Nieuw boek over dr. C. Steenblok

[Mister]

Waar ik de vinger bij leg, is zijn eenzijdigheid als het gaat om de reikwijdte van de heilsaanbieding en de dominantie van de verkiezing, waardoor lijdelijkheid schering en inslag is. Dat is mijn grote bezwaar.

Dat mag. Het moge duidelijk zijn dat ik het niet met je eens ben.

Ga maar eens met jongeren praten. Dan zul je het wel merken.

[helma]

klopt. Gister heeft een van mijn dochters nog een heel gesprek op school gehad over bekering/geloof. Altijd komt als eerste bezwaar: ja, maar als je niet uitverkoren bent....En: 't is maar voor een kleine kudde hoor!!
Ze zei: Mama, ze weten zó goed wat de waarheid is, en hun kerk is de beste; maar ze zijn bijna allemaal van plan over een paar jaar af te haken omdat ze toch waarschijnlijk niet bekeerd worden. En wát je ook zegt; je komt er niet uit.

En zo'n gesprek staat niet op zichzelf.

Het vriendje van onze zoon mag sinds kort niet meer bij ons logeren . We zijn van de verkeerde kerk....

[Hendrikus]

klopt. Gister heeft een van mijn dochters nog een heel gesprek op school gehad over bekering/geloof. Altijd komt als eerste bezwaar: ja, maar als je niet uitverkoren bent....En: 't is maar voor een kleine kudde hoor!!
Ze zei: Mama, ze weten zó goed wat de waarheid is, en hun kerk is de beste; maar ze zijn bijna allemaal van plan over een paar jaar af te haken omdat ze toch waarschijnlijk niet bekeerd worden. En wát je ook zegt; je komt er niet uit.

En zo'n gesprek staat niet op zichzelf.

Kijk, dat bedoelde ik. Dat kwam destijds ook in dat Elsevier-artikel duidelijk naar voren.

[Ander]

Waar ik de vinger bij leg, is zijn eenzijdigheid als het gaat om de reikwijdte van de heilsaanbieding en de dominantie van de verkiezing, waardoor lijdelijkheid schering en inslag is. Dat is mijn grote bezwaar.

Dat mag. Het moge duidelijk zijn dat ik het niet met je eens ben.

Ga maar eens met jongeren praten. Dan zul je het wel merken.

Ik zie dat ook, helaas niet alleen bij jongeren. Net zoals ik een 'evangelische' lijdelijkheid waarneem waarbij het taboe is te wijzen op de noodzaak van een nieuw hart. Maar of beide gevallen van lijdelijkheid een gevolg zijn van de prediking, dat zij verre. We hebben zelf een bedriegelijk, goddeloos, verdorven hart.

[Mister]

Waar ik de vinger bij leg, is zijn eenzijdigheid als het gaat om de reikwijdte van de heilsaanbieding en de dominantie van de verkiezing, waardoor lijdelijkheid schering en inslag is. Dat is mijn grote bezwaar.

Dat mag. Het moge duidelijk zijn dat ik het niet met je eens ben.

Ga maar eens met jongeren praten. Dan zul je het wel merken.

Ik zie dat ook, helaas niet alleen bij jongeren. Net zoals ik een 'evangelische' lijdelijkheid waarneem waarbij het taboe is te wijzen op de noodzaak van een nieuw hart. Maar of beide gevallen van lijdelijkheid een gevolg zijn van de prediking, dat zij verre. We hebben zelf een bedriegelijk, goddeloos, verdorven hart.

Het gaat hier en nu niet over een evangelische lijdelijkheid, maar over de lijdelijkheid die we aan de 'rechterkant' horen kunnen. En jawel, dat is ondermeer een gevolg van de prediking.

[Bert Mulder]

Ik zie dat ook, helaas niet alleen bij jongeren. Net zoals ik een 'evangelische' lijdelijkheid waarneem waarbij het taboe is te wijzen op de noodzaak van een nieuw hart. Maar of beide gevallen van lijdelijkheid een gevolg zijn van de prediking, dat zij verre. We hebben zelf een bedriegelijk, goddeloos, verdorven hart.

Ben het met je eens, Ander, is dat we die valse lijdelijkheid niet aan de prediking van de uitverkiezing wijten mogen. Want de uitverkiezing is daar niet de schuld aan, nog een prediking gebaseerd op de Goddelijke uitverkiezing. Die uitverkiezing is juist onze enige hoop.

Ook is de prediking die het welgemeend aanbod afwijst hier niet het mankement.

Maar het probleem dat ik zie is dezelfde als ook in de GerGem en andere bevindelijke kerken, en waarin, mijns insziens, ze van de oude waarheid afgeweken zijn. Als je de vaderen leest (en hier bedoel ik NIET de 'Nadere Reformatie' vaderen, maar Dordt en daarvoor, dan zie je niet de soms 'ziekelijke' mystiek en bevindelijkheid. Die komen met de eenvoudige waarheid van 'bekeerd u en geloof'. En veel hiervan zit, mijns insziens, vast aan de inmenging van de staat in de kerk, en de daaraan samenhangende veranderde praktijk van het afleggen van de belijdenis. In plaats van de nadruk op het geloof, is de nadruk teveel op het 'moeten bekeren worden' gekomen, en enigszins de menselijke onmogelijkheid daartoe, maar de Goddelijke mogelijkheid daartoe niet op de juiste manier benadrukt in verband met het verbond van God met ONS, EN ONZE KINDEREN. Want het behaagt God verbondsmatig te werken in de geslachten van Zijn volk, hetwelk rijkelijk in de Schrift aangetoont wordt.

En net zoals de DL leren, dat gelovige ouders niet mogen twijfelen aan de zaligheid van de kinderen die in hun jonkheid sterven, en net zo Ds. van der Groe leerde dat gelovige ouders hun kinderen, die ze ten doop houden, moeten behandelen als gelovige kinderen, net zo moeten wij onze kinderen als gelovigen behandelen. En dat om Gods verbonds wil, hetwelk Hij gemaakt heeft, eenzijdig, met ons en onze kinderen.

Dat betekend ondertussen niet dat elk kind van gelovige ouders, hoofd voor hoofd, bekeerd IS of zal worden. Maar onze kinderen (meervoud!) zijn gelovig, in de organische zin. Dezelfde zin als dat een korenveld, doet er niet toe hoeveel onkruid, toch altijd een korenveld is.

[Wilhelm]

Waar ik de vinger bij leg, is zijn eenzijdigheid als het gaat om de reikwijdte van de heilsaanbieding en de dominantie van de verkiezing, waardoor lijdelijkheid schering en inslag is. Dat is mijn grote bezwaar.

Dat mag. Het moge duidelijk zijn dat ik het niet met je eens ben.

Ga maar eens met jongeren praten. Dan zul je het wel merken.

Ik zie dat ook, helaas niet alleen bij jongeren. Net zoals ik een 'evangelische' lijdelijkheid waarneem waarbij het taboe is te wijzen op de noodzaak van een nieuw hart. Maar of beide gevallen van lijdelijkheid een gevolg zijn van de prediking, dat zij verre. We hebben zelf een bedriegelijk, goddeloos, verdorven hart.

Maar beste Ander, de prediking maakt hierin dus niets uit ?

[pierre27]

Ander, ik respecteer je poging om te overtuigen maar het is vruchteloos, gelijk krijg je toch niet en als ik jou was zou ik er fijn mee stoppen.

[huisman]

Waar ik de vinger bij leg, is zijn eenzijdigheid als het gaat om de reikwijdte van de heilsaanbieding en de dominantie van de verkiezing, waardoor lijdelijkheid schering en inslag is. Dat is mijn grote bezwaar.

Dat mag. Het moge duidelijk zijn dat ik het niet met je eens ben.

Ga maar eens met jongeren praten. Dan zul je het wel merken.

Ik zie dat ook, helaas niet alleen bij jongeren. Net zoals ik een 'evangelische' lijdelijkheid waarneem waarbij het taboe is te wijzen op de noodzaak van een nieuw hart. Maar of beide gevallen van lijdelijkheid een gevolg zijn van de prediking, dat zij verre. We hebben zelf een bedriegelijk, goddeloos, verdorven hart.

Dat wij van nature een bedriegelijk, goddeloos, verdorven hart zullen de meeste van ons wel met je eens zijn, maar dat jij denkt dat valse lijdelijkheid of zo als jij het noemt een 'evangelische' lijdelijkheid geen gevolg van de prediking kan zijn is mij een raadsel.
1. Kom jij wel eens een lijdelijk persoon tegen die zondag aan zondag onder een "halleluja"prediking zit?
2. Kom jij wel eens een persoon tegen die zegt ik heb Jezus aangenomen en voor Hem gekozen die onder een prediking zit waar de verkiezing een overheersende rol heeft?
Nee, natuurlijk niet omdat de invloed van de preek, van onze opvoeding enz. ons stempelt in onze kijk op de Bijbelse boodschap en op ons Godsbeeld. Daarom is preken ook zo'n verantwoordelijk werk want de predikanten zijn toch geroepen om de volle raad Gods te preken.
De plaats die de verkiezing in de twinstigste eeuw heeft gekregen in de prediking in een deel van onze gezindte is een plaats die je bij de Reformatoren en puriteinen niet tegenkomt.
Mijn mening (die verder niemand met mij hoeft te delen) komt dit voort uit de leerstellingen van 1931 vooral deze

het verbond der genade staat onder de beheersing van de uitverkiezing ter zaligheid

Hiermee onderscheidde zich een kerkverband van andere gereformeerde kerken in Nederland en als dat één van de verschilpunten is zul je dat als kerkverband steeds weer benadrukken.
Na de scheuring in 1953 kwamen er twee kerkverbanden die dezelfde leerstellingen van 1931 tot hun eigen maken. Dan is het te verwachten dat er één verband is die deze leerstelling nog meer op de voorgrond gaat plaatsen en alles (dus ook de prediking) onder de beheersing van de verkiezing plaatst om zo de meest zuivere voortzetting van de kerken van 1907 en 1931 te zijn.
Is zo'n prediking nog te funderen op de Schrift.........?

[Afgewezen]

@discussie van memento e.a.
http://www.ssnr.nl/site/geef-voltekst.p ... =B98000741

Lijkt me heel interessant. Helaas gedogen mijn hersenen dit soort ingewikkelde stof niet meer zo. Ik laat het scholastiekverhaal dus maar een beetje langs me heengaan.

[Afgewezen]

Dat betekend ondertussen niet dat elk kind van gelovige ouders, hoofd voor hoofd, bekeerd IS of zal worden. Maar onze kinderen (meervoud!) zijn gelovig, in de organische zin. Dezelfde zin als dat een korenveld, doet er niet toe hoeveel onkruid, toch altijd een korenveld is.

Ja hoor eens, Bert, je kind is gelovig of ongelovig, daar zit niets tussen. Dus niet ze zijn in het meervoud gelovig, maar in het enkelvoud niet of iets dergelijks. Wat kun je nu met zulke redeneringen beginnen? Weet zo'n kind dan waar het aan toe is?

[Afgewezen]

het verbond der genade staat onder de beheersing van de uitverkiezing ter zaligheid

Hiermee onderscheidde zich een kerkverband van andere gereformeerde kerken in Nederland en als dat één van de verschilpunten is zul je dat als kerkverband steeds weer benadrukken.

Je blaast het teveel op. Iedere goede gereformeerde zal uiteindelijk beamen dat de gelovigen (de uitverkorenen dus) de échte bondelingen zijn. Dus is het absoluut niet vreemd om te stellen dat het genadeverbond staat onder beheersing van de verkiezing. Dát geeft het verbond nu juist zijn vastheid.

[huisman]

het verbond der genade staat onder de beheersing van de uitverkiezing ter zaligheid

Hiermee onderscheidde zich een kerkverband van andere gereformeerde kerken in Nederland en als dat één van de verschilpunten is zul je dat als kerkverband steeds weer benadrukken.

Je blaast het teveel op. Iedere goede gereformeerde zal uiteindelijk beamen de gelovigen (de uitverkorenen dus) de échte bondelingen zijn. Dus is het absoluut niet vreemd om te stellen dat het genadeverbond staat onder beheersing van de verkiezing. Dát geeft het verbond nu juist zijn vastheid.

Lees mijn posting nog eens het gaat niet om de stelling op zich maar om de uitwerking op een kerkverband als zij zich geroepen voelt om dit naast de confessie nog te specificeren. Dat wordt dan je ijkproef waar je alles aan toetst en ja vindt er dan ook nog een scheuring plaats..........zijn er absoluut gevolgen voor de prediking.

[Bert Mulder]

1. Kom jij wel eens een lijdelijk persoon tegen die zondag aan zondag onder een "halleluja"prediking zit?
2. Kom jij wel eens een persoon tegen die zegt ik heb Jezus aangenomen en voor Hem gekozen die onder een prediking zit waar de verkiezing een overheersende rol heeft?

Geachte Huisman, lijdelijkheid komt niet alleen in de bevindelijke kerken voor. Het komt in alle kerken voor. Maar vaak in een andere vorm.

In de bevindelijke kerken zul je het zien als het zeggen: 'als ik niet uitverkoren ben, dan kan ik niet bekeerd worden.' Dat is een verkeerd gebruik van de uitverkiezing, en gewoon met de vinger op God wijzen, God de schuld geven voor onze totale verdorvenheid. Vergetende, dat Adam de macht had NIET van de vrucht te eten. In wezen zeggen die personen hetzelfde excuus als Adam: "De vrouw die Gij mij gegeven heeft...." Ze willen niet verantwoordelijk zijn voor hun eigen tekortkomingen.

In evangelische kerken zul je die lijdelijkheid op een andere manier zien, als men vanzichzelf aanneemt dat men uitverkoren is (hoewel men meestal dat woord niet gebruiken zullen. Ze zullen zeggen, ik ben in die kerk gedoopt, of ik heb Christus aangenomen, of iets dergelijks.). En verder leeft men dan gewoon alsof er geen God is, behalve dat men zondags naar de kerk gaat als dat uitkomt.

Beide vormen van lijdelijkheid zijn even dodelijk.

[huisman]

1. Kom jij wel eens een lijdelijk persoon tegen die zondag aan zondag onder een "halleluja"prediking zit?
2. Kom jij wel eens een persoon tegen die zegt ik heb Jezus aangenomen en voor Hem gekozen die onder een prediking zit waar de verkiezing een overheersende rol heeft?

Geachte Huisman, lijdelijkheid komt niet alleen in de bevindelijke kerken voor. Het komt in alle kerken voor. Maar vaak in een andere vorm.

In de bevindelijke kerken zul je het zien als het zeggen: 'als ik niet uitverkoren ben, dan kan ik niet bekeerd worden.' Dat is een verkeerd gebruik van de uitverkiezing, en gewoon met de vinger op God wijzen, God de schuld geven voor onze totale verdorvenheid. Vergetende, dat Adam de macht had NIET van de vrucht te eten. In wezen zeggen die personen hetzelfde excuus als Adam: "De vrouw die Gij mij gegeven heeft...." Ze willen niet verantwoordelijk zijn voor hun eigen tekortkomingen.

In evangelische kerken zul je die lijdelijkheid op een andere manier zien, als men vanzichzelf aanneemt dat men uitverkoren is (hoewel men meestal dat woord niet gebruiken zullen. Ze zullen zeggen, ik ben in die kerk gedoopt, of ik heb Christus aangenomen, of iets dergelijks.). En verder leeft men dan gewoon alsof er geen God is, behalve dat men zondags naar de kerk gaat als dat uitkomt.

Beide vormen van lijdelijkheid zijn even dodelijk.

Eens maar de vorm van lijdelijkheid is toch een gevolg van de prediking dat werd door "ander" ontkent