Re: Ambtskleding
Geplaatst: 14 apr 2026, 23:44
Naar Gods Huis gaan, op bezoek gaan bij de koning... weet niet: vroeger werd er vroeger zo gesproken in mijn omgeving. Mijns inziens is dat gewoon fout en daarmee wordt de kledingdiscussie wat mij betreft ook anders.
1) God heeft niet meer een fysiek huis: dat was de tempel en die is er niet meer. Sterker als gelovige ben je onderdeel van het geestelijk huis en is er inwoning van de Heilige Geest. De Gemeente is Gods Huis.
2) Het idee dat je bezoek gaat bij de almachtige alomtegenwoordige God is toch wel gek. Geeft een soort audiëntie -gevoel: dat is een tempeldienst nooit geweest en is een kerkdienst zeker niet! Ook kun je God niet achterlaten ofzo. Je loopt de kerk uit en het bezoek is voorbij?
3) als gelovige ben je een priester die zelf onderdeel is van Gods huis en zijn leven als een geestelijk offer aanbiedt: dan moeten we nadenken over de priesterkleding: die was zeker niet zwart.
Heel eerlijk: ik vindt het zelf gewoon oneerbiedig en tekort doen aan God en het werk van de Heere Jezus om in zwart/donker te lopen. Ik ga in het zwart vanwege mijn zonden... Is de Heere dan geen volkomen Zaligmaker? Heeft Hij niet gezegd trek die vuile kleren uit en doe schone witte kleren aan? Al waren uw zonden als karmozijn: Ik was ze witter dan sneeuw.
Waarom zou dat alleen in de hemel mogen en niet op aarde? Is het ter ere van onze Heiland om in een rouwgewaad te lopen? Hij is opgestaan: ze namen het Woord aan met vreugde, met vreugde kwamen ze bijeen en braken het brood.
In het zwart vanwege mijn zonden: dat kan alleen als ze dus steeds weer met zonden bevlekt worden: daarvan wordt geschreven: laat je kleren niet bevlekken door de wereld. In de gemeente van Sardis waren mensen die zich niet hadden laten bevlekken.
Als gelovige hebben we de Heere Jezus aangedaan als een nieuw kleed. Leg dan af: de oude mens, alle slechtheid, enz.
Eigenlijk zeg je dus met het in het zwart/donker lopen vanwege de zonden: ik laat me steeds opnieuw bevlekken met de wereld, nog steeds heb ik die oude mens niet afgedaan.
Tsja zou wat zijn in de kerk: een groep mensen in het wit en in het zwart...
1) God heeft niet meer een fysiek huis: dat was de tempel en die is er niet meer. Sterker als gelovige ben je onderdeel van het geestelijk huis en is er inwoning van de Heilige Geest. De Gemeente is Gods Huis.
2) Het idee dat je bezoek gaat bij de almachtige alomtegenwoordige God is toch wel gek. Geeft een soort audiëntie -gevoel: dat is een tempeldienst nooit geweest en is een kerkdienst zeker niet! Ook kun je God niet achterlaten ofzo. Je loopt de kerk uit en het bezoek is voorbij?
3) als gelovige ben je een priester die zelf onderdeel is van Gods huis en zijn leven als een geestelijk offer aanbiedt: dan moeten we nadenken over de priesterkleding: die was zeker niet zwart.
Heel eerlijk: ik vindt het zelf gewoon oneerbiedig en tekort doen aan God en het werk van de Heere Jezus om in zwart/donker te lopen. Ik ga in het zwart vanwege mijn zonden... Is de Heere dan geen volkomen Zaligmaker? Heeft Hij niet gezegd trek die vuile kleren uit en doe schone witte kleren aan? Al waren uw zonden als karmozijn: Ik was ze witter dan sneeuw.
Waarom zou dat alleen in de hemel mogen en niet op aarde? Is het ter ere van onze Heiland om in een rouwgewaad te lopen? Hij is opgestaan: ze namen het Woord aan met vreugde, met vreugde kwamen ze bijeen en braken het brood.
In het zwart vanwege mijn zonden: dat kan alleen als ze dus steeds weer met zonden bevlekt worden: daarvan wordt geschreven: laat je kleren niet bevlekken door de wereld. In de gemeente van Sardis waren mensen die zich niet hadden laten bevlekken.
Als gelovige hebben we de Heere Jezus aangedaan als een nieuw kleed. Leg dan af: de oude mens, alle slechtheid, enz.
Eigenlijk zeg je dus met het in het zwart/donker lopen vanwege de zonden: ik laat me steeds opnieuw bevlekken met de wereld, nog steeds heb ik die oude mens niet afgedaan.
Tsja zou wat zijn in de kerk: een groep mensen in het wit en in het zwart...