Kerkpijn (Uit Gereformeerde Gemeenten)

[BSH]

@Michaels

Blijkbaar zijn er ook mensen blij met de stukken..

Ik zou in ‘t contact wat aftasten of een inhoudelijk gesprek mogelijk is. Ik heb contacten waarin ik meestal maar niet veel terug zeg. Omdat het gewoon geen zin heeft.

Mensen die zeggen dat je met Calvijn wel op moet passen. Want die kwam van de roomsen af. En “De godvruchtige Avondmaalganger” van Immens is een gevaarlijk boek. Want Immens separeert niet. En in de uitgave van Evert Barten over “Het zien op Jezus” staan wel heel gevaarlijke dingen. Veel te makkelijk. Op Jezus vertrouwen zou genoeg zijn. En Ds. Roos trouwens is tegenwoordig helemaal evangelisch geworden. En bij de meeste mensen klopt er niets van hun bekering. Je word er bang van wat mensen zeggen.

Enzovoorts..

Ondertussen zijn ze zelf eigenlijk wel bekeerd, maar zijn hun zonden niet vergeven. Gaan ze in het zwart henen. En ach….het zal wat wezen. En als het Avondmaal bedient wordt is de voorbereiding dat ze vragen of de dominee over die tekst wil spreken als teken dat ze aan mogen. Als het toch anders blijkt te zijn, durven ze toch niet af te blijven.

Ik weet dat dit allemaal niet zo fijn klinkt. Maar het dit is gewoon praktijk. En naar mijn idee zo, dat er niet fatsoenlijk mee van gedachten te wisselen is.

Helaas..

Ik herken het. Helemaal. Maar toch heb ik er ook weer op een bepaalde manier moeite mee.

Want ik heb een man gekend, van heel dichtbij, die er ook zo instond. En er was inderdaad geen geestelijk gesprek mogelijk. Maar wat heeft die man het toch ontzettend moeilijk gehad bij zichzelf, omdat ook zijn bevinding niet 100% klopte met alle vereisten. Wat heeft hij in zijn leven veel geestelijke vreugde gemist, omdat hij de lat voor zichzelf net zo hoog had liggen als voor anderen. Dat ik steeds meer medelijden met hem kreeg.

Inmiddels is hij ingegaan in de vreugde van zijn Heere. En weet je wat ik nu vaak denk? Wat zou ik nu graag een keer met hem willen spreken.

[mvdb]

@BSH, maar dan gaat er in de prediking toch iets heel grondig mis en moet het gesprek vooral gevoerd worden met de ambtsdragers in de betreffende gemeente?

Het vertroostende is dat de Heere ondanks alles toch doorgaat met Zijn werk en dat Hij voleindigt wat Hij begint. Maar wat zou er meer goed van de Heere worden gesproken als er meer eenvoudig en onbevangen bij de Schrift zou worden geleefd.

[Vrouwke]

@BSH

Ik begrijp je wel. Het is heel hartverscheurend in allerlei opzichten. En sommigen van hen zal ik als ik hen overleef, ook zo gaan missen. En waarschijnlijk dan nog steeds verdriet hebben omdat het geweest is zoals het nu is.

En juist vanuit je liefde voor hen én medelijden met hen, zeg je soms toch weer iets waarvoor je juist zelf weer veroordeeld wordt.

Vooral het contact met je eigen ouders zou je zo graag anders hebben..

[Vrouwke]

@BSH, maar dan gaat er in de prediking toch iets heel grondig mis en moet het gesprek vooral gevoerd worden met de ambtsdragers in de betreffende gemeente?

Het vertroostende is dat de Heere ondanks alles toch doorgaat met Zijn werk en dat Hij voleindigt wat Hij begint. Maar wat zou er meer goed van de Heere worden gesproken als er meer eenvoudig en onbevangen bij de Schrift zou worden geleefd.

De mensen die zo veroordelend doen, worden juist onderwezen in die manier van denken door ambtsdragers. Of het zijn ambtsdragers zelf die je zo kunnen veroordelen.

[Vrouwke]

@JanRap
Ik weet het. Je hebt helemaal gelijk.

Soms vang je hier al dingen op van hoe de HEERE in zulke dingen geen ledig aanschouwer is.

[Maanenschijn]

Ik heb geen reden aan te nemen dat dit allemaal niet zou kloppen of dat deze ervaringen er zijn. Maar, voor mijn beeld, ik neem toch aan dat het gaat over verhoudingsgewijs uitzonderingen? Dat toch niet kenmerkende is voor het geheel van de GG (of varianten daarop)?

Vergroten we hier niet de (ongetwijfeld ingrijpende) uitzonderingen, genomen in het geheel van het kerkverband?

[Arja]

[@ Vrouwke, uw posting is woordelijk herkenbaar. Heb voor mezelf altijd de wat vervelende gedachte tegen degene die bezwaren hebben tegen bijvoorbeeld Calvijn en Immens: jullie hadden beter rooms kunnen blijven.

Tja..

En zelfs al is je weg precies zo gegaan als wat ze zelf voor de “hoe-het-moet-weg” houden, dan nog is er niet mee te praten.

En zegt men gerust als je jezelf in je hart laat kijken: Dat kan niet waar zijn. Je kunt ook vooruit grijpen. Geestelijke diefstal. Daar gaan járen overheen.

Of: Hou asjeblieft je mond. Ik word er bang van.

Of: Weet je wat het is? De HEERE doet dat tegenwoordig niet meer..

Of: Als dát nu waar zou zijn..?! Maar….(volgt er een hele preek en men doet net alsof je gewoon uit je mouw staat te schudden wat je heel open en kwetsbaar deelde).

En bij iedere variant zie ik een ander gezicht voor me.

Mijn conclusie na al die jaren: tegen bepaalde mensen kun je jezelf maar beter beschermen.

Maar wat zou het tot zegen zijn als dit viewtopic.php?p=1228442#p1228442 (wat ik gisteren deelde) weer geleerd zou worden binnen heel de gezindte.

@ Vrouwke mag het nog even? Er schieten mij nog wat dingen te binnen. 1. Soms heb ik heel veel begrip voor de mensen die grote vraagtekens achter je plaatsen. Weet u waarom: omdat ik in mijn eertijds precies zo dom en kortzichtig was en meende anderen te kunnen beoordelen. Ja dat was ons met de paplepel ingegoten, maar toch was het zonde. 2. Al die vervelende uitspraken die mensen tegen je kunnen doen zijn niet waardevrij. Ook van deze opmerkingen houdt God een register bij. Op Zijn tijd neemt Hij het voor u op. 3. Onverstand, want dat zit er vaak achter al die wantrouwende uitspraken, is een zonde, zie Marcus 7: 21, 22: SV Want van binnen uit het hart der mensen komen voort kwade gedachten, overspelen, hoererijen, doodslagen,
Dieverijen, gierigheden, boosheden, bedrog, ontuchtigheid, een boos oog, lastering, hovaardij, onverstand.

Hoe dan? Houdt Hij een register daarvan bij? En als het Zijn kinderen zijn? Ik denk wel eens dat het dan onder 1 Korinthe 3:11—15 valt. Daar wordt gesproken over bouwen op het fundament Jezus Christus, enover bouwstoffen die de proef niet kunnen doorstaan, terwijl de bouwer toch behouden wordt, doch alzo als door vuur. Nergens heb ik zoveel over anderen horen oordelen als in het bevindelijke deel van de Gereformeerde Gezindte waar ik zelf ben opgegroeid (Veluwe)

Mijn vader was zachtmoedig (maar niet soft)... ik zie nu pas wat dat voor een zegen is geweest.
Dat ik zijn voorbeeld had bij het opgroeien.

[Vrouwke]

@maanenschijn
Ik weet niet hoeveel het voorkomt.

Ik weet wel dat ik eerder “overgenomen” zou zijn geweest als ik voor altijd als een “bekeerde bekommerde” geleefd zou hebben.

Maar dat ben ik voor m’n gevoel nooit geweest.

Want toen God werkelijkheid werd in mijn leven en ik zo heen en weer geslingerd werd, zei ik niets. Want het kon toch niet. En God deed het toch niet meer. En áls Hij het dan nog eens zou doen, was ik vast de laatste die Hij uitkiezen zou. En hoop was er alleen voor de echte. Met al die checklisten in de kerk kwam ik niet verder. En in m’n onwetendheid maakte ik met het begin van de catechismus en psalm 32 m’n eigen checklist. En omdat ik daar niet in mee kon komen was ik gewoon verkeerd en onbekeerd.

Totdat de HEERE uiteindelijk zo krachtig ingreep dat alle twijfel weg was. En ik m’n mond niet meer kon houden wat mensen het niet konden handelen.

Daarna heb ik het jarenlang moeilijker gehad dan in de jaren ervoor. En ging ik weer stil over de aarde. Onmiddellijke zekerheid is geen vaste zekerheid.

Uiteindelijk heb ik pas echte rust gevonden toen de HEERE me leerde dat Jesaja 45:22 een poort is waarop iedereen iedere dag weer tot Hem mag vluchten. Maar dan kom je dus bij de middelijke zekerheid uit. En een algemeen, onvoorwaardelijk en welmenend aanbod van genade zonder allerlei toelichtingen.

[Vrouwke]

[@ Vrouwke, uw posting is woordelijk herkenbaar. Heb voor mezelf altijd de wat vervelende gedachte tegen degene die bezwaren hebben tegen bijvoorbeeld Calvijn en Immens: jullie hadden beter rooms kunnen blijven.

Tja..

En zelfs al is je weg precies zo gegaan als wat ze zelf voor de “hoe-het-moet-weg” houden, dan nog is er niet mee te praten.

En zegt men gerust als je jezelf in je hart laat kijken: Dat kan niet waar zijn. Je kunt ook vooruit grijpen. Geestelijke diefstal. Daar gaan járen overheen.

Of: Hou asjeblieft je mond. Ik word er bang van.

Of: Weet je wat het is? De HEERE doet dat tegenwoordig niet meer..

Of: Als dát nu waar zou zijn..?! Maar….(volgt er een hele preek en men doet net alsof je gewoon uit je mouw staat te schudden wat je heel open en kwetsbaar deelde).

En bij iedere variant zie ik een ander gezicht voor me.

Mijn conclusie na al die jaren: tegen bepaalde mensen kun je jezelf maar beter beschermen.

Maar wat zou het tot zegen zijn als dit viewtopic.php?p=1228442#p1228442 (wat ik gisteren deelde) weer geleerd zou worden binnen heel de gezindte.

@ Vrouwke mag het nog even? Er schieten mij nog wat dingen te binnen. 1. Soms heb ik heel veel begrip voor de mensen die grote vraagtekens achter je plaatsen. Weet u waarom: omdat ik in mijn eertijds precies zo dom en kortzichtig was en meende anderen te kunnen beoordelen. Ja dat was ons met de paplepel ingegoten, maar toch was het zonde. 2. Al die vervelende uitspraken die mensen tegen je kunnen doen zijn niet waardevrij. Ook van deze opmerkingen houdt God een register bij. Op Zijn tijd neemt Hij het voor u op. 3. Onverstand, want dat zit er vaak achter al die wantrouwende uitspraken, is een zonde, zie Marcus 7: 21, 22: SV Want van binnen uit het hart der mensen komen voort kwade gedachten, overspelen, hoererijen, doodslagen,
Dieverijen, gierigheden, boosheden, bedrog, ontuchtigheid, een boos oog, lastering, hovaardij, onverstand.

Hoe dan? Houdt Hij een register daarvan bij? En als het Zijn kinderen zijn? Ik denk wel eens dat het dan onder 1 Korinthe 3:11—15 valt. Daar wordt gesproken over bouwen op het fundament Jezus Christus, enover bouwstoffen die de proef niet kunnen doorstaan, terwijl de bouwer toch behouden wordt, doch alzo als door vuur. Nergens heb ik zoveel over anderen horen oordelen als in het bevindelijke deel van de Gereformeerde Gezindte waar ik zelf ben opgegroeid (Veluwe)

Mijn vader was zachtmoedig (maar niet soft)... ik zie nu pas wat dat voor een zegen is geweest.
Dat ik zijn voorbeeld had bij het opgroeien.

Wat ik gezien heb is dat mensen die me veel pijn hebben gedaan, het later heel erg moeilijk hebben gehad. En dat wanneer het denk ik toch echt kinderen van God waren, ze een heel duister leven voor zichzelf hebben of al zo heengegaan zijn..

[Vrouwke]

Dit zijn allemaal geen leuke dingen. Maar het verzwijgen helpt om zulke toestanden in stand te houden. En daarom deel ik het toch..

[mvdb]

Ik heb geen reden aan te nemen dat dit allemaal niet zou kloppen of dat deze ervaringen er zijn. Maar, voor mijn beeld, ik neem toch aan dat het gaat over verhoudingsgewijs uitzonderingen? Dat toch niet kenmerkende is voor het geheel van de GG (of varianten daarop)?

Vergroten we hier niet de (ongetwijfeld ingrijpende) uitzonderingen, genomen in het geheel van het kerkverband?

Het zijn in mijn waarneming inderdaad uitzonderingen. Gelukkig wel! Ik ken genoeg GerGemmers die hartelijk, gunnend en - veel belangrijker - leesbare brieven van Christus zijn. Wel is het zo dat de omgeving waar je woont, behoorlijk bepalend is voor het beeld dat je krijgt van gemeenten in de omgeving. Ik woon in een omgeving waar zich de naar mijn mening uiterst rechtse Gereformeerde Gemeenten van het kerkverband bevinden en daar hoor je die geluiden zoals hier geschetst meer dan eens. Dat gaat vaak samen met het hard en scherp veroordelen van alles en iedereen die niet exact dezelfde overtuiging heeft, niet alleen door gewone gemeenteleden, maar ook door de voorgangers.

[BSH]

@BSH, maar dan gaat er in de prediking toch iets heel grondig mis en moet het gesprek vooral gevoerd worden met de ambtsdragers in de betreffende gemeente?

Het vertroostende is dat de Heere ondanks alles toch doorgaat met Zijn werk en dat Hij voleindigt wat Hij begint. Maar wat zou er meer goed van de Heere worden gesproken als er meer eenvoudig en onbevangen bij de Schrift zou worden geleefd.

Hij was ambtsdrager...

En met je laatste zin ben ik het helemaal eens.

[BSH]

@BSH

Ik begrijp je wel. Het is heel hartverscheurend in allerlei opzichten. En sommigen van hen zal ik als ik hen overleef, ook zo gaan missen. En waarschijnlijk dan nog steeds verdriet hebben omdat het geweest is zoals het nu is.

En juist vanuit je liefde voor hen én medelijden met hen, zeg je soms toch weer iets waarvoor je juist zelf weer veroordeeld wordt.

Vooral het contact met je eigen ouders zou je zo graag anders hebben..

In een gesprek met hen spreek je het liefst gewoon openlijk uit hoe je iets voelt en ervaart. Maar dan zijn er twee opties:
1. Je zegt het anders dan 'gewoon', dus dan weet je al hoe er gereageerd wordt.
2. Je merkt dat wat je zeggen wil klopt met 'gewoon', maar dan voel je zoveel aversie tegen 'gewoon' dat je toch weer je mond dicht houdt.

[De Rijssenaar]

Het lastige is dat met deze mensen heel lastig te praten is.. ze vinden alles wat de dominee zegt mooi en goed, maar als je dan verder wil praten houd het op.. in beste geval word je niet veroordeeld, in slechtste geval wel en worden ze boos.. Maar ondertussen leven ze wel onbekeerd en zijn ze in ieder geval niet als makkelijke gelovers van tegenwoordig… ze zijn ernstig, maar meer ook niet.. en daar heb je dus heel veel mensen van lopen.

Heb je tips hoe je er wel mee om kunt gaan dan??

Ik vind dat jullie dominee altijd duidelijk deze 'godsdienst' (die natuurlijk zelfbehagingsdienst is) aankaart. Ben meerdere dingen die hij daar bij ons over gezegd heeft nooit vergeten. Hij laat er in ieder geval geen spaan van heel en geeft er geen millimeter ruimte voor.

Zgn. eerlijk onbekeerd zijn is een vennijnige vorm van vijandschap tegen God. Ik denk dat je deze mensen niet wezenlijk kunt bereiken als medemens, met mensenwoorden. Overigens geldt dat voor alle gedaanten van vijandschap tegen God, of het nu godsdienstig is of werelds. Veel bidden voor hen en voor onszelf of de Heere het Zelf wil doen. Ik wil en zij zullen, dan liggen we in een ogenblik omver en verliezen we het voor God.

Klopt, daar is hij wel ijverig in. Dus dat hoor je mij ook niet zeggen heh.. Tis terecht dat hij geen roeispaan heel laat.. Maar daarna is het wel van belang dat een dominee "evangelisch" en "remonstrants" wordt en over Jezus begint. Want met een afgebroken roeispaan in je handen kom je ook niet verder. Er moet een Motor in het bootje worden geplaatst. Alleen als de hardwerkende en serieuse roeiers dat door krijgen en over de Motor horen, dan worden ze boos en vinden ze het niet eerlijk. De plaatser van zo'n Motor krijgt dan veel over zich heen. Vooral als ze zien dat het bootje harder gaat varen dan de roeiers... Degene op de motor boot zit dan rustig met z'n armen over elkaar te kijken, terwijl de ijverige roeiers opkijken en je verwijten naar het hoofd slingeren: "remonstrants", "oppervlakkig", "Jezus van vijf letters", "verstands geloof" enz.. Gelukkig wordt het geroep van de roeiers steeds minder hoorbaar naar mate je in de boot zit.. Je wordt ook steeds blijer met de Motor in je boot, omdat je ziet dat het je ergens brengt..

[Michaels]

Het lastige is dat met deze mensen heel lastig te praten is.. ze vinden alles wat de dominee zegt mooi en goed, maar als je dan verder wil praten houd het op.. in beste geval word je niet veroordeeld, in slechtste geval wel en worden ze boos.. Maar ondertussen leven ze wel onbekeerd en zijn ze in ieder geval niet als makkelijke gelovers van tegenwoordig… ze zijn ernstig, maar meer ook niet.. en daar heb je dus heel veel mensen van lopen.

Heb je tips hoe je er wel mee om kunt gaan dan??

Ik vind dat jullie dominee altijd duidelijk deze 'godsdienst' (die natuurlijk zelfbehagingsdienst is) aankaart. Ben meerdere dingen die hij daar bij ons over gezegd heeft nooit vergeten. Hij laat er in ieder geval geen spaan van heel en geeft er geen millimeter ruimte voor.

Zgn. eerlijk onbekeerd zijn is een vennijnige vorm van vijandschap tegen God. Ik denk dat je deze mensen niet wezenlijk kunt bereiken als medemens, met mensenwoorden. Overigens geldt dat voor alle gedaanten van vijandschap tegen God, of het nu godsdienstig is of werelds. Veel bidden voor hen en voor onszelf of de Heere het Zelf wil doen. Ik wil en zij zullen, dan liggen we in een ogenblik omver en verliezen we het voor God.

Klopt, daar is hij wel ijverig in. Dus dat hoor je mij ook niet zeggen heh.. Tis terecht dat hij geen roeispaan heel laat.. Maar daarna is het wel van belang dat een dominee "evangelisch" en "remonstrants" wordt en over Jezus begint. Want met een afgebroken roeispaan in je handen kom je ook niet verder. Er moet een Motor in het bootje worden geplaatst. Alleen als de hardwerkende en serieuse roeiers dat door krijgen en over de Motor horen, dan worden ze boos en vinden ze het niet eerlijk. De plaatser van zo'n Motor krijgt dan veel over zich heen. Vooral als ze zien dat het bootje harder gaat varen dan de roeiers... Degene op de motor boot zit dan rustig met z'n armen over elkaar te kijken, terwijl de ijverige roeiers opkijken en je verwijten naar het hoofd slingeren: "remonstrants", "oppervlakkig", "Jezus van vijf letters", "verstands geloof" enz.. Gelukkig wordt het geroep van de roeiers steeds minder hoorbaar naar mate je in de boot zit.. Je wordt ook steeds blijer met de Motor in je boot, omdat je ziet dat het je ergens brengt..