Generale Synode Christelijke Gereformeerde Kerken 2024

[huisman]

Je kunt moeilijk volhouden dat na 31 jaar spreken over één thema (v&a) de CGK in haar geheel niet geduldig is geweest. De eenheid bewaren is ook een doel van Rijnsburg c.s. maar dan wel op de basis waarop wij binnen de CGK één zijn. Dat is op basis van Schrift, belijdenis, kerkorde en de daarop gegronde synodale besluiten. Op basis van de Schrift kan ik ook eenheid hebben met christenen die onze belijdenis niet delen. Op basis van Schrift en belijdenis kan ik eenheid hebben met gereformeerde christenen in andere kerkverbanden binnen en buiten ons land. Komen kerkorde en synodale besluiten daarbij dan gaat het over de organisatorische eenheid van ons kerkverband. Die eenheid is niet door Rijnsburg c.s. op het spel gezet maar door de ongehoorzaamheid. Een zuivere kerk zoeken wij niet. We zijn geen labadisten. We zijn Christelijk gereformeerd.

Als het niet om zuiverheid gaat, waarom dan juist hier een grens trekken? We hoeven niet moreel zuiver te zijn, als we het maar wel kerkordelijk zijn?

Met alle respect broeder maar je blijft in de groef hangen en dan horen wij steeds hetzelfde deuntje.
Tip: Bundel alle berichten van @huisman in dit topic. Sla er een nietje door en doe er een mooi kaftje omheen. Prachtig naslagwerkje om steeds weer te pakken als je een keer niet weet hoe het ook al weer zit.

Om te kunnen weten hoe het zit, zal je toch eens moeten proberen de vragen niet te ontwijken.

Jij beweert: we zoeken geen zuiverheid, we zijn geen labadisten. Ik vraag jou: als dat zo is, waarom dan juist hier een grens wordt getrokken?

Moet ik concluderen dat je daar eigenlijk zelf ook geen antwoord op weet?

Een ‘zuivere’ kerk is een kerk die uitsluitend bestaat uit waar gelovigen. Dat nastreven is ongezond. Die is buiten het paradijs niet te vinden noch te verkrijgen.. Die zoeken wij ook niet. Wel een kerk die Gods onfeilbaar Woord in alles wil gehoorzamen. Hoe lief heb ik Uw wet, in Psalm 119 op talloze manieren bezongen door de dichter is niet wettisch maar geboren uit liefde tot Gods Woord, tot het vleesgeworden Woord en tot God zelf want God is liefde.

[Refojongere]

Om te kunnen weten hoe het zit, zal je toch eens moeten proberen de vragen niet te ontwijken.

Jij beweert: we zoeken geen zuiverheid, we zijn geen labadisten. Ik vraag jou: als dat zo is, waarom dan juist hier een grens wordt getrokken?

Moet ik concluderen dat je daar eigenlijk zelf ook geen antwoord op weet?

Als niet-CGK-er constateer ik dat de CGK in waar ze voor staan geen ruimte laten om van Gods Woord af te wijken. Het is mijns inziens dus een zuivere kerk. Dat is wat anders dan dat kerkenraden en gemeenteleden daar in de praktijk van afwijken. Maar dat zijn dan ook niet voor niets afwijkingen waaruit blijkt dat dit dus niet tot het DNA van de CGK behoort.

Een zuivere kerk wordt ook in de Geloofsbelijdenis geleerd:

De merktekenen, om de ware Kerk te kennen, zijn deze:
zo de Kerk de reine predikatie des evangelies oefent;
indien zij gebruikt de reine bediening der sacramenten, gelijk ze Christus ingesteld heeft;
zo de kerkelijke tucht gebruikt wordt, om de zonden te straffen.
Kortelijk, zo men zich aanstelt naar het zuivere Woord Gods,
verwerpende alle dingen, die daar tegen zijn,
houdende Jezus Christus voor het enige Hoofd. h
Hierdoor kan men zekerlijk de ware Kerk kennen,
en het komt niemand toe, zich daarvan te scheiden.

Geldt dit nu van de CGK of niet? Dat is de vraag waar de discussie om draait.

En dan nog een zinsnede:

zij vervolgt degenen, die heiliglijk leven naar het Woord Gods, en die haar bestraffen over haar gebreken, gierigheid en afgoderijen.

Tegelijkertijd zegt de Westminster Confessie:
"The purest Churches under heaven are subject both to mixture and error"

Dan halen ze 1 Kor. 13:12 en Matth 13:24-30 aan. Calvijn heeft het over het behouden van de kern van de christelijke religie. De hervormden hebben het over de.belijdenis als grondslag. Daar heeft Rijnsburg zich toe te verhouden.

[rhadders]

Als het niet om zuiverheid gaat, waarom dan juist hier een grens trekken? We hoeven niet moreel zuiver te zijn, als we het maar wel kerkordelijk zijn?

Met alle respect broeder maar je blijft in de groef hangen en dan horen wij steeds hetzelfde deuntje.
Tip: Bundel alle berichten van @huisman in dit topic. Sla er een nietje door en doe er een mooi kaftje omheen. Prachtig naslagwerkje om steeds weer te pakken als je een keer niet weet hoe het ook al weer zit.

Om te kunnen weten hoe het zit, zal je toch eens moeten proberen de vragen niet te ontwijken.

Jij beweert: we zoeken geen zuiverheid, we zijn geen labadisten. Ik vraag jou: als dat zo is, waarom dan juist hier een grens wordt getrokken?

Moet ik concluderen dat je daar eigenlijk zelf ook geen antwoord op weet?

Een ‘zuivere’ kerk is een kerk die uitsluitend bestaat uit waar gelovigen. Dat nastreven is ongezond. Die is buiten het paradijs niet te vinden noch te verkrijgen.. Die zoeken wij ook niet. Wel een kerk die Gods onfeilbaar Woord in alles wil gehoorzamen. Hoe lief heb ik Uw wet, in Psalm 119 op talloze manieren bezongen door de dichter is niet wettisch maar geboren uit liefde tot Gods Woord, tot het vleesgeworden Woord en tot God zelf want God is liefde.

Die liefde tot Gods Woord delen we hopelijk allemaal. Toch zijn er twee zaken die ik niet goed begrijp in je betoog, omdat ze tegenstrijdig lijken. Maar misschien kan je dat uitleggen?

1. Je zegt dat we geen zuivere kerk zoeken (geen labadisten zijn). Tegelijkertijd hanteer je synodale uitspraken/besluiten rondom v&a als een absolute grens waarvoor de eenheid van het kerkverband moet wijken.

Waarom krijgt de gehoorzaamheid aan een kerkordelijke afspraak bij jou voorrang boven de evenzo bijbelse opdracht tot geduld, verdraagzaamheid en het bewaren van de eenheid? Want je zult het met mij eens zijn dat dit ook een bijbelse opdracht is? Als de kerk onzuiver is en vol gebreken, waarom is dan nú 'een grens bereikt'?

Ik zoek naar hoe / op basis waarvan die grens bepaald wordt.

2. Je lijkt gehoorzaamheid aan de Schrift gelijk te stellen aan gehoorzaamheid aan de huidige synodale koers. Daarmee ontstaat een circelredenering:

1. Wie de synode niet volgt, is ongehoorzaam aan de Schrift.
2. De Schrift eist gehoorzaamheid.
3. De synode volgen is gehoorzaamheid aan de Schrift (en wie afwijkt, wijkt dus van de Schrift af).

Op het eerste gehoor klinkt het logisch, want natuurlijk willen we de Schrift naspreken. Je zal het dus ook vast niet met mij eens zijn, dat dit een circelredenering is. Wat ik dan graag wil weten is: wat maakt dan precies dat dit géén circelredenering is? Waar ga ik de fout in? Waaruit blijkt dat die gelijkstelling er niet is?

[Middenrefo]

Om te kunnen weten hoe het zit, zal je toch eens moeten proberen de vragen niet te ontwijken.

Jij beweert: we zoeken geen zuiverheid, we zijn geen labadisten. Ik vraag jou: als dat zo is, waarom dan juist hier een grens wordt getrokken?

Moet ik concluderen dat je daar eigenlijk zelf ook geen antwoord op weet?

Als niet-CGK-er constateer ik dat de CGK in waar ze voor staan geen ruimte laten om van Gods Woord af te wijken. Het is mijns inziens dus een zuivere kerk. Dat is wat anders dan dat kerkenraden en gemeenteleden daar in de praktijk van afwijken. Maar dat zijn dan ook niet voor niets afwijkingen waaruit blijkt dat dit dus niet tot het DNA van de CGK behoort.

Een zuivere kerk wordt ook in de Geloofsbelijdenis geleerd:

De merktekenen, om de ware Kerk te kennen, zijn deze:
zo de Kerk de reine predikatie des evangelies oefent;
indien zij gebruikt de reine bediening der sacramenten, gelijk ze Christus ingesteld heeft;
zo de kerkelijke tucht gebruikt wordt, om de zonden te straffen.
Kortelijk, zo men zich aanstelt naar het zuivere Woord Gods,
verwerpende alle dingen, die daar tegen zijn,
houdende Jezus Christus voor het enige Hoofd. h
Hierdoor kan men zekerlijk de ware Kerk kennen,
en het komt niemand toe, zich daarvan te scheiden.

Geldt dit nu van de CGK of niet? Dat is de vraag waar de discussie om draait.

En dan nog een zinsnede:

zij vervolgt degenen, die heiliglijk leven naar het Woord Gods, en die haar bestraffen over haar gebreken, gierigheid en afgoderijen.

Tegelijkertijd zegt de Westminster Confessie:
"The purest Churches under heaven are subject both to mixture and error"

Dan halen ze 1 Kor. 13:12 en Matth 13:24-30 aan. Calvijn heeft het over het behouden van de kern van de christelijke religie. De hervormden hebben het over de.belijdenis als grondslag. Daar heeft Rijnsburg zich toe te verhouden.

Het probleem zit voor mij in het feit dat geen enkele reformatorische kerk dit doel haalt: "verwerpende alle dingen, die daar tegen zijn". Dat dat in de praktijk niet lukt begrijp ik. Maar het is juist veel meer zo dat sommige zonden wel hieronder lijken te vallen en andere niet. Die vragen heb ik al heel lang, ver voor de huidige crisis in de CGK.

Laat ik het heel concreet maken; treedt Rijnsburg straks ook op tegen mestfraude, visserijfraude, belastingontduiking, anti-overheidssentiment, zwart werken, discriminatie van buitenlanders, intensieve landbouw, roken, te veel drinken, blanke suprematie, etc.? Zijn dat zaken die ook tuchtwaardig zijn? Of is dat allemaal minder erg dan vrouwelijke ambtsdragers?

En het argument dat v&a een zonde van de gemeente/kerkenraad is en het lijstje dat ik noem individuele zonden telt niet, want op het moment dat je er niets tegen doet, je er niet tegen uitspreekt en het in je midden laat bestaan is het ook een zonde van de hele gemeente.

Ik bedoel dit echt niet als een flauwe tegenwerping, maar als een gemeende vraag of je je kunt afscheiden vanwege v&a, wetende dat je je zelf ook niet volledig houdt aan de Belijdenis.