Generale Synode Christelijke Gereformeerde Kerken 2024

[huisman]

Eerlijk verhaal van ds LA den Butter.

De cgk van Hoogeveen, die buiten de kerkelijke weg om als roepende kerk is aangewezen, ziet prof. Maris als door Gods genade gegeven. Maar deze had niet door een kortgeding afgedwongen moeten worden. Tot de kerkelijke weg was al door twee synodes opgeroepen: een weg terug uit de impasse door bekering.

Het vetgedrukte is een pertinente onwaarheid. Juist het niet aanwijzen van Hoogeveen was in strijd met de kerkelijke weg.

Feitelijk gewoon waar natuurlijk. Hoogeveen is niet door een G.S. benoemd tot roepende kerk maar door een aftredend deputaten vertegenwoordiging. Dat is buiten de kerkelijke weg.

[Wim Anker]

Eerlijk verhaal van ds LA den Butter.

De cgk van Hoogeveen, die buiten de kerkelijke weg om als roepende kerk is aangewezen, ziet prof. Maris als door Gods genade gegeven. Maar deze had niet door een kortgeding afgedwongen moeten worden. Tot de kerkelijke weg was al door twee synodes opgeroepen: een weg terug uit de impasse door bekering.

Het vetgedrukte is een pertinente onwaarheid. Juist het niet aanwijzen van Hoogeveen was in strijd met de kerkelijke weg.

Als dat laatste al zo was, (wat ik bestrijd) dan nog is Hoogeveen niet op een kerkelijk juiste wijze aangewezen. Dat kan alleen generale synode doen.
Maar je weet best dat het besluit om geen roepende kerk aan te wijzen een weloverwogen besluit was om aan te geven dat het kerkverband in deze samenstelling zou stoppen.
Verder scheurt Rijnsburg de kerk niet; dat was daarvoor reeds gedaan door afwijkende gemeenten.

Eerder beweerde je dat scheuren enkel betrekking kan hebben op een plaatselijke gemeente en nu beweer je weer dat het kerkVERBAND al door "hunnie" is gescheurd. Hoe zit het nu ?

[Evangelist]

Eerlijk verhaal van ds LA den Butter.

De cgk van Hoogeveen, die buiten de kerkelijke weg om als roepende kerk is aangewezen, ziet prof. Maris als door Gods genade gegeven. Maar deze had niet door een kortgeding afgedwongen moeten worden. Tot de kerkelijke weg was al door twee synodes opgeroepen: een weg terug uit de impasse door bekering.

Het vetgedrukte is een pertinente onwaarheid. Juist het niet aanwijzen van Hoogeveen was in strijd met de kerkelijke weg.

Als dat laatste al zo was, (wat ik bestrijd) dan nog is Hoogeveen niet op een kerkelijk juiste wijze aangewezen. Dat kan alleen generale synode doen.
Maar je weet best dat het besluit om geen roepende kerk aan te wijzen een weloverwogen besluit was om aan te geven dat het kerkverband in deze samenstelling zou stoppen.
Verder scheurt Rijnsburg de kerk niet; dat was daarvoor reeds gedaan door afwijkende gemeenten.

Eerder beweerde je dat scheuren enkel betrekking kan hebben op een plaatselijke gemeente en nu beweer je weer dat het kerkVERBAND al door "hunnie" is gescheurd. Hoe zit het nu ?

Wind je niet zo op! Ik ga even mee in de ook door jou steeds gevolgde scheurretoriek. In dat geval is die scheur al veel eerder getrokken.
Maar inderdaad, een echte kerkscheuring vindt plaats wanneer een plaatselijke gemeente scheurt.

Verder vind ik de wijze waarop je binnen dit topic de stellingen betrekt verre van opbouwend. Er is ook geen enkel gevoel bij je op te merken, dan alleen harde veroordelingen. Ook aan de door jou zo verfoeide Rijnsburgkant van de CGK zitten gewoon mensen van vlees en bloed.

[Middenrefo]

Eerlijk verhaal van ds LA den Butter.

De cgk van Hoogeveen, die buiten de kerkelijke weg om als roepende kerk is aangewezen, ziet prof. Maris als door Gods genade gegeven. Maar deze had niet door een kortgeding afgedwongen moeten worden. Tot de kerkelijke weg was al door twee synodes opgeroepen: een weg terug uit de impasse door bekering.

Het vetgedrukte is een pertinente onwaarheid. Juist het niet aanwijzen van Hoogeveen was in strijd met de kerkelijke weg.

Feitelijk gewoon waar natuurlijk. Hoogeveen is niet door een G.S. benoemd tot roepende kerk maar door een aftredend deputaten vertegenwoordiging. Dat is buiten de kerkelijke weg.

Deputaten vertegenwoordiging hebben een ernstige kerkordelijke fout hersteld van de synode en dat mandaat hadden ze. Als je de feiten wilt volgen moet je niet pas beginnen bij het aanwijzen van Hoogeveen als roepende kerk, maar bij de feitelijke fouten in de besluiten die al eerder zijn genomen. Zelfs als je het helemaal eens bent met de motivatie achter dat besluit kun je niet ontkennen dat het in strijd was met de kerkorde om geen roepende kerk aan te wijzen.

[DDD]

Eerlijk verhaal van ds LA den Butter.

De cgk van Hoogeveen, die buiten de kerkelijke weg om als roepende kerk is aangewezen, ziet prof. Maris als door Gods genade gegeven. Maar deze had niet door een kortgeding afgedwongen moeten worden. Tot de kerkelijke weg was al door twee synodes opgeroepen: een weg terug uit de impasse door bekering.

Het vetgedrukte is een pertinente onwaarheid. Juist het niet aanwijzen van Hoogeveen was in strijd met de kerkelijke weg.

Precies. Maar de grootste dwaling zit in zijn kerkvisie. Met zo'n visie kun je inderdaad maar wat aanrommelen. De kerk van Christus kan immers niet scheuren.

[BSH]

Eerlijk verhaal van ds LA den Butter.

De cgk van Hoogeveen, die buiten de kerkelijke weg om als roepende kerk is aangewezen, ziet prof. Maris als door Gods genade gegeven. Maar deze had niet door een kortgeding afgedwongen moeten worden. Tot de kerkelijke weg was al door twee synodes opgeroepen: een weg terug uit de impasse door bekering.

Het vetgedrukte is een pertinente onwaarheid. Juist het niet aanwijzen van Hoogeveen was in strijd met de kerkelijke weg.

Feitelijk gewoon waar natuurlijk. Hoogeveen is niet door een G.S. benoemd tot roepende kerk maar door een aftredend deputaten vertegenwoordiging. Dat is buiten de kerkelijke weg.

Deputaten vertegenwoordiging heeft een ernstige kerkordelijke fout hersteld van de synode en dat mandaat hadden ze. Als je de feiten wilt volgen moet je niet pas beginnen bij het aanwijzen van Hoogeveen als roepende kerk, maar bij de feitelijke fouten in de besluiten die al eerder zijn genomen. Zelfs als je het helemaal eens bent met de motivatie achter dat besluit kun je niet ontkennen dat het in strijd was met de kerkorde om geen roepende kerk aan te wijzen.

Als nu de afwijkende gemeenten ook nog hun ernstige kerkordelijke fout herstellen, dan zijn we er.

[huisman]

Eerlijk verhaal van ds LA den Butter.

De cgk van Hoogeveen, die buiten de kerkelijke weg om als roepende kerk is aangewezen, ziet prof. Maris als door Gods genade gegeven. Maar deze had niet door een kortgeding afgedwongen moeten worden. Tot de kerkelijke weg was al door twee synodes opgeroepen: een weg terug uit de impasse door bekering.

Het vetgedrukte is een pertinente onwaarheid. Juist het niet aanwijzen van Hoogeveen was in strijd met de kerkelijke weg.

Feitelijk gewoon waar natuurlijk. Hoogeveen is niet door een G.S. benoemd tot roepende kerk maar door een aftredend deputaten vertegenwoordiging. Dat is buiten de kerkelijke weg.

Deputaten vertegenwoordiging heeft een ernstige kerkordelijke fout hersteld van de synode en dat mandaat hadden ze. Als je de feiten wilt volgen moet je niet pas beginnen bij het aanwijzen van Hoogeveen als roepende kerk, maar bij de feitelijke fouten in de besluiten die al eerder zijn genomen. Zelfs als je het helemaal eens bent met de motivatie achter dat besluit kun je niet ontkennen dat het in strijd was met de kerkorde om geen roepende kerk aan te wijzen.

Weet je beste broeder. Al deze discussies gaan niet over de fundamentele crisis in ons kerkverband. Iedereen met CGK DNA wist en weet dat het legitimeren van v&a (dankbaar dat dit nooit is gebeurd in de CGK) of het gedogen tot een breuk zou leiden binnen ons kerkverband. Ik noemde eerder al twee invloedrijke predikanten die dit lang geleden al hebben gezegd (J.H. Velema en J. Westerink) . Toch hebben kerkenraden het aangedurfd om vrouwen in de ambten te stellen en zo tegen de synodale besluiten in, ons kerkverband onder grote spanning te zetten. Moedwillig hebben zij tweedracht in de kerken gezaaid.
Natuurlijk heb ik genoeg met ze gesproken en weet hun argumenten maar die heffen de spanning niet op.
Dan spreek ik nog niet eens over de ongehoorzaamheid op het thema van homoseksueel samenleven. Die ongehoorzaamheid gaat veel Hoogeveen kerken ook veel te ver.
Net wat ds. L.A. den Butter schrijft: ‘Er is een weg terug uit de impasse door bekering. Als we die weg gezamenlijk gaan kan het initiatief van Rijnsburg terstond gestopt worden, niets liever dan dat’

Dan konden we zeggen ‘en toch niet verteerd’ . Weet je @Middenrefo en @MidMid dat ik mij verbaas dat ik van geen enkele ongehoorzame kerkenraad gehoord heb dat ze willen terugkeren achter de synodale besluiten. Misschien heb ik niet alles gehoord dus het zou mij verheugen als jullie daar wel voorbeelden van hebben. Dat zou een wolkje als een manshand zijn toch?

[Ambtenaar]

Iedereen probeert de feiten in zijn voordeel uit te leggen.

[Middenrefo]

Het vetgedrukte is een pertinente onwaarheid. Juist het niet aanwijzen van Hoogeveen was in strijd met de kerkelijke weg.

Feitelijk gewoon waar natuurlijk. Hoogeveen is niet door een G.S. benoemd tot roepende kerk maar door een aftredend deputaten vertegenwoordiging. Dat is buiten de kerkelijke weg.

Deputaten vertegenwoordiging heeft een ernstige kerkordelijke fout hersteld van de synode en dat mandaat hadden ze. Als je de feiten wilt volgen moet je niet pas beginnen bij het aanwijzen van Hoogeveen als roepende kerk, maar bij de feitelijke fouten in de besluiten die al eerder zijn genomen. Zelfs als je het helemaal eens bent met de motivatie achter dat besluit kun je niet ontkennen dat het in strijd was met de kerkorde om geen roepende kerk aan te wijzen.

Weet je beste broeder. Al deze discussies gaan niet over de fundamentele crisis in ons kerkverband. Iedereen met CGK DNA wist en weet dat het legitimeren van v&a (dankbaar dat dit nooit is gebeurd in de CGK) of het gedogen tot een breuk zou leiden binnen ons kerkverband. Ik noemde eerder al twee invloedrijke predikanten die dit lang geleden al hebben gezegd (J.H. Velema en J. Westerink) . Toch hebben kerkenraden het aangedurfd om vrouwen in de ambten te stellen en zo tegen de synodale besluiten in, ons kerkverband onder grote spanning te zetten. Moedwillig hebben zij tweedracht in de kerken gezaaid.
Natuurlijk heb ik genoeg met ze gesproken en weet hun argumenten maar die heffen de spanning niet op.
Dan spreek ik nog niet eens over de ongehoorzaamheid op het thema van homoseksueel samenleven. Die ongehoorzaamheid gaat veel Hoogeveen kerken ook veel te ver.
Net wat ds. L.A. den Butter schrijft: ‘Er is een weg terug uit de impasse door bekering. Als we die weg gezamenlijk gaan kan het initiatief van Rijnsburg terstond gestopt worden, niets liever dan dat’

Dan konden we zeggen ‘en toch niet verteerd’ . Weet je @Middenrefo en @MidMid dat ik mij verbaas dat ik van geen enkele ongehoorzame kerkenraad gehoord heb dat ze willen terugkeren achter de synodale besluiten. Misschien heb ik niet alles gehoord dus het zou mij verheugen als jullie daar wel voorbeelden van hebben. Dat zou een wolkje als een manshand zijn toch?

Aan de ene kant ben ik het met je eens als je zegt dat deze discussie niet gaat over het fundament van ons kerkverband. Maar aan de andere kant ook weer niet, want de vraag wat nu precies het fundament van ons kerkverband is, speelt natuurlijk wel een grote rol in deze discussie. Is er op dat fundament (gewetens)ruimte voor 'afwijkende' gemeenten als het onderwerp niet in strijd is met Schrift en belijdenis of als er verschillende standpunten mogelijk zijn die beide stoelen op Schrift en belijdenis? Kun je alleen op basis van een meerderheid in een GS gemeenten dwingen om een bepaalde koers te volgen als Schrift en belijdenis niet expliciet in het geding zijn? En als Schrift en belijdenis wél in het geding zijn, wat is dan de procedure bij ongehoorzaamheid? Dat zijn de onderwerpen die de laatste 4-5 generale synodes niet hebben willen bespreken.

De CGK hebben geen 'traditie' in het doen van uitspraken over leerstellige kwesties en op momenten dat we dat wel doen treedt er een soort kramp op waarin we op zoek gaan naar dé waarheid. Maar we hebben nooit het lef gehad om juist géén bindende uitspraak te doen op momenten dat daar aanleiding voor was. Voor veel afgevaardigden was dat blijkbaar onmogelijk; als je zelf principieel van iets overtuigd bent, dan is het moeilijk te accepteren dat er ook nog een andere principiële mogelijkheid is. Dat er naast jouw waarheid nog een andere waarheid kan zijn. En dat die beiden op hetzelfde fundament kunnen staan.

Die discussie hebben we nooit gevoerd. Het enige dat we gedaan hebben is op basis van de helft plus één bepalen of iets een algemeen geldende waarheid moet zijn en dat dan als het fundament van de CGK beschouwen. Dat is het eerste aspect dat volgens mij anders had gemoeten.

Het tweede dat anders had gemoeten is een goede procedure opstellen voor twee scenario's:
1. Welk traject doorlopen we met ongehoorzame gemeenten nadat er door een grote meerderheid (liefst eenstemmig) wel een duidelijke uitspraak is gedaan over een zondige praktijk.
2. Onder welke voorwaarden kunnen gemeenten zelf uit het verband van de CGK stappen als ze een besluit niet kunnen dragen (of dat nu ter linker- of rechterzijde is).

Wat betreft je vraag of er kerkenraden zijn die willen terugkeren achter synodale besluiten; die ken ik niet en dat weet je zelf ook wel. Maar, ik ken er wel die geen moeite hebben met het bevestigen van vrouwelijke ambtsdragers, maar het niet doen vanwege het synodebesluit. Met die kerkenraden ben je het fundamenteel oneens, je vindt hun overtuiging onschriftuurlijk, maar daar heb je geen moeite mee zolang ze zich maar houden aan de regels? Is dat het fundament van de CGK?

[huisman]

Iedereen probeert de feiten in zijn voordeel uit te leggen.

Dat valt mij ook op. Hoop dat die anderen daar snel mee ophouden.

[huisman]

Feitelijk gewoon waar natuurlijk. Hoogeveen is niet door een G.S. benoemd tot roepende kerk maar door een aftredend deputaten vertegenwoordiging. Dat is buiten de kerkelijke weg.

Deputaten vertegenwoordiging heeft een ernstige kerkordelijke fout hersteld van de synode en dat mandaat hadden ze. Als je de feiten wilt volgen moet je niet pas beginnen bij het aanwijzen van Hoogeveen als roepende kerk, maar bij de feitelijke fouten in de besluiten die al eerder zijn genomen. Zelfs als je het helemaal eens bent met de motivatie achter dat besluit kun je niet ontkennen dat het in strijd was met de kerkorde om geen roepende kerk aan te wijzen.

Weet je beste broeder. Al deze discussies gaan niet over de fundamentele crisis in ons kerkverband. Iedereen met CGK DNA wist en weet dat het legitimeren van v&a (dankbaar dat dit nooit is gebeurd in de CGK) of het gedogen tot een breuk zou leiden binnen ons kerkverband. Ik noemde eerder al twee invloedrijke predikanten die dit lang geleden al hebben gezegd (J.H. Velema en J. Westerink) . Toch hebben kerkenraden het aangedurfd om vrouwen in de ambten te stellen en zo tegen de synodale besluiten in, ons kerkverband onder grote spanning te zetten. Moedwillig hebben zij tweedracht in de kerken gezaaid.
Natuurlijk heb ik genoeg met ze gesproken en weet hun argumenten maar die heffen de spanning niet op.
Dan spreek ik nog niet eens over de ongehoorzaamheid op het thema van homoseksueel samenleven. Die ongehoorzaamheid gaat veel Hoogeveen kerken ook veel te ver.
Net wat ds. L.A. den Butter schrijft: ‘Er is een weg terug uit de impasse door bekering. Als we die weg gezamenlijk gaan kan het initiatief van Rijnsburg terstond gestopt worden, niets liever dan dat’

Dan konden we zeggen ‘en toch niet verteerd’ . Weet je @Middenrefo en @MidMid dat ik mij verbaas dat ik van geen enkele ongehoorzame kerkenraad gehoord heb dat ze willen terugkeren achter de synodale besluiten. Misschien heb ik niet alles gehoord dus het zou mij verheugen als jullie daar wel voorbeelden van hebben. Dat zou een wolkje als een manshand zijn toch?

Aan de ene kant ben ik het met je eens als je zegt dat deze discussie niet gaat over het fundament van ons kerkverband. Maar aan de andere kant ook weer niet, want de vraag wat nu precies het fundament van ons kerkverband is, speelt natuurlijk wel een grote rol in deze discussie. Is er op dat fundament (gewetens)ruimte voor 'afwijkende' gemeenten als het onderwerp niet in strijd is met Schrift en belijdenis of als er verschillende standpunten mogelijk zijn die beide stoelen op Schrift en belijdenis? Kun je alleen op basis van een meerderheid in een GS gemeenten dwingen om een bepaalde koers te volgen als Schrift en belijdenis niet expliciet in het geding zijn? En als Schrift en belijdenis wél in het geding zijn, wat is dan de procedure bij ongehoorzaamheid? Dat zijn de onderwerpen die de laatste 4-5 generale synodes niet hebben willen bespreken.

De CGK hebben geen 'traditie' in het doen van uitspraken over leerstellige kwesties en op momenten dat we dat wel doen treedt er een soort kramp op waarin we op zoek gaan naar dé waarheid. Maar we hebben nooit het lef gehad om juist géén bindende uitspraak te doen op momenten dat daar aanleiding voor was. Voor veel afgevaardigden was dat blijkbaar onmogelijk; als je zelf principieel van iets overtuigd bent, dan is het moeilijk te accepteren dat er ook nog een andere principiële mogelijkheid is. Dat er naast jouw waarheid nog een andere waarheid kan zijn. En dat die beiden op hetzelfde fundament kunnen staan.

Die discussie hebben we nooit gevoerd. Het enige dat we gedaan hebben is op basis van de helft plus één bepalen of iets een algemeen geldende waarheid moet zijn en dat dan als het fundament van de CGK beschouwen. Dat is het eerste aspect dat volgens mij anders had gemoeten.

Het tweede dat anders had gemoeten is een goede procedure opstellen voor twee scenario's:
1. Welk traject doorlopen we met ongehoorzame gemeenten nadat er door een grote meerderheid (liefst eenstemmig) wel een duidelijke uitspraak is gedaan over een zondige praktijk.
2. Onder welke voorwaarden kunnen gemeenten zelf uit het verband van de CGK stappen als ze een besluit niet kunnen dragen (of dat nu ter linker- of rechterzijde is).

Wat betreft je vraag of er kerkenraden zijn die willen terugkeren achter synodale besluiten; die ken ik niet en dat weet je zelf ook wel. Maar, ik ken er wel die geen moeite hebben met het bevestigen van vrouwelijke ambtsdragers, maar het niet doen vanwege het synodebesluit. Met die kerkenraden ben je het fundamenteel oneens, je vindt hun overtuiging onschriftuurlijk, maar daar heb je geen moeite mee zolang ze zich maar houden aan de regels? Is dat het fundament van de CGK?

De afdronk van jouw opstelling is dat de G.S. vanaf 1998 verkeerd bezig is geweest om besluiten te nemen over zaken die vanuit de gemeenten wettig op de tafel waren gelegd. Dan wordt art30/31 toch weer ondergraven?

P.S. De helft plus 1 is natuurlijk onzin. In 1998 was de stemverhouding 47 tegen v&a vs 5 voor. De revisieverzoeken zijn in 2025 afgewezen door 31 vs 18 en 2 onthoudingen (1 afgevaardigde was door ziekte afwezig)

[MidMid]

Deputaten vertegenwoordiging heeft een ernstige kerkordelijke fout hersteld van de synode en dat mandaat hadden ze. Als je de feiten wilt volgen moet je niet pas beginnen bij het aanwijzen van Hoogeveen als roepende kerk, maar bij de feitelijke fouten in de besluiten die al eerder zijn genomen. Zelfs als je het helemaal eens bent met de motivatie achter dat besluit kun je niet ontkennen dat het in strijd was met de kerkorde om geen roepende kerk aan te wijzen.

Weet je beste broeder. Al deze discussies gaan niet over de fundamentele crisis in ons kerkverband. Iedereen met CGK DNA wist en weet dat het legitimeren van v&a (dankbaar dat dit nooit is gebeurd in de CGK) of het gedogen tot een breuk zou leiden binnen ons kerkverband. Ik noemde eerder al twee invloedrijke predikanten die dit lang geleden al hebben gezegd (J.H. Velema en J. Westerink) . Toch hebben kerkenraden het aangedurfd om vrouwen in de ambten te stellen en zo tegen de synodale besluiten in, ons kerkverband onder grote spanning te zetten. Moedwillig hebben zij tweedracht in de kerken gezaaid.
Natuurlijk heb ik genoeg met ze gesproken en weet hun argumenten maar die heffen de spanning niet op.
Dan spreek ik nog niet eens over de ongehoorzaamheid op het thema van homoseksueel samenleven. Die ongehoorzaamheid gaat veel Hoogeveen kerken ook veel te ver.
Net wat ds. L.A. den Butter schrijft: ‘Er is een weg terug uit de impasse door bekering. Als we die weg gezamenlijk gaan kan het initiatief van Rijnsburg terstond gestopt worden, niets liever dan dat’

Dan konden we zeggen ‘en toch niet verteerd’ . Weet je @Middenrefo en @MidMid dat ik mij verbaas dat ik van geen enkele ongehoorzame kerkenraad gehoord heb dat ze willen terugkeren achter de synodale besluiten. Misschien heb ik niet alles gehoord dus het zou mij verheugen als jullie daar wel voorbeelden van hebben. Dat zou een wolkje als een manshand zijn toch?

Aan de ene kant ben ik het met je eens als je zegt dat deze discussie niet gaat over het fundament van ons kerkverband. Maar aan de andere kant ook weer niet, want de vraag wat nu precies het fundament van ons kerkverband is, speelt natuurlijk wel een grote rol in deze discussie. Is er op dat fundament (gewetens)ruimte voor 'afwijkende' gemeenten als het onderwerp niet in strijd is met Schrift en belijdenis of als er verschillende standpunten mogelijk zijn die beide stoelen op Schrift en belijdenis? Kun je alleen op basis van een meerderheid in een GS gemeenten dwingen om een bepaalde koers te volgen als Schrift en belijdenis niet expliciet in het geding zijn? En als Schrift en belijdenis wél in het geding zijn, wat is dan de procedure bij ongehoorzaamheid? Dat zijn de onderwerpen die de laatste 4-5 generale synodes niet hebben willen bespreken.

De CGK hebben geen 'traditie' in het doen van uitspraken over leerstellige kwesties en op momenten dat we dat wel doen treedt er een soort kramp op waarin we op zoek gaan naar dé waarheid. Maar we hebben nooit het lef gehad om juist géén bindende uitspraak te doen op momenten dat daar aanleiding voor was. Voor veel afgevaardigden was dat blijkbaar onmogelijk; als je zelf principieel van iets overtuigd bent, dan is het moeilijk te accepteren dat er ook nog een andere principiële mogelijkheid is. Dat er naast jouw waarheid nog een andere waarheid kan zijn. En dat die beiden op hetzelfde fundament kunnen staan.

Die discussie hebben we nooit gevoerd. Het enige dat we gedaan hebben is op basis van de helft plus één bepalen of iets een algemeen geldende waarheid moet zijn en dat dan als het fundament van de CGK beschouwen. Dat is het eerste aspect dat volgens mij anders had gemoeten.

Het tweede dat anders had gemoeten is een goede procedure opstellen voor twee scenario's:
1. Welk traject doorlopen we met ongehoorzame gemeenten nadat er door een grote meerderheid (liefst eenstemmig) wel een duidelijke uitspraak is gedaan over een zondige praktijk.
2. Onder welke voorwaarden kunnen gemeenten zelf uit het verband van de CGK stappen als ze een besluit niet kunnen dragen (of dat nu ter linker- of rechterzijde is).

Wat betreft je vraag of er kerkenraden zijn die willen terugkeren achter synodale besluiten; die ken ik niet en dat weet je zelf ook wel. Maar, ik ken er wel die geen moeite hebben met het bevestigen van vrouwelijke ambtsdragers, maar het niet doen vanwege het synodebesluit. Met die kerkenraden ben je het fundamenteel oneens, je vindt hun overtuiging onschriftuurlijk, maar daar heb je geen moeite mee zolang ze zich maar houden aan de regels? Is dat het fundament van de CGK?

De afdronk van jouw opstelling is dat de G.S. vanaf 1998 verkeerd bezig is geweest om besluiten te nemen over zaken die vanuit de gemeenten wettig op de tafel waren gelegd. Dan wordt art30/31 toch weer ondergraven?

P.S. De helft plus 1 is natuurlijk onzin. In 1998 was de stemverhouding 47 tegen v&a vs 5 voor. De revisieverzoeken zijn in 2025 afgewezen door 31 vs 18 en 2 onthoudingen (1 afgevaardigde was door ziekte afwezig)

Al kan ik niet voor Middenrefo spreken, maar vreemde afdronk van zijn post.
Volgens mij wordt gesteld dat de GS telkens om de hete brij gedraaid heeft, door geen duidelijke uitspraak te doen over de vraag of Schrift en belijdenis hier in het geding zijn. En omdat die uitspraak nooit gedaan is, is onmogelijk gebleken om de vervolgvragen onder twee van een antwoord te voorzien.

En voor de duidelijkheid. Een duidelijke uitspraak gaat niet over een stemverhouding, maar over het uitspreken of bij v&a de Schrift en belijdenis wel of niet aangetast worden.

Met bovenstaande wordt 30/31 niet ondergraven, maar zou de GS verantwoordelijkheid nemen.