Jaa, ik begrijp je wel…De Rijssenaar schreef: ↑03 apr 2026, 12:31 Ja, maar denk ook dat hij te veel in mij post wil zien..
De vraagsteller op Refoweb was zoekende, ik ken die vraag dus wilde advies geven over de middelen die mij geholpen hebben. Tis meer als dit voorbeeld: Als ik een gat moet boren in de muur en heb daar een Makita boormachine voor die heel goed werkt, dan adviseer ik dat gereedschap.. Als dan iemand komt en die zegt “ik kan geen gaten boren” dan zeg ik “probeer deze Makita boor eens, daar lukt het wel mee”.. Meer moet je er niet in zien… En natuurlijk weet ik dat de boor zonder stroom niks kan, dat de stroom uiteindelijk de kracht geeft aan de boor.. maar geloof niet dat dit het probleem van vraagsteller is, ik denk dat haar probleem onduidelijke prediking is.. Dus adviseer ik haar op prediking die wel heel duidelijk is over het evangelie
Als je lange tijd onder prediking hebt gezeten waarin dingen eenzijdig of onduidelijk waren, en je ontdekt ineens: het evangelie klinkt hier wél helder… dan ga je dat vanzelf doorgeven. Dat is geen gekke reactie. Dus dat je zegt: dit heeft mij geholpen, luister daar eens… dat snap ik. Alleen blijft voor mij wel staan dat die vergelijking met een boormachine net niet past.
Het Woord van God is geen gereedschap dat “beter werkt” als je de juiste kiest. Het is de Heere Zelf Die door Zijn Woord & Geest werkt.
En misschien zit hier (persoonlijk hè) nog iets onder. Toen ik zelf tot “ruimte kwam” (laten we die term maar gewoon gebruiken), ging ik niet zeggen: de prediking in KWB is helemaal verkeerd, Andrew Gray is pas goed. Maar er kwam juist weer verlangen om God te ontmoeten in Zijn Woord. Ja, er was verwarring van binnen, maar door het lezen van oudvaders kreeg ik meer duidelijkheid.
Wat ik me ook herinner: er was minder dat “elkaar in de haren vliegen”. Je wist: bij mij kan het niet waar zijn, want de dominee leert dit anders… maar tegelijk viel je niet meteen de prediking aan. Het was voorzichtiger ofzo... en dit kan ik niet goed uitleggen, hoe het precies was. Misschien lag het in de tachtiger jaren ook wel anders, qua generatie. Nu lijkt het soms bijna een tegenstelling te worden: dit tegenover de prediking in de gemeente. Terwijl het juist ondersteunend zou moeten zijn, niet ertegenover.
Dus misschien zo: wijs gerust op prediking waar het helder klinkt, maar laat het niet als een soort “voor en tegen” worden door je eigen gemeente helemaal de grond in te boren.
Later, in de tijd van Blaauwendraad ( rond de eeuwwisseling?), ontstond er ook zo’n scherpe voor- en tegen-cultuur. Als je je daarin herkende, maar niet meeging in die scherpte, werd je toch al snel neergezet als een soort mini-variant van Blaauwendraad. Dat heb ik zelf ook zo ervaren, terwijl ik zijn boek niet eens gelezen had. Nog steeds niet trouwens
Na dat boek zag je dat het bij veel mensen in de GerGem echt iets geraakt heeft, niet alleen inhoudelijk, maar ook persoonlijk... diep in hun ziel. Omdat ze zo hielden van hoe het ging, de weg van het volk van God, de standen in de genade, etc. De pijn die dat gaf, werkte door in hoe er gereageerd werd, ook in huisbezoeken. En als je vanuit pijn reageert, wordt het al snel scherper dan goed is.
Het internet nu versterkt zo'n wisselwerking alleen maar. Het was niet beter vroeger, maar wel anders (en ik weet niet hoe ik dat precies uit moet leggen). Dat vind ik eerlijk gezegd best verdrietig.
Juist bij zulke wezenlijke dingen zou er meer voorzichtigheid en ootmoed moeten zijn... ook in de toon.
Geen idee, misschien kan iemand het beter uitleggen.
Iets over het kind met het badwater weggooien.
Dat je alles van je kerk weggooit.
Dat er niks goed is.
