Ambtskleding

[Gemeentelid]

Naar Gods Huis gaan, op bezoek gaan bij de koning... weet niet: vroeger werd er vroeger zo gesproken in mijn omgeving. Mijns inziens is dat gewoon fout en daarmee wordt de kledingdiscussie wat mij betreft ook anders.

1) God heeft niet meer een fysiek huis: dat was de tempel en die is er niet meer. Sterker als gelovige ben je onderdeel van het geestelijk huis en is er inwoning van de Heilige Geest. De Gemeente is Gods Huis.
2) Het idee dat je bezoek gaat bij de almachtige alomtegenwoordige God is toch wel gek. Geeft een soort audiëntie -gevoel: dat is een tempeldienst nooit geweest en is een kerkdienst zeker niet! Ook kun je God niet achterlaten ofzo. Je loopt de kerk uit en het bezoek is voorbij?
3) als gelovige ben je een priester die zelf onderdeel is van Gods huis en zijn leven als een geestelijk offer aanbiedt: dan moeten we nadenken over de priesterkleding: die was zeker niet zwart.

Heel eerlijk: ik vindt het zelf gewoon oneerbiedig en tekort doen aan God en het werk van de Heere Jezus om in zwart/donker te lopen. Ik ga in het zwart vanwege mijn zonden... Is de Heere dan geen volkomen Zaligmaker? Heeft Hij niet gezegd trek die vuile kleren uit en doe schone witte kleren aan? Al waren uw zonden als karmozijn: Ik was ze witter dan sneeuw.
Waarom zou dat alleen in de hemel mogen en niet op aarde? Is het ter ere van onze Heiland om in een rouwgewaad te lopen? Hij is opgestaan: ze namen het Woord aan met vreugde, met vreugde kwamen ze bijeen en braken het brood.

In het zwart vanwege mijn zonden: dat kan alleen als ze dus steeds weer met zonden bevlekt worden: daarvan wordt geschreven: laat je kleren niet bevlekken door de wereld. In de gemeente van Sardis waren mensen die zich niet hadden laten bevlekken.
Als gelovige hebben we de Heere Jezus aangedaan als een nieuw kleed. Leg dan af: de oude mens, alle slechtheid, enz.
Eigenlijk zeg je dus met het in het zwart/donker lopen vanwege de zonden: ik laat me steeds opnieuw bevlekken met de wereld, nog steeds heb ik die oude mens niet afgedaan.

Tsja zou wat zijn in de kerk: een groep mensen in het wit en in het zwart...

[Orchidee]

Met de term 'Gods huis' kan je alle kanten op natuurlijk.
Als je jarenlang in een aula, klaslokaal, schuur/verbouwde boerderij, zaaltje de kerkdiensten bijwoont kijk je daar toch anders naar denk ik.


Verstuurd vanaf mijn SM-A165F met Tapatalk

Dan is het niet meer Gods huis als er een eredienst is?

Ik denk dat het allemaal maar stenen of houten gebouwen zijn waarin we als gemeente samenkomen om Gods Woord en Stem te horen dmv de prediking; niets meer en niets minder.

Verstuurd vanaf mijn SM-A165F met Tapatalk

[DDD]

Ik heb ook een hekel aan de uitdrukking Gods huis, zeker als die te pas en te onpas wordt gebruikt als aanduiding van een kerkgebouw. Maar niet een principieel bezwaar, zolang bedoeld is: waar twee of drie mensen in mijn Naam bij elkaar zijn, daar ben Ik in het midden. Dan geldt wat ook Jakob zei: dit is niets anders dan een huis van God.

Los daarvan is een kerkgebouw als zodanig geen huis van God. Wellicht een huis vóór God, maar dat staat ook nogal op gespannen voet met allerlei duidelijke uitspraken in de heilige Schrift. Het is wel een huis van gebed voor de gemeente.

[pierre27]

Eens dat het stenen of ijzeren of houten gebouwen zijn. Maar doordat er een dienst is maakt de plek wel tot een andere plek dan bijvoorbeeld het stadion of de bioscoop. En dat kun je inderdaad op verschillende manieren naar buiten brengen. En toch vind ik Gods huis een prachtige uitdrukking, ik koester deze ook met respect. Al vinden sommigen dit heel gevaarlijk;)

[BewaarhetPand]

Naar Gods Huis gaan, op bezoek gaan bij de koning... weet niet: vroeger werd er vroeger zo gesproken in mijn omgeving. Mijns inziens is dat gewoon fout en daarmee wordt de kledingdiscussie wat mij betreft ook anders.

1) God heeft niet meer een fysiek huis: dat was de tempel en die is er niet meer. Sterker als gelovige ben je onderdeel van het geestelijk huis en is er inwoning van de Heilige Geest. De Gemeente is Gods Huis.
2) Het idee dat je bezoek gaat bij de almachtige alomtegenwoordige God is toch wel gek. Geeft een soort audiëntie -gevoel: dat is een tempeldienst nooit geweest en is een kerkdienst zeker niet! Ook kun je God niet achterlaten ofzo. Je loopt de kerk uit en het bezoek is voorbij?
3) als gelovige ben je een priester die zelf onderdeel is van Gods huis en zijn leven als een geestelijk offer aanbiedt: dan moeten we nadenken over de priesterkleding: die was zeker niet zwart.

Heel eerlijk: ik vindt het zelf gewoon oneerbiedig en tekort doen aan God en het werk van de Heere Jezus om in zwart/donker te lopen. Ik ga in het zwart vanwege mijn zonden... Is de Heere dan geen volkomen Zaligmaker? Heeft Hij niet gezegd trek die vuile kleren uit en doe schone witte kleren aan? Al waren uw zonden als karmozijn: Ik was ze witter dan sneeuw.
Waarom zou dat alleen in de hemel mogen en niet op aarde? Is het ter ere van onze Heiland om in een rouwgewaad te lopen? Hij is opgestaan: ze namen het Woord aan met vreugde, met vreugde kwamen ze bijeen en braken het brood.

In het zwart vanwege mijn zonden: dat kan alleen als ze dus steeds weer met zonden bevlekt worden: daarvan wordt geschreven: laat je kleren niet bevlekken door de wereld. In de gemeente van Sardis waren mensen die zich niet hadden laten bevlekken.
Als gelovige hebben we de Heere Jezus aangedaan als een nieuw kleed. Leg dan af: de oude mens, alle slechtheid, enz.
Eigenlijk zeg je dus met het in het zwart/donker lopen vanwege de zonden: ik laat me steeds opnieuw bevlekken met de wereld, nog steeds heb ik die oude mens niet afgedaan.

Tsja zou wat zijn in de kerk: een groep mensen in het wit en in het zwart...

Volgend mij ben je onbekend met de Bijbel. Zegt de naam Paulus je iets? "Het goede, dat ik wil, dat doe ik niet, maar het kwade, dat ik niet wil, dat doe ik." En later: "Ik ellendig mens, wil zal mij verlossen uit het lichaam dezes doods?" En dat is dan maar één voorbeeld. De oude mens, die is hier op aarde nog zo sterk. Het is hier alles nog zo ten dele.