Sommige argumenten van ds. Meeuse vind ik wel steekhoudend. Het naspelen van zonden of van ernstige voorvallen vind ik niet stroken met de ernst van de zonde en de ernst van het leven.freek schreef:Prima dat jullie bij speelfilms de grens trekken, maar ik zie niet in waarom ik dat zou moeten doen. Misschien omdat Meeuse het zegt, maar die overtuigt me dan weer niet.
Ik zat pas even in een meidenboek van één van onze dochters te lezen; dat was een verzonnen verhaal, de problematiek was wel uit het leven gegrepen en ik vond dat dat heel gevoelvol en toch terughoudend werd beschreven. Hoe zou je dat ooit op zo’n manier kunnen verfilmen?
Daarnaast is het in een gezin gewoon een heel praktische regel: daar trekken we de grens. Ik denk niet dat onze kinderen (en wij) echt iets missen. De tijd wordt toch al zo snel gevuld.