Ik zat met mijn gedachten niet bij appelzaken betreffende kerkelijke beleid of besluiten op de twee spelende thema's. Dat ze daar via de weg van revisie en appel niet uit gaan komen, is wel duidelijk. Het gaat mij om appelzaken betreffende personen ed. Je zag die verlegenheid ook bij Rijnsburg c.s. door 'gemankeerd' op meerdere vergaderingen te willen zijn voor zulke zaken. Díe weg van recht werd geblokkeerd door geen roepende kerk aan te wijzen.huisman schreef: ↑28 apr 2026, 19:30Daarom ook het terechte initiatief van de kerkenraad van Rijnsburg om z.s.m. het kerkelijke recht te herstellen. Ons verschil is dat ik geen enkel kerkrechtelijk pad meer zag nu er geen oplossing was gekomen voor ‘het brandend huis’ en geen terugkeer van vele gemeenten achter de besluiten van hun kerkverband.MidMid schreef: ↑28 apr 2026, 17:49 Hoe zag jij bij dat sluiten zonder nieuwe roepende kerk dan die loop van het recht in de kerken voor je? Dus gewoon even concreet appellanten ed. die voor recht wilden gaan, waar konden die aankloppen?
Volgens mij staat dit compleet los van de context over het voortijdig sluiten. Maar gaat het hier om een diep Bijbelse opdracht om de weg van recht ten alle tijde open te houden, toch?!
Het recht was immers al gestruikeld. Voorbeeld: Door de P.S. toegewezen appèls tegen een classis die weigert te vermanen zijn door deze classis genegeerd. Denk je dat de appelanten voelden dat ze recht waren gedaan? Dit voorbeeld is met vele aan te vullen.
Maar dan nog de openstaande vraag hoe het is vol te houden dat het hier niet zou gaan om een Bijbels en principieel zeer aangelegen K.O. artikel...