Nieuw boek over dr. C. Steenblok

[memento]

Het hele probleem in de Steenblok-discussie is: Wat is je filosofisch uitgangspunt. Denk je scholastisch, in de lijn van Aristoteles, waarbij je theologie bestaat uit een kloppend systeem. Of denk je vanuit de Bijbeltekst, en laat je spanningen gewoon staan (bv: Bullinger).

Dr. Steenblok kiest duidelijk voor de scholastische lijn. Wie de scholastiek enigszins kent, zal ook Steenbloks' stelling dat de rede een kenbron van goddelijke waarheden is, kunnen plaatsen. Nu is scholastiek niet per definitie verkeerd. Ook in de gereformeerde traditie kennen we scholastici (Voetsius bv). Het grote verschil is echter, dat Voetsius en andere scholastici hun scholastieke onderscheidingen hielden voor de universiteit en de studeerkamer, en in het pastoraat en prediking niet zo spraken. Comri doorbrak die lijn, maar was daarin ook de enige (denk bv aan zijn Aristoteliaanse onderscheid tussen habitus en actus). Dr. Steenblok neemt deze lijn over, en brengt de scholastieke theologie weer de gemeente in.

Zelf ben ik voorstander van de lijn van Bullinger. Niet onze rede heeft het laatste woord (wat het bij dr. Steenblok wel heeft), maar de Schrift. Wij moeten niet willen spreken daar waar de Schrift zwijgt. En áls we dat wel doen, moeten we dat doen met een groot besef van voorlopigheid. Kortom, wat wij op basis van redeneren verzinnen, is niet "de waarheid", maar slechts "onze denkbeelden bij Gods Heilige Woord". Deze visie hoeft trouwens niet te botsen met de "gereformeerde scholastiek". Praktisch alle gereformeerde scholastici preekten namelijk in praktijk ook zo, en zo deden ze hun pastoraat.

[-DIA-]

Denkschema:
- Iemand die verworpen is, zal nooit zalig worden.
- God doet wat Hij belooft.
- Als de Heere in Zijn Woord een algemene oproep tot het heil doet, kan dat dus alleen maar gericht zijn aan de uitverkorenen; want anders zou Hij welmenend roepen tot degenen die Hij heeft besloten verloren te laten gaan en dat strijdt met het God-zijn.
- De prediking van het Evangelie moet gebeuren aan de uitverkorenen.
- De aanbieding van het heil is niet algemeen en onvoorwaardelijk.

Dit is zo puur menselijk gedacht. De reine leer Gods is geen denkschema.
Dat maken we er in de moderne theologie van, maar dat dat op een refoforum zo naar voren
wordt gebracht is een bedenkelijk teken voor de reformatorische kerken...

DIA, ik breng hier niet mijn vsie naar voren, maar de filosofische achtergrond van het verwerpen van het algemeen, welmenend aanbod van genade door dr. Steenblok. Ik ben blij dat je het met dit denkschema niet eens bent, want het doet de Bijbelse boodschap tekort. Toch zitten er velen verstrikt in dit soort schema's, die er altijd toe leiden dat men afwachtend bij de verkiezing begint.
Onlangs hoorde ik gelukkig in mijn eigen gemeente ook het tegendeel: "Gemeente, begin a.u.b. niet met de uitverkiezing. Daar moet u helemaal niets mee. Laat dat voor God liggen. Het gaat om wat onze plicht is: Bidden, bezig-zijn in Gods Woord, blijven liggen aan Gods gendadetroon, totdat Hij ook ons genadig zij."

Dr. Steenblok was hierin wellicht te veel gefocust hierop, maar dat de breuk van 1953 echt hierover alleen gaat geloof ik niet.
Er speelde meer, een complex dat uiteindelijk tot de scheuring kwam. En waarvoor was die scheuring nodig?

Daarop kunnen meer antwoorden gegeven worden:
A. Het was niet nodig, en had ds. Kok ook niet behoven te schorsen
B. Op deze manier is de Waarheid langer behouden, en heeft de scheuring
behoudend gewerkt, ook voor de Gereformeerde Gemeenten.*
C. We moeten de leer niet als een menselijke formule weergeven,
want dat is het niet.

* Punt B is een gedachte die niet hard te maken is, maar het
ligt er wel in.

Wat betreft deze 2 punten:
- De prediking van het Evangelie moet gebeuren aan de uitverkorenen.
- De aanbieding van het heil is niet algemeen en onvoorwaardelijk

A. Het Evangelie moet aan een ieder gepredikt worden
B. De aanbieding is ruim en onvoorwaardelijk van Gods kant.
Als het Evangelie wordt gebracht komt het tot iedereen, en of hij
het horen wil of niet, hij moet/mag het horen.
Dat uiteindelijk alleen de uitverkorenen daadwerkelijk zullen geloven
is dacht ik duidelijk. Maar wij kunnen en mogen als mensn niet met
de uitverkiezing werken.

[eilander]

Ik denk het toch wel. Mensen met Asperger kunnen moeilijk omgaan met verschillen; zijn doorgaans wat minder tactisch, denken in schema's, zijn niet flexibel, alles moet logisch en kloppend zijn. (Ik ben nu te zwart-wit waarschijnlijk, maar hier komt wel ongeveer op neer.) Als zo iemand een heel belangrijke positie krijgt in een kerkverband waarin rond verbond en belofte altijd ruimte is geweest voor verschillen, dan gaat de andere partij zich ook profileren. Deze man had met een dergelijke stoornis nooit deze positie mogen krijgen, omdat hij alles kloppend wilde krijgen. En de Bijbelse boodschap van verkiezing, verbond, belofte en prediking is nu eenmaal niet kloppend te krijgen, tenzij je links of rechts van de dijk rijdt.

Kijk, en dat is nu mijn grote bezwaar tegen het door drs. Rouwendal verschenen boek. Hij oppert het en anderen nemen dat met graagte over en gaan dat in de discussie gebruiken. Volstrekt verwerpelijk.

Lees het artikel van Rouwendal vandaag in het RD. Hij stelt juist - en ik ben dat met hem eens - als je de persoonlijke aspecten van de persoon dr. Steenblok geheel buiten beschouwing laat, vertroebel je elke discussie over 1953. Jouw antwoord bevestigt de waarheid van die stelling.

Dat persoonlijke van dr. Steenblok is vast één van de 10.000 aspecten die hierin een rol spelen. Ik bedoel dit niet grappig, maar ik heb al vaak m'n neus gestoten tegen zo droevig veel menselijks in kerkelijke zaken. Het lijkt mij onmogelijk om al die aspecten zolang na datum nog te achterhalen.
Nu is door drs. Rouwendal één aspect benoemd, vast wel een belangrijk aspect. Maar het is mijns inziens toch maar een deel van het verhaal. Want de omgeving telt óók: de reactie van de ene mens op het gedrag van de ander is niet altijd gelijk.
Anderzijds verwondert het mij wel eens dat God ondanks ons, maar toch ook met behulp van zondige mensen, Zijn Kerk bouwt.

[Ander]

Ik denk het toch wel. Mensen met Asperger kunnen moeilijk omgaan met verschillen; zijn doorgaans wat minder tactisch, denken in schema's, zijn niet flexibel, alles moet logisch en kloppend zijn. (Ik ben nu te zwart-wit waarschijnlijk, maar hier komt wel ongeveer op neer.) Als zo iemand een heel belangrijke positie krijgt in een kerkverband waarin rond verbond en belofte altijd ruimte is geweest voor verschillen, dan gaat de andere partij zich ook profileren. Deze man had met een dergelijke stoornis nooit deze positie mogen krijgen, omdat hij alles kloppend wilde krijgen. En de Bijbelse boodschap van verkiezing, verbond, belofte en prediking is nu eenmaal niet kloppend te krijgen, tenzij je links of rechts van de dijk rijdt.

Kijk, en dat is nu mijn grote bezwaar tegen het door drs. Rouwendal verschenen boek. Hij oppert het en anderen nemen dat met graagte over en gaan dat in de discussie gebruiken. Volstrekt verwerpelijk.

Lees het artikel van Rouwendal vandaag in het RD. Hij stelt juist - en ik ben dat met hem eens - als je de persoonlijke aspecten van de persoon dr. Steenblok geheel buiten beschouwing laat, vertroebel je elke discussie over 1953. Jouw antwoord bevestigt de waarheid van die stelling.

Nee Luther. Jij vereenzelvigt dr. Steenbloks mogelijke karakter met de leer die hij bracht. Dat doet drs. Rouwendal niet. Lees dat artikel goed. Hij stelt

Eveneens blijf ik bij de conclusies dat dr. Steenblok een gewoon gereformeerd theoloog was en dat er geen voldoende afwijkingen van de leer van zijn ambtsbroeders te vinden zijn die zijn afzetting volkomen verklaren, laat staan rechtvaardigen.

Jij gaat verder. En dat is, ondanks dat ik het schrijven van dit boek door drs. Rouwendal verafschuw, onjuist en, zoals ik al zei, volstrekt verwerpelijk.

[freek]

Zooooo! Jullie hebben in korte tijd weer goed je best gedaan

[Wilhelm]

Zooooo! Jullie hebben in korte tijd weer goed je best gedaan

Hahaha, ja joh als politiek je leven beheerst dan mis je deze discussies

[henriët]

Zooooo! Jullie hebben in korte tijd weer goed je best gedaan

Hahaha, ja joh als politiek je leven beheerst dan mis je deze discussies

( , maar idd.... tig poli berichten op een dag.. dan kun je rf niet meer volgen...)

[henriët]

Zooooo! Jullie hebben in korte tijd weer goed je best gedaan

Hahaha, ja joh als politiek je leven beheerst dan mis je deze discussies

( , maar idd.... tig poli berichten op een dag.. dan kun je rf niet meer volgen...)

enfin, we gaan weer ontopic, wellicht kan freek een zinnige bijdrage leveren..

[huisman]

Denkschema:
- Iemand die verworpen is, zal nooit zalig worden.
- God doet wat Hij belooft.
- Als de Heere in Zijn Woord een algemene oproep tot het heil doet, kan dat dus alleen maar gericht zijn aan de uitverkorenen; want anders zou Hij welmenend roepen tot degenen die Hij heeft besloten verloren te laten gaan en dat strijdt met het God-zijn.
- De prediking van het Evangelie moet gebeuren aan de uitverkorenen.
- De aanbieding van het heil is niet algemeen en onvoorwaardelijk.

Dit is zo puur menselijk gedacht. De reine leer Gods is geen denkschema.
Dat maken we er in de moderne theologie van, maar dat dat op een refoforum zo naar voren
wordt gebracht is een bedenkelijk teken voor de reformatorische kerken...

DIA, ik breng hier niet mijn vsie naar voren, maar de filosofische achtergrond van het verwerpen van het algemeen, welmenend aanbod van genade door dr. Steenblok. Ik ben blij dat je het met dit denkschema niet eens bent, want het doet de Bijbelse boodschap tekort. Toch zitten er velen verstrikt in dit soort schema's, die er altijd toe leiden dat men afwachtend bij de verkiezing begint.
Onlangs hoorde ik gelukkig in mijn eigen gemeente ook het tegendeel: "Gemeente, begin a.u.b. niet met de uitverkiezing. Daar moet u helemaal niets mee. Laat dat voor God liggen. Het gaat om wat onze plicht is: Bidden, bezig-zijn in Gods Woord, blijven liggen aan Gods gendadetroon, totdat Hij ook ons genadig zij."

Of wij helemaal niets met de uitverkiezing moeten ben ik het niet mee eens. Wij mogen er idd niet mee beginnen maar dat er een verkiezing is is wel geopenbaard. De uitverkiezing is ook een trooststuk zie b.v. Zacharia 3

1 ¶ Daarna toonde Hij mij Josua, den hogepriester , staande voor het aangezicht van den Engel des HEEREN; en de satan stond aan zijn rechterhand, om hem te wederstaan.
2 Doch de HEERE zeide tot den satan: De HEERE schelde u, gij satan! ja, de HEERE schelde u, Die Jeruzalem verkiest; is deze niet een vuurbrand uit het vuur gerukt?
3 Josua nu was bekleed met vuile klederen, als hij voor het aangezicht des Engels stond.
4 Toen antwoordde Hij, en sprak tot degenen, die voor Zijn aangezicht stonden, zeggende: Doet deze vuile klederen van hem weg. Daarna sprak Hij tot hem: Zie, Ik heb uw ongerechtigheid van u weggenomen, en Ik zal u wisselklederen aandoen.
5 Dies zeg Ik: Laat ze een reinen hoed op zijn hoofd zetten. En zij zetten dien reinen hoed op zijn hoofd, en zij togen hem klederen aan; en de Engel des HEEREN stond daarbij.

Toen de HEERE de satan wees op de verkiezing had de satan geen beschuldiging meer in te brengen.
Het valt mij op dat deze kant van de verkiezing zo weinig op de voorgrond geplaatst wordt.

[Bert Mulder]

Onlangs hoorde ik gelukkig in mijn eigen gemeente ook het tegendeel: "Gemeente, begin a.u.b. niet met de uitverkiezing. Daar moet u helemaal niets mee. Laat dat voor God liggen. Het gaat om wat onze plicht is: Bidden, bezig-zijn in Gods Woord, blijven liggen aan Gods gendadetroon, totdat Hij ook ons genadig zij."

Tja, de Dortse vaderen hadden het ook verkeerd, door met de uitverkiezing te beginnen...

Meende altijd te weten dat onze bekering een eenzeidig Godswerk was. Niet om iets van de menselijke verantwoordelijkheid voor zijn doodstaat af te doen. Maar het is nu ten enenmale zo, dat een dood mens niet eens bidden kan. De dominee kan wel de mens aan het werk zetten, maar wij kunnen geen zucht aan onze zaligheid toe doen...

Dan is voor mij het antwoord hier op van de Dortse vaderen veel meer Bijbels:

16 Die het levend geloof in Christus, of het zeker vertrouwen des harten, den vrede der consciëntie, de betrachting van de kinderlijke gehoorzaamheid, den roem in God door Christus, in zich nog niet krachtiglijk gevoelen, en nochtans de middelen gebruiken, door welke God beloofd heeft deze dingen in ons te werken, die moeten niet mismoedig worden wanneer zij van de verwerping horen gewagen, noch zichzelven onder de verworpenen rekenen, maar in het waarnemen der middelen vlijtig voortgaan, naar den tijd van overvloediger genade vuriglijk verlangen, en dien met eerbiedigheid en ootmoedigheid verwachten. Veel minder behoren voor deze leer van de verwerping verschrikt te worden degenen die ernstiglijk begeren zich tot God te bekeren, Hem alleen te behagen, en van het lichaam des doods verlost te worden, en nochtans in den weg der godzaligheid en des geloofs zo ver nog niet kunnen komen, als zij wel wilden; aangezien de barmhartige God beloofd heeft dat Hij de rokende vlaswiek niet zal uitblussen, en het gekrookte riet niet zal verbreken. Maar deze leer is met recht schrikkelijk voor degenen die God en Christus den Zaligmaker niet achtende, zichzelven aan de zorgvuldigheden der wereld en aan de wellusten des vleses geheel hebben overgegeven, zolang zij zich niet met ernst tot God bekeren.

En ja, zit nog op een uitslag van een onderzoek te wachten, maar denk dat de conclusie zijn zal dat ook Gomarus, Bogerman, etc, waarschijnlijk wel de ziekte van Asperger hadden...

[Democritus]

Onlangs hoorde ik gelukkig in mijn eigen gemeente ook het tegendeel: "Gemeente, begin a.u.b. niet met de uitverkiezing. Daar moet u helemaal niets mee. Laat dat voor God liggen. Het gaat om wat onze plicht is: Bidden, bezig-zijn in Gods Woord, blijven liggen aan Gods gendadetroon, totdat Hij ook ons genadig zij."

Tja, de Dortse vaderen hadden het ook verkeerd, door met de uitverkiezing te beginnen...

Meende altijd te weten dat onze bekering een eenzeidig Godswerk was. Niet om iets van de menselijke verantwoordelijkheid voor zijn doodstaat af te doen. Maar het is nu ten enenmale zo, dat een dood mens niet eens bidden kan. De dominee kan wel de mens aan het werk zetten, maar wij kunnen geen zucht aan onze zaligheid toe doen...

En ja, zit nog op een uitslag van een onderzoek te wachten, maar denk dat de conclusie zijn zal dat ook Gomarus, Bogerman, etc, waarschijnlijk wel de ziekte van Asperger hadden...

Als je over de uitverkiezing wilt spreken spreek dan altijd tegelijk over het verbond. Want die zijn m.i. onlosmakelijk met elkaar verbonden.

In de Woordverkondiging richt God zijn verbond met de mens en komt naar de mens toe met zijn vredesaanbod. Hier zit al een vorm van verkiezing in....waarom komt het Woord tot je en tot zoveel anderen nooit?

Als God op deze wijze tot ons komt dan moeten we niet als eerste focussen op de vragen rondom de verkiezing van eeuwigheid. Dat is een doodlopende en heilloze weg.

[Ander]

Over prediking en verkiezing ben ik maar een nieuw topic gestart...

http://www.refoforum.nl/forum/viewtopic.php?f=18&t=9568

[1907-1953-20++]

Van welk kerkverband en welke stroming daarbinnen is schrijver van het boek in kwestie eigenlijk?

[freek]

Zooooo! Jullie hebben in korte tijd weer goed je best gedaan

Hahaha, ja joh als politiek je leven beheerst dan mis je deze discussies

( , maar idd.... tig poli berichten op een dag.. dan kun je rf niet meer volgen...)

Sorry Jet, ik vind twitter tegenwoordig veel leuker
Wie weet na de verkiezingen weer

[memento]

Het hele probleem in de Steenblok-discussie is: Wat is je filosofisch uitgangspunt. Denk je scholastisch, in de lijn van Aristoteles, waarbij je theologie bestaat uit een kloppend systeem. Of denk je vanuit de Bijbeltekst, en laat je spanningen gewoon staan (bv: Bullinger).

Dr. Steenblok kiest duidelijk voor de scholastische lijn. Wie de scholastiek enigszins kent, zal ook Steenbloks' stelling dat de rede een kenbron van goddelijke waarheden is, kunnen plaatsen. Nu is scholastiek niet per definitie verkeerd. Ook in de gereformeerde traditie kennen we scholastici (Voetsius bv). Het grote verschil is echter, dat Voetsius en andere scholastici hun scholastieke onderscheidingen hielden voor de universiteit en de studeerkamer, en in het pastoraat en prediking niet zo spraken. Comri doorbrak die lijn, maar was daarin ook de enige (denk bv aan zijn Aristoteliaanse onderscheid tussen habitus en actus). Dr. Steenblok neemt deze lijn over, en brengt de scholastieke theologie weer de gemeente in.

Zelf ben ik voorstander van de lijn van Bullinger. Niet onze rede heeft het laatste woord (wat het bij dr. Steenblok wel heeft), maar de Schrift. Wij moeten niet willen spreken daar waar de Schrift zwijgt. En áls we dat wel doen, moeten we dat doen met een groot besef van voorlopigheid. Kortom, wat wij op basis van redeneren verzinnen, is niet "de waarheid", maar slechts "onze denkbeelden bij Gods Heilige Woord". Deze visie hoeft trouwens niet te botsen met de "gereformeerde scholastiek". Praktisch alle gereformeerde scholastici preekten namelijk in praktijk ook zo, en zo deden ze hun pastoraat.

Niemand een mening over dr. Steenblok als scholasticus?