Generale Synode Christelijke Gereformeerde Kerken 2024

[DDD]

Ik ben het wat betreft de interpretatie van de NGB wel met je eens. Toch vind je die nieuwe hermeneutiek veel in afgescheiden kerken. Men leest het dan geestelijk, net als het doopformulier.

Dat lijkt me in allebei de gevallen tamelijk onhistorisch en ook vrijzinnig.

[Refojongere]

Het is toch duidelijk dat Rom. 14 en 1 Kor. 10 gaan over zaken waar Paulus van zegt dat dit middelmatige zaken zijn. Het zijn geoorloofde zaken volgens Paulus. Juist het op de spits drijven hiervan als waren het hoofdzaken keurt Paulus af. Hij schreef er zelfs de hele Galatenbrief over!

Klopt, Paulus laat zien dat het 'middelmatige zaken' zijn. Maar zo dacht de gemeente er in die tijd (nog) niet over! De reinheidswetten en hoogtijdagen waren dé uiterlijke kenmerken van de Joodse religie. Vanuit de gemeente van toen waren dit juist hoofdzaken. Net zoals v&a nu vanuit de CGK.

Voor de Judaïsten waren dit inderdaad hoofdzaken, vandaar de Galatenbrief om te laten zien dat dit niet op de spits gedreven moest worden. En het apostelconvent en de openbaring aan Petrus waren ook nodig om te laten zien dat dit middelmatige zaken waren.

Dat je de v&a daar niet mee gelijk mag trekken is dat dit volgens Paulus helemaal geen bijzaak is, want hij heeft het over een nieuwtestamentisch gebod/verbod (1 Kor. 14: 37b en 1 Tim. 2:12a).

Dat is het betoog van Severijn. Je mag v&a niet zien als middelmatig en dus ook niet Rom. 14 daarop toepassen.

[rhadders]

Het is toch duidelijk dat Rom. 14 en 1 Kor. 10 gaan over zaken waar Paulus van zegt dat dit middelmatige zaken zijn. Het zijn geoorloofde zaken volgens Paulus. Juist het op de spits drijven hiervan als waren het hoofdzaken keurt Paulus af. Hij schreef er zelfs de hele Galatenbrief over!

Klopt, Paulus laat zien dat het 'middelmatige zaken' zijn. Maar zo dacht de gemeente er in die tijd (nog) niet over! De reinheidswetten en hoogtijdagen waren dé uiterlijke kenmerken van de Joodse religie. Vanuit de gemeente van toen waren dit juist hoofdzaken. Net zoals v&a nu vanuit de CGK.

Voor de Judaïsten waren dit inderdaad hoofdzaken, vandaar de Galatenbrief om te laten zien dat dit niet op de spits gedreven moest worden. En het apostelconvent en de openbaring aan Petrus waren ook nodig om te laten zien dat dit middelmatige zaken waren.

Dat je de v&a daar niet mee gelijk mag trekken is dat dit volgens Paulus helemaal geen bijzaak is, want hij heeft het over een nieuwtestamentisch gebod/verbod (1 Kor. 14: 37b en 1 Tim. 2:12a).

Dat is het betoog van Severijn. Je mag v&a niet zien als middelmatig en dus ook niet Rom. 14 daarop toepassen.

Ik kan daar voor een groot gedeelte in meekomen, ik ontken de invloed van het moderne denken op ons Schriftverstaan of onze gehoorzaamheid aan de Schrift niet. Echter: is afwijken van dit gebod - je stelt terecht dat Paulus het een gebod noemt - voldoende voor het verbreken van de eenheid? Je citeerde zelf eerder al (terecht) de NGB. In de gereformeerde dogmatiek worden niet alle bijbelse waarheden op gelijke lijn gezet met het Evangelie. Begrijp ik goed dat v&a volgens jou wel op die lijn staat? Blokkeert v&a de weg tot Christus?

Want als we v&a tot een fundamenteel artikel verheffen, waarmee de kerk dus staat of valt, plaatsen we het feitelijk op hetzelfde niveau als de rechtvaardiging door het geloof of de godheid van Christus. Is dat wat Severijn bedoelde, of waarschuwde hij primair tegen de (tijds)geest erachter?

Als we v&a definiëren als een absolute scheidslijn tussen 'gehoorzaamheid' en 'afval', laten we dan nog ruimte voor de zwakheden van het menselijk verstaan, of vervallen we dan juist in datgene wat Paulus de Galaten verweet: het maken van een nieuwe wet als voorwaarde voor broederschap (toen was dat de besnijdenis)?

[Refojongere]

Het is toch duidelijk dat Rom. 14 en 1 Kor. 10 gaan over zaken waar Paulus van zegt dat dit middelmatige zaken zijn. Het zijn geoorloofde zaken volgens Paulus. Juist het op de spits drijven hiervan als waren het hoofdzaken keurt Paulus af. Hij schreef er zelfs de hele Galatenbrief over!

Klopt, Paulus laat zien dat het 'middelmatige zaken' zijn. Maar zo dacht de gemeente er in die tijd (nog) niet over! De reinheidswetten en hoogtijdagen waren dé uiterlijke kenmerken van de Joodse religie. Vanuit de gemeente van toen waren dit juist hoofdzaken. Net zoals v&a nu vanuit de CGK.

Voor de Judaïsten waren dit inderdaad hoofdzaken, vandaar de Galatenbrief om te laten zien dat dit niet op de spits gedreven moest worden. En het apostelconvent en de openbaring aan Petrus waren ook nodig om te laten zien dat dit middelmatige zaken waren.

Dat je de v&a daar niet mee gelijk mag trekken is dat dit volgens Paulus helemaal geen bijzaak is, want hij heeft het over een nieuwtestamentisch gebod/verbod (1 Kor. 14: 37b en 1 Tim. 2:12a).

Dat is het betoog van Severijn. Je mag v&a niet zien als middelmatig en dus ook niet Rom. 14 daarop toepassen.

Ik kan daar voor een groot gedeelte in meekomen, ik ontken de invloed van het moderne denken op ons Schriftverstaan of onze gehoorzaamheid aan de Schrift niet. Echter: is afwijken van dit gebod - je stelt terecht dat Paulus het een gebod noemt - voldoende voor het verbreken van de eenheid? Je citeerde zelf eerder al (terecht) de NGB. In de gereformeerde dogmatiek worden niet alle bijbelse waarheden op gelijke lijn gezet met het Evangelie. Begrijp ik goed dat v&a volgens jou wel op die lijn staat? Blokkeert v&a de weg tot Christus?

Want als we v&a tot een fundamenteel artikel verheffen, waarmee de kerk dus staat of valt, plaatsen we het feitelijk op hetzelfde niveau als de rechtvaardiging door het geloof of de godheid van Christus. Is dat wat Severijn bedoelde, of waarschuwde hij primair tegen de (tijds)geest erachter?

Als we v&a definiëren als een absolute scheidslijn tussen 'gehoorzaamheid' en 'afval', laten we dan nog ruimte voor de zwakheden van het menselijk verstaan, of vervallen we dan juist in datgene wat Paulus de Galaten verweet: het maken van een nieuwe wet als voorwaarde voor broederschap (toen was dat de besnijdenis)?

Wordt Uw wil gedaan, dan bindt het ons saam. Zo zingt een lied. Het ongehoorzaam zijn aan de Schrift geeft ergernissen in de gemeente en zet de broederschap onder druk. Ieder die de wil van God doet wordt broeder genoemd volgens Jezus. Dus ja, een nieuwe wet om iemand een broeder te noemen? Dat denk ik niet. Het hele Woord bindt ons samen.

"De voorzitter, prof. dr. J. Severijn, hield een vurige rede. Er werd geconstateerd, dat de toelating van de vrouw tot de ambten in strijd is met de Heilige Schrift en met de Belijdenis.

Hij erkende met weemoed, dat ook onze schuld zeer groot is. Er had reeds vele jaren lang krachtiger geprotesteerd moeten worden tegen het •verkrachten der belijdenis. Er had meer georganiseerd verzet moeten wezen.

Wat zouden we nu moeten doen? Weer een nieuwe afscheiding? De historie leert ons, dat er van afscheidingen weinig te verwachten is.

Neen, de voorzitter wilde in geen geval een , , Severijns kerkje"."

En tegelijk zei hij:
"Daarbij komt, dat de hoogste vergadering der kerk die reeds zoveel toeschietelijkheid ter wille van die geest heeft betoond, in de beslissing aangaande de toelating der vrouw tot de ambten, op een wijze, die geen twijfel overlaat, het reformatorische Schriftgeloof heeft prijsgegeven."

[rhadders]

Klopt, Paulus laat zien dat het 'middelmatige zaken' zijn. Maar zo dacht de gemeente er in die tijd (nog) niet over! De reinheidswetten en hoogtijdagen waren dé uiterlijke kenmerken van de Joodse religie. Vanuit de gemeente van toen waren dit juist hoofdzaken. Net zoals v&a nu vanuit de CGK.

Voor de Judaïsten waren dit inderdaad hoofdzaken, vandaar de Galatenbrief om te laten zien dat dit niet op de spits gedreven moest worden. En het apostelconvent en de openbaring aan Petrus waren ook nodig om te laten zien dat dit middelmatige zaken waren.

Dat je de v&a daar niet mee gelijk mag trekken is dat dit volgens Paulus helemaal geen bijzaak is, want hij heeft het over een nieuwtestamentisch gebod/verbod (1 Kor. 14: 37b en 1 Tim. 2:12a).

Dat is het betoog van Severijn. Je mag v&a niet zien als middelmatig en dus ook niet Rom. 14 daarop toepassen.

Ik kan daar voor een groot gedeelte in meekomen, ik ontken de invloed van het moderne denken op ons Schriftverstaan of onze gehoorzaamheid aan de Schrift niet. Echter: is afwijken van dit gebod - je stelt terecht dat Paulus het een gebod noemt - voldoende voor het verbreken van de eenheid? Je citeerde zelf eerder al (terecht) de NGB. In de gereformeerde dogmatiek worden niet alle bijbelse waarheden op gelijke lijn gezet met het Evangelie. Begrijp ik goed dat v&a volgens jou wel op die lijn staat? Blokkeert v&a de weg tot Christus?

Want als we v&a tot een fundamenteel artikel verheffen, waarmee de kerk dus staat of valt, plaatsen we het feitelijk op hetzelfde niveau als de rechtvaardiging door het geloof of de godheid van Christus. Is dat wat Severijn bedoelde, of waarschuwde hij primair tegen de (tijds)geest erachter?

Als we v&a definiëren als een absolute scheidslijn tussen 'gehoorzaamheid' en 'afval', laten we dan nog ruimte voor de zwakheden van het menselijk verstaan, of vervallen we dan juist in datgene wat Paulus de Galaten verweet: het maken van een nieuwe wet als voorwaarde voor broederschap (toen was dat de besnijdenis)?

Wordt Uw wil gedaan, dan bindt het ons saam. Zo zingt een lied. Het ongehoorzaam zijn aan de Schrift geeft ergernissen in de gemeente en zet de broederschap onder druk. Ieder die de wil van God doet wordt broeder genoemd volgens Jezus. Dus ja, een nieuwe wet om iemand een broeder te noemen? Dat denk ik niet. Het hele Woord bindt ons samen.

"De voorzitter, prof. dr. J. Severijn, hield een vurige rede. Er werd geconstateerd, dat de toelating van de vrouw tot de ambten in strijd is met de Heilige Schrift en met de Belijdenis.

Hij erkende met weemoed, dat ook onze schuld zeer groot is. Er had reeds vele jaren lang krachtiger geprotesteerd moeten worden tegen het •verkrachten der belijdenis. Er had meer georganiseerd verzet moeten wezen.

Wat zouden we nu moeten doen? Weer een nieuwe afscheiding? De historie leert ons, dat er van afscheidingen weinig te verwachten is.

Neen, de voorzitter wilde in geen geval een , , Severijns kerkje"."

En tegelijk zei hij:
"Daarbij komt, dat de hoogste vergadering der kerk die reeds zoveel toeschietelijkheid ter wille van die geest heeft betoond, in de beslissing aangaande de toelating der vrouw tot de ambten, op een wijze, die geen twijfel overlaat, het reformatorische Schriftgeloof heeft prijsgegeven."

Ik ben niet zo thuis in zijn gedachtegoed, zeg ik eerlijk. Maar dat klinkt mij als iemand die niets afdeed aan de verkondiging van de bijbelse waarheid, maar verbonden bleef aan zijn kerk, hoewel die volgens hem was afgeweken. Daar heb ik veel respect voor en dat is eigenlijk ook precies wat ik zelf steeds zeg (ondanks dat ik het inhoudelijk waarschijnlijk niet helemaal met hem eens zou zijn voor wat betreft de belijdenis, maar dat terzijde).

[Middenrefo]

Wat denken jullie dat een gemiddelde Bijbelstudiegroep in een willekeurige CGK van deze discussie zou vinden?

En op welke manier gaat het ons helpen om de crisis op te lossen?

[rhadders]

Wat denken jullie dat een gemiddelde Bijbelstudiegroep in een willekeurige CGK van deze discussie zou vinden?

En op welke manier gaat het ons helpen om de crisis op te lossen?

Voor sommigen roept het de vraag op: wat zegt de Bijbel dan over man en vrouw? In de bijbelstudiegroep waar ik bij betrokken ben, in onze gemeente, hebben we daar aandacht aan geschonken.

Een discussieforum, zoals dit, werkt anders. Voor sommigen is het een manier om gedachten te slijpen en argumenten te verkennen. (Ik merk dat jongeren daar bijvoorbeeld meer behoefte aan hebben dan aan een klassieke studie.)

Dat alles kan helpen tot een beter begrip van elkaar en Gods Woord. Het is maar net hoe je er mee omgaat. Ik geloof wel in de meerwaarde van een stevige inhoudelijke discussie. Alleen zijn wij daar in de kerk over het algemeen niet zo goed in. Dan gaat het jeuken en krijgen we scheurnijgingen…

Maar wat denk je zelf dan?