Generale Synode Christelijke Gereformeerde Kerken 2024

[Middenrefo]

Heeft niet alleen met bestuurlijke daadkracht te maken. Er is een deel (ook bij deputaten vertegenwoordiging 2.0) die nog steeds in de ontkenning zit. Hopelijk is die ontkenning na 21 maart over en kan er met bestuurlijke daadkracht een verstandige ontvlechting komen.

Is het ontkenning of is er in de worsteling met de Heere hierover geen rust ontvangen?
Zelf ben ik geneigd aan dit laatste te denken; en ja, ik begrijp ze daarin.

Op zich begrijp ik dat ook, maar toch zit ik meer op de lijn van huisman. Er komt een moment dat je realistisch moet zijn en accepteren dat er geen weg terug is. Voor mij is dat moment al gepasseerd.

Denk dat voor een deel van de kerken het realisme is dat ze het niet rond krijgen. Hoe realistisch scenario's ook zijn. Zie bijv. ik meen de laatste column van ds. Schenau in de Wekker. Denk dat hij er ook oprecht niet uitkomt. Dat er geen weg terug meer is, die maak ik mee. Maar hoe je met dat gegeven omgaat, daaraan zit wel verschil.

Dat is nu precies een voorbeeld van een situatie waar een bestuurlijke oplossing mogelijk is. Maak goede afspraken over 'grensverkeer'. Zorg ervoor dat de gemeentes die het nu niet rond krijgen geen definitieve keuze hoeven te maken, maar zeker weten dat ze na verloop van tijd op een gemakkelijke manier kunnen overstappen van Hoogeveen naar Rijnsburg of andersom. Je moet er zelfs voor zorgen dat je gemeentes begeleidt waarvan een deel bij Rijnsburg wil horen en een deel niet. Maak het mogelijk, biedt zoveel mogelijk ruimte, en haal kerkordelijke belemmeringen weg. En laat alsjeblieft dit soort processen niet door predikanten doen.

[MidMid]

Is het ontkenning of is er in de worsteling met de Heere hierover geen rust ontvangen?
Zelf ben ik geneigd aan dit laatste te denken; en ja, ik begrijp ze daarin.

Op zich begrijp ik dat ook, maar toch zit ik meer op de lijn van huisman. Er komt een moment dat je realistisch moet zijn en accepteren dat er geen weg terug is. Voor mij is dat moment al gepasseerd.

Denk dat voor een deel van de kerken het realisme is dat ze het niet rond krijgen. Hoe realistisch scenario's ook zijn. Zie bijv. ik meen de laatste column van ds. Schenau in de Wekker. Denk dat hij er ook oprecht niet uitkomt. Dat er geen weg terug meer is, die maak ik mee. Maar hoe je met dat gegeven omgaat, daaraan zit wel verschil.

Dat is nu precies een voorbeeld van een situatie waar een bestuurlijke oplossing mogelijk is. Maak goede afspraken over 'grensverkeer'. Zorg ervoor dat de gemeentes die het nu niet rond krijgen geen definitieve keuze hoeven te maken, maar zeker weten dat ze na verloop van tijd op een gemakkelijke manier kunnen overstappen van Hoogeveen naar Rijnsburg of andersom. Je moet er zelfs voor zorgen dat je gemeentes begeleidt waarvan een deel bij Rijnsburg wil horen en een deel niet. Maak het mogelijk, biedt zoveel mogelijk ruimte, en haal kerkordelijke belemmeringen weg. En laat alsjeblieft dit soort processen niet door predikanten doen.

Denk dat je mij verkeerd begrijpt want je komt met een bestuurlijke oplossing voor een geestelijk probleem.
Misschien iets meer concreet.

Dat het er geen we meer terug is; ja. Maar dan wel een scheiding met de juiste motivatie. Dus met de harde conclusie dat we geestelijk niet meer staan op hetzelfde fundament. En dat vanuit Rijnsburg c.s. samenblijven 'een grotere' zonde is dan blijven. Hoe je vervolgens e.e.a. regelt; dat zien we dan wel. Maar eerst de scheidingsgrond maar eerlijk constateren en communiceren.

Zolang die grond er niet is, zal er denk ik verzet blijven vanuit hen die geestelijk de ruimte voor scheuren niet zien. Je afscheiden dat is iets anders.

[huisman]

Op zich begrijp ik dat ook, maar toch zit ik meer op de lijn van huisman. Er komt een moment dat je realistisch moet zijn en accepteren dat er geen weg terug is. Voor mij is dat moment al gepasseerd.

Denk dat voor een deel van de kerken het realisme is dat ze het niet rond krijgen. Hoe realistisch scenario's ook zijn. Zie bijv. ik meen de laatste column van ds. Schenau in de Wekker. Denk dat hij er ook oprecht niet uitkomt. Dat er geen weg terug meer is, die maak ik mee. Maar hoe je met dat gegeven omgaat, daaraan zit wel verschil.

Dat is nu precies een voorbeeld van een situatie waar een bestuurlijke oplossing mogelijk is. Maak goede afspraken over 'grensverkeer'. Zorg ervoor dat de gemeentes die het nu niet rond krijgen geen definitieve keuze hoeven te maken, maar zeker weten dat ze na verloop van tijd op een gemakkelijke manier kunnen overstappen van Hoogeveen naar Rijnsburg of andersom. Je moet er zelfs voor zorgen dat je gemeentes begeleidt waarvan een deel bij Rijnsburg wil horen en een deel niet. Maak het mogelijk, biedt zoveel mogelijk ruimte, en haal kerkordelijke belemmeringen weg. En laat alsjeblieft dit soort processen niet door predikanten doen.

Denk dat je mij verkeerd begrijpt want je komt met een bestuurlijke oplossing voor een geestelijk probleem.
Misschien iets meer concreet.

Dat het er geen we meer terug is; ja. Maar dan wel een scheiding met de juiste motivatie. Dus met de harde conclusie dat we geestelijk niet meer staan op hetzelfde fundament. En dat vanuit Rijnsburg c.s. samenblijven 'een grotere' zonde is dan blijven. Hoe je vervolgens e.e.a. regelt; dat zien we dan wel. Maar eerst de scheidingsgrond maar eerlijk constateren en communiceren.

Zolang die grond er niet is, zal er denk ik verzet blijven vanuit hen die geestelijk de ruimte voor scheuren niet zien. Je afscheiden dat is iets anders.

Geef jij dan een oplossing voor gemeenten waar verreweg het overgrote deel van de leden vrouwen in het ambt een aantasting vinden van het Schriftgezag? Dat kan de G.S. niet zo sterk hebben uitgesproken (trouwens wel dat het Schriftgezag in geding kan zijn) maar bij een deel van de CGK is dat toch echt wat ze niet kunnen dragen. Daarom waren ze dankbaar voor de besluiten van 1998,2001,2019/22 en 2025. Die dankbaarheid is door de ongehoorzaamheid omgeslagen in grote bezorgdheid en verdriet.

[Wim Anker]

Denk dat voor een deel van de kerken het realisme is dat ze het niet rond krijgen. Hoe realistisch scenario's ook zijn. Zie bijv. ik meen de laatste column van ds. Schenau in de Wekker. Denk dat hij er ook oprecht niet uitkomt. Dat er geen weg terug meer is, die maak ik mee. Maar hoe je met dat gegeven omgaat, daaraan zit wel verschil.

Dat is nu precies een voorbeeld van een situatie waar een bestuurlijke oplossing mogelijk is. Maak goede afspraken over 'grensverkeer'. Zorg ervoor dat de gemeentes die het nu niet rond krijgen geen definitieve keuze hoeven te maken, maar zeker weten dat ze na verloop van tijd op een gemakkelijke manier kunnen overstappen van Hoogeveen naar Rijnsburg of andersom. Je moet er zelfs voor zorgen dat je gemeentes begeleidt waarvan een deel bij Rijnsburg wil horen en een deel niet. Maak het mogelijk, biedt zoveel mogelijk ruimte, en haal kerkordelijke belemmeringen weg. En laat alsjeblieft dit soort processen niet door predikanten doen.

Denk dat je mij verkeerd begrijpt want je komt met een bestuurlijke oplossing voor een geestelijk probleem.
Misschien iets meer concreet.

Dat het er geen we meer terug is; ja. Maar dan wel een scheiding met de juiste motivatie. Dus met de harde conclusie dat we geestelijk niet meer staan op hetzelfde fundament. En dat vanuit Rijnsburg c.s. samenblijven 'een grotere' zonde is dan blijven. Hoe je vervolgens e.e.a. regelt; dat zien we dan wel. Maar eerst de scheidingsgrond maar eerlijk constateren en communiceren.

Zolang die grond er niet is, zal er denk ik verzet blijven vanuit hen die geestelijk de ruimte voor scheuren niet zien. Je afscheiden dat is iets anders.

Geef jij dan een oplossing voor gemeenten waar verreweg het overgrote deel van de leden vrouwen in het ambt een aantasting vinden van het Schriftgezag?

Zeg je lidmaatschap op en sluit je aan bij een gemeenschap die recht doet aan de bijbel.

De rest is allemaal farizeisme.

[MidMid]

Dat is nu precies een voorbeeld van een situatie waar een bestuurlijke oplossing mogelijk is. Maak goede afspraken over 'grensverkeer'. Zorg ervoor dat de gemeentes die het nu niet rond krijgen geen definitieve keuze hoeven te maken, maar zeker weten dat ze na verloop van tijd op een gemakkelijke manier kunnen overstappen van Hoogeveen naar Rijnsburg of andersom. Je moet er zelfs voor zorgen dat je gemeentes begeleidt waarvan een deel bij Rijnsburg wil horen en een deel niet. Maak het mogelijk, biedt zoveel mogelijk ruimte, en haal kerkordelijke belemmeringen weg. En laat alsjeblieft dit soort processen niet door predikanten doen.

Denk dat je mij verkeerd begrijpt want je komt met een bestuurlijke oplossing voor een geestelijk probleem.
Misschien iets meer concreet.

Dat het er geen we meer terug is; ja. Maar dan wel een scheiding met de juiste motivatie. Dus met de harde conclusie dat we geestelijk niet meer staan op hetzelfde fundament. En dat vanuit Rijnsburg c.s. samenblijven 'een grotere' zonde is dan blijven. Hoe je vervolgens e.e.a. regelt; dat zien we dan wel. Maar eerst de scheidingsgrond maar eerlijk constateren en communiceren.

Zolang die grond er niet is, zal er denk ik verzet blijven vanuit hen die geestelijk de ruimte voor scheuren niet zien. Je afscheiden dat is iets anders.

Geef jij dan een oplossing voor gemeenten waar verreweg het overgrote deel van de leden vrouwen in het ambt een aantasting vinden van het Schriftgezag? Dat kan de G.S. niet zo sterk hebben uitgesproken (trouwens wel dat het Schriftgezag in geding kan zijn) maar bij een deel van de CGK is dat toch echt wat ze niet kunnen dragen. Daarom waren ze dankbaar voor de besluiten van 1998,2001,2019/22 en 2025. Die dankbaarheid is door de ongehoorzaamheid omgeslagen in grote bezorgdheid en verdriet.[MidMid]

Zeg je lidmaatschap op en sluit je aan bij een gemeenschap die recht doet aan de bijbel.

De rest is allemaal farizeisme.

Dat lijkt mij te scherp.

Maar wel in dezelfde lijn. Spreek eerlijk uit dat 'jullie' (even naar - maar niet zo bedoeld!) hierin anders dan de GS wel een aantasting zien van het Schriftgezag. Dat hierdoor zonde een legitieme plek in de kerken krijgt. En er niet meer gestaan wordt op éénzelfde fundament van Schrift en belijden. 'Grote bezorgdheid en verdriet', zijn - ook voor mij - veel te mager en puur menselijke emoties, die geen grond geven om te scheuren.

Dus noem 'man en paard' en onttrek je aan het verband waar de zonde blijkbaar een legitieme plaats krijgt.
Daarna kunnen we dan het gesprek voeren over de materiële zaken en regelingen.