Generale Synode Christelijke Gereformeerde Kerken 2024

[huisman]

Eerlijk verhaal van ds LA den Butter.

De cgk van Hoogeveen, die buiten de kerkelijke weg om als roepende kerk is aangewezen, ziet prof. Maris als door Gods genade gegeven. Maar deze had niet door een kortgeding afgedwongen moeten worden. Tot de kerkelijke weg was al door twee synodes opgeroepen: een weg terug uit de impasse door bekering.

Het vetgedrukte is een pertinente onwaarheid. Juist het niet aanwijzen van Hoogeveen was in strijd met de kerkelijke weg.

Feitelijk gewoon waar natuurlijk. Hoogeveen is niet door een G.S. benoemd tot roepende kerk maar door een aftredend deputaten vertegenwoordiging. Dat is buiten de kerkelijke weg.

[Wim Anker]

Eerlijk verhaal van ds LA den Butter.

De cgk van Hoogeveen, die buiten de kerkelijke weg om als roepende kerk is aangewezen, ziet prof. Maris als door Gods genade gegeven. Maar deze had niet door een kortgeding afgedwongen moeten worden. Tot de kerkelijke weg was al door twee synodes opgeroepen: een weg terug uit de impasse door bekering.

Het vetgedrukte is een pertinente onwaarheid. Juist het niet aanwijzen van Hoogeveen was in strijd met de kerkelijke weg.

Als dat laatste al zo was, (wat ik bestrijd) dan nog is Hoogeveen niet op een kerkelijk juiste wijze aangewezen. Dat kan alleen generale synode doen.
Maar je weet best dat het besluit om geen roepende kerk aan te wijzen een weloverwogen besluit was om aan te geven dat het kerkverband in deze samenstelling zou stoppen.
Verder scheurt Rijnsburg de kerk niet; dat was daarvoor reeds gedaan door afwijkende gemeenten.

Eerder beweerde je dat scheuren enkel betrekking kan hebben op een plaatselijke gemeente en nu beweer je weer dat het kerkVERBAND al door "hunnie" is gescheurd. Hoe zit het nu ?

[Evangelist]

Eerlijk verhaal van ds LA den Butter.

De cgk van Hoogeveen, die buiten de kerkelijke weg om als roepende kerk is aangewezen, ziet prof. Maris als door Gods genade gegeven. Maar deze had niet door een kortgeding afgedwongen moeten worden. Tot de kerkelijke weg was al door twee synodes opgeroepen: een weg terug uit de impasse door bekering.

Het vetgedrukte is een pertinente onwaarheid. Juist het niet aanwijzen van Hoogeveen was in strijd met de kerkelijke weg.

Als dat laatste al zo was, (wat ik bestrijd) dan nog is Hoogeveen niet op een kerkelijk juiste wijze aangewezen. Dat kan alleen generale synode doen.
Maar je weet best dat het besluit om geen roepende kerk aan te wijzen een weloverwogen besluit was om aan te geven dat het kerkverband in deze samenstelling zou stoppen.
Verder scheurt Rijnsburg de kerk niet; dat was daarvoor reeds gedaan door afwijkende gemeenten.

Eerder beweerde je dat scheuren enkel betrekking kan hebben op een plaatselijke gemeente en nu beweer je weer dat het kerkVERBAND al door "hunnie" is gescheurd. Hoe zit het nu ?

Wind je niet zo op! Ik ga even mee in de ook door jou steeds gevolgde scheurretoriek. In dat geval is die scheur al veel eerder getrokken.
Maar inderdaad, een echte kerkscheuring vindt plaats wanneer een plaatselijke gemeente scheurt.

Verder vind ik de wijze waarop je binnen dit topic de stellingen betrekt verre van opbouwend. Er is ook geen enkel gevoel bij je op te merken, dan alleen harde veroordelingen. Ook aan de door jou zo verfoeide Rijnsburgkant van de CGK zitten gewoon mensen van vlees en bloed.

[Middenrefo]

Eerlijk verhaal van ds LA den Butter.

De cgk van Hoogeveen, die buiten de kerkelijke weg om als roepende kerk is aangewezen, ziet prof. Maris als door Gods genade gegeven. Maar deze had niet door een kortgeding afgedwongen moeten worden. Tot de kerkelijke weg was al door twee synodes opgeroepen: een weg terug uit de impasse door bekering.

Het vetgedrukte is een pertinente onwaarheid. Juist het niet aanwijzen van Hoogeveen was in strijd met de kerkelijke weg.

Feitelijk gewoon waar natuurlijk. Hoogeveen is niet door een G.S. benoemd tot roepende kerk maar door een aftredend deputaten vertegenwoordiging. Dat is buiten de kerkelijke weg.

Deputaten vertegenwoordiging hebben een ernstige kerkordelijke fout hersteld van de synode en dat mandaat hadden ze. Als je de feiten wilt volgen moet je niet pas beginnen bij het aanwijzen van Hoogeveen als roepende kerk, maar bij de feitelijke fouten in de besluiten die al eerder zijn genomen. Zelfs als je het helemaal eens bent met de motivatie achter dat besluit kun je niet ontkennen dat het in strijd was met de kerkorde om geen roepende kerk aan te wijzen.

[DDD]

Eerlijk verhaal van ds LA den Butter.

De cgk van Hoogeveen, die buiten de kerkelijke weg om als roepende kerk is aangewezen, ziet prof. Maris als door Gods genade gegeven. Maar deze had niet door een kortgeding afgedwongen moeten worden. Tot de kerkelijke weg was al door twee synodes opgeroepen: een weg terug uit de impasse door bekering.

Het vetgedrukte is een pertinente onwaarheid. Juist het niet aanwijzen van Hoogeveen was in strijd met de kerkelijke weg.

Precies. Maar de grootste dwaling zit in zijn kerkvisie. Met zo'n visie kun je inderdaad maar wat aanrommelen. De kerk van Christus kan immers niet scheuren.

[BSH]

Eerlijk verhaal van ds LA den Butter.

De cgk van Hoogeveen, die buiten de kerkelijke weg om als roepende kerk is aangewezen, ziet prof. Maris als door Gods genade gegeven. Maar deze had niet door een kortgeding afgedwongen moeten worden. Tot de kerkelijke weg was al door twee synodes opgeroepen: een weg terug uit de impasse door bekering.

Het vetgedrukte is een pertinente onwaarheid. Juist het niet aanwijzen van Hoogeveen was in strijd met de kerkelijke weg.

Feitelijk gewoon waar natuurlijk. Hoogeveen is niet door een G.S. benoemd tot roepende kerk maar door een aftredend deputaten vertegenwoordiging. Dat is buiten de kerkelijke weg.

Deputaten vertegenwoordiging heeft een ernstige kerkordelijke fout hersteld van de synode en dat mandaat hadden ze. Als je de feiten wilt volgen moet je niet pas beginnen bij het aanwijzen van Hoogeveen als roepende kerk, maar bij de feitelijke fouten in de besluiten die al eerder zijn genomen. Zelfs als je het helemaal eens bent met de motivatie achter dat besluit kun je niet ontkennen dat het in strijd was met de kerkorde om geen roepende kerk aan te wijzen.

Als nu de afwijkende gemeenten ook nog hun ernstige kerkordelijke fout herstellen, dan zijn we er.

[huisman]

Eerlijk verhaal van ds LA den Butter.

De cgk van Hoogeveen, die buiten de kerkelijke weg om als roepende kerk is aangewezen, ziet prof. Maris als door Gods genade gegeven. Maar deze had niet door een kortgeding afgedwongen moeten worden. Tot de kerkelijke weg was al door twee synodes opgeroepen: een weg terug uit de impasse door bekering.

Het vetgedrukte is een pertinente onwaarheid. Juist het niet aanwijzen van Hoogeveen was in strijd met de kerkelijke weg.

Feitelijk gewoon waar natuurlijk. Hoogeveen is niet door een G.S. benoemd tot roepende kerk maar door een aftredend deputaten vertegenwoordiging. Dat is buiten de kerkelijke weg.

Deputaten vertegenwoordiging heeft een ernstige kerkordelijke fout hersteld van de synode en dat mandaat hadden ze. Als je de feiten wilt volgen moet je niet pas beginnen bij het aanwijzen van Hoogeveen als roepende kerk, maar bij de feitelijke fouten in de besluiten die al eerder zijn genomen. Zelfs als je het helemaal eens bent met de motivatie achter dat besluit kun je niet ontkennen dat het in strijd was met de kerkorde om geen roepende kerk aan te wijzen.

Weet je beste broeder. Al deze discussies gaan niet over de fundamentele crisis in ons kerkverband. Iedereen met CGK DNA wist en weet dat het legitimeren van v&a (dankbaar dat dit nooit is gebeurd in de CGK) of het gedogen tot een breuk zou leiden binnen ons kerkverband. Ik noemde eerder al twee invloedrijke predikanten die dit lang geleden al hebben gezegd (J.H. Velema en J. Westerink) . Toch hebben kerkenraden het aangedurfd om vrouwen in de ambten te stellen en zo tegen de synodale besluiten in, ons kerkverband onder grote spanning te zetten. Moedwillig hebben zij tweedracht in de kerken gezaaid.
Natuurlijk heb ik genoeg met ze gesproken en weet hun argumenten maar die heffen de spanning niet op.
Dan spreek ik nog niet eens over de ongehoorzaamheid op het thema van homoseksueel samenleven. Die ongehoorzaamheid gaat veel Hoogeveen kerken ook veel te ver.
Net wat ds. L.A. den Butter schrijft: ‘Er is een weg terug uit de impasse door bekering. Als we die weg gezamenlijk gaan kan het initiatief van Rijnsburg terstond gestopt worden, niets liever dan dat’

Dan konden we zeggen ‘en toch niet verteerd’ . Weet je @Middenrefo en @MidMid dat ik mij verbaas dat ik van geen enkele ongehoorzame kerkenraad gehoord heb dat ze willen terugkeren achter de synodale besluiten. Misschien heb ik niet alles gehoord dus het zou mij verheugen als jullie daar wel voorbeelden van hebben. Dat zou een wolkje als een manshand zijn toch?

[Ambtenaar]

Iedereen probeert de feiten in zijn voordeel uit te leggen.

[Middenrefo]

Het vetgedrukte is een pertinente onwaarheid. Juist het niet aanwijzen van Hoogeveen was in strijd met de kerkelijke weg.

Feitelijk gewoon waar natuurlijk. Hoogeveen is niet door een G.S. benoemd tot roepende kerk maar door een aftredend deputaten vertegenwoordiging. Dat is buiten de kerkelijke weg.

Deputaten vertegenwoordiging heeft een ernstige kerkordelijke fout hersteld van de synode en dat mandaat hadden ze. Als je de feiten wilt volgen moet je niet pas beginnen bij het aanwijzen van Hoogeveen als roepende kerk, maar bij de feitelijke fouten in de besluiten die al eerder zijn genomen. Zelfs als je het helemaal eens bent met de motivatie achter dat besluit kun je niet ontkennen dat het in strijd was met de kerkorde om geen roepende kerk aan te wijzen.

Weet je beste broeder. Al deze discussies gaan niet over de fundamentele crisis in ons kerkverband. Iedereen met CGK DNA wist en weet dat het legitimeren van v&a (dankbaar dat dit nooit is gebeurd in de CGK) of het gedogen tot een breuk zou leiden binnen ons kerkverband. Ik noemde eerder al twee invloedrijke predikanten die dit lang geleden al hebben gezegd (J.H. Velema en J. Westerink) . Toch hebben kerkenraden het aangedurfd om vrouwen in de ambten te stellen en zo tegen de synodale besluiten in, ons kerkverband onder grote spanning te zetten. Moedwillig hebben zij tweedracht in de kerken gezaaid.
Natuurlijk heb ik genoeg met ze gesproken en weet hun argumenten maar die heffen de spanning niet op.
Dan spreek ik nog niet eens over de ongehoorzaamheid op het thema van homoseksueel samenleven. Die ongehoorzaamheid gaat veel Hoogeveen kerken ook veel te ver.
Net wat ds. L.A. den Butter schrijft: ‘Er is een weg terug uit de impasse door bekering. Als we die weg gezamenlijk gaan kan het initiatief van Rijnsburg terstond gestopt worden, niets liever dan dat’

Dan konden we zeggen ‘en toch niet verteerd’ . Weet je @Middenrefo en @MidMid dat ik mij verbaas dat ik van geen enkele ongehoorzame kerkenraad gehoord heb dat ze willen terugkeren achter de synodale besluiten. Misschien heb ik niet alles gehoord dus het zou mij verheugen als jullie daar wel voorbeelden van hebben. Dat zou een wolkje als een manshand zijn toch?

Aan de ene kant ben ik het met je eens als je zegt dat deze discussie niet gaat over het fundament van ons kerkverband. Maar aan de andere kant ook weer niet, want de vraag wat nu precies het fundament van ons kerkverband is, speelt natuurlijk wel een grote rol in deze discussie. Is er op dat fundament (gewetens)ruimte voor 'afwijkende' gemeenten als het onderwerp niet in strijd is met Schrift en belijdenis of als er verschillende standpunten mogelijk zijn die beide stoelen op Schrift en belijdenis? Kun je alleen op basis van een meerderheid in een GS gemeenten dwingen om een bepaalde koers te volgen als Schrift en belijdenis niet expliciet in het geding zijn? En als Schrift en belijdenis wél in het geding zijn, wat is dan de procedure bij ongehoorzaamheid? Dat zijn de onderwerpen die de laatste 4-5 generale synodes niet hebben willen bespreken.

De CGK hebben geen 'traditie' in het doen van uitspraken over leerstellige kwesties en op momenten dat we dat wel doen treedt er een soort kramp op waarin we op zoek gaan naar dé waarheid. Maar we hebben nooit het lef gehad om juist géén bindende uitspraak te doen op momenten dat daar aanleiding voor was. Voor veel afgevaardigden was dat blijkbaar onmogelijk; als je zelf principieel van iets overtuigd bent, dan is het moeilijk te accepteren dat er ook nog een andere principiële mogelijkheid is. Dat er naast jouw waarheid nog een andere waarheid kan zijn. En dat die beiden op hetzelfde fundament kunnen staan.

Die discussie hebben we nooit gevoerd. Het enige dat we gedaan hebben is op basis van de helft plus één bepalen of iets een algemeen geldende waarheid moet zijn en dat dan als het fundament van de CGK beschouwen. Dat is het eerste aspect dat volgens mij anders had gemoeten.

Het tweede dat anders had gemoeten is een goede procedure opstellen voor twee scenario's:
1. Welk traject doorlopen we met ongehoorzame gemeenten nadat er door een grote meerderheid (liefst eenstemmig) wel een duidelijke uitspraak is gedaan over een zondige praktijk.
2. Onder welke voorwaarden kunnen gemeenten zelf uit het verband van de CGK stappen als ze een besluit niet kunnen dragen (of dat nu ter linker- of rechterzijde is).

Wat betreft je vraag of er kerkenraden zijn die willen terugkeren achter synodale besluiten; die ken ik niet en dat weet je zelf ook wel. Maar, ik ken er wel die geen moeite hebben met het bevestigen van vrouwelijke ambtsdragers, maar het niet doen vanwege het synodebesluit. Met die kerkenraden ben je het fundamenteel oneens, je vindt hun overtuiging onschriftuurlijk, maar daar heb je geen moeite mee zolang ze zich maar houden aan de regels? Is dat het fundament van de CGK?

[huisman]

Iedereen probeert de feiten in zijn voordeel uit te leggen.

Dat valt mij ook op. Hoop dat die anderen daar snel mee ophouden.

[huisman]

Feitelijk gewoon waar natuurlijk. Hoogeveen is niet door een G.S. benoemd tot roepende kerk maar door een aftredend deputaten vertegenwoordiging. Dat is buiten de kerkelijke weg.

Deputaten vertegenwoordiging heeft een ernstige kerkordelijke fout hersteld van de synode en dat mandaat hadden ze. Als je de feiten wilt volgen moet je niet pas beginnen bij het aanwijzen van Hoogeveen als roepende kerk, maar bij de feitelijke fouten in de besluiten die al eerder zijn genomen. Zelfs als je het helemaal eens bent met de motivatie achter dat besluit kun je niet ontkennen dat het in strijd was met de kerkorde om geen roepende kerk aan te wijzen.

Weet je beste broeder. Al deze discussies gaan niet over de fundamentele crisis in ons kerkverband. Iedereen met CGK DNA wist en weet dat het legitimeren van v&a (dankbaar dat dit nooit is gebeurd in de CGK) of het gedogen tot een breuk zou leiden binnen ons kerkverband. Ik noemde eerder al twee invloedrijke predikanten die dit lang geleden al hebben gezegd (J.H. Velema en J. Westerink) . Toch hebben kerkenraden het aangedurfd om vrouwen in de ambten te stellen en zo tegen de synodale besluiten in, ons kerkverband onder grote spanning te zetten. Moedwillig hebben zij tweedracht in de kerken gezaaid.
Natuurlijk heb ik genoeg met ze gesproken en weet hun argumenten maar die heffen de spanning niet op.
Dan spreek ik nog niet eens over de ongehoorzaamheid op het thema van homoseksueel samenleven. Die ongehoorzaamheid gaat veel Hoogeveen kerken ook veel te ver.
Net wat ds. L.A. den Butter schrijft: ‘Er is een weg terug uit de impasse door bekering. Als we die weg gezamenlijk gaan kan het initiatief van Rijnsburg terstond gestopt worden, niets liever dan dat’

Dan konden we zeggen ‘en toch niet verteerd’ . Weet je @Middenrefo en @MidMid dat ik mij verbaas dat ik van geen enkele ongehoorzame kerkenraad gehoord heb dat ze willen terugkeren achter de synodale besluiten. Misschien heb ik niet alles gehoord dus het zou mij verheugen als jullie daar wel voorbeelden van hebben. Dat zou een wolkje als een manshand zijn toch?

Aan de ene kant ben ik het met je eens als je zegt dat deze discussie niet gaat over het fundament van ons kerkverband. Maar aan de andere kant ook weer niet, want de vraag wat nu precies het fundament van ons kerkverband is, speelt natuurlijk wel een grote rol in deze discussie. Is er op dat fundament (gewetens)ruimte voor 'afwijkende' gemeenten als het onderwerp niet in strijd is met Schrift en belijdenis of als er verschillende standpunten mogelijk zijn die beide stoelen op Schrift en belijdenis? Kun je alleen op basis van een meerderheid in een GS gemeenten dwingen om een bepaalde koers te volgen als Schrift en belijdenis niet expliciet in het geding zijn? En als Schrift en belijdenis wél in het geding zijn, wat is dan de procedure bij ongehoorzaamheid? Dat zijn de onderwerpen die de laatste 4-5 generale synodes niet hebben willen bespreken.

De CGK hebben geen 'traditie' in het doen van uitspraken over leerstellige kwesties en op momenten dat we dat wel doen treedt er een soort kramp op waarin we op zoek gaan naar dé waarheid. Maar we hebben nooit het lef gehad om juist géén bindende uitspraak te doen op momenten dat daar aanleiding voor was. Voor veel afgevaardigden was dat blijkbaar onmogelijk; als je zelf principieel van iets overtuigd bent, dan is het moeilijk te accepteren dat er ook nog een andere principiële mogelijkheid is. Dat er naast jouw waarheid nog een andere waarheid kan zijn. En dat die beiden op hetzelfde fundament kunnen staan.

Die discussie hebben we nooit gevoerd. Het enige dat we gedaan hebben is op basis van de helft plus één bepalen of iets een algemeen geldende waarheid moet zijn en dat dan als het fundament van de CGK beschouwen. Dat is het eerste aspect dat volgens mij anders had gemoeten.

Het tweede dat anders had gemoeten is een goede procedure opstellen voor twee scenario's:
1. Welk traject doorlopen we met ongehoorzame gemeenten nadat er door een grote meerderheid (liefst eenstemmig) wel een duidelijke uitspraak is gedaan over een zondige praktijk.
2. Onder welke voorwaarden kunnen gemeenten zelf uit het verband van de CGK stappen als ze een besluit niet kunnen dragen (of dat nu ter linker- of rechterzijde is).

Wat betreft je vraag of er kerkenraden zijn die willen terugkeren achter synodale besluiten; die ken ik niet en dat weet je zelf ook wel. Maar, ik ken er wel die geen moeite hebben met het bevestigen van vrouwelijke ambtsdragers, maar het niet doen vanwege het synodebesluit. Met die kerkenraden ben je het fundamenteel oneens, je vindt hun overtuiging onschriftuurlijk, maar daar heb je geen moeite mee zolang ze zich maar houden aan de regels? Is dat het fundament van de CGK?

De afdronk van jouw opstelling is dat de G.S. vanaf 1998 verkeerd bezig is geweest om besluiten te nemen over zaken die vanuit de gemeenten wettig op de tafel waren gelegd. Dan wordt art30/31 toch weer ondergraven?

P.S. De helft plus 1 is natuurlijk onzin. In 1998 was de stemverhouding 47 tegen v&a vs 5 voor. De revisieverzoeken zijn in 2025 afgewezen door 31 vs 18 en 2 onthoudingen (1 afgevaardigde was door ziekte afwezig)

[MidMid]

Deputaten vertegenwoordiging heeft een ernstige kerkordelijke fout hersteld van de synode en dat mandaat hadden ze. Als je de feiten wilt volgen moet je niet pas beginnen bij het aanwijzen van Hoogeveen als roepende kerk, maar bij de feitelijke fouten in de besluiten die al eerder zijn genomen. Zelfs als je het helemaal eens bent met de motivatie achter dat besluit kun je niet ontkennen dat het in strijd was met de kerkorde om geen roepende kerk aan te wijzen.

Weet je beste broeder. Al deze discussies gaan niet over de fundamentele crisis in ons kerkverband. Iedereen met CGK DNA wist en weet dat het legitimeren van v&a (dankbaar dat dit nooit is gebeurd in de CGK) of het gedogen tot een breuk zou leiden binnen ons kerkverband. Ik noemde eerder al twee invloedrijke predikanten die dit lang geleden al hebben gezegd (J.H. Velema en J. Westerink) . Toch hebben kerkenraden het aangedurfd om vrouwen in de ambten te stellen en zo tegen de synodale besluiten in, ons kerkverband onder grote spanning te zetten. Moedwillig hebben zij tweedracht in de kerken gezaaid.
Natuurlijk heb ik genoeg met ze gesproken en weet hun argumenten maar die heffen de spanning niet op.
Dan spreek ik nog niet eens over de ongehoorzaamheid op het thema van homoseksueel samenleven. Die ongehoorzaamheid gaat veel Hoogeveen kerken ook veel te ver.
Net wat ds. L.A. den Butter schrijft: ‘Er is een weg terug uit de impasse door bekering. Als we die weg gezamenlijk gaan kan het initiatief van Rijnsburg terstond gestopt worden, niets liever dan dat’

Dan konden we zeggen ‘en toch niet verteerd’ . Weet je @Middenrefo en @MidMid dat ik mij verbaas dat ik van geen enkele ongehoorzame kerkenraad gehoord heb dat ze willen terugkeren achter de synodale besluiten. Misschien heb ik niet alles gehoord dus het zou mij verheugen als jullie daar wel voorbeelden van hebben. Dat zou een wolkje als een manshand zijn toch?

Aan de ene kant ben ik het met je eens als je zegt dat deze discussie niet gaat over het fundament van ons kerkverband. Maar aan de andere kant ook weer niet, want de vraag wat nu precies het fundament van ons kerkverband is, speelt natuurlijk wel een grote rol in deze discussie. Is er op dat fundament (gewetens)ruimte voor 'afwijkende' gemeenten als het onderwerp niet in strijd is met Schrift en belijdenis of als er verschillende standpunten mogelijk zijn die beide stoelen op Schrift en belijdenis? Kun je alleen op basis van een meerderheid in een GS gemeenten dwingen om een bepaalde koers te volgen als Schrift en belijdenis niet expliciet in het geding zijn? En als Schrift en belijdenis wél in het geding zijn, wat is dan de procedure bij ongehoorzaamheid? Dat zijn de onderwerpen die de laatste 4-5 generale synodes niet hebben willen bespreken.

De CGK hebben geen 'traditie' in het doen van uitspraken over leerstellige kwesties en op momenten dat we dat wel doen treedt er een soort kramp op waarin we op zoek gaan naar dé waarheid. Maar we hebben nooit het lef gehad om juist géén bindende uitspraak te doen op momenten dat daar aanleiding voor was. Voor veel afgevaardigden was dat blijkbaar onmogelijk; als je zelf principieel van iets overtuigd bent, dan is het moeilijk te accepteren dat er ook nog een andere principiële mogelijkheid is. Dat er naast jouw waarheid nog een andere waarheid kan zijn. En dat die beiden op hetzelfde fundament kunnen staan.

Die discussie hebben we nooit gevoerd. Het enige dat we gedaan hebben is op basis van de helft plus één bepalen of iets een algemeen geldende waarheid moet zijn en dat dan als het fundament van de CGK beschouwen. Dat is het eerste aspect dat volgens mij anders had gemoeten.

Het tweede dat anders had gemoeten is een goede procedure opstellen voor twee scenario's:
1. Welk traject doorlopen we met ongehoorzame gemeenten nadat er door een grote meerderheid (liefst eenstemmig) wel een duidelijke uitspraak is gedaan over een zondige praktijk.
2. Onder welke voorwaarden kunnen gemeenten zelf uit het verband van de CGK stappen als ze een besluit niet kunnen dragen (of dat nu ter linker- of rechterzijde is).

Wat betreft je vraag of er kerkenraden zijn die willen terugkeren achter synodale besluiten; die ken ik niet en dat weet je zelf ook wel. Maar, ik ken er wel die geen moeite hebben met het bevestigen van vrouwelijke ambtsdragers, maar het niet doen vanwege het synodebesluit. Met die kerkenraden ben je het fundamenteel oneens, je vindt hun overtuiging onschriftuurlijk, maar daar heb je geen moeite mee zolang ze zich maar houden aan de regels? Is dat het fundament van de CGK?

De afdronk van jouw opstelling is dat de G.S. vanaf 1998 verkeerd bezig is geweest om besluiten te nemen over zaken die vanuit de gemeenten wettig op de tafel waren gelegd. Dan wordt art30/31 toch weer ondergraven?

P.S. De helft plus 1 is natuurlijk onzin. In 1998 was de stemverhouding 47 tegen v&a vs 5 voor. De revisieverzoeken zijn in 2025 afgewezen door 31 vs 18 en 2 onthoudingen (1 afgevaardigde was door ziekte afwezig)

Al kan ik niet voor Middenrefo spreken, maar vreemde afdronk van zijn post.
Volgens mij wordt gesteld dat de GS telkens om de hete brij gedraaid heeft, door geen duidelijke uitspraak te doen over de vraag of Schrift en belijdenis hier in het geding zijn. En omdat die uitspraak nooit gedaan is, is onmogelijk gebleken om de vervolgvragen onder twee van een antwoord te voorzien.

En voor de duidelijkheid. Een duidelijke uitspraak gaat niet over een stemverhouding, maar over het uitspreken of bij v&a de Schrift en belijdenis wel of niet aangetast worden.

Met bovenstaande wordt 30/31 niet ondergraven, maar zou de GS verantwoordelijkheid nemen.

[Ambtenaar]

Dat een synode in jaar X een bepaald standpunt innam zegt helemaal niets over het standpunt van de synode in jaar Y. En het is niet zo dat het standpunt uit jaar X eeuwigheidswaarde heeft.

Tijdens veranderen dus ook standpunten over van alles en nog wat. En als een grote minderheid iets anders vindt dan een kleine meerderheid, dan zal de meerderheid rekening moeten houden met de minderheid. Zo simpel is het. En als je dat niet kunt accepteren, dan ga je uit elkaar.

Maar stop met al het gezever. Hak die knoop door, geef elkaar een hand en wens elkaar het beste.

[huisman]

Weet je beste broeder. Al deze discussies gaan niet over de fundamentele crisis in ons kerkverband. Iedereen met CGK DNA wist en weet dat het legitimeren van v&a (dankbaar dat dit nooit is gebeurd in de CGK) of het gedogen tot een breuk zou leiden binnen ons kerkverband. Ik noemde eerder al twee invloedrijke predikanten die dit lang geleden al hebben gezegd (J.H. Velema en J. Westerink) . Toch hebben kerkenraden het aangedurfd om vrouwen in de ambten te stellen en zo tegen de synodale besluiten in, ons kerkverband onder grote spanning te zetten. Moedwillig hebben zij tweedracht in de kerken gezaaid.
Natuurlijk heb ik genoeg met ze gesproken en weet hun argumenten maar die heffen de spanning niet op.
Dan spreek ik nog niet eens over de ongehoorzaamheid op het thema van homoseksueel samenleven. Die ongehoorzaamheid gaat veel Hoogeveen kerken ook veel te ver.
Net wat ds. L.A. den Butter schrijft: ‘Er is een weg terug uit de impasse door bekering. Als we die weg gezamenlijk gaan kan het initiatief van Rijnsburg terstond gestopt worden, niets liever dan dat’

Dan konden we zeggen ‘en toch niet verteerd’ . Weet je @Middenrefo en @MidMid dat ik mij verbaas dat ik van geen enkele ongehoorzame kerkenraad gehoord heb dat ze willen terugkeren achter de synodale besluiten. Misschien heb ik niet alles gehoord dus het zou mij verheugen als jullie daar wel voorbeelden van hebben. Dat zou een wolkje als een manshand zijn toch?

Aan de ene kant ben ik het met je eens als je zegt dat deze discussie niet gaat over het fundament van ons kerkverband. Maar aan de andere kant ook weer niet, want de vraag wat nu precies het fundament van ons kerkverband is, speelt natuurlijk wel een grote rol in deze discussie. Is er op dat fundament (gewetens)ruimte voor 'afwijkende' gemeenten als het onderwerp niet in strijd is met Schrift en belijdenis of als er verschillende standpunten mogelijk zijn die beide stoelen op Schrift en belijdenis? Kun je alleen op basis van een meerderheid in een GS gemeenten dwingen om een bepaalde koers te volgen als Schrift en belijdenis niet expliciet in het geding zijn? En als Schrift en belijdenis wél in het geding zijn, wat is dan de procedure bij ongehoorzaamheid? Dat zijn de onderwerpen die de laatste 4-5 generale synodes niet hebben willen bespreken.

De CGK hebben geen 'traditie' in het doen van uitspraken over leerstellige kwesties en op momenten dat we dat wel doen treedt er een soort kramp op waarin we op zoek gaan naar dé waarheid. Maar we hebben nooit het lef gehad om juist géén bindende uitspraak te doen op momenten dat daar aanleiding voor was. Voor veel afgevaardigden was dat blijkbaar onmogelijk; als je zelf principieel van iets overtuigd bent, dan is het moeilijk te accepteren dat er ook nog een andere principiële mogelijkheid is. Dat er naast jouw waarheid nog een andere waarheid kan zijn. En dat die beiden op hetzelfde fundament kunnen staan.

Die discussie hebben we nooit gevoerd. Het enige dat we gedaan hebben is op basis van de helft plus één bepalen of iets een algemeen geldende waarheid moet zijn en dat dan als het fundament van de CGK beschouwen. Dat is het eerste aspect dat volgens mij anders had gemoeten.

Het tweede dat anders had gemoeten is een goede procedure opstellen voor twee scenario's:
1. Welk traject doorlopen we met ongehoorzame gemeenten nadat er door een grote meerderheid (liefst eenstemmig) wel een duidelijke uitspraak is gedaan over een zondige praktijk.
2. Onder welke voorwaarden kunnen gemeenten zelf uit het verband van de CGK stappen als ze een besluit niet kunnen dragen (of dat nu ter linker- of rechterzijde is).

Wat betreft je vraag of er kerkenraden zijn die willen terugkeren achter synodale besluiten; die ken ik niet en dat weet je zelf ook wel. Maar, ik ken er wel die geen moeite hebben met het bevestigen van vrouwelijke ambtsdragers, maar het niet doen vanwege het synodebesluit. Met die kerkenraden ben je het fundamenteel oneens, je vindt hun overtuiging onschriftuurlijk, maar daar heb je geen moeite mee zolang ze zich maar houden aan de regels? Is dat het fundament van de CGK?

De afdronk van jouw opstelling is dat de G.S. vanaf 1998 verkeerd bezig is geweest om besluiten te nemen over zaken die vanuit de gemeenten wettig op de tafel waren gelegd. Dan wordt art30/31 toch weer ondergraven?

P.S. De helft plus 1 is natuurlijk onzin. In 1998 was de stemverhouding 47 tegen v&a vs 5 voor. De revisieverzoeken zijn in 2025 afgewezen door 31 vs 18 en 2 onthoudingen (1 afgevaardigde was door ziekte afwezig)

Al kan ik niet voor Middenrefo spreken, maar vreemde afdronk van zijn post.
Volgens mij wordt gesteld dat de GS telkens om de hete brij gedraaid heeft, door geen duidelijke uitspraak te doen over de vraag of Schrift en belijdenis hier in het geding zijn. En omdat die uitspraak nooit gedaan is, is onmogelijk gebleken om de vervolgvragen onder twee van een antwoord te voorzien.

En voor de duidelijkheid. Een duidelijke uitspraak gaat niet over een stemverhouding, maar over het uitspreken of bij v&a de Schrift en belijdenis wel of niet aangetast worden.

Met bovenstaande wordt 30/31 niet ondergraven, maar zou de GS verantwoordelijkheid nemen.

1. Je moet niet doen alsof in al de rapporten over v&a niet blijkt dat de Schrift in het geding is. Dat is wel degelijk zo. Ik geef je toe dat in de besluitteksten niet staat dat anders denken over v&a tuchtwaardig zou zijn of het altijd het Schriftgezag zou aantasten.
Jij pleit ervoor om dit wel uit te spreken ? Denk niet dat de meerderheid van de ongehoorzame gemeenten anders hadden geacteerd dan nu. Denk ook dat ongeveer dezelfde classes niet hadden vermaand. Kijk naar het andere thema (homoseksueel samenleven) waar de synodale uitspraken veel forser zijn. Ik heb nog geen enkele ongehoorzame gemeente op dit thema gezien waar vanwege deze ongehoorzaamheid classicale tucht aan de orde is
2. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat een substantieel deel van onze kerken (waaronder ik) in ieder geval wel vindt dat het Schriftgezag wordt aangetast. Dat ga je met een uitspraak dat het niet zo zou zijn natuurlijk niet veranderen. Ik heb al eerder gezegd dat wij (huisman en huisvrouw) de CGK hadden verlaten als v&a een legitieme plaatst had gekregen in onze kerken.
3.Bij het vaststellen van de kerkelijke afdracht is de Schrift zeker niet in het geding. Toch vinden we ongehoorzaamheid om niet af te dragen terecht niet kunnen. De ongehoorzaamheid is sowieso tuchtwaardig.
4. Je weet ook best de historie van de in jouw ogen niet duidelijk genoeg genomen besluiten. Duidelijke besluiten met een dreiging met sancties passen vanwege de verscheidenheid in onze kerken niet. We hebben elkaar altijd heel willen laten maar daar worden wij nu mee om de oren geslagen. Ik vind het dan ook een zeer onterecht verwijt dat de CGK om de hete brei is heengelopen. We hebben als CGK de thema’s v&a en homoseksualiteit grondig doordacht en daar zijn rapporten over verschenen die de Schrift uitgebreid aan het woord laten. Deze rapporten (1998/2013) zijn met een heel brede meerderheid aanvaard. Maar dat blijkt voor jullie toch van weinig waarde te zijn?

[MidMid]

1. Je moet niet doen alsof in al de rapporten over v&a niet blijkt dat de Schrift in het geding is. Dat is wel degelijk zo. Ik geef je toe dat in de besluitteksten niet staat dat anders denken over v&a tuchtwaardig zou zijn of het altijd het Schriftgezag zou aantasten.
Jij pleit ervoor om dit wel uit te spreken ? Denk niet dat de meerderheid van de ongehoorzame gemeenten anders hadden geacteerd dan nu. Denk ook dat ongeveer dezelfde classes niet hadden vermaand. Kijk naar het andere thema (homoseksueel samenleven) waar de synodale uitspraken veel forser zijn. Ik heb nog geen enkele ongehoorzame gemeente op dit thema gezien waar vanwege deze ongehoorzaamheid classicale tucht aan de orde is
2. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat een substantieel deel van onze kerken (waaronder ik) in ieder geval wel vindt dat het Schriftgezag wordt aangetast. Dat ga je met een uitspraak dat het niet zo zou zijn natuurlijk niet veranderen. Ik heb al eerder gezegd dat wij (huisman en huisvrouw) de CGK hadden verlaten als v&a een legitieme plaatst had gekregen in onze kerken.
3.Bij het vaststellen van de kerkelijke afdracht is de Schrift zeker niet in het geding. Toch vinden we ongehoorzaamheid om niet af te dragen terecht niet kunnen. De ongehoorzaamheid is sowieso tuchtwaardig.
4. Je weet ook best de historie van de in jouw ogen niet duidelijk genoeg genomen besluiten. Duidelijke besluiten met een dreiging met sancties passen vanwege de verscheidenheid in onze kerken niet. We hebben elkaar altijd heel willen laten maar daar worden wij nu mee om de oren geslagen. Ik vind het dan ook een zeer onterecht verwijt dat de CGK om de hete brei is heengelopen. We hebben als CGK de thema’s v&a en homoseksualiteit grondig doordacht en daar zijn rapporten over verschenen die de Schrift uitgebreid aan het woord laten. Deze rapporten (1998/2013) zijn met een heel brede meerderheid aanvaard. Maar dat blijkt voor jullie toch van weinig waarde te zijn?

1. Rondom v&a is steeds gezegd dat het mogelijk in het geding is. Dat daar dus meer studie voor nodig is rondom hermeneutiek en ecclesiologie. Dat zat nota bene expliciet in het besluit van 2022 om over deze thema's door te spreken en te studeren. Nu, los van de uitkomsten van dit doorstuderen, conclusies trekken, gaat mij te snel. En ja, dan is de weg vanaf 1998 al een lange weg, maar hier gaan zorgvuldigheid en geduld boven snelheid. En ja, ik pleit voor een duidelijke uitspraak inzake v&a. Je kunt namelijk niet geen uitspraak doen en wel acteren alsof die uitspraak gedaan is.

Dat er rondom het onderwerp homoseksuele relaties geen classicale verdere stappen zijn gezet, komt in mijn beleving doordat we dit thema onterecht op één hoop hebben geveegd met v&a. Dan krijg je de houding van afwachten totdat de GS zich uitgesproken heeft. Dus dan had je na de afgelopen GS als classis kunnen acteren. Zover is het nooit gekomen. Dus dit nu aanvoeren als argument dat 'het niets zou uithalen', is wat opportuun.

2. Dan is het een terechte vraag hoe je het voor je ziet dat je in een meerdere vergadering iets van je zelfstandigheid afstaat. Want eigenlijk zeg je onder de streep dan toch zoiets als: 'Mijn overtuiging is de juiste, ook al staat die haaks op wat in meerderheid en hopelijk eenparigheid besloten is.' Dus wat nu een deel van de kerken zegt. Waarom zou dat in jouw geval wel legitiem zijn en nu niet?

3. Ik heb nog werkelijk nooit een classis een tuchthandeling zien nemen tegen kerken die al jaar en dag de afdracht op het gebied van zending niet nakomen, of tegen kerken die in de praktijk rondom het belijdenis doen schuren met wat daarover in de K.O. opgetekend staat. Waarbij ten overvloede wel gemarkeerd wordt dat het hier een zaak van Schrift en belijden betreft!

4. Juist omdat die dreigende besluiten met sancties niet passen, was het besluit in maart ook zo'n voor de CGK wezensvreemd besluit. Voor mij persoonlijk viel toen het doek. Het toonde waar een deel van de kerken op koerste. Ook de laatste GS is er vooraf, in stukken maar ook ter plekke, gevraagd om een helder besluit. Niet zozeer over het wel of niet mogen dienen van vrouwen in de ambten, maar over de verhouding van dit denken tot de Schrift en het belijden. Ds. Groenleer heeft die vraag in 1998 al op tafel gelegd. En steeds is er maar geen uitspraak gekomen. Tegenovergestelde geluiden zijn ter GS wel gepasseerd. Denk aan Peels en zijn uitspraak dat ook het minderheidsstandpunt zich beweegt binnen een gereformeerd Schriftbeschouwen en belijden.
--
Dus mijn afdronk: ja, doe een duidelijke uitspraak. Wees ook eerlijk als die uitspraak niet gedaan kan worden. En verbind aan wat je uitspreekt consequenties. Weten we het niet, leg het elkaar dan niet op. Bind elkaar dan ook niet. Weten we het wel, spreek dit dan uit. En spreek dan helder af hoe je omgaat met afwijkingen ter rechter- en ter linkerzijde.