Erdee

[HHR]

Dat je op een refo forum uit moet leggen dat DEFQON een goddeloos festival is.


Soms denk ik wel eens, wat blijft er van onze gezindte nog over.

[merel]

Dat je op een refo forum uit moet leggen dat DEFQON een goddeloos festival is.


Soms denk ik wel eens, wat blijft er van onze gezindte nog over.

Volgens mij lopen verschillende discussies door elkaar
1. suggestieve vragen in het RD
2. luisteren van bepaalde muziek
3. sfeer op Defqon

Het is mogelijk dat iemand van mening is dat 1 door het RD suggestieve vragen gesteld zijn en daarnaast vindt dat 2. bepaalde muziek best beluisterd kan worden en 3. Defqon een goddeloos feest is.

[HHR]

Elke ouder vanuit onze achterban zou zijn kind waarschuwen om festivals als Defqon niet te bezoeken (als het goed is). Vanwege de sfeer en de muziekstijl.
En dan vinden we het raar dat het RD hier vragen over stelt.
Je kunt onderscheid maken wat je wil,maar muziek die zo opzwepend is dat het blijkbaar er toe zet om je ook raar te gedragen is duivels en daarom afkeuringswaardig.
Dat je in een zoektocht zit begrijp ik best. Dat dit lastig is snap ik heel goed. Maar uit eindelijk zal er toch een definitieve keus moeten vallen. En nee, die kun je niet precies met een schaartje knippen. De grens benoemen is lastig. Maar hardstyle is niet uit de hemel. Daar ben ik echt van overtuigd.

[R+ck]

Ik denk dat dit de tijdsgeest is.
Er wordt zich bij alles afgevraagd: waarom dit en waarom zus, en wat is er verkeerd aan dit?
Op deze manier kun je alles in twijfel trekken en alles goed proberen te praten door er een godsdienstig sausje doorheen te mengen.
En daarin is een feest als DEFQON volgens mij een héél duidelijk voorbeeld van iets dat niet tot eer van God bedoeld is, maar tot eer van mensen en wellicht zelfs van de satan.

Met deze gedachtegang kun je ook zeggen: waarom twee keer naar de kerk? Waar staat dat in de Bijbel? Terwijl je ook aanvoelt als de liefde van God in je hart is je jezelf die vraag niet stelt.

De Bijbel is ook heel duidelijk:
“En wordt niet gelijkvormig aan deze wereld, maar wordt veranderd door de vernieuwing van uw zinnen, opdat gij moogt beproeven welke de goede, welbehaaglijke en volkomene wil van God zij” (Romeinen 12:2)
“Wat voor gemeenschap is er bij de rechtvaardige met de goddeloze? en wat voor gemeenschap is er bij het licht met de duisternis?” (2 Korinte 6:14)

We moeten niet van dingen aannemen dat ze neutraal zijn; alles heeft een doel en een richting. Zelfs muziek, feesten, en religieuze activiteiten dienen iets: óf het is tot opbouw in de Heere en Zijn koninkrijk, óf het leidt weg van Hem. Feesten als DEFQON, en ook schijnbaar godsdienstige dingen met een verkeerde bron, dienen niet God, maar deze wereld of erger.
Ook dit is een vorm van lauwheid, waarom staan mensen direct op hun achterste benen als dit duidelijk gezegd wordt ? Men heeft liever een beetje van dit en een beetje van dat, 'iedereen in z'n waarde laten' en zo sukkelen we voort naar de eeuwigheid. Lees de brieven van Paulus en lees waar hij de (vervolgde) christenen van die tijd toe opriep. Niet tot dit soort praktijken in ieder geval.

[HHR]

Eens, het lijkt wel of we de strijd der machten niet meer serieus nemen, terwijl deze juist steeds feller wordt.

[Groepscirkel]

Ik vind daarom de reactie van Bart Bolier wel heel innemend. Zachtmoedig over de persoon en zijn strijd, beslist over de omgeving en cultuur waarin hij zich bevindt. Voor mij kan Defqon niet samengaan met het zijn van Gods kind. Maar daar zal dan mee gebroken worden, ook als dat een losscheuren is.

[parsifal]

Ik denk dat dit de tijdsgeest is.
Er wordt zich bij alles afgevraagd: waarom dit en waarom zus, en wat is er verkeerd aan dit?
Op deze manier kun je alles in twijfel trekken en alles goed proberen te praten door er een godsdienstig sausje doorheen te mengen.
En daarin is een feest als DEFQON volgens mij een héél duidelijk voorbeeld van iets dat niet tot eer van God bedoeld is, maar tot eer van mensen en wellicht zelfs van de satan.

Met deze gedachtegang kun je ook zeggen: waarom twee keer naar de kerk? Waar staat dat in de Bijbel? Terwijl je ook aanvoelt als de liefde van God in je hart is je jezelf die vraag niet stelt.

De Bijbel is ook heel duidelijk:
“En wordt niet gelijkvormig aan deze wereld, maar wordt veranderd door de vernieuwing van uw zinnen, opdat gij moogt beproeven welke de goede, welbehaaglijke en volkomene wil van God zij” (Romeinen 12:2)
“Wat voor gemeenschap is er bij de rechtvaardige met de goddeloze? en wat voor gemeenschap is er bij het licht met de duisternis?” (2 Korinte 6:14)

We moeten niet van dingen aannemen dat ze neutraal zijn; alles heeft een doel en een richting. Zelfs muziek, feesten, en religieuze activiteiten dienen iets: óf het is tot opbouw in de Heere en Zijn koninkrijk, óf het leidt weg van Hem. Feesten als DEFQON, en ook schijnbaar godsdienstige dingen met een verkeerde bron, dienen niet God, maar deze wereld of erger.
Ook dit is een vorm van lauwheid, waarom staan mensen direct op hun achterste benen als dit duidelijk gezegd wordt ? Men heeft liever een beetje van dit en een beetje van dat, 'iedereen in z'n waarde laten' en zo sukkelen we voort naar de eeuwigheid. Lees de brieven van Paulus en lees waar hij de (vervolgde) christenen van die tijd toe opriep. Niet tot dit soort praktijken in ieder geval.

Hier speelt smaak mee. Hoe hard zijn we in beoordeling van mensen die Muzorgsky's nacht op de berg graag luisteren?

[J.C. Philpot]

Hier speelt smaak mee. Hoe hard zijn we in beoordeling van mensen die Muzorgsky's nacht op de berg graag luisteren?

Ik download elke dag een gratis en legale mp3 met klassieke muziek op https://www.yourclassical.org/daily-download. Het bovenstaande muziekstuk is ook langsgekomen, maar ik heb hem niet gedownload.

[R+ck]

Ik denk dat dit de tijdsgeest is.
Er wordt zich bij alles afgevraagd: waarom dit en waarom zus, en wat is er verkeerd aan dit?
Op deze manier kun je alles in twijfel trekken en alles goed proberen te praten door er een godsdienstig sausje doorheen te mengen.
En daarin is een feest als DEFQON volgens mij een héél duidelijk voorbeeld van iets dat niet tot eer van God bedoeld is, maar tot eer van mensen en wellicht zelfs van de satan.

Met deze gedachtegang kun je ook zeggen: waarom twee keer naar de kerk? Waar staat dat in de Bijbel? Terwijl je ook aanvoelt als de liefde van God in je hart is je jezelf die vraag niet stelt.

De Bijbel is ook heel duidelijk:
“En wordt niet gelijkvormig aan deze wereld, maar wordt veranderd door de vernieuwing van uw zinnen, opdat gij moogt beproeven welke de goede, welbehaaglijke en volkomene wil van God zij” (Romeinen 12:2)
“Wat voor gemeenschap is er bij de rechtvaardige met de goddeloze? en wat voor gemeenschap is er bij het licht met de duisternis?” (2 Korinte 6:14)

We moeten niet van dingen aannemen dat ze neutraal zijn; alles heeft een doel en een richting. Zelfs muziek, feesten, en religieuze activiteiten dienen iets: óf het is tot opbouw in de Heere en Zijn koninkrijk, óf het leidt weg van Hem. Feesten als DEFQON, en ook schijnbaar godsdienstige dingen met een verkeerde bron, dienen niet God, maar deze wereld of erger.
Ook dit is een vorm van lauwheid, waarom staan mensen direct op hun achterste benen als dit duidelijk gezegd wordt ? Men heeft liever een beetje van dit en een beetje van dat, 'iedereen in z'n waarde laten' en zo sukkelen we voort naar de eeuwigheid. Lees de brieven van Paulus en lees waar hij de (vervolgde) christenen van die tijd toe opriep. Niet tot dit soort praktijken in ieder geval.

Hier speelt smaak mee. Hoe hard zijn we in beoordeling van mensen die Muzorgsky's nacht op de berg graag luisteren?

Nee hier speelt geen smaak mee, hier gaat het erom welk doel dient de muziek en uit welke bron komt het.

De bron hardstyle is niet bedoeld tot eer van God maar dmv het aantal beats per minuut gemaakt om je uit je dak te laten gaan, vol van satanische teksten, vloeken en hieraan word in dit geval een godsdienstige draai gegeven.
Dat is wezenlijk anders dan de bron waaruit 'eens was ik een vreemdeling' van McCheyne is voortgekomen, ik neem aan dat je dat aanvoelt.
Over geestelijke muziek die gemaakt is tot eer van God (of dit voor alle geestelijke muziek geld is evengoed de vraag, dus dat moeten we ons daarbij ook blijven afvragen bij alles wat we luisteren) maar binnen die band breedte kun je inderdaad een verschillende smaak hebben.

Maar dat het mooi vinden van Hardstyle als geestelijke muziek een kwestie van smaak zou zijn is wat mij betreft volledige quatsch.

[parsifal]

Ik denk dat dit de tijdsgeest is.
Er wordt zich bij alles afgevraagd: waarom dit en waarom zus, en wat is er verkeerd aan dit?
Op deze manier kun je alles in twijfel trekken en alles goed proberen te praten door er een godsdienstig sausje doorheen te mengen.
En daarin is een feest als DEFQON volgens mij een héél duidelijk voorbeeld van iets dat niet tot eer van God bedoeld is, maar tot eer van mensen en wellicht zelfs van de satan.

Met deze gedachtegang kun je ook zeggen: waarom twee keer naar de kerk? Waar staat dat in de Bijbel? Terwijl je ook aanvoelt als de liefde van God in je hart is je jezelf die vraag niet stelt.

De Bijbel is ook heel duidelijk:
“En wordt niet gelijkvormig aan deze wereld, maar wordt veranderd door de vernieuwing van uw zinnen, opdat gij moogt beproeven welke de goede, welbehaaglijke en volkomene wil van God zij” (Romeinen 12:2)
“Wat voor gemeenschap is er bij de rechtvaardige met de goddeloze? en wat voor gemeenschap is er bij het licht met de duisternis?” (2 Korinte 6:14)

We moeten niet van dingen aannemen dat ze neutraal zijn; alles heeft een doel en een richting. Zelfs muziek, feesten, en religieuze activiteiten dienen iets: óf het is tot opbouw in de Heere en Zijn koninkrijk, óf het leidt weg van Hem. Feesten als DEFQON, en ook schijnbaar godsdienstige dingen met een verkeerde bron, dienen niet God, maar deze wereld of erger.
Ook dit is een vorm van lauwheid, waarom staan mensen direct op hun achterste benen als dit duidelijk gezegd wordt ? Men heeft liever een beetje van dit en een beetje van dat, 'iedereen in z'n waarde laten' en zo sukkelen we voort naar de eeuwigheid. Lees de brieven van Paulus en lees waar hij de (vervolgde) christenen van die tijd toe opriep. Niet tot dit soort praktijken in ieder geval.

Hier speelt smaak mee. Hoe hard zijn we in beoordeling van mensen die Muzorgsky's nacht op de berg graag luisteren?

Nee hier speelt geen smaak mee, hier gaat het erom welk doel dient de muziek en uit welke bron komt het.

De bron hardstyle is niet bedoeld tot eer van God maar dmv het aantal beats per minuut gemaakt om je uit je dak te laten gaan, vol van satanische teksten, vloeken en hieraan word in dit geval een godsdienstige draai gegeven.
Dat is wezenlijk anders dan de bron waaruit 'eens was ik een vreemdeling' van McCheyne is voortgekomen, ik neem aan dat je dat aanvoelt.
Over geestelijke muziek die gemaakt is tot eer van God (of dit voor alle geestelijke muziek geld is evengoed de vraag, dus dat moeten we ons daarbij ook blijven afvragen bij alles wat we luisteren) maar binnen die band breedte kun je inderdaad een verschillende smaak hebben.

Maar dat het mooi vinden van Hardstyle als geestelijke muziek een kwestie van smaak zou zijn is wat mij betreft volledige quatsch.

Daarom noemde ik klassieke muziek, die soms satanisch is ( al gaf Rimsi-Korsakov er nog een draai aan bij Musorgsky).

[R+ck]

Ik denk dat dit de tijdsgeest is.
Er wordt zich bij alles afgevraagd: waarom dit en waarom zus, en wat is er verkeerd aan dit?
Op deze manier kun je alles in twijfel trekken en alles goed proberen te praten door er een godsdienstig sausje doorheen te mengen.
En daarin is een feest als DEFQON volgens mij een héél duidelijk voorbeeld van iets dat niet tot eer van God bedoeld is, maar tot eer van mensen en wellicht zelfs van de satan.

Met deze gedachtegang kun je ook zeggen: waarom twee keer naar de kerk? Waar staat dat in de Bijbel? Terwijl je ook aanvoelt als de liefde van God in je hart is je jezelf die vraag niet stelt.

De Bijbel is ook heel duidelijk:
“En wordt niet gelijkvormig aan deze wereld, maar wordt veranderd door de vernieuwing van uw zinnen, opdat gij moogt beproeven welke de goede, welbehaaglijke en volkomene wil van God zij” (Romeinen 12:2)
“Wat voor gemeenschap is er bij de rechtvaardige met de goddeloze? en wat voor gemeenschap is er bij het licht met de duisternis?” (2 Korinte 6:14)

We moeten niet van dingen aannemen dat ze neutraal zijn; alles heeft een doel en een richting. Zelfs muziek, feesten, en religieuze activiteiten dienen iets: óf het is tot opbouw in de Heere en Zijn koninkrijk, óf het leidt weg van Hem. Feesten als DEFQON, en ook schijnbaar godsdienstige dingen met een verkeerde bron, dienen niet God, maar deze wereld of erger.
Ook dit is een vorm van lauwheid, waarom staan mensen direct op hun achterste benen als dit duidelijk gezegd wordt ? Men heeft liever een beetje van dit en een beetje van dat, 'iedereen in z'n waarde laten' en zo sukkelen we voort naar de eeuwigheid. Lees de brieven van Paulus en lees waar hij de (vervolgde) christenen van die tijd toe opriep. Niet tot dit soort praktijken in ieder geval.

Hier speelt smaak mee. Hoe hard zijn we in beoordeling van mensen die Muzorgsky's nacht op de berg graag luisteren?

Nee hier speelt geen smaak mee, hier gaat het erom welk doel dient de muziek en uit welke bron komt het.

De bron hardstyle is niet bedoeld tot eer van God maar dmv het aantal beats per minuut gemaakt om je uit je dak te laten gaan, vol van satanische teksten, vloeken en hieraan word in dit geval een godsdienstige draai gegeven.
Dat is wezenlijk anders dan de bron waaruit 'eens was ik een vreemdeling' van McCheyne is voortgekomen, ik neem aan dat je dat aanvoelt.
Over geestelijke muziek die gemaakt is tot eer van God (of dit voor alle geestelijke muziek geld is evengoed de vraag, dus dat moeten we ons daarbij ook blijven afvragen bij alles wat we luisteren) maar binnen die band breedte kun je inderdaad een verschillende smaak hebben.

Maar dat het mooi vinden van Hardstyle als geestelijke muziek een kwestie van smaak zou zijn is wat mij betreft volledige quatsch.

Daarom noemde ik klassieke muziek, die soms satanisch is ( al gaf Rimsi-Korsakov er nog een draai aan bij Musorgsky).

Ik ben niet bekend met de muziek die je noemt moet ik zeggen, maar mee eens dat dit evengoed satanisch kan zijn.
Ook bij muziek geldt dat de satan op klompen of op sokken kan komen....
Ik hou het bij de bekende Psalmen en gezangen, daar vind ik genoeg herkenning en vreugde in om het een leven lang vol te houden.
En straks zullen we zien wat er dan eeuwig in de liturgie zal staan, dan is het zekerweten 100% tot Zijn eer, heerlijk !

[Erskinees]

Elke ouder vanuit onze achterban zou zijn kind waarschuwen om festivals als Defqon niet te bezoeken (als het goed is). Vanwege de sfeer en de muziekstijl.
En dan vinden we het raar dat het RD hier vragen over stelt.
Je kunt onderscheid maken wat je wil,maar muziek die zo opzwepend is dat het blijkbaar er toe zet om je ook raar te gedragen is duivels en daarom afkeuringswaardig.
Dat je in een zoektocht zit begrijp ik best. Dat dit lastig is snap ik heel goed. Maar uit eindelijk zal er toch een definitieve keus moeten vallen. En nee, die kun je niet precies met een schaartje knippen. De grens benoemen is lastig. Maar hardstyle is niet uit de hemel. Daar ben ik echt van overtuigd.

Blijkbaar heb je de voorgaande pagina’s niet goed gelezen, of vind je het lastig om onderscheid te maken. Als ik het geheel overzie, proef ik bij het overgrote deel van de forummers twee dingen tegelijk:
a) wat Sefa in de praktijk doet wordt gezien als twijfelachtig, dubieus en zondig, en niet passend bij waarachtige bekering;
b) het interview had een duidelijk zeurderige en vooringenomen toon.

Die twee opvattingen sluiten elkaar helemaal niet uit, maar kunnen prima naast elkaar bestaan.
Je kunt het vergelijken met een boek waarin je jezelf inhoudelijk herkent, maar waarvan je de schrijfstijl storend of onprettig vindt. Dáár ging het velen om. En anderen vinden dat niet, dat is ook prima, stijl is immers gekoppeld aan persoonlijke voorkeuren.

En laat helder zijn: Defqon is binnen onze gezindte een no-go, en hopelijk blijft dat ook zo. Daar kan ik je - en hopelijk 99% hier - volledig in volgen.

[Ambtenaar]

Dat je op een refo forum uit moet leggen dat DEFQON een goddeloos festival is.

Eens, en denk ook aan het middelengebruik.

[Terri]

Elisabeth Elliot had ook een soort haat/liefde verhouding met muziek en ritme, ze hield erg van muziek en dansen. Op een gegeven moment vond ze dat toch niet kunnen, het was te 'vleselijk', maar, tijdens haar werk bij de Waorani-stam, kwam ze daar ook weer wat op terug. Het ligt helemaal aan de intenties waarom en hoe je danst.
Denk aan David, hij danste voor de Ark. Michal begreep er niks van...

Ik moet dit nog even recht zetten. Ik vergiste me in de naam. Het was Elisabeth Kühn.

[DDD]

Waar zijn die satanische teksten? Want ik heb nu drie kwartier naar deze herrie geluisterd zonder iets zondigs tegen te komen, dus dan zou ik daar wel graag wat specifieker over geïnformeerd worden.