Kerkverlating

[Terri]

Niet iedereen heeft de mogelijkheid om naar een kerk te gaan waar je gevoed wordt. Soms is bij honger online shoppen noodzakelijk. Want bij een lauwe oppervlakkige prediking kan je geloof ook uitdoven, hoe liefdevol je medekerkgangers ook zijn. Het is soms een zoektocht wat het beste is.
Tegelijk is er ook regelmatig het verrassende element dat een lied of psalm je raakt, maar of dat nu de bedoeling van gevoed worden is tijdens een kerkdienst?
Afijn, ik ervaar kerkgaan soms als een worsteling.
En ja, mede door de kerkgang in het verleden, zijn er helaas in mijn gezin ook afhakers.

[merel]

Niet iedereen heeft de mogelijkheid om naar een kerk te gaan waar je gevoed wordt. Soms is bij honger online shoppen noodzakelijk. Want bij een lauwe oppervlakkige prediking kan je geloof ook uitdoven, hoe liefdevol je medekerkgangers ook zijn. Het is soms een zoektocht wat het beste is.
Tegelijk is er ook regelmatig het verrassende element dat een lied of psalm je raakt, maar of dat nu de bedoeling van gevoed worden is tijdens een kerkdienst?
Afijn, ik ervaar kerkgaan soms als een worsteling.
En ja, mede door de kerkgang in het verleden, zijn er helaas in mijn gezin ook afhakers.

Hoe bedoel je dit?

[Marco]

Wanneer is de kerk kerk?
Als de kerk alleen het instituut is waar je 's zondags een preek 'haalt' klopt er iets niet. Zo'n kerk is makkelijk te verlaten: die preek kan je ook elders halen.
Maar als de kerk alleen een gezelschap is van gelijkgezinde christenen ook niet. Zo'n kerk is lastiger te verlaten, behalve als je niet zo gelijkgezind bent. Dan lig je er eigenlijk bij voorbaat al uit.

[Michaels]

Het klink ongetwijfeld niet politiek correct, maar mensen die zeggen wel gelovig te zijn maar niet naar een kerk (of vergelijkbaar) te gaan, roepen bij mij hun geloof in twijfel.

Precies. En zo pas je gewetensdwang toe. Ga eerst het gesprek aan voor je oordeelt.

Eens met Posthoorn.

Als de kerkdienst vreugde zou moeten zijn, waarom voelt hij dan zo vaak als plicht in plaats van verlangen?

Misschien ontbreekt de vreugde in de kerkdienst niet omdat God afwezig is, maar omdat echte ontmoeting ontbreekt.

Waar vorm en traditie belangrijker worden dan beleving en gemeenschap, verdwijnt de vreugde vanzelf

Vreugde ontstaat niet door een strak programma, maar door ruimte voor het echte leven en echte mensen.

Durven we nog blij te zijn in de kerk, of zijn we bang om af te wijken van wat ‘gepast’ is?

[Refojongere]

Het klink ongetwijfeld niet politiek correct, maar mensen die zeggen wel gelovig te zijn maar niet naar een kerk (of vergelijkbaar) te gaan, roepen bij mij hun geloof in twijfel.

Precies. En zo pas je gewetensdwang toe. Ga eerst het gesprek aan voor je oordeelt.

Als de kerkdienst vreugde zou moeten zijn, waarom voelt hij dan zo vaak als plicht in plaats van verlangen?

Misschien ontbreekt de vreugde in de kerkdienst niet omdat God afwezig is, maar omdat echte ontmoeting ontbreekt.

Waar vorm en traditie belangrijker worden dan beleving en gemeenschap, verdwijnt de vreugde vanzelf

Vreugde ontstaat niet door een strak programma, maar door ruimte voor het echte leven en echte mensen.

Durven we nog blij te zijn in de kerk, of zijn we bang om af te wijken van wat ‘gepast’ is?

Als de kerkdienst plicht is, ligt het negen van de tien keer aan ons eigen geestelijk leven en dan zul je waarschijnlijk je stille tijd ook als plicht ervaren. Daar zit een correlatie.

Vorm en traditie zijn dienend aan beleving en gemeenschap. Geen tegenstelling. Beleving is alleen daar waar het Woord kracht doet. Bonhoeffer heeft het over het verschil tussen de psychische en geestelijke mens in zijn boek Gemeenschapsleven.

Of we onze emoties durven te uiten in de kerk? Dat is een goede vraag. Durven we dat op het werk en in ons gezin ook? Ik denk dat daar een verband zit met een veilige omgeving.

[J.C. Philpot]

Is het gedeelte uit Gods Woord in Hebreeën 10:25 ook "gewetensdwang"?

En laat ons onze onderlinge bijeenkomst [Kanttekeningen: Namelijk in de christelijke vergaderingen, die tot het gehoor van Gods Woord, gemeenschappelijke gebeden, en gebruik der heilige sacramenten aangericht zijn] niet nalaten, gelijk sommigen [Kanttekeningen: Namelijk die van de waarheid afvallen, of uit vreze der Joden, of ook door nalatigheid, of uit een groot gevoelen van zichzelve, of uit andere oorzaken hierin vertragen.] de gewoonte hebben, maar elkander vermanen; en dat zoveel te meer, als gij ziet dat de dag nadert.

[Posthoorn]

Hebr. 10:25
1. Het is de vraag of het daar om de bijeenkomsten van de gemeente gaat.
2. Als dat wél het geval is, is het de vraag of onze bijeenkomsten nog voldoen aan de bijeenkomsten zoals ze bedoeld waren.

[Wim Anker]

Hebr. 10:25
1. Het is de vraag of het daar om de bijeenkomsten van de gemeente gaat.
2. Als dat wél het geval is, is het de vraag of onze bijeenkomsten nog voldoen aan de bijeenkomsten zoals ze bedoeld waren.

Hoe, of waarvoor, zijn ze dan volgens jouw wel bedoeld?

[Maanenschijn]

Het klink ongetwijfeld niet politiek correct, maar mensen die zeggen wel gelovig te zijn maar niet naar een kerk (of vergelijkbaar) te gaan, roepen bij mij hun geloof in twijfel.

Precies. En zo pas je gewetensdwang toe. Ga eerst het gesprek aan voor je oordeelt.

Mijn waarneming is onder andere gebaseerd op gesprekken. Waarom denk je dat ik geen gesprekken voer?

En wiens geweten dwing ik? Mogelijk van degenen die zich aangesproken voelen en mijn oordeel serieus in overweging nemen.

[Terri]

Niet iedereen heeft de mogelijkheid om naar een kerk te gaan waar je gevoed wordt. Soms is bij honger online shoppen noodzakelijk. Want bij een lauwe oppervlakkige prediking kan je geloof ook uitdoven, hoe liefdevol je medekerkgangers ook zijn. Het is soms een zoektocht wat het beste is.
Tegelijk is er ook regelmatig het verrassende element dat een lied of psalm je raakt, maar of dat nu de bedoeling van gevoed worden is tijdens een kerkdienst?
Afijn, ik ervaar kerkgaan soms als een worsteling.
En ja, mede door de kerkgang in het verleden, zijn er helaas in mijn gezin ook afhakers.

Hoe bedoel je dit?

Ik vind het lastig om dit hier te verduidelijken.
Een combinatie van wat Eloesje en Marco ( "behalve als je niet zo gelijkgezind bent. Dan lig je er eigenlijk bij voorbaat al uit") schreef, heeft veel 'stuk' gemaakt. Maar goed, ik wil eigenlijk niemand de z.g. zwarte piet toespelen.
Houd er maar op dat het klimaat toen dusdanig was dat m.n. de wat intelligentere jongeren met hun vragen geen plek kregen/hadden.
Tegelijk wil ik benoemen dat afhaken van God en dus geloof/kerk niet alleen als schuld bij iets of iemand anders ligt. Het is je eigen verantwoording.

[huisman]

Hebr. 10:25
1. Het is de vraag of het daar om de bijeenkomsten van de gemeente gaat.
2. Als dat wél het geval is, is het de vraag of onze bijeenkomsten nog voldoen aan de bijeenkomsten zoals ze bedoeld waren.

Vragen stellen zonder ze zelf te beantwoorden lijkt mij teveel op twijfel zaaien. Jij bent blijkbaar ontevreden over jouw gemeente en de prediking. Het is nogal aanmatigend om die ontevredenheid over heel (reformatorisch) kerkelijk Nederland te leggen.

Misschien zou het helpen om ons te vertellen hoe volgens jou de ideale gemeente en de ideale eredienst inclusief preek eruit zou moeten zien.

[KDD]

Het volgende blijft toch een waarheid:

Want nademaal, in de wijsheid Gods, de wereld God niet heeft gekend door de wijsheid, zo heeft het Gode behaagd, door de dwaasheid der prediking, zalig te maken, die geloven; Overmits de Joden een teken begeren, en de Grieken wijsheid zoeken; Doch wij prediken Christus, den Gekruisigde, den Joden wel een ergernis, en den Grieken een dwaasheid; Maar hun, die geroepen zijn, beiden Joden en Grieken, prediken wij Christus, de kracht Gods, en de wijsheid Gods.

[merel]

Niet iedereen heeft de mogelijkheid om naar een kerk te gaan waar je gevoed wordt. Soms is bij honger online shoppen noodzakelijk. Want bij een lauwe oppervlakkige prediking kan je geloof ook uitdoven, hoe liefdevol je medekerkgangers ook zijn. Het is soms een zoektocht wat het beste is.
Tegelijk is er ook regelmatig het verrassende element dat een lied of psalm je raakt, maar of dat nu de bedoeling van gevoed worden is tijdens een kerkdienst?
Afijn, ik ervaar kerkgaan soms als een worsteling.
En ja, mede door de kerkgang in het verleden, zijn er helaas in mijn gezin ook afhakers.

Hoe bedoel je dit?

Ik vind het lastig om dit hier te verduidelijken.
Een combinatie van wat Eloesje en Marco ( "behalve als je niet zo gelijkgezind bent. Dan lig je er eigenlijk bij voorbaat al uit") schreef, heeft veel 'stuk' gemaakt. Maar goed, ik wil eigenlijk niemand de z.g. zwarte piet toespelen.
Houd er maar op dat het klimaat toen dusdanig was dat m.n. de wat intelligentere jongeren met hun vragen geen plek kregen/hadden.
Tegelijk wil ik benoemen dat afhaken van God en dus geloof/kerk niet alleen als schuld bij iets of iemand anders ligt. Het is je eigen verantwoording.

Het is toch ook een taak van ouders om deze vragen te reguleren? Recent ging bij ons een predikant uit van de jonge aarde. Daar hebben wij thuis ook over doorgesproken. Niet dat daar 'afhakers' mee voorkomen kunnen worden, maar hopelijk krijgen ze wel het besef dat interpretaties fluïde zijn

[Henk J]

Kerkverlating komt vaak niet doordat mensen hun geloof verliezen, maar doordat ze zich niet meer thuis voelen in de kerk. De oplossing ligt daarom niet alleen in een andere vorm, maar in een andere manier van kerk-zijn.

Minder focus op het instituut en meer op echte relaties, ruimte voor vragen en twijfel, en geloof dat verbonden is met het dagelijks leven. Kerken die luisteren in plaats van zenden, die betekenis bieden in plaats van alleen vorm, en waar je mag blijven zonder alles zeker te weten, houden mensen langer betrokken.

De kernvraag is dus niet: hoe maken we de kerk aantrekkelijker? maar: hoe zijn we een gemeenschap waar mensen echt mens mogen zijn, voor God en voor elkaar.

Vind dat je wel wat vreemde conclusies trekt, neem de eerste al, ik denk eerder dat de meesten niet meer in God geloven en daarom de kerk verlaten. Wil niet zeggen dat ze atheïst worden maar ook een agnost gelooft niet in God maar in iets. Ik ken eigenlijk geen kerkverlaters die wel hun 'geloof' behouden hebben, wel mensen die bewust afscheid namen.
Dan het tweede, een kerk moet zeker meer zijn dan een instituut, investeren in echte relaties en het geloof verbinden met het dagelijks leven. Maar meer ruimte voor vragen en twijfel? Wat voor vragen dan? Het geloof is een zekere zaak en een vast vertrouwen. De Bijbel is niet onduidelijk, ons verstand is verduisterd. Ik zou juist vertrekken bij een kerk die zoveel vragen gaat stellen waarna uiteindelijk niets meer zeker is.
De kernvraag lijkt mij altijd, hoe wordt een zondaar met God verzoend. De kerk moet ook een plaats zijn waar ruimte is voor mensen maar dat lijkt me niet de kernzaak.