Kerkverlating

[DDD]

Niet iedereen heeft de mogelijkheid om naar een kerk te gaan waar je gevoed wordt. Soms is bij honger online shoppen noodzakelijk. Want bij een lauwe oppervlakkige prediking kan je geloof ook uitdoven, hoe liefdevol je medekerkgangers ook zijn. Het is soms een zoektocht wat het beste is.
Tegelijk is er ook regelmatig het verrassende element dat een lied of psalm je raakt, maar of dat nu de bedoeling van gevoed worden is tijdens een kerkdienst?
Afijn, ik ervaar kerkgaan soms als een worsteling.
En ja, mede door de kerkgang in het verleden, zijn er helaas in mijn gezin ook afhakers.

Hoe bedoel je dit?

Ik vind het lastig om dit hier te verduidelijken.
Een combinatie van wat Eloesje en Marco ( "behalve als je niet zo gelijkgezind bent. Dan lig je er eigenlijk bij voorbaat al uit") schreef, heeft veel 'stuk' gemaakt. Maar goed, ik wil eigenlijk niemand de z.g. zwarte piet toespelen.
Houd er maar op dat het klimaat toen dusdanig was dat m.n. de wat intelligentere jongeren met hun vragen geen plek kregen/hadden.
Tegelijk wil ik benoemen dat afhaken van God en dus geloof/kerk niet alleen als schuld bij iets of iemand anders ligt. Het is je eigen verantwoording.

Het is toch ook een taak van ouders om deze vragen te reguleren? Recent ging bij ons een predikant uit van de jonge aarde. Daar hebben wij thuis ook over doorgesproken. Niet dat daar 'afhakers' mee voorkomen kunnen worden, maar hopelijk krijgen ze wel het besef dat interpretaties fluïde zijn

Niet alle ouders zijn daar slim genoeg voor. Ik snap Terri wel. Er is vaak een waaier aan oorzaken, die evenwel de eigen invloed niet wegnemen.

[Arja]

En hoe zie je dat in de praktijk? Als je een zoon of dochter heb van 25 die nog thuis woont?

Het kan dat ze andere keuzes maken. Als ouders kan je daar verdriet over hebben. Maar er gelden regels in het huis. Daar kun je aan conformeren of zelfstandig gaan wonen. Het kan niet zo zijn dat ouders naar een kerk gaan en dochter ligt thuis uit te slapen. Persoonlijk denk ik dat er dan iets mis is.

Dat dacht ik ook altijd. Totdat het wel gebeurt.
En dan blijkt de praktijk veel weerbarstiger dan dat je dacht. En hoopte...

Dus kind bepaald?
Bij een andere reactie zie ik iets over kind huis uit sturen. Eénrichtigsdenken?
Het lijkt dat het woord gehoorzaamheid tegenwoordig een vies woord is.
Vroeger was dienstplicht een nuttig iets voor jonge mensen die niet zo uit de voeten konden met het woord gehoorzaamheid. Kan nu ook nuttig zijn.
Koning Willem Alexander ging ook niet voor niets naar een kostschool GB.

MIsschien werkt dat bij kinderen die niet volwassen zijn?

[Eloesje]

En hoe zie je dat in de praktijk? Als je een zoon of dochter heb van 25 die nog thuis woont?

Het kan dat ze andere keuzes maken. Als ouders kan je daar verdriet over hebben. Maar er gelden regels in het huis. Daar kun je aan conformeren of zelfstandig gaan wonen. Het kan niet zo zijn dat ouders naar een kerk gaan en dochter ligt thuis uit te slapen. Persoonlijk denk ik dat er dan iets mis is.

Dat dacht ik ook altijd. Totdat het wel gebeurt.
En dan blijkt de praktijk veel weerbarstiger dan dat je dacht. En hoopte...

Dus kind bepaald?
Bij een andere reactie zie ik iets over kind huis uit sturen. Eénrichtigsdenken?
Het lijkt dat het woord gehoorzaamheid tegenwoordig een vies woord is.
Vroeger was dienstplicht een nuttig iets voor jonge mensen die niet zo uit de voeten konden met het woord gehoorzaamheid. Kan nu ook nuttig zijn.
Koning Willem Alexander ging ook niet voor niets naar een kostschool GB.

Dan verplicht je ze om mee naar de kerk te gaan als ze thuis zijn, maar in onze omgeving was de dame in kwestie dan gewoon op zondag niet thuis. Bij vrienden vanaf zaterdag tot maandag. Wat doe je dan als ouders?

Of als het iedere zondag zo hoog op loopt dat je zelf volledig gestrest naar de kerk gaat? Dan is de duivel er als de kippen bij.

Gehoorzaamheid is wat anders dan dwang. Door dwang creëer je echt geen geloof. Eerder aversie. En zelfs haat.

Gelukkig is God niet afhankelijk van een kerkdienst om afhakers weer terug bij Hem te brengen (ja die kerkdienst komt dan uiteindelijk ook weer, gelukkig wel)

[KDD]

Als de jeugd zich storen over de gedrag van kerkmemsen is het goed dat we hun ook in dit de eerste drie verzen van Psalm 37 voorhouden. Als volwassen moet je er ook wel eens aan herinnerd worden..

Ontsteek u niet over de boosdoeners; benijd hen niet, die onrecht doen. Want als gras zullen zij haast worden afgesneden, en als de groene grasscheutjes zullen zij afvallen. Vertrouw op den HEERE, en doe het goede; bewoon de aarde, en voed u met getrouwigheid.

[merel]

Misschien moet je de jeugd met vragen niet om de oren slaan met bijbelteksten.

[Arja]

Hebr. 10:25
1. Het is de vraag of het daar om de bijeenkomsten van de gemeente gaat.
2. Als dat wél het geval is, is het de vraag of onze bijeenkomsten nog voldoen aan de bijeenkomsten zoals ze bedoeld waren.

Vragen stellen zonder ze zelf te beantwoorden lijkt mij teveel op twijfel zaaien. Jij bent blijkbaar ontevreden over jouw gemeente en de prediking. Het is nogal aanmatigend om die ontevredenheid over heel (reformatorisch) kerkelijk Nederland te leggen.

Misschien zou het helpen om ons te vertellen hoe volgens jou de ideale gemeente en de ideale eredienst inclusief preek eruit zou moeten zien.

Ik heb even nagedacht over de tekst en wat Posthoorn erover zegt.
Ja, ik kan begrijpen wat ze zegt. Lees het vers in de context van de hele brief.

1. De brief is geschreven aan Joodse gelovigen in Jezus die onder sociale en religieuze druk stonden. Buitengesloten worden, hun bezit kwijtgeraakt waren (10:34), en in de verleiding komen terug te keren naar het oude, veilige systeem van tempel, offers en synagoge. Het kernprobleem is dus niet: “Gaan ze nog trouw naar de kerk?” maar: “Houden ze vast aan de Messias, of trekken ze zich terug?”

Hebreeën 10 waarschuwt tegen het loslaten van Christus, niet tegen het verlaten van een vorm die Hem niet (meer) centraal stelt.

[Arja]

Het klink ongetwijfeld niet politiek correct, maar mensen die zeggen wel gelovig te zijn maar niet naar een kerk (of vergelijkbaar) te gaan, roepen bij mij hun geloof in twijfel.

Precies. En zo pas je gewetensdwang toe. Ga eerst het gesprek aan voor je oordeelt.

Ik heb daarover dezelfde twijfel als Maanenschijn. Ik merk namelijk bij veel van die gelovigen niets van hun geloof. Ze bidden als het hen uitkomt, lezen selectief in de bijbel, dopen hun kinderen niet, sturen hun kinderen niet naar een christelijke school en doen verder wat zij willen. Waaruit blijkt dan hun geloof?

Ik heb ooit eens een preek gehoord van ds. Dirk de Bree over volharding in het geloof. Hij sprak met name tieners en studenten hierop aan. Hij hoorde namelijk in de studentenwereld geluiden dat je ook wel kon geloven zonder kerk, helemaal als je ook wel eens deelnam aan een bijbelkring. Hij was het hier absoluut niet mee eens. Hij zei letterlijk dat je zonder kerkgang binnen 5 jaar niet meer zou geloven. De aanscherping van een wekelijkse kerkgang, het samen bidden en zingen (in welke vorm dan ook) heb je nodig om te kunnen volharden.

Dan moet er wel geloof zijn toch?

[Arja]

Natuurlijk is dit een waarheid maar het is wel een modern denken dat geloof zonder kerkgang kan blijven. Het gaat ook rechtstreeks in tegen de Schrift. Juist in het N.T. zie je hoe belangrijk een gemeente/kerk is voor de gelovige.
Waar gelovigen kwamen door Woord en Geest werden gemeenten gevormd.

Zeker. Maar de manier waarop kerkdiensten onder ons vorm wordt gegeven, heeft soms weinig van doen met 'gemeentezijn'. Daarbij komt dat de preken vaak ook ondermaats zijn. Dus waarom zou je naar de kerk willen?

Kerkverlating komt vaak niet doordat mensen hun geloof verliezen, maar doordat ze zich niet meer thuis voelen in de kerk. De oplossing ligt daarom niet alleen in een andere vorm, maar in een andere manier van kerk-zijn.

Minder focus op het instituut en meer op echte relaties, ruimte voor vragen en twijfel, en geloof dat verbonden is met het dagelijks leven. Kerken die luisteren in plaats van zenden, die betekenis bieden in plaats van alleen vorm, en waar je mag blijven zonder alles zeker te weten, houden mensen langer betrokken.

De kernvraag is dus niet: hoe maken we de kerk aantrekkelijker? maar: hoe zijn we een gemeenschap waar mensen echt mens mogen zijn, voor God en voor elkaar.

Ik geloof eigenlijk niet dat dat kan: de kerk verlaten (dus niet meer naar een kerk gaan) en je geloof behouden.

Dat schuift theologisch gevaarlijk op richting conditionele volharding.

[Arja]

Je kunt eigenlijk niet spreken over dé kerkverlater, want ‘kerkverlating’ kent heel veel vormen. De één verlaat de kerk omdat hij het geloof loslaat, een ander omdat hij geen lid meer kan zijn van een bepaald kerkelijk systeem. Weer een ander komt tot een andere overtuiging. En nog weer een ander gaat weg omdat Christus niet meer in het middelpunt staat.

Ik ben zelf ook kerkverlater. Ik ken nog meer mensen die terughoudend om zich opnieuw te binden aan een gemeente.
Dat zegt iets over wat zij hebben meegemaakt. Over gekwetstheid, beschadigd vertrouwen,
of bepaalde processen die nog niet afgerond zijn.

Je kunt de kerk verlaten.
Je kunt als (echte) gelovige niet het geloof verlaten (ik weet niet hoe ik het beter kan formuleren)

En het is heel verdrietig als jongeren de kerk verlaten (en er niks meer mee te maken willen hebben)
Maar.... God zoekt het verlorene. Nog steeds.

[MGG]

Een kerk verlaten is een grote stap, maar je bij geen andere kerk aansluiten is een nog grotere stap. Helaas zijn er mensen die geen enkele kerk goed genoeg vinden. Daarmee onthouden zij zichzelf en hun kinderen van de sacramenten. In de Bijbel staat nergens dat een kerk optioneel is.

[Groepscirkel]

En als de kerk bij herhaling geen veilige haven is gebleken?
Context is wel belangrijk.

[MGG]

En als de kerk bij herhaling geen veilige haven is gebleken?
Context is wel belangrijk.

Waarom het vraagteken?

Mijn stelling dat in de Bijbel nergens staat dat een kerk optioneel is, is een feit en geen mening. Het feit verandert niet. Gods opdrachten passen zich niet aan naar de rommel die wij als mensen maken.

[Groepscirkel]

En als de kerk bij herhaling geen veilige haven is gebleken?
Context is wel belangrijk.

Waarom het vraagteken?

Mijn stelling dat in de Bijbel nergens staat dat een kerk optioneel is, is een feit en geen mening. Gods opdrachten passen zich niet aan naar de rommel die wij als mensen maken.

Ik ben niet voor kerkverlating. Keur het ook niet goed. Met een boekje in je eigen hoekje is geen oplossing. Maar als mens begrijp ik het soms erg goed: leed, pijn, verdriet, schade. Als de kerk bij herhaling geen veilige haven blijkt, kan ik mij het geen-kerk-wel-geloven-standpunt wel indenken. Zonder goed te keuren.

Ofwel, context kennen is van wezenlijk belang.

[MGG]

En als de kerk bij herhaling geen veilige haven is gebleken?
Context is wel belangrijk.

Waarom het vraagteken?

Mijn stelling dat in de Bijbel nergens staat dat een kerk optioneel is, is een feit en geen mening. Gods opdrachten passen zich niet aan naar de rommel die wij als mensen maken.

Ik ben niet voor kerkverlating. Keur het ook niet goed. Met een boekje in je eigen hoekje is geen oplossing. Maar als mens begrijp ik het soms erg goed: leed, pijn, verdriet, schade. Als de kerk bij herhaling geen veilige haven blijkt, kan ik mij het geen-kerk-wel-geloven-standpunt wel indenken. Zonder goed te keuren.

Ofwel, context kennen is van wezenlijk belang.

Ik kan mij als mens heel veel zaken goed voorstellen die niet in overeenstemming met de Bijbel zijn. Als christen hebben wij de taak om Christus en Gods geopenbaarde wil te volgen.

Context is voor het voeren van gesprekken hierover belangrijk, maar blijft altijd ondergeschikt aan de Bijbel. Als je menselijk gevoel boven God zet, dan houd je niks over.

[Refojongere]

Je kunt eigenlijk niet spreken over dé kerkverlater, want ‘kerkverlating’ kent heel veel vormen. De één verlaat de kerk omdat hij het geloof loslaat, een ander omdat hij geen lid meer kan zijn van een bepaald kerkelijk systeem. Weer een ander komt tot een andere overtuiging. En nog weer een ander gaat weg omdat Christus niet meer in het middelpunt staat.

Ik ben zelf ook kerkverlater. Ik ken nog meer mensen die terughoudend om zich opnieuw te binden aan een gemeente.
Dat zegt iets over wat zij hebben meegemaakt. Over gekwetstheid, beschadigd vertrouwen,
of bepaalde processen die nog niet afgerond zijn.

Je kunt de kerk verlaten.
Je kunt als (echte) gelovige niet het geloof verlaten (ik weet niet hoe ik het beter kan formuleren)

En het is heel verdrietig als jongeren de kerk verlaten (en er niks meer mee te maken willen hebben)
Maar.... God zoekt het verlorene. Nog steeds.

Ik geloof een heilige algemene christelijke Kerk, de gemeenschap der heiligen.

Wat is die belijdenis waard als je je niet voegt bij de kerk. Geen gemeenschap der heiligen hebt, geen belijdenis doet, niet ten avondmaal gaat, jezelf of je kinderen niet laat dopen? Ieder is zelfs schuldig zich bij de kerk te voegen (NGB).

En ik heb ook negatieve ervaringen met kerkmensen, ambtsdragers die niet functioneren.