Bert Mulder schreef:Door een Canadese vriend hierop attent gemaakt, in dit verband:
http://en.wikipedia.org/wiki/Half-Way_Covenant
In 1748 brak een crisis uit in de relatie met zijn kerk. Het Half-Way Covenant, aangenomen door de synodes van 1657 en 1662, stelde dat de doop voor iedereen beschikbaar was, maar niet de deelname aan het avondmaal. Edwards' grootvader en voorganger in de gemeente nam een liberaler standpunt in en liet iedereen toe tot het avondmaal. In 1744 sprak Edwards zijn afkeer hierover uit en maakte tijdens een kerksamenkomst de namen bekend van een aantal jongeren, leden van de kerk, die er van verdacht werden niet-fatsoenlijke boeken hadden gelezen. Ook de namen van getuigen in deze zaak werden bekend gemaakt. Dit incident zorgde voor een verdere verwijdering tussen Edwards en zijn gemeenteleden.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Jonathan_E ... (theoloog)
Het 'Half-Way Covenant' is dus een accommodatie om de vermindering van kerklidmaatschap tegen te gaan onder de Puriteinen in New England. Degenen die geen 'bekerings geschiedenis' konden vertellen, werden nochtans als leden aangenomen, hadden geen stemrecht, maar hadden alleen recht op Heilige Doop en niet op het Heilig Avondmaal.
Je moet het "half-way covenant" wel zien binnen de geschiedenis van deze kerken. De oorsprong vindt zich in Engeland, waar sommige noncomformisten hun gemeenten (ook de baptisten) vorm gaven door het sluiten van een "covenant". Om lid te worden van de gemeente moest men trouw aan dit covenant beloven (wat meestal bestond uit het erkennen van wat leerstellingen, regels om elkaar niet te verraden aan de overheid, etc).
Wanneer het woord "covenant" hier valt, moet je dat zien in de traditie waarin lidmaatschap aan de kerk plaatsvond door het sluiten van een covenant (praktisch altijd congregationalisme als kerkvorm). Deze gemeenten waren baptistisch of hadden sterke neigingen daartoe. Zo ook de gemeente waar Edwards stond, en ook Edwards heeft het moeilijk gehad met het gereformeerde leerstuk van de doop aan kinderen.
Kortom, het half-way covenant is voor ons niet relevant, omdat:
1. Het daarin niet gaat om het verbond van God met ons, maar over het je verbinden aan de kerkelijke gemeente. Wij kennen de traditie niet om ons doormiddel van een verbond aan de kerkelijke gemeente te verbinden (Engels congregationalisme), maar wij worden via een verbond aan God verbonden (de doop).
2. Het voortkwam uit een naar het baptisme neigende traditie, met een soms onheldere verbondsvisie. Wie een gezonde verbondsvisie heeft, waarin hij recht doet aan het feit dat verbondskinderen ook verbondsbrekers kunnen zijn, maar dat het breken van het verbond nog niet inhoudt dat het verbond is opgehouden te bestaan, heeft een constructie als een half-way covenant niet nodig.
