Gereformeerde Gemeenten

[Groepscirkel]

Ja, maar alles met mate. Zie net wat te vaak dat iemand die begint met onderzoeken voortaan iedere hap aardappel, elke rijstkorrel en iedere sliert pasta kritisch gaat bejegenen. Dan vergaat je de lust en vind je de dood in de pot.

Troost je: na verloop van tijd - wat verder in het studieproces - zakt die onderzoeksijver doorgaans terug tot normale proporties.

Studie theologie kan je evengoed (langdurig) geestelijk in het donker brengen of zelfs van God afbrengen.

[Tiberius]

Dat wil ik graag geloven, maar het mosterdzaadje van de twijfel kan dan al opgewassen zijn tot een inlandse boom en genoeg schade hebben veroorzaakt. Gedachten, ook kritische, zijn nooit tolvrij.

Ook kritiekloos luisteren is niet tolvrij, voor jezelf en je kinderen (als je die mag hebben).
Wat kritiek betreft zit iedereen hier denk ik ergens tussen Berea en Peijnenburg in.

[Tiberius]

Ja, maar alles met mate. Zie net wat te vaak dat iemand die begint met onderzoeken voortaan iedere hap aardappel, elke rijstkorrel en iedere sliert pasta kritisch gaat bejegenen. Dan vergaat je de lust en vind je de dood in de pot.

Troost je: na verloop van tijd - wat verder in het studieproces - zakt die onderzoeksijver doorgaans terug tot normale proporties.

Studie theologie kan je evengoed (langdurig) geestelijk in het donker brengen of zelfs van God afbrengen.

Dat kan. Maar alles voor zoete koek slikken wat zich als voedsel aandient, doet dat zeker.

[Posthoorn]

Dat wil ik graag geloven, maar het mosterdzaadje van de twijfel kan dan al opgewassen zijn tot een inlandse boom en genoeg schade hebben veroorzaakt. Gedachten, ook kritische, zijn nooit tolvrij.

Ook kritiekloos luisteren is niet tolvrij, voor jezelf en je kinderen (als je die mag hebben).
Wat kritiek betreft zit iedereen hier denk ik ergens tussen Berea en Peijnenburg in.

Peijnenburg?

[Tiberius]

Dat wil ik graag geloven, maar het mosterdzaadje van de twijfel kan dan al opgewassen zijn tot een inlandse boom en genoeg schade hebben veroorzaakt. Gedachten, ook kritische, zijn nooit tolvrij.

Ook kritiekloos luisteren is niet tolvrij, voor jezelf en je kinderen (als je die mag hebben).
Wat kritiek betreft zit iedereen hier denk ik ergens tussen Berea en Peijnenburg in.

Peijnenburg?

Dat is zoete koek.

[De Rijssenaar]

Maar ter zake. Ik ontken je zorg niet. Toch vroeg ik me af: je bent een tijd geleden begonnen in alle de werken van dr. Van den Brink en het komt me voor dat je de prediking kritischer bent gaan volgen. Klopt dat? Het mag hoor, maar laat je je er niet door meevoeren. Zomaar een broederlijke raad. Dan ontneem je jezelf weldra alle voedsel die óók in de prediking te vinden is.

Wat een analyse. Ook wel veilig, je hoeft dan niet op de inhoud in te gaan. Hoe 'alle de werken van dr. van den Brink' daarbij horen ontgaat me wat. Ik heb inderdaad die boeken gelezen maar die hebben niet veel invloed gehad.
Ik vind het vraagstuk over het aanbod van genade interessant. Ik ben daarin opgevoed. De synodalen, zoals de GG in mijn jeugd heetten, waren voor een algemeen aanbod en wij niet. Inmiddels zijn daar veel boeken over geschreven en wijlen ds. Golverdingen heeft daar een grote bijdrage in gehad. Nu zijn we, in 2026, synodaal op een punt gekomen dat we het weer eens zijn, 73 jaar na de scheuring over dat onderwerp. Dat interesseert me in grote mate. Ik ben inmiddels zo'n 26 jaar lid in een GG en heb in de prediking nooit zo begrepen waar het verschil heeft gezeten. De GG is doorgegaan met theologiseren, zijn dogmatisch verder gegaan in de heilsfeitbeleving en de standenleer, mede door bijdragen van wijlen ds. Moerkerken in 'Bethel en Pniël' bijvoorbeeld. Ook in de GGiN hoor je dat overigens wel. Toch geloof ik dat het in de GGiN wat minder speelde. Door de standenleer (die ik niet ontken, er zijn Bijbels gezien standen in het genadeleven, dat geloof ik zeker) als norm te verheffen in een deel van de GG is er weinig ruimte overgebleven voor een 'vrij aanbod van genade'. De heilsweg die de Heere met Zijn kinderen gaat is zo dogmatisch en leerstellig dichtgetimmerd dat er van een vrije evangelieverkondiging minder sprake is. Met als gevolg dat de toe-eigening voor veel mensen een levensgroot vraagstuk blijft. De worsteling (als het een worsteling is, soms is het ook berusting en wachten op een wonder) of men wel echt zondaar voor God is geworden domineert boven de vraag: Hoe wordt de Heere Jezus de mijne en ik de Zijne?

Maar goed, je ontkent mijn zorg niet. Hoe zie je het dan?

Ja. Maar weet jij of GerGem nu meer naar GGiN is gegaan qua aanbod? Want waarom zijn ze het nu ineens een? Snap ook verschil niet goed tussen evangelie beloften en verondsbeloften en dat de een voorwaardelijk en ander niet voorwaardelijk is.. wat doet dat dan met aanbod?

Want ik merk dat ze wel zeggen dat ze het aanbieden en zo heel af en toe ook aanbieden in preek.. Maar dan zeggen ze vaak direct bij: je kunt het toch niet. Of je wilt niet. Of ze zeggen ja, we bieden het aan.. MAAR God leert wel dit en dit.. Als ik dan luister sta je toch met lege handen. Alsof iemand een cadeau geeft. Maar er nog een voorwaarden op het bonnetje van de winkel staan dat het cadeau wel terug moet en dat je het niet zomaar krijgt.. als je het bonnetje dan pakt kun je het niet goed lezen wat er precies staat in voorwaarden.. de letters zijn vaag en voorwaarden ook.. het geeft onduidelijkheid of het nu echt van jou is.. Dus staat het cadeau op je kamer, met de grote vraag: is het nu wel voor mij???

[Groepscirkel]

Studie theologie kan je evengoed (langdurig) geestelijk in het donker brengen of zelfs van God afbrengen.

Dat kan. Maar alles voor zoete koek slikken wat zich als voedsel aandient, doet dat zeker.

Ja, dat is waar. Het is goed om te onderzoeken en te bevragen en bevraagd te worden. Alleen is volgens mij dan wel nodig dat er voldoende getrouw voedsel tegenover staat.
Hoeveel colleges theologie blijft de Bijbel gesloten? En als de Bijbel opengaat, hoe vaak is dan de gerichtheid op het hart of blijft het vooral op cognitie gericht?
Waar in Nederland wordt in een vast (!) curriculum, theologische werken doorgeakkerd? Denk aan: Calvijns Institutie, Luthers De servo arbitrio, funderende werken van John Owen, Redelijke Godsdienst van Brakel, Magnalia Dei van Bavinck, enzovoorts?
Als het al aan bod komt is het vaak fragmentarisch, op beperkte geselecteerde onderdelen. Ik begrijp ook wel dat gemaximeerde studielast een begrenzende factor is, maar volgens mij is er nog genoeg ruimte te creëren en winst te behalen.

[Bertiel]

was dat er wel in de 17de eeuw op de universiteiten?

[Adagio]

We hebben de leer der vaderen verlaten en hebben een nieuwe wet gecreëerd en daarmee zijn de waarschuwingen tegen de Farizeeën en Schriftgeleerden in de Schrift één op één op ons van kracht.

Zouden veel rechtzinnige kerkgangers misschien al denken, 10% bekeerd te zijn, zodat de prediking van de wet niet echt nodig is? Johannes de Doper pakt het praktisch aan, en wijst zonden aan. Roddelpraat. Echtscheidingen. Godsdienstigheid als de Areopagieten. Pronkzucht. Hoererij. Lasteren. Schriftkritiek. De wereld in huis en hart. Drugs en alcohol. Nijd en hoogmoed. Haters van God en de naaste.
Tot Jezus gaan is niet moeilijk. Dat te doen als een belaste, schuldige tegen God, wel. Tenminste, als je leest hoe Adam zich verstopte. En mensen mopperden daarom ook over Zachéüs: "allen die het zagen, murmureerden, zeggende: Hij is tot een zondigen man ingegaan om te herbergen. En Zachéüs stond en zeide tot den Heere: Zie, de helft van mijn goederen, Heere, geef ik den armen; en indien ik iemand iets door bedrog ontvreemd heb, dat geef ik vierdubbel weder."

[Ad Anker]

Ja. Maar weet jij of GerGem nu meer naar GGiN is gegaan qua aanbod? Want waarom zijn ze het nu ineens een? Snap ook verschil niet goed tussen evangelie beloften en verondsbeloften en dat de een voorwaardelijk en ander niet voorwaardelijk is.. wat doet dat dan met aanbod?

Want ik merk dat ze wel zeggen dat ze het aanbieden en zo heel af en toe ook aanbieden in preek.. Maar dan zeggen ze vaak direct bij: je kunt het toch niet. Of je wilt niet. Of ze zeggen ja, we bieden het aan.. MAAR God leert wel dit en dit.. Als ik dan luister sta je toch met lege handen. Alsof iemand een cadeau geeft. Maar er nog een voorwaarden op het bonnetje van de winkel staan dat het cadeau wel terug moet en dat je het niet zomaar krijgt.. als je het bonnetje dan pakt kun je het niet goed lezen wat er precies staat in voorwaarden.. de letters zijn vaag en voorwaarden ook.. het geeft onduidelijkheid of het nu echt van jou is.. Dus staat het cadeau op je kamer, met de grote vraag: is het nu wel voor mij???

Dat woord aanbod is al verwarrend natuurlijk. In de strijd in 1953 heeft ds. Kok bijvoorbeeld gesteld dat aanbieden van de belofte gelijk is aan schenken van de belofte. Steenblok vond dat aanbod en belofte daarmee werden vereenzelvigd.
Dat woord aanbod is een eigen leven gaan leiden. Het is ook helemaal geen Bijbels woord. Het is geen marktmechanisme van vraag en aanbod. Aanbod impliceert vraag immers. Dus jouw voorbeeld van het cadeau gaat daarmee ook niet op. Het gaat niet om aanbod van genade maar bediening van genade. Als je bij het woord aanbod blijft hangen ga je automatisch hele bijzondere conclusies krijgen. Ze zijn vast wel eens in de prediking naar voren gekomen. Over een pakketbezorger die een pakket aanbiedt. Pas wanneer je het aanneemt is het van jou. Of iets met een etalageruit waar een aanbieding achter het glas staat waar je niet bij kunt. Daar moeten we maar van wegblijven. De reactie van ds. de Raaf is in die zin ook wel verrassend. Hij steekt erg in op het aanbod. De opdracht 'predik het Woord' is gegeven, de opdracht 'biedt het de mensen aan' vind ik nergens. De Schrift spreekt over de bediening van de verzoening. Genade wordt bediend aan de gemeente. En dan zijn er twee mogelijkheden: geloof of ongeloof. Dat is eenvoudigweg niet te beredeneren: het heeft een geheim in zich wat God werkt, zonder ons, in ons, door de bediening van Woord en Geest. Dat zou wat meer ontspanning moeten geven: Een vrije verkondiging van het Evangelie, naar de Schrift, in de wetenschap dat de Heere geen behagen heeft in onze dood maar dat we zullen leven.

[Bertiel]

De DL noemen ook het woord aanbod niet.

Voorts is de belofte des Evangelies, dat een iegelijk, die in den gekruisigden Christus gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe; welke belofte aan alle volken en mensen, tot welke God naar Zijn welbehagen Zijn Evangelie zendt, zonder onderscheid moet verkondigd en voorgesteld worden, met bevel van bekering en geloof

[DDD]

Een aanbod is niets anders dan een belofte.

Voor een aanbod hoeft geen vraag te zijn, dat slaat nergens op. Daarom gaan sommige aanbieders ook failliet. Los daarvan komt een overeenkomst tot stand komt door een aanbod en een aanvaarding van dat aanbod.

Dat hele gezeur over het woord is meer onwil of ondeskundigheid. Maar vaak gaat dat ook nog samen.

[FlyingEagle]

Studie theologie kan je evengoed (langdurig) geestelijk in het donker brengen of zelfs van God afbrengen.

Dat kan. Maar alles voor zoete koek slikken wat zich als voedsel aandient, doet dat zeker.

Ja, dat is waar. Het is goed om te onderzoeken en te bevragen en bevraagd te worden. Alleen is volgens mij dan wel nodig dat er voldoende getrouw voedsel tegenover staat.
Hoeveel colleges theologie blijft de Bijbel gesloten? En als de Bijbel opengaat, hoe vaak is dan de gerichtheid op het hart of blijft het vooral op cognitie gericht?
Waar in Nederland wordt in een vast (!) curriculum, theologische werken doorgeakkerd? Denk aan: Calvijns Institutie, Luthers De servo arbitrio, funderende werken van John Owen, Redelijke Godsdienst van Brakel, Magnalia Dei van Bavinck, enzovoorts?
Als het al aan bod komt is het vaak fragmentarisch, op beperkte geselecteerde onderdelen. Ik begrijp ook wel dat gemaximeerde studielast een begrenzende factor is, maar volgens mij is er nog genoeg ruimte te creëren en winst te behalen.

Het ligt er ook wel aan waar je theologie studeert natuurlijk, er zit nog wel verschil tussen de TUA en TUU of Pthu, zo ook tussen CGO en CHE. Hoe het op de CHE toe gaat kan Ad het beste zeggen. Ik heb CGO gedaan en daar krijg je echt gedegen opleiding in de theologie in de brede zin van het woord. Echter wel vanuit een Gereformeerde connotatie. Dat vond ik zelf wel heel prettig. Maar ook aan het begin van de opleiding werd gezegd dat je met theologie studeren een beetje onbevangenheid kwijt raakt, je luistert toch anders omdat je meer weet. En dat kan ik beamen, gelukkig heb ik er geen last van maar dat komt denk ik ook omdat onze predikant preekt zoals ik het op de opleiding heb meegekregen en hij een echte Christus prediker is en die mensen niet met wat dogmatische cliches naar huis stuurt.

[De Rijssenaar]

Ja. Maar weet jij of GerGem nu meer naar GGiN is gegaan qua aanbod? Want waarom zijn ze het nu ineens een? Snap ook verschil niet goed tussen evangelie beloften en verondsbeloften en dat de een voorwaardelijk en ander niet voorwaardelijk is.. wat doet dat dan met aanbod?

Want ik merk dat ze wel zeggen dat ze het aanbieden en zo heel af en toe ook aanbieden in preek.. Maar dan zeggen ze vaak direct bij: je kunt het toch niet. Of je wilt niet. Of ze zeggen ja, we bieden het aan.. MAAR God leert wel dit en dit.. Als ik dan luister sta je toch met lege handen. Alsof iemand een cadeau geeft. Maar er nog een voorwaarden op het bonnetje van de winkel staan dat het cadeau wel terug moet en dat je het niet zomaar krijgt.. als je het bonnetje dan pakt kun je het niet goed lezen wat er precies staat in voorwaarden.. de letters zijn vaag en voorwaarden ook.. het geeft onduidelijkheid of het nu echt van jou is.. Dus staat het cadeau op je kamer, met de grote vraag: is het nu wel voor mij???

Dat woord aanbod is al verwarrend natuurlijk. In de strijd in 1953 heeft ds. Kok bijvoorbeeld gesteld dat aanbieden van de belofte gelijk is aan schenken van de belofte. Steenblok vond dat aanbod en belofte daarmee werden vereenzelvigd.
Dat woord aanbod is een eigen leven gaan leiden. Het is ook helemaal geen Bijbels woord. Het is geen marktmechanisme van vraag en aanbod. Aanbod impliceert vraag immers. Dus jouw voorbeeld van het cadeau gaat daarmee ook niet op. Het gaat niet om aanbod van genade maar bediening van genade. Als je bij het woord aanbod blijft hangen ga je automatisch hele bijzondere conclusies krijgen. Ze zijn vast wel eens in de prediking naar voren gekomen. Over een pakketbezorger die een pakket aanbiedt. Pas wanneer je het aanneemt is het van jou. Of iets met een etalageruit waar een aanbieding achter het glas staat waar je niet bij kunt. Daar moeten we maar van wegblijven. De reactie van ds. de Raaf is in die zin ook wel verrassend. Hij steekt erg in op het aanbod. De opdracht 'predik het Woord' is gegeven, de opdracht 'biedt het de mensen aan' vind ik nergens. De Schrift spreekt over de bediening van de verzoening. Genade wordt bediend aan de gemeente. En dan zijn er twee mogelijkheden: geloof of ongeloof. Dat is eenvoudigweg niet te beredeneren: het heeft een geheim in zich wat God werkt, zonder ons, in ons, door de bediening van Woord en Geest. Dat zou wat meer ontspanning moeten geven: Een vrije verkondiging van het Evangelie, naar de Schrift, in de wetenschap dat de Heere geen behagen heeft in onze dood maar dat we zullen leven.

Oke. Is ook wat voor te zeggen natuurlijk.. Het is ook maar net hoe je het noemt. Dan zou je kunnen zeggen dat de verzoening niet echt bedient wordt.. Dat de verzoening wordt dan onder allerlei voorwaarden gedeeld. De voorwaarde van het geloof bijvoorbeeld. Een waar geloof, alleen kun je dan ook wel verder denken en zeggen dat het niet voorwaarde van het geloof is maar dat je dit er bij krijgt.. dus dat geloof ook weer verzoening is dat God werkt.. dus dan heb je verzoening dat bedient wordt zonder voorwaarden..

Maar wat in Gergem gebeurt is dat de veel meer voorwaarden hebben bij de verzoening. Dus ellende kennis, hoe je bekeerd moet worden (van groep 1 naar 8) etc. Dus ze hebben het werk van de Heilige Geest helemaal op kaart gezet. En nu moet het volgens die kaart lopen.. dus als je dan verkeerde afslag neemt (volgens de kaart dan) gaat het niet goed.. dat is wel extra lastig

[Ad Anker]

Een aanbod is niets anders dan een belofte.

Voor een aanbod hoeft geen vraag te zijn, dat slaat nergens op. Daarom gaan sommige aanbieders ook failliet.

Dank u!

Jij zegt dus dat voor aanbod gewoon belofte ingevuld mag worden? Al kom je dan wel wat in de knel met voorwaardelijk, onvoorwaardelijk, verbondsbeloften, Evangeliebeloften, zoals de leeruitspraken van 1931 en ook latere (GG) publicaties daarover hebben geschreven. Voor wie is wat, zeg maar. Dan blijf ik stiekem toch bij mijn stelling dat aanbod echt een verkeerd woord is.