te weten, maar gewoon maar zo te nemen als het er staat (los van historiciteit) is lang niet altijd verkeerd.

Hoe je tegelijk theïstisch evolutionist kan zijn én onderschrijven dat Adam uit het stof der aarde is gevormd, moest je toch maar eens uitleggen. Over wat je daarna zegt: verwondering over de Schepper is mooi, maar geen argument voor de juistheid van een bepaalde scheppingsvisie. De vraag blijft wat de Schrift leert.

En daar wringt het met theïstische evolutie. Als Adam werkelijk uit het stof der aarde is gevormd, zoals Genesis zegt, dan is dat iets anders dan een mens die via een langdurig evolutionair proces uit eerdere levensvormen is voortgekomen.

Verder vind ik de opmerking "het gewoon nemen zoals het er staat, los van historiciteit" opmerkelijk. Juist als we de tekst nemen zoals hij er staat, komen Adam, Eva en de schepping naar voren als werkelijke geschiedenis. De Heere Jezus en de apostelen spreken er ook zo over.

[MidMid]

Toch is het opmerkelijk dat we in Genesis lezen dat Adam ‘uit de aarde aards is’. Ook zijn naam (‘rode aarde’) bepaalt ons hierbij. Dat zegt niets over hoe God dat precies deed, maar dat Adam ‘uit de aarde’ geformeerd is, is een cruciaal gegeven. Er is namelijk iets met die aarde aan de hand…

Als je gelooft dat Adam is voortgekomen uit een aap, staat of valt je geloof er niet mee. Maar je mist dan wel een cruciaal punt in Genesis en hecht dan wel heel veel waarde aan een moderne wetenschappelijke theorie, om tot een dergelijke niet-voor-de-hand-liggende interpretatie te komen. Immers, (ruwweg) voor Darwin zou niemand op dit idee gekomen zijn: de tekst zelf geeft er geen aanleiding toe.

Zou je niet en theïstisch evolutionist kunnen zijn én kunnen onderschrijven dat Adam uit de aarde is gevormd? In dit debat kom je over en weer steeds weer een ontzettend grote stelligheid tegen. En mijn ervaring is dat het door de jaren heen vooral een 'meter' wordt voor hoe zuiver iemand op de graad is. 'k Heb er urenlange discussies over moeten aanhoren waarbij de Schepper meer en meer uit het zicht verdween. Terwijl ik andersom juist weer bij een lezing van Cees Dekker was die mij vanuit zijn theïstisch evolutionistische kijk meenam naar verwondering over en aanbidding van de Schepper.

Als mens de hand op de mond leggen en soms zeggen dingen niet te weten, maar gewoon maar zo te nemen als het er staat (los van historiciteit) is lang niet altijd verkeerd.

Hoe je tegelijk theïstisch evolutionist kan zijn én onderschrijven dat Adam uit het stof der aarde is gevormd, moest je toch maar eens uitleggen. Over wat je daarna zegt: verwondering over de Schepper is mooi, maar geen argument voor de juistheid van een bepaalde scheppingsvisie. De vraag blijft wat de Schrift leert.

En daar wringt het met theïstische evolutie. Als Adam werkelijk uit het stof der aarde is gevormd, zoals Genesis zegt, dan is dat iets anders dan een mens die via een langdurig evolutionair proces uit eerdere levensvormen is voortgekomen.

Verder vind ik de opmerking "het gewoon nemen zoals het er staat, los van historiciteit" opmerkelijk. Juist als we de tekst nemen zoals hij er staat, komen Adam, Eva en de schepping naar voren als werkelijke geschiedenis. De Heere Jezus en de apostelen spreken er ook zo over.

Misschien zit daar nu precies de crux. God geeft dit mij als Zijn geschiedenis met Zijn wereld. En dat neem ik tot mij hoe het er staat. Maar daarin heb ik mij werkelijk nog nooit druk gemaakt over de historiciteit. Als God mij dit zo in handen geeft, is die historiciteitsvraag toch veel minder relevant. Ik zie om mij heen hoe mensen oeverloos verzanden in het bestrijden van elkaar. Het ene argument is nog overweldiger dan het andere. En zoals ik al eerder schreef, daarbij raakt de Schepper - in ieder geval voor mij - steeds meer uit het zicht. Als de Bijbel mij laat lezen dat de aarde gegrondvest staat op pilaren is er ook niets in mij dat denkt 'maar dat kan toch helemaal niet'. 't Zelfde geldt voor een Jona en de vis. Het staat er zo. Blijkbaar was het Gods bedoeling dat ik het zo tot mij zou nemen.

Dat staat los van mensen als een Falcke, Dekker die mij uitermate kunnen boeien met de eigen expertise en mij meenemen in verwondering en aanbidding. 't Is voor mij ontzettend waardevol om te zien hoe zij met hun gaven en talenten de Schepper dienen. Of dat allemaal logischerwijs naast elkaar kan bestaan? Voor mij draait het daar in het geloven niet om. Het zou mij niet verbazen als later het allemaal nog weer anders blijkt te zijn.

De Bijbel is een geloofsboek. Woord van God; Zijn geschiedenis die Hij met ons deelt en voor ons inzichtelijk maakt.

[MidMid]

Toch is het opmerkelijk dat we in Genesis lezen dat Adam ‘uit de aarde aards is’. Ook zijn naam (‘rode aarde’) bepaalt ons hierbij. Dat zegt niets over hoe God dat precies deed, maar dat Adam ‘uit de aarde’ geformeerd is, is een cruciaal gegeven. Er is namelijk iets met die aarde aan de hand…

Als je gelooft dat Adam is voortgekomen uit een aap, staat of valt je geloof er niet mee. Maar je mist dan wel een cruciaal punt in Genesis en hecht dan wel heel veel waarde aan een moderne wetenschappelijke theorie, om tot een dergelijke niet-voor-de-hand-liggende interpretatie te komen. Immers, (ruwweg) voor Darwin zou niemand op dit idee gekomen zijn: de tekst zelf geeft er geen aanleiding toe.

Zou je niet en theïstisch evolutionist kunnen zijn én kunnen onderschrijven dat Adam uit de aarde is gevormd? In dit debat kom je over en weer steeds weer een ontzettend grote stelligheid tegen. En mijn ervaring is dat het door de jaren heen vooral een 'meter' wordt voor hoe zuiver iemand op de graad is. 'k Heb er urenlange discussies over moeten aanhoren waarbij de Schepper meer en meer uit het zicht verdween. Terwijl ik andersom juist weer bij een lezing van Cees Dekker was die mij vanuit zijn theïstisch evolutionistische kijk meenam naar verwondering over en aanbidding van de Schepper.

Als mens de hand op de mond leggen en soms zeggen dingen niet te weten, maar gewoon maar zo te nemen als het er staat (los van historiciteit) is lang niet altijd verkeerd.

Sla toch aan op jouw verwijt van ‘ontzettend grote stelligheid’. Dat verwijt raakt veel meer dan alleen de schepping. Ook over de thema’s v&a en homoseksualiteit klinkt datzelfde verwijt. Er is toch een ‘ander’ lezen van de Schrift gekomen. Dat ‘ander’ lezen resulteert regelmatig in teksten ingewikkeld verklaren met de verzuchting dat we maar ten dele kennen en het dus niet zeker kunnen weten. Dat resulteert trouwens wel bijna altijd dat de klassieke uitleg wordt verwezen naar de prullenbak. Dus dit gesprek staat wel degelijk in het goede topic. Tijdens het landelijke convent is prof. Peels ook bevraagd over zijn verschuiving op het thema van de schepping. Er is echt iets fundamenteel veranderd in de CGK. We lezen de Schrift blijkbaar anders en zijn dan ook niet meer in staat om elkaar te begrijpen.

Het is triest en veelzeggend dat ik in mijn 40 jarige zeer seculiere werkomgeving regelmatig het volgende verwijt kreeg. Een collega zei het letterlijk zo: Hoe kan een intelligent mens zoals jij het volhouden om te geloven in het begin van de Bijbel. De schepping is toch een bewezen sprookje. Daarna zei hij dit. En dood is dood dus die Jezus van jou als die bestaan heeft is die allang dood.
Het gevoel dat ik met mijn simpele geloof in een zesdaagse schepping ook door jou wordt weggezet is voor mij best lastig. Jij bent immers geen collega maar een broeder.

Wanneer je de post gelezen hebt, zie je dat mijn verwijt totaal niet persoonlijk is bedoeld, maar gaat naar twee kanten. Of er een ander lezen is gekomen, waag ik te betwijfelen. Met dat massieve frame van een nieuwe hermeneutiek kan ik niet zoveel. Persoonlijk herken ik mij daar overigens ook niet in. Tijden zijn veranderd, onderliggende manuscripten zijn meer geworden, kennis over dar en toen is vermeerderd. Ja, er veranderen zaken. Maar stellen dat al het denken rondom een wel of niet letterlijk lezen van 6x24 een nieuw iets is, is simpelweg niet waar. Daar hielden de kerkvaders zich al mee bezig.

Ik herken mij niet in de uitspraken van je collega destijds. Mogelijk zou daar een open gesprek over de vragen waar het begin van de Bijbel mee omgeven zijn wat opening hebben kunnen geven. Dat er bij een theïstische evolutionair denken causaliteit is met het loslaten van de (historiciteit) heilsfeiten, maak ik niet mee. Jammer dus dat je collega zo dacht.

Ik zet jou met jouw, zoals jij het zegt ‘simpele geloof in een zesdaagse schepping’ helemaal niet weg. Dat gevoelen dat ik dat zou doen, daar ga je zelf over. Ik kan hooguit melden dat ik dat nergens zeg of schrijf.

[rhadders]

Ik lees de bijbel niet anders dan 25 jaar geleden. Ook toen had ik vragen over de schepping en was ik blij met christenen zoals Cees Dekker die evolutie en geloof samen brengen. Hij denkt anders over het ontstaan van de aarde en Genesis 1-10, maar maakt dat hem tot een slechter gelovige?

Dan maken we het veel te persoonlijk. Nee, dat maakt iemand niet tot een slechter gelovige. Maar het is wel goed om te toetsen 'of deze dingen alzo zijn'. Niet elke bewering, niet elke lering, is juist. De zorg die met name bij dit onderwerp om de hoek komt kijken, heeft te maken met de vraag hoe we redeneren en hoe we tot geloofskennis / bijbelkennis komen. Anders gezegd: het is nog niet eens zozeer de bewering zelf (de evolutietheorie), maar de filosofie erachter. In dat kader is het ook interessant dat je schrijft blij te zijn dat evolutie en geloof samen worden gebracht. Want waarom ben je daar precies blij mee? Daar ben ik oprecht nieuwsgierig naar.

[Johann Gottfried Walther]

Wat is een waar geloof?
Een waar geloof is niet alleen een stellig weten of kennis,
waardoor ik alles voor waarachtig houd,
dat ons God in Zijn Woord geopenbaard heeft,
maar ook een vast vertrouwen,
hetwelk de Heilige Geest door het Evangelie in mijn hart werkt,
dat niet alleen anderen, maar ook mij
vergeving der zonden, eeuwige gerechtigheid en zaligheid
van God geschonken is,
uit louter genade,
alleen om der verdienste van Christus wil.

In Genesis 1 staat: 5En God noemde het licht dag en de duisternis noemde Hij nacht. Toen was het avond geweest en het was morgen geweest de eerste dag.
ER IS MAAR 1 DE eerste dag!
Ruimte voor gape theorie of tijdperken is er niet.

Voor tijdperken ook niet, anders moesten de planten en bomen en het groene kruid, jaren, eeuwen op licht wachten...


Zoals Augustinus al zei: dat God er nog 6 dagen over gedaan heeft, Hij had het ook in 1 dag gekund, alles scheppen.

En ik word wel erg moe, van alles maar te verklaren tot dit raakt niet aan het geloof, dit maakt iemand niet een minder christen,
een christen is volgeling van Christus, en Hij nam Gods woord, het OT volledig serieus.

[huisman]

Toch is het opmerkelijk dat we in Genesis lezen dat Adam ‘uit de aarde aards is’. Ook zijn naam (‘rode aarde’) bepaalt ons hierbij. Dat zegt niets over hoe God dat precies deed, maar dat Adam ‘uit de aarde’ geformeerd is, is een cruciaal gegeven. Er is namelijk iets met die aarde aan de hand…

Als je gelooft dat Adam is voortgekomen uit een aap, staat of valt je geloof er niet mee. Maar je mist dan wel een cruciaal punt in Genesis en hecht dan wel heel veel waarde aan een moderne wetenschappelijke theorie, om tot een dergelijke niet-voor-de-hand-liggende interpretatie te komen. Immers, (ruwweg) voor Darwin zou niemand op dit idee gekomen zijn: de tekst zelf geeft er geen aanleiding toe.

Zou je niet en theïstisch evolutionist kunnen zijn én kunnen onderschrijven dat Adam uit de aarde is gevormd? In dit debat kom je over en weer steeds weer een ontzettend grote stelligheid tegen. En mijn ervaring is dat het door de jaren heen vooral een 'meter' wordt voor hoe zuiver iemand op de graad is. 'k Heb er urenlange discussies over moeten aanhoren waarbij de Schepper meer en meer uit het zicht verdween. Terwijl ik andersom juist weer bij een lezing van Cees Dekker was die mij vanuit zijn theïstisch evolutionistische kijk meenam naar verwondering over en aanbidding van de Schepper.

Als mens de hand op de mond leggen en soms zeggen dingen niet te weten, maar gewoon maar zo te nemen als het er staat (los van historiciteit) is lang niet altijd verkeerd.

Sla toch aan op jouw verwijt van ‘ontzettend grote stelligheid’. Dat verwijt raakt veel meer dan alleen de schepping. Ook over de thema’s v&a en homoseksualiteit klinkt datzelfde verwijt. Er is toch een ‘ander’ lezen van de Schrift gekomen. Dat ‘ander’ lezen resulteert regelmatig in teksten ingewikkeld verklaren met de verzuchting dat we maar ten dele kennen en het dus niet zeker kunnen weten. Dat resulteert trouwens wel bijna altijd dat de klassieke uitleg wordt verwezen naar de prullenbak. Dus dit gesprek staat wel degelijk in het goede topic. Tijdens het landelijke convent is prof. Peels ook bevraagd over zijn verschuiving op het thema van de schepping. Er is echt iets fundamenteel veranderd in de CGK. We lezen de Schrift blijkbaar anders en zijn dan ook niet meer in staat om elkaar te begrijpen.

Het is triest en veelzeggend dat ik in mijn 40 jarige zeer seculiere werkomgeving regelmatig het volgende verwijt kreeg. Een collega zei het letterlijk zo: Hoe kan een intelligent mens zoals jij het volhouden om te geloven in het begin van de Bijbel. De schepping is toch een bewezen sprookje. Daarna zei hij dit. En dood is dood dus die Jezus van jou als die bestaan heeft is die allang dood.
Het gevoel dat ik met mijn simpele geloof in een zesdaagse schepping ook door jou wordt weggezet is voor mij best lastig. Jij bent immers geen collega maar een broeder.

Wanneer je de post gelezen hebt, zie je dat mijn verwijt totaal niet persoonlijk is bedoeld, maar gaat naar twee kanten. Of er een ander lezen is gekomen, waag ik te betwijfelen. Met dat massieve frame van een nieuwe hermeneutiek kan ik niet zoveel. Persoonlijk herken ik mij daar overigens ook niet in. Tijden zijn veranderd, onderliggende manuscripten zijn meer geworden, kennis over dar en toen is vermeerderd. Ja, er veranderen zaken. Maar stellen dat al het denken rondom een wel of niet letterlijk lezen van 6x24 een nieuw iets is, is simpelweg niet waar. Daar hielden de kerkvaders zich al mee bezig.

Ik herken mij niet in de uitspraken van je collega destijds. Mogelijk zou daar een open gesprek over de vragen waar het begin van de Bijbel mee omgeven zijn wat opening hebben kunnen geven. Dat er bij een theïstische evolutionair denken causaliteit is met het loslaten van de (historiciteit) heilsfeiten, maak ik niet mee. Jammer dus dat je collega zo dacht.

Ik zet jou met jouw, zoals jij het zegt ‘simpele geloof in een zesdaagse schepping’ helemaal niet weg. Dat gevoelen dat ik dat zou doen, daar ga je zelf over. Ik kan hooguit melden dat ik dat nergens zeg of schrijf.

Dank voor je antwoord. Toch lees ik je bericht een beschuldiging naar één kant. Het stellig weten is een verwijt wat jij ook uit richting de andere twee thema's. Verder zie ik toch een bewuste blindheid. Zoals er is geen ander lezen, geen relatie met de historiciteit heilsfeiten enz. Dat is iets ontkennen wat bewezen heeft waar te zijn.
De gesprekken met mijn collega's sprongen ze maar al te makkelijk van de schepping , naar de wonderen, naar de opstanding van Christus, naar leven na de dood, naar hemel en hel.
Voor hun allemaal sprookjes. Ik heb trouwens prima collega's waar ik bij moeilijke momenten in hun leven wel eens wat kwijt kon.

[rhadders]

Wat is een waar geloof?
Een waar geloof is niet alleen een stellig weten of kennis,
waardoor ik alles voor waarachtig houd,
dat ons God in Zijn Woord geopenbaard heeft,
maar ook een vast vertrouwen,
hetwelk de Heilige Geest door het Evangelie in mijn hart werkt,
dat niet alleen anderen, maar ook mij
vergeving der zonden, eeuwige gerechtigheid en zaligheid
van God geschonken is,
uit louter genade,
alleen om der verdienste van Christus wil.

In Genesis 1 staat: 5En God noemde het licht dag en de duisternis noemde Hij nacht. Toen was het avond geweest en het was morgen geweest de eerste dag.
ER IS MAAR 1 DE eerste dag!
Ruimte voor gape theorie of tijdperken is er niet.

Voor tijdperken ook niet, anders moesten de planten en bomen en het groene kruid, jaren, eeuwen op licht wachten...


Zoals Augustinus al zei: dat God er nog 6 dagen over gedaan heeft, Hij had het ook in 1 dag gekund, alles scheppen.

En ik word wel erg moe, van alles maar te verklaren tot dit raakt niet aan het geloof, dit maakt iemand niet een minder christen,
een christen is volgeling van Christus, en Hij nam Gods woord, het OT volledig serieus.

Mooi dat jij dat allemaal weet, welke ruimte er wel of niet is. En wat wel of niet verklaart kan worden. En dan vervolgens verwijst naar Augustinus die juist pleitbezorger was van een meer geestelijke lezing... en bewust ruimte wilde laten voor meerdere uitleggingen van de tekst, uit respect voor Gods Woord. Heb je Augustinus wel eens gelezen over de schepping?

[huisman]

Zou je niet en theïstisch evolutionist kunnen zijn én kunnen onderschrijven dat Adam uit de aarde is gevormd? In dit debat kom je over en weer steeds weer een ontzettend grote stelligheid tegen. En mijn ervaring is dat het door de jaren heen vooral een 'meter' wordt voor hoe zuiver iemand op de graad is. 'k Heb er urenlange discussies over moeten aanhoren waarbij de Schepper meer en meer uit het zicht verdween. Terwijl ik andersom juist weer bij een lezing van Cees Dekker was die mij vanuit zijn theïstisch evolutionistische kijk meenam naar verwondering over en aanbidding van de Schepper.

Als mens de hand op de mond leggen en soms zeggen dingen niet te weten, maar gewoon maar zo te nemen als het er staat (los van historiciteit) is lang niet altijd verkeerd.

Sla toch aan op jouw verwijt van ‘ontzettend grote stelligheid’. Dat verwijt raakt veel meer dan alleen de schepping. Ook over de thema’s v&a en homoseksualiteit klinkt datzelfde verwijt. Er is toch een ‘ander’ lezen van de Schrift gekomen. Dat ‘ander’ lezen resulteert regelmatig in teksten ingewikkeld verklaren met de verzuchting dat we maar ten dele kennen en het dus niet zeker kunnen weten. Dat resulteert trouwens wel bijna altijd dat de klassieke uitleg wordt verwezen naar de prullenbak. Dus dit gesprek staat wel degelijk in het goede topic. Tijdens het landelijke convent is prof. Peels ook bevraagd over zijn verschuiving op het thema van de schepping. Er is echt iets fundamenteel veranderd in de CGK. We lezen de Schrift blijkbaar anders en zijn dan ook niet meer in staat om elkaar te begrijpen.

Het is triest en veelzeggend dat ik in mijn 40 jarige zeer seculiere werkomgeving regelmatig het volgende verwijt kreeg. Een collega zei het letterlijk zo: Hoe kan een intelligent mens zoals jij het volhouden om te geloven in het begin van de Bijbel. De schepping is toch een bewezen sprookje. Daarna zei hij dit. En dood is dood dus die Jezus van jou als die bestaan heeft is die allang dood.
Het gevoel dat ik met mijn simpele geloof in een zesdaagse schepping ook door jou wordt weggezet is voor mij best lastig. Jij bent immers geen collega maar een broeder.

Wanneer je de post gelezen hebt, zie je dat mijn verwijt totaal niet persoonlijk is bedoeld, maar gaat naar twee kanten. Of er een ander lezen is gekomen, waag ik te betwijfelen. Met dat massieve frame van een nieuwe hermeneutiek kan ik niet zoveel. Persoonlijk herken ik mij daar overigens ook niet in. Tijden zijn veranderd, onderliggende manuscripten zijn meer geworden, kennis over dar en toen is vermeerderd. Ja, er veranderen zaken. Maar stellen dat al het denken rondom een wel of niet letterlijk lezen van 6x24 een nieuw iets is, is simpelweg niet waar. Daar hielden de kerkvaders zich al mee bezig.

Ik herken mij niet in de uitspraken van je collega destijds. Mogelijk zou daar een open gesprek over de vragen waar het begin van de Bijbel mee omgeven zijn wat opening hebben kunnen geven. Dat er bij een theïstische evolutionair denken causaliteit is met het loslaten van de (historiciteit) heilsfeiten, maak ik niet mee. Jammer dus dat je collega zo dacht.

Ik zet jou met jouw, zoals jij het zegt ‘simpele geloof in een zesdaagse schepping’ helemaal niet weg. Dat gevoelen dat ik dat zou doen, daar ga je zelf over. Ik kan hooguit melden dat ik dat nergens zeg of schrijf.

Dank voor je antwoord. Toch lees ik je bericht een beschuldiging naar één kant. Het stellig weten is een verwijt wat jij ook uit richting de andere twee thema's. Verder zie ik toch een bewuste blindheid. Zoals er is geen ander lezen, geen relatie met de historiciteit heilsfeiten enz. Dat is iets ontkennen wat bewezen heeft waar te zijn.
De gesprekken met mijn collega's sprongen ze maar al te makkelijk van de schepping , naar de wonderen, naar de opstanding van Christus, naar leven na de dood, naar hemel en hel.
Voor hun allemaal sprookjes. Ik heb trouwens prima collega's waar ik bij moeilijke momenten in hun leven wel eens wat kwijt kon.

Nog even een aanvulling omdat ik dit zonet las over oud CDA’er Bert de Vries (88 jaar) Opgegroeid in de GKv en nu van het geloof afgevallen. Hij zegt: ‘Als je de geloofswaarheden niet meer letterlijk neemt slijt het geloof. Ik ben opgevoed met het idee van Adam en Eva in het paradijs, de zondeval, en dat Jezus moest sterven voor mijn zonde. Op een gegeven moment concludeerde ik dat Adam en Eva niet letterlijk hebben geleefd. Moest ik het verhaal dan symbolisch duiden? Daarna viel elk leerstuk één voor één in duigen.’ Hij is zijn geloof kwijt en zo een baken in zee voor degenen die denken dat het tornen aan de letterlijke lezing van Genesis 1 - 3 geen gevolgen kan hebben voor de hele Schrift en het geloof in God.

[merel]

En laat dit nu binnen bepaalde kringen, zoals de GKv een onbespreekbaar onderwerp zijn (geweest). Ik ken veel mensen uit de GKv die zonder vragen zijn opgegroeid, braaf belijdenis hebben gedaan op hun 18e en vervolgens op de universiteit tot de ontdekking kwamen dat de wereld groter was dan zij geleerd hebben. Vervolgens zijn zij allemaal hun geloof kwijt geraakt.
Het al dan niet letterlijk geloven in de schepping maakt mijns inziens helemaal niet uit voor het geloof. Het gaat om het sterven en de opstanding van Jezus en wij hebben daarvan ooggetuigen. Daar draait het om en niet of of Adam en Eva wel/niet zijn ontstaan.

[HHR]

En laat dit nu binnen bepaalde kringen, zoals de GKv een onbespreekbaar onderwerp zijn (geweest). Ik ken veel mensen uit de GKv die zonder vragen zijn opgegroeid, braaf belijdenis hebben gedaan op hun 18e en vervolgens op de universiteit tot de ontdekking kwamen dat de wereld groter was dan zij geleerd hebben. Vervolgens zijn zij allemaal hun geloof kwijt geraakt.
Het al dan niet letterlijk geloven in de schepping maakt mijns inziens helemaal niet uit voor het geloof. Het gaat om het sterven en de opstanding van Jezus en wij hebben daarvan ooggetuigen. Daar draait het om en niet of of Adam en Eva wel/niet zijn ontstaan.

Meen je die laatste zin serieus?
Hoe zie je dan de moederbelofte?

[merel]

En laat dit nu binnen bepaalde kringen, zoals de GKv een onbespreekbaar onderwerp zijn (geweest). Ik ken veel mensen uit de GKv die zonder vragen zijn opgegroeid, braaf belijdenis hebben gedaan op hun 18e en vervolgens op de universiteit tot de ontdekking kwamen dat de wereld groter was dan zij geleerd hebben. Vervolgens zijn zij allemaal hun geloof kwijt geraakt.
Het al dan niet letterlijk geloven in de schepping maakt mijns inziens helemaal niet uit voor het geloof. Het gaat om het sterven en de opstanding van Jezus en wij hebben daarvan ooggetuigen. Daar draait het om en niet of of Adam en Eva wel/niet zijn ontstaan.

Meen je die laatste zin serieus?
Hoe zie je dan de moederbelofte?

https://www.eo.nl/artikel/cees-dekker-d ... id-van-god

[Groepscirkel]

En laat dit nu binnen bepaalde kringen, zoals de GKv een onbespreekbaar onderwerp zijn (geweest). Ik ken veel mensen uit de GKv die zonder vragen zijn opgegroeid, braaf belijdenis hebben gedaan op hun 18e en vervolgens op de universiteit tot de ontdekking kwamen dat de wereld groter was dan zij geleerd hebben. Vervolgens zijn zij allemaal hun geloof kwijt geraakt.
Het al dan niet letterlijk geloven in de schepping maakt mijns inziens helemaal niet uit voor het geloof. Het gaat om het sterven en de opstanding van Jezus en wij hebben daarvan ooggetuigen. Daar draait het om en niet of of Adam en Eva wel/niet zijn ontstaan.

Is de opstanding nog wel historisch en letterlijk? Van de opstanding hebben we immers geen getuigen, wel van de verschijningen daarna.