Mara schreef:Maar ik zie DIA geen onderzoek bij ons doen !
Integendeel, hij waarschuwt ons.
Daar is toch niks op tegen ?
En Helma, de dingen die DIA zegt, worden toch bij jullie in de kerk ook gezegd ?
Dan zeg je van de dominee toch ook niet, dat hij zichzelf nodig moet onderzoeken ?
Ik heb eens een evangelist horen zeggen: (ik was op camping de Betteld in mijn jonge jaren)
Als ik weet dat de weg opgebroken is, verderop, en jij weet dat niet, vind mij maar een zeur dat ik je tegenhoud, je zelfs aan je jasje vasthoudt.
Maar ik laat je dan toch verdergaan, dan ben ik toch fout ?
En zo is het denk ik bij DIA.
Hij ziet hier misschien een soort "schijnvroomheid", hij zal dit zelf moeten bevestigen, dan is het beter om bij jezelf na te gaan: ben ik ook zo ?
Dan om hem aan te vallen of te negeren.
Laten wij niet de vijandschap zijn, die bedoeld wordt.
Vijandschap uit de wereld kun je verwachten, is normaal eigenlijk, maar op een REFOforum ?
Ik vind dit zo niet bij jou passen !
helma schreef:ik heb niet speciaal Dia of wie dan ook op het oog.
ik zeg wij en ik sluit mezelf volledig in.
ik regaeerde vooral op de opmerking dat er een afkeer lijkt te zijn voor zelfonderzoek
dat zegt niemand van zichzelf; dat zien we vooral bij anderen
iedereen vindt hier dat zelfonderzoek nuttig is.
Maar misschien bedoelt de een het toch anders dan de ander.
laten we elkaar maar geen verwijten doen; ieder heeft genoeg aan zijn zelfs kwaad.
We moeten onszelf nauw onderzoeken
Er wordt in de Bijbel genoeg over gezegd. daar sta ik van harte achter
We zeggen hier twee dingen.
Zelfonderzoek moet gedaan worden, dat is belangrijk.
Ook is het goed om elkaar daartoe aan te moedigen.
Dat doet Dia immers, en dat wordt toegejuicht.
Maar hoe moedigen we elkaar daartoe dan bij uitstek aan?
Volgens mij door de vraag van Hervormde:
Afgewezen schreef:hervormde schreef:De Catechismus vraagt niet: wat is jullie enige troost, maar wat is uw enige troost. Mogen we die vraag niet aan elkaar stellen?
Niet in alle omstandigheden. Niet als dat bijv. tot doel heeft de woorden van je opponent krachteloos te maken.
Het is dan bijzonder raar als dit soort vragen, die de waarschuwingen van een ander doortrekken naar het wezenlijke, abrupt afgekapt worden. Zoals Afgewezen bijvoorbeeld doet. Dat is niet het krachteloos maken van andermans woorden, dat is het essentieel maken van andermans woorden.
Daarbij van mijn kant de vraag, wat hebben we anderen te waarschuwen als we zelf niet getuigen van de hoop die in ons is?