Kerkpijn (Uit Gereformeerde Gemeenten)

[rhadders]

Ik ben ook wel even benieuwd: wat betekent ‘bekering overnemen’ concreet? En wat als dit dus niet gebeurt door een ambtsdrager, wat betekent dat dan concreet?

Dat iemand belijdt een kind van de Heere te mogen zijn (hierboven is het allemaal uitvoerig beschreven door Vrouwke en Arja) maar dat daar vraagtekens bij worden gezet door (o.a.) ambtsdragers. Is een gangbare uitdrukking in de kringen waarin ik me bevind: kan iemand het wel of niet van diegene overnemen. In gewone mensentaal: gelooft hij of zij het bekeringsverhaal?

Soms hoor je het ook bij sterfbedbekeringen: de dominee kan het niet overnemen en laat het daarom rusten.

Wat het concreet betekent kan heel uiteenlopend zijn. Bijvoorbeeld een waarschuwing om te vragen om ontdekking. Of om een volgende keer voorzichtig te zijn met de Avondmaalsgang.

Dank voor je reactie. Ik begrijp het, maar of een ambtsdrager het bekeringsverhaal gelooft is één ding. Maar wat betekent dat verder? Niets toch? Volgens mij leert de Schrift dat de Heilige Geest in ons getuigt dat we kinderen van God zijn (Rom.8:16), wat is dan de rol van de ambtsdrager die dit in twijfel trekt? Corrigeert hij de Heilige Geest? En zegt 1Jh.5:10 niet: ‘Die in den Zoon van God gelooft, heeft de getuigenis in zichzelven’? Met andere woorden: wat is de Schriftuurlijke basis voor deze praktijk?

[Job]

https://www.rd.nl/artikel/1143670-het-l ... aar-haalde

Interview met ouderling z klaasse

Bijzonder interview. Ik vond de antwoorden elkaar soms ook tegenspreken.

Ik werd er wat ongemakkelijk van. Ik bedoel: ik zie best wel wat tegenstrijdigheden en onbegrijpelijkheden, maar het gaat met name om de heel persoonlijke emoties. Dus kritiek is niet oké. Maar hij is ook weer heel erg stellig.

Ik denk dat de link met het vroeg verliezen van zijn ouders plus het opgroeien op onveilige plekken niet voor niets gemaakt wordt in het artikel. Zulke aangrijpende zaken doen iets in een kinderhoofdje. Ik ergerde me ook wel aan wat dingetjes in het artikel, maar in alle gevallen hielp het gegeven over zijn kindertijd me om dat te nuanceren. Mooi dat deze man in al zijn eigenheid dienstbaar mag zijn. Wat het pijn doen van mensen betreft hoop ik natuurlijk dat hij voldoende wijze lieden om zich heen heeft door wie hij zich wil laten corrigeren. Ook mooi om te horen dat ds. Schreuder gewoon openlijk bepaalde mindere dingen benoemde.

[Job]

Ik ben ook wel even benieuwd: wat betekent ‘bekering overnemen’ concreet? En wat als dit dus niet gebeurt door een ambtsdrager, wat betekent dat dan concreet?

Dat iemand belijdt een kind van de Heere te mogen zijn (hierboven is het allemaal uitvoerig beschreven door Vrouwke en Arja) maar dat daar vraagtekens bij worden gezet door (o.a.) ambtsdragers. Is een gangbare uitdrukking in de kringen waarin ik me bevind: kan iemand het wel of niet van diegene overnemen. In gewone mensentaal: gelooft hij of zij het bekeringsverhaal?

Soms hoor je het ook bij sterfbedbekeringen: de dominee kan het niet overnemen en laat het daarom rusten.

Wat het concreet betekent kan heel uiteenlopend zijn. Bijvoorbeeld een waarschuwing om te vragen om ontdekking. Of om een volgende keer voorzichtig te zijn met de Avondmaalsgang.

Dank voor je reactie. Ik begrijp het, maar of een ambtsdrager het bekeringsverhaal gelooft is één ding. Maar wat betekent dat verder? Niets toch? Volgens mij leert de Schrift dat de Heilige Geest in ons getuigt dat we kinderen van God zijn (Rom.8:16), wat is dan de rol van de ambtsdrager die dit in twijfel trekt? Corrigeert hij de Heilige Geest? En zegt 1Jh.5:10 niet: ‘Die in den Zoon van God gelooft, heeft de getuigenis in zichzelven’? Met andere woorden: wat is de Schriftuurlijke basis voor deze praktijk?

Heb het even niet bij de hand, maar over ouderlingen wordt in het bevestigingsformulier gezegd dat ze moeten toezien op leer en wandel in de gemeente des Heeren. Die zich onstichtelijk te vermanen en te waarschuwen voor hun verderf. En ook "dat ze waken voor uw zielen" . Schriftuurplaatsen kan ik daarvoor nu zo uit het blote hoofd niet oplepelen.

Ik denk, en vind dat ook terecht, dat die taak heel serieus genomen wordt. Over de inhoudelijke invulling ervan en de toon is echter groot verschil van mening, zoals ook in dit topic wel blijkt

[DDD]

Voor deze praktijk is ook helemaal geen schriftbewijs. Maar dit is ook echt niet de leer van de Gereformeerde Gemeenten want anders zouden daar toch al lang artikelen over in de Saambinder moeten hebben gestaan.

Het betreft plaatselijke uitwassen die niets met gereformeerdheid te maken hebben.

Terwijl er natuurlijk niets mis mee is om te vragen om ontdekkend licht. Dat is voor iedereen nodig. Daar zie ik dan weer geen verband mee.

[rhadders]

Ik twijfel er niet aan dat de meeste ambtsdragers hun taak ernstig nemen en zich oprecht bekommeren om de zielen in de gemeente. Maar dit is natuurlijk niet een kwestie van toon of mening, het gaat immers over de wedergeboorte, over de zekerheid van het geloof, met andere woorden: over het centrum van het Evangelie! Het lijkt mij dat een ambtsdrager als geen ander moet weten ‘wat onze enige troost is in leven en sterven’ (HC zondag 1). Dat betekent dus ook: weten waarop die zekerheid gebaseerd is. En dat het inderdaad een zekerheid is, door God geschonken.

[rhadders]

Voor deze praktijk is ook helemaal geen schriftbewijs. Maar dit is ook echt niet de leer van de Gereformeerde Gemeenten want anders zouden daar toch al lang artikelen over in de Saambinder moeten hebben gestaan.

Het betreft plaatselijke uitwassen die niets met gereformeerdheid te maken hebben.

Terwijl er natuurlijk niets mis mee is om te vragen om ontdekkend licht. Dat is voor iedereen nodig. Daar zie ik dan weer geen verband mee.

Wel ernstige uitwassen! Die ik bovendien meer aantref dan mij lief is, ook in mijn directe omgeving.

[DDD]

Wel ernstig, maar niet gereformeerd.

[JanRap]

Ik ben ook wel even benieuwd: wat betekent ‘bekering overnemen’ concreet? En wat als dit dus niet gebeurt door een ambtsdrager, wat betekent dat dan concreet?

Dat iemand belijdt een kind van de Heere te mogen zijn (hierboven is het allemaal uitvoerig beschreven door Vrouwke en Arja) maar dat daar vraagtekens bij worden gezet door (o.a.) ambtsdragers. Is een gangbare uitdrukking in de kringen waarin ik me bevind: kan iemand het wel of niet van diegene overnemen. In gewone mensentaal: gelooft hij of zij het bekeringsverhaal?

Soms hoor je het ook bij sterfbedbekeringen: de dominee kan het niet overnemen en laat het daarom rusten.

Wat het concreet betekent kan heel uiteenlopend zijn. Bijvoorbeeld een waarschuwing om te vragen om ontdekking. Of om een volgende keer voorzichtig te zijn met de Avondmaalsgang.

Dank voor je reactie. Ik begrijp het, maar of een ambtsdrager het bekeringsverhaal gelooft is één ding. Maar wat betekent dat verder? Niets toch? Volgens mij leert de Schrift dat de Heilige Geest in ons getuigt dat we kinderen van God zijn (Rom.8:16), wat is dan de rol van de ambtsdrager die dit in twijfel trekt? Corrigeert hij de Heilige Geest? En zegt 1Jh.5:10 niet: ‘Die in den Zoon van God gelooft, heeft de getuigenis in zichzelven’? Met andere woorden: wat is de Schriftuurlijke basis voor deze praktijk?

@Rhadders, Op de vroege morgen schrijf ik graag een blijk van medeleven aan alle kerkpijn'lijders'. Echt meedoen kan ik niet als het over kerkpijn gaat. Want ervaar totaal geen kerkpijn. Wel pijn aan mezelf dat ik in mijn jeugd zaken verkeerd beoordeelde of überhaupt durfde te beoordelen of veroordelen. Heb wel onbegrip of zelfs verbijstering over leerstellingen en een kerkelijke praxis die niet overeenkomen met het belijden van de Reformatie, maar pijn nee, echt niet. Ik mocht een warme en veilige jeugd hebben in de GG in Ned. Daarom een hartelijke groet en ik hoop elders ( op andere topics) wel weer met u van gedachten te mogen wisselen.

[Ambtenaar]

Terwijl er natuurlijk niets mis mee is om te vragen om ontdekkend licht. Dat is voor iedereen nodig. Daar zie ik dan weer geen verband mee.

Dat is wat anders dan beoordelen of een bekering wel echt is. Het kunnen in jouw ogen plaatselijke gebruiken zijn, ernstig genoeg om distantie te bewaren.

[Ambtenaar]

Wel ernstig, maar niet gereformeerd.

Krijgt de term OGG opeens een andere lading. De Ongereformeerde Gemeente.

[Bertiel]

Ik herken het ook wel, al wordt er niet zo expliciet een term aan gehangen.
De DL schrijven hier anders over. Het is niet voor gereformeerd te houden inderdaad.

[JanRap]

En ik denk juist dat heel veel van die zaken door elkaar heen lopen en er vandaag de dag veel te makkelijk van elk voorbeeld wat ik schets hierboven gezegd wordt, dat het dan gaat om ambtsdragers die doen wat jij beweert.

Er is zoveel vijandschap, ik heb het de afgelopen dagen ook weer meegemaakt in de discussie over het document van de Gereformeerde Gemeenten (in Nederland). In plaats van dat men dankbaar is dat 2 kerkverbanden nader tot elkaar komen, wordt elke letter tot op het bot ontleed in wat er dogmatisch en theologisch allemaal mis zou zijn. Je bent tegenwoordig om het minste of geringste al een hypercalvinist. En ja, daar heb ik dan weer kerkelijke pijn door opgelopen...

@Kde Vries, U stelt dat er veel vijandschap is. Als voorbeeld noemt u de discussie over het document van de beide Gereformeerde Gemeenten. U gebruikt te grote woorden. Wat u vijandschap noemt kan ook liefde zijn voor de gereformeerde leer. We mogen toch eerlijk onder ogen zien dat er iets niet klopt als de verklaring op 1 pagina past en de toelichting van de GG in Ned. 2 pagina's ? Ik ben als belangstellend buitenstaander helemaal niet blij met de verklaring. Maar zie de verkalring als een knieval voor de GG in Ned en een 'terug naar '53 beweging. Voortdurend bespeur ik de neiging om de Dordtse leerregels rechts in te halen en er iets in te lezen wat er niet staat. Voorbeeld uit het document van overeenkomst. men stelt: 1 dat de genade aan alle hoorders onvoorwaardelijk zonder meer wordt aangeboden kan betekenen dat de volgende zaken op de achtergrond raken: 1. De eis van geloof en bekering. 2. De noodzaak van ontdekking aan de ellendestaat door de wet. 3 . De eenzijdigheid van Gods genade waarin wedergeboorte, geloof en bekering gaven Gods zijn die voortvloeien uit het verkiezend welbehagen Gods. Maar let op nu komt het. Men stelt vervolgens: het voorgaande is in overeenstemming met art II-5 van de D.L en artikel III/IV-8 van de D.L. Die luiden als volgt: (II-5) voorts is de belofte des Evangelies, dat een iegelijk die in den gekruisigden Christus gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe; welke belofte aan alle volken en mensen tot welke God naar Zijn welbehagen Zijn Evangelie zendt, zonder onderscheid moet verkondigd en voorgesteld worden, met bevel van bekering en geloof. En III- IV-8: Doch zovelen als er door het Evangelie geroepen worden, die worden ernstiglijk geroepen. Want God betoont ernstiglijk en waarachtiglijk in Zijn Woord wat Hem aangenaam is, namelijk dat de geroepenen tot Hem komen. Hij belooft ook met ernst allen die tot Hem komen, en geloven, de rust der zielen en het eeuwige leven. @ De Vries het is toch een kwalijke zaak dat men zelfs de D.L. niet zonder meer letterlijk wenst te onderschrijven in het document van overeenkomst , maar alleen als de mitsen en maren van bovengenoemde punten 1,2 en 3 er direct bij worden vermeld? Als u deze constatering vijandschap noemt heb ik mezelf daar graag voor over. Dan maar een vijand. Die mitsen en maren kloppen op zich zelf wel, maar de DL hebben die mitsen en maren niet nodig. Onze vaderen hebben de DL pastoraal opgesteld, zo ruim mogelijk, infra-lapsarisch, hoewel het supra-lapsarische ( door GH Kersten als de enige legitieme denkwijze voor de GG geleerd) denken ook een legitieme plaats kreeg op de Synode van 1618-1619.

Het zijn geen mitsen en maren, maar de uitleg van de DL zélf. De eis van geloof en bekering is wezenlijk voor de bediening der verzoening (2 Kor. 5:20). De noodzaak van ontdekking aan de ellendestaat door de wet is essentieel in de weg van waarachtige wedergeboorte (Matth. 9:12; Luk. 5:31) en Gods eenzijdige genade waarin wedergeboorte, geloof en bekering gaven Gods zijn die voortvloeien uit het verkiezend welbehagen Gods is geheel in overeenstemming met wat Paulus de gemeente te Eféze voorhield (Ef. 2:8-10).
Deze 3 punten zijn dus voluit Bijbels. Ze vloeien voort uit de DL. Dus wat is het probleem? Men stelt samen een document op met o.a. deze 3 punten waarbij men de DL als bron gebruikt. Wat is daar mis mee?

@ KdeVries, dank voor uw reactie. We zijn het volkomen eens als u stelt dat het document van overeenkomst niet onbijbels is. Maar mijn grote punt is: Als wij als reformatorische christenen gezegend zijn met glasheldere belijdenissen, NGB, HC en D.L. waarom moeten die zo nodig verduidelijkt worden? Onze belijdenissen vormen een eenheid, ga je daar dingen bijvoegen dan wijk je met de beste bedoelingen af van de geest en de hoofdzaak van zowel NGB, HC als D.L.
Missen we er toch iets in? Vinden we ze misschien te ruim? Het zou veel beter zijn als we in ons schrijven en spreken nauwer aansloten bij de belijdenissen. Dat is mijn punt. Je kunt zoals in het document van overeenkomst de juiste teksten citeren maar toch een accentsverschuiving krijgen. Wat ik in het document van overeenkomst proef is wat je in heel de geschiedenis van de beide GG's ziet ( het werd al in 1950 aan ds. Kok verweten, ds. vd Ketterij verweet het in 53 de synodalen): dat het stuk der ellende wordt overgeslagen. dat de doodsstaat van de mens wordt geloochend. Men bedoelde: toen: die worden niet voldoende geaccentueerd. Anno 2026 bedoelt men: het gevaar bestaat dat ze niet door alle predikanten voldoende geaccentueerd worden.

@Kde Vries, Heb nog eens nagedacht of ik mijn scepsis over het document van overeenkomst bondiger onder woorden kon brengen. Zo kwam ik tot de volgende overweging: De leer in de (beide!) GG's wordt gedomineerd door de Leeruitspraak dat de verkiezing heerst over het genadeverbond. Je vindt het loepzuiver terug in het document. Heel veel lees je de woorden 'Gods volk'. (Vooral in de 2 pagina's tellende toelichting van de GG in Ned.) Daar worden de uitverkoren mee bedoeld. Dogmatisch klopt dat. Maar wat leert de reformatie ( die de verkiezing voluit belijdt)? Heb net Calvijn voor me over Johannes 19 en daar viel me op het enorme verschil met de leeruitspraken: Calvijn commentaar op de tekst: En Hij, dragende Zijn kruis ging uit naar de plaats enz. Calvijn zegt daarvan: 'De omstandigheden die hier vermeld worden dienen niet alleen voor de historische zekerheid, maar vooral tot opbouwing van ons geloof' ( GG zou zeggen bemoediging voor Gods volk.) Verder: om dus te bewijzen dat Hij het rantsoen voor onze zonden ( GG zou zeggen de zonden van Zijn uitverkorenen) is, heeft Hij Zich zowel buiten de stad willen laten voeren, als aan het hout gehangen. Het grote verschil zit dus in de woorden 'voor ons' en de woorden voor 'Gods volk' Wat gebeurt er in de GG's? Men geeft de verkiezing een plaats aan het begin ( a priori) van de exgese en de verkondiging, terwijl die een plaats dienst te krijgen a posteriori ( achteraf).

[merel]

Ik vind het eerlijk gezegd nogal wat dat een ouderling het geloof van iemand op een weegschaal legt. Dat is absoluut niet volgens de bijbel. Daar staat dat 'een ieder die gelooft dat Jezus de Christus is, is uit God geboren'. Dat en het vervolg van deze tekst zijn de de enige vragen die gesteld mogen worden.

[Wim Anker]

Stop toch eens met dit gedoe!
In ellke gemeenschap is wel een mafkees te vinden. - of wat vaker zal voorkomen, een spreekfout of een zondigen met de tong - Maar dit tot norm stellen voor die gemeenschap (of het nu een kerk of iets anders is) is lasterlijk.En dat is wel wat wordt gedaan.

Het topic kan beter "Wraaklust" genaamd worden. Of "Blame en Shame". Of "Pay back Time".
Dit is een discussieforum. Voer dus een discussie over wat wel of niet gezegd kan worden maar stop met de stemmingmakerij. Of noem naam en email zodat e.e.a. geverifieerd kan worden.

[Robbie]

Stop toch eens met dit gedoe!
In ellke gemeenschap is wel een mafkees te vinden. - of wat vaker zal voorkomen, een spreekfout of een zondigen met de tong - Maar dit tot norm stellen voor die gemeenschap (of het nu een kerk of iets anders is) is lasterlijk.

Het topic kan beter "Wraaklust" genaamd worden.
Dit is een discussieforum. Voer dus een discussie over wat wel of niet gezegd kan worden maar stop met de stemmingmakerij. Of noem naam en email zodat e.e.a. geverifieerd kan worden.

Ik vind het heel kwalijk om kerkpijn te labelen met gedoe. Het komt voor. De privacy van daders wordt buitengewoon beschermd in dit forum. Slachtoffers uiten zich hier heel voorzichtig, en jij noemt dat gedoe? Je moet je schamen. En ja: ik ben ervaringsdeskundig in een situatie van ruim 25 jaar geleden die nog steeds pijn doet.


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk