mvdb schreef: ↑Vandaag, 17:08

Arja schreef: ↑Vandaag, 16:37 Volgens mij gaat het te ver om “het beste oordelen” zo uit te leggen dat wij iemand dan voor een kind van God moeten houden. Dordt zegt juist dat het binnenste van het hart ons onbekend is. Dan kun je dus niet aan de ene kant zeggen: wij kennen het hart niet, en aan de andere kant toch concluderen: dus moeten wij hem voor een wedergeboren kind van God houden. Dat is óók een oordeel over het innerlijk.

Toch denk ik dat Dordt dat juist wèl zegt. Als iemand uiterlijk zijn of haar geloof belijdt en het leven betert, dan houden we iemand voor een gelovige, juist omdat wij iemands hart niet kennen. We baseren op wat iemand zelf zegt/belijdt en hoe hij/zij leeft. Dit oordeel heeft altijd iets voorlopigs en het kan zijn dat dat oordeel op een later moment moet worden bijgesteld. De noties 'oordeel der liefde' en 'mildheid' zijn daarin cruciaal. Zie ook de kanttekning bij 1 Kor 13:7 (... zij (= de liefde) gelooft alle dingen...): Namelijk die enigszins gelofelijk en niet openbaarlijk vals zijn, namelijk aangaande het doen van zijn naaste, hetzelve altijd ten beste duidende, zolang het tegendeel niet blijkt.

Ik denk dat het/ons verschil vooral zit in wat we verstaan onder “uiterlijk het geloof belijden”. Als daarmee bedoeld wordt: iemand belijdt openlijk dat hij Christus toebehoort, dat God in zijn leven heeft gewerkt, dat hij leeft van genade en zijn wandel spreekt dat niet tegen, dan begrijp ik dat je zo iemand naar het oordeel van de liefde als gelovige behandelt.

Maar als “uiterlijk belijden” alleen betekent: iemand onderschrijft de leer, doet kerkelijke belijdenis en leeft netjes, terwijl hij of zij aangeeft in gesprekken niet bekeerd te zijn (of andere variatie) dan vind ik het te ver gaan om hem daarom voor een kind van God te houden

De vraag is: wát belijdt hij uiterlijk? Alleen de waarheid van de leer? Of ook persoonlijk geloof in de Heere?

Ik weet niet of 1 Korinthe 13:7 hier bij past eigenlijk. “De liefde gelooft alle dingen” betekent volgens mij niet dat liefde iemands geestelijke staat invult op grond van een uiterlijk belijdenis en het verbeteren van je leven. In 1 Korinthe 13 gaat het juist over mensen bij wie veel uiterlijk geestelijks aanwezig kan zijn: talen, kennis, profetie, zelfs grote opoffering. En toch zegt Paulus: zonder liefde is het niets.
Deze liefde blijft wel waarachtig. Ze vult niet in wat (nog) niet beleden wordt.