Vandaag een ingezonden brief (van R.P. van Dijk, Barneveld - van dat nieuwe boekje
viewtopic.php?p=1234385#p1234385) in het RD over het thema..
Jentje Kuiper pleit voor bezinning op de rok en voor herontdekking van de Bijbelse norm (RD 18-5). In het artikel klinkt het pleidooi door om de broek/ rokkwestie als bijzaak te bestempelen. En dát geeft reden tot grote ongerustheid. Dat zit 'm in een schadelijk mechanisme dat ik tussen de regels meen te bespeuren. Het is een mechanisme dat al eeuwenlang zowel uiterlijkheden als fundamentele waarheden laat verdampen. Dat is het mechanisme van relativering (,Zo belangrijk is het toch niet?") en rationalisatie (,Echt goede argumenten zijn er niet voor"). Waar deze denkwijze ruimte krijgt, verdwijnen langzaam maar zeker én de vorm (broek moet kunnen, het hoeft niet per se de Statenvertaling te zijn, gezangen geen probleem enzovoorts) én de inhoud (een verloren zondaar worden is niet nodig, geloof is belangrijker dan bekering, uitverkiezing en doodstaat zijn bijzaak enzovoorts).
Dat samen verdwijnen van vorm en inhoud heeft de geschiedenis helaas vaak bewezen. Bestaat er één kerkgenootschap waarin alle uiterlijkheden ooit bijzaken werden en nú nog de zuivere, Schriftuurlijk-bevindelijke leer wordt gepredikt? Nee, als de inhoud ons lief is, zullen we de vorm moeten koesteren. Niet de vorm als ,voorwaar-de voor acceptatie bij God" (zoals Jentje Kuiper onterecht veronderstelt), maar als vrucht van liefde tot God, levensheiliging en een haten van de wereld. Dan maken te korte rokken geen plaats voor broeken, maar voor eerbare rokken. „HEERE, bekeer ons tot U, zo zullen wij bekeerd zijn; vernieuw onze dagen als , vanouds (Klaagliederen 5:21).
Niet mijn mening..
Maar het laat wel in het kort iets zien van zijn manier van denken waarin hij lang niet alleen staat volgens mij.
