Generale Synode Christelijke Gereformeerde Kerken 2024

[huisman]

Mijn lezing van art 61 is in ieder geval in overeenstemming met kanselboodschap 1953. Verder is waar we nu over spreken helaas binnen de CGK één van de belangrijke oorzaken van geestelijke verwijdering en zelfs van gesloten kansels. Daar moeten we niet onduidelijk over zijn. Er werd afgelopen week bij ons een preek gelezen van wijlen ds. F. Bakker. Weet zeker dat deze preek niet in alle 180 gemeenten zou worden geaccepteerd. Dat was toen de preek werd uitgesproken waarschijnlijk al zo.
Dat heeft altijd de breedte van de CGK gestempeld. Helaas is die breedte links behoorlijk uit zijn oevers getreden. Rechts is echt niet rechtser geworden. Eerder meer naar het midden opgeschoven. Daar heb ik persoonlijk zorg over maar dat geheel terzijde,

Voor mij schuurt het denken dat ik hier proef aan tegen Sacramentisme. Daarover staat trouwens een stukje in de verklaring waar ik prima in mee kan komen.

'De sacramenten beide Doop en Avondmaal, behoren bij het Verbond als teken en zegel ervan. Verlaat men dit juiste standpunt en uitgangspunt dan loopt men het gevaar de Roomse kant uit te zeilen, dat wil zeggen dat men in de Christelijke religie het Sacramentisme gaat huldigen dat men het Sacrament en niet het Woord in het middelpunt plaatst. Reformatorisch, schriftuurlijk is het dan ook, om niet de Doop, maar het Woord, de belofte als inzet te stellen.
Houdt men dit niet goed in het oog dan dreigt de consequentie van de veronderstelde wedergeboorte-leer en praktijk voor de dag te komen; en men zou doorgeredeneerd, allicht bij het Avondmaal door de achterdeur weer binnen halen, wat men bij de Doopleer terecht ten voordeur had uitgewezen.'

Wat je schrijft over wijlen ds. F. Bakker zou prima waar kunnen zijn. Al vind ik je best stellig in je uitspraken over zekere delen van de kerken.

Je stukje uit de verklaring vind ik helder. Dit zijn inderdaad gevaren bij de twee sacramenten. Overschatting van doop en avondmaal. Het eerste zie je meer bij midden/links en het tweede bij midden/rechts. Ik maak het bewust te algemeen om duidelijk te zijn.
Aan mijn kant zie ik een soms ongezonde omgang met het avondmaal alsof dat bereiken de zaligheid is. McCheyne zei het al: Maak van de gang naar het avondmaal niet uw Christus.
Zie jij ook aan 'jouw kant' een overschatting van de doop ?

Nog los van de vraag of mijn kant links/midden zou zijn, kom ik in de praktijk vooral een dopen tegen wat samengaat met de oproep tot geloof en wedergeboorte. Wat ik wel tegenkom is dat de doop als belangrijk wordt ervaren door ouders van wie (klein)kinderen niet langer in het spoor van het geloven gaan. Verbondsautomatisme of een veronderstelde leer kom ik eerlijk gezegd niet tegen.

Mooi. Denk dat vooral jongeren niet zoveel meer hebben met automatisme. Ze zoeken naar echtheid en gevoel/ervaring. Het eerste is winst het tweede kan ontsporen. B.v. in de hang naar overdoop om van de emotie van het moment een grond te maken. De gezonde en evenwichtige verbondstheologie die de CGK vanouds kenmerkte mag wel weer afgestoft worden.

[Tiberius]

Dit soort gesprekken, waar naar de (theologische) nuance wordt gezocht, gaan we nog missen in de CGK. Gelukkig is er dan nog Refoforum ;-)

Zeker!
Nodig vooral deelnemers uit, zou ik zeggen.

Het opmerkelijke is, dat RF gezien de statistieken langzamerhand gaat verschuiven van een GG-forum naar een CGK-forum.

[MidMid]

Mooi. Denk dat vooral jongeren niet zoveel meer hebben met automatisme. Ze zoeken naar echtheid en gevoel/ervaring. Het eerste is winst het tweede kan ontsporen. B.v. in de hang naar overdoop om van de emotie van het moment een grond te maken. De gezonde en evenwichtige verbondstheologie die de CGK vanouds kenmerkte mag wel weer afgestoft worden.

Of het daar echt in is gelegen, vraag ik mij af. Zou het ook kunnen dat wij binnen onze traditie niet zulke goede 'vierders' zijn? En dat jongeren daar meer mee hebben. Dat ze dus hang hebben naar iets van de vreugde die in Lukas 15 meermaals beschreven wordt.

[huisman]

Mooi. Denk dat vooral jongeren niet zoveel meer hebben met automatisme. Ze zoeken naar echtheid en gevoel/ervaring. Het eerste is winst het tweede kan ontsporen. B.v. in de hang naar overdoop om van de emotie van het moment een grond te maken. De gezonde en evenwichtige verbondstheologie die de CGK vanouds kenmerkte mag wel weer afgestoft worden.

Of het daar echt in is gelegen, vraag ik mij af. Zou het ook kunnen dat wij binnen onze traditie niet zulke goede 'vierders' zijn? En dat jongeren daar meer mee hebben. Dat ze dus hang hebben naar iets van de vreugde die in Lukas 15 meermaals beschreven wordt.

Die vreugde komt in Lukas 15 wel na diepe droefheid. Het is uiterst belangrijk om bij het licht van de Schrift te onderzoeken waar de vreugde uit voorkomt. De Heere Jezus spreekt immers ook over de blijdschap van degenen waar het zaad valt op steenachtige plaatsen. Christelijke blijdschap heeft een verdieping in de droefheid. Ons klassieke avondmaalsformulier geeft genoeg woorden aan het evenwicht tussen droefheid en vreugde.

[rhadders]

Mooi. Denk dat vooral jongeren niet zoveel meer hebben met automatisme. Ze zoeken naar echtheid en gevoel/ervaring. Het eerste is winst het tweede kan ontsporen. B.v. in de hang naar overdoop om van de emotie van het moment een grond te maken. De gezonde en evenwichtige verbondstheologie die de CGK vanouds kenmerkte mag wel weer afgestoft worden.

Of het daar echt in is gelegen, vraag ik mij af. Zou het ook kunnen dat wij binnen onze traditie niet zulke goede 'vierders' zijn? En dat jongeren daar meer mee hebben. Dat ze dus hang hebben naar iets van de vreugde die in Lukas 15 meermaals beschreven wordt.

Die vreugde komt in Lukas 15 wel na diepe droefheid. Het is uiterst belangrijk om bij het licht van de Schrift te onderzoeken waar de vreugde uit voorkomt. De Heere Jezus spreekt immers ook over de blijdschap van degenen waar het zaad valt op steenachtige plaatsen. Christelijke blijdschap heeft een verdieping in de droefheid. Ons klassieke avondmaalsformulier geeft genoeg woorden aan het evenwicht tussen droefheid en vreugde.

Maar is het een probleem als de vreugde overheerst? ;-)

[huisman]

Mooi. Denk dat vooral jongeren niet zoveel meer hebben met automatisme. Ze zoeken naar echtheid en gevoel/ervaring. Het eerste is winst het tweede kan ontsporen. B.v. in de hang naar overdoop om van de emotie van het moment een grond te maken. De gezonde en evenwichtige verbondstheologie die de CGK vanouds kenmerkte mag wel weer afgestoft worden.

Of het daar echt in is gelegen, vraag ik mij af. Zou het ook kunnen dat wij binnen onze traditie niet zulke goede 'vierders' zijn? En dat jongeren daar meer mee hebben. Dat ze dus hang hebben naar iets van de vreugde die in Lukas 15 meermaals beschreven wordt.

Die vreugde komt in Lukas 15 wel na diepe droefheid. Het is uiterst belangrijk om bij het licht van de Schrift te onderzoeken waar de vreugde uit voorkomt. De Heere Jezus spreekt immers ook over de blijdschap van degenen waar het zaad valt op steenachtige plaatsen. Christelijke blijdschap heeft een verdieping in de droefheid. Ons klassieke avondmaalsformulier geeft genoeg woorden aan het evenwicht tussen droefheid en vreugde.

Maar is het een probleem als de vreugde overheerst? ;-)

Bij tijden. Maar vanwege mijn zonde en de gevolgen van de zonde. De onvolmaaktheid in het dienen van de HEERE begrijp ik ook iets van de uitroep van Paulus. Ik ellendig mens.
Vanmorgen 2 teksten uit Jesaja aangehaald. 57 : 15 en 66 : 2 . Ik kan je ook verwijzen naar de Zaligsprekingen . Droefheid is toch echt een kenmerk van het ware geloof.

[MidMid]

Mooi. Denk dat vooral jongeren niet zoveel meer hebben met automatisme. Ze zoeken naar echtheid en gevoel/ervaring. Het eerste is winst het tweede kan ontsporen. B.v. in de hang naar overdoop om van de emotie van het moment een grond te maken. De gezonde en evenwichtige verbondstheologie die de CGK vanouds kenmerkte mag wel weer afgestoft worden.

Of het daar echt in is gelegen, vraag ik mij af. Zou het ook kunnen dat wij binnen onze traditie niet zulke goede 'vierders' zijn? En dat jongeren daar meer mee hebben. Dat ze dus hang hebben naar iets van de vreugde die in Lukas 15 meermaals beschreven wordt.

Die vreugde komt in Lukas 15 wel na diepe droefheid. Het is uiterst belangrijk om bij het licht van de Schrift te onderzoeken waar de vreugde uit voorkomt. De Heere Jezus spreekt immers ook over de blijdschap van degenen waar het zaad valt op steenachtige plaatsen. Christelijke blijdschap heeft een verdieping in de droefheid. Ons klassieke avondmaalsformulier geeft genoeg woorden aan het evenwicht tussen droefheid en vreugde.

'k Zal er geen exegetisch epistel van maken. Maar je observatie deel ik niet. In 5-7 en 9-10 is er enkel sprake van blijdschap waarin iedereen delen mag. Bij de verloren zoon zie je een vermenging. Je uitspraak dat 'christelijke blijdschap een verdieping in de droefheid heeft' deel ik simpelweg niet. Wat dat betreft denk ik inderdaad dat wij theologisch verschillen. De vreugde over en van het geloven mis ik met regelmaat binnen een deel van de kerken.

[BSH]

Denk alleen maar even aan de classis Dordt. Het is werkelijk ongekend dat in een classis waar geen enkele gemeente vrouwelijke ambtsdragers heeft en het landelijke beleid rondom homoseksuele relaties gevolgd wordt, toch in tweeën scheurt.

Dus als deelnemers nog wel op de classis komen, is het fout.
En als ze niet meer komen is het ook fout.