Idd geen fraaie voorbeelden van exegese terwijl Dr Gill best een bekwaam Schriftuitlegger is.
Laten wij maar zo denken als mensen als Gill en Huntington er zo naast kunnen zitten zullen wij (ik) er ook wel regelmatig naastzitten.
Letterlijke Schriftexegese.
Re: Letterlijke Schriftexegese.
Er gaan er met twee verbonden verloren en met drie en er worden er met twee verbonden behouden en met drie. Prof. G. Wisse.
Re: Letterlijke Schriftexegese.
Misschien moeten we niet teveel overal achter zoeken.huisman schreef:Idd geen fraaie voorbeelden van exegese terwijl Dr Gill best een bekwaam Schriftuitlegger is.
Laten wij maar zo denken als mensen als Gill en Huntington er zo naast kunnen zitten zullen wij (ik) er ook wel regelmatig naastzitten.
het Woord nemen zoals het er staat.
Why do we spend money we don’t have on things we don’t need to create impressions that don’t last on people we don’t care about ?
Re: Letterlijke Schriftexegese.
Volgens mij heb ik in een preek eens gehoord dat Luther het ook ongeveer zo uitlegde, van die barmhartige samaritaan.Johann Gottfried Walther schreef:
Dr. Gill die in de gelijkenis van de verloren zoon, meent dat het gemeste kalf, Christus is.
en Dr. Gill die zegt dat het beest waarop de man werd neer gezet Jezus Christus was, en de 2 schellingen die de barmhartige Samaritaan betaalde, het Oude en Nieuwe Testament of de Doop en het Avondmaal.
Maar toen was Jezus die Samaritaan. Wat de Schillingen waren weet ik niet. Dat de Samaritaan weg ging kon duiden op de Hemelvaart van Jezus. Jezus komt terug en de Samaritaan zou ook terugkomen.
De predikant zij trouwens dat we voorzichtig moeten zijn met dat soort uitleggen.
Daartoe zijn de dingen gegeven, dat ze gebruikt worden; maar niet, opdat ze vergaard zouden worden - D. Bonhoeffer
Re: Letterlijke Schriftexegese.
en zo las ik laatst een verhaal waar bij de gelijkenis van Lazarus, de zwerver en de rijke man, alles overgezet was op de heiden en de jood.
(ivm.purperen gewaden, Mozes en de profeten, etc)
(ivm.purperen gewaden, Mozes en de profeten, etc)
Why do we spend money we don’t have on things we don’t need to create impressions that don’t last on people we don’t care about ?
Re: Letterlijke Schriftexegese.
Trouwens ook de onvolprezen Dächsel bijbelverklaring spreekt zo over het gemeste kalf en over het beste kleed als het kleed van Christus gerechtigheid (dit laatste doet Matthew Henry ook)Joannah schreef:Misschien moeten we niet teveel overal achter zoeken.huisman schreef:Idd geen fraaie voorbeelden van exegese terwijl Dr Gill best een bekwaam Schriftuitlegger is.
Laten wij maar zo denken als mensen als Gill en Huntington er zo naast kunnen zitten zullen wij (ik) er ook wel regelmatig naastzitten.
het Woord nemen zoals het er staat.
Dit is wat Dr Gill precies schrijft (Toch wel mooi)Spreekt de hele Schrift ons van Gods oneindige zondaarsliefde die, welke de Heere zelf ons hier in het beeld van de aardsen vader voorstelt, moet ons inderdaad met bewondering vervullen. Het terugkeren van de zoon tegemoed te doen gaan en deze de hartelijkste liefde te bewijzen in plaats van hem enig verwijt te doen, zijn schuldbelijdenis zelfs niet aan te nemen, ja, zijn knechten onmiddellijk te bevelen in al het gebrek en de behoeften van zijn zoons te voorzien. Wat een liefde. Immers geeft de liefde van deze aardse vader ons die van de hemelse Vader te aanschouwen: dit beste kleed doet ons toch denken aan het kleed van Christus’ gerechtigheid, waarmee de zondaar bekleed moet zijn zal hij eenmaal niet naakt bevonden worden; die ring herinnert ons Gods vaderliefde en trouw, waarmee Hij de Zijnen van eeuwigheid heeft liefgehad en die Hij tot eeuwigheid zal bevestigen: zo stellen ook die schoenen ons de gewilligheid en vaardigheid van de weer aangenomen zondaar voor, om van nu aan het pad van Gods geboden te lopen en eindelijk is dat gemeste kalf het zinnebeeld van het enig en eeuwig geldend offer van Christus, wat tot verzoening van de wereld zo worden geslacht. Geve ons Gods genade, dat zulke verklaringen van de Heere zelf onze harten treffen en ons met de vurigste liefde aan Hem en Zijn zalige dienst verbinden, om met alle volvaardigheid van het gemoed het pad van Zijn geboden te lopen.
Zullen deze verklaarders toch op zo een wijze de Schrift onderzocht hebben dat zij in elke tekst proberen Christus te vinden. En dit naar Christus opdracht "onderzoekt de Schriften want deze getuigen van mij" Joh 5 : 39Ver. 23. And bring hither the fatted calf, and kill it, &c.] By which Christ is designed, in allusion to the calves offered in sacrifice, which were offered for sin offerings, and for peace offerings, and for burnt offerings; and were one of the sacrifices on the day of atonement: so Christ has offered up himself in soul and body, freely and voluntarily, in the room and stead of his people, an offering and sacrifice to God, of a sweet smelling savour; which is well pleasing to him, and effectual to the purposes for which it was offered, and therefore will never be repeated; and has hereby satisfied law and justice, procured peace and reconciliation, and made full atonement and expiation for all their sins and transgressions: or else in allusion to the feasts and liberal entertainments of friends, when the fatted calf made a considerable part, #Ge 18:7,8 1Sa 28:24,25 Am 6:4 Mal 4:2 Christ is the best provision that can be set before a believer, or he can feed upon; yea, the best that God can give, or saints desire: he is true and real food, spiritual, savoury, satisfying, and durable; what both gives and preserves life; nourishes, strengthens, refreshes, delights, and fattens. Now by "bringing it hither", is meant preaching Christ; opening the Scriptures concerning him; setting him before believers, as their only proper food, both in the ministry of the word, and in the Lord’s supper: and "killing" him does not design either the slaying of him in purpose, promise, and type, from the foundation of the world; nor the actual crucifixion of him by the Jews; but the setting him forth in the Gospel in a ministerial way, as crucified and slain, for saints by faith to feed and live upon:
Dat wil niet zeggen dat het altijd juist was wat zij naar voren brachten maar hun intentie was goed.
Er gaan er met twee verbonden verloren en met drie en er worden er met twee verbonden behouden en met drie. Prof. G. Wisse.
Re: Letterlijke Schriftexegese.
Misschien moeten we onszelf eens onderzoeken of we niet op een verkeerd spoor zitten. Joannah moet bijvoorbeeld niet vergeten dat als je zegt 'nemen zoals het er staat' dat je dan al een hele belangrijke keuze maakt.
Ik ben er ook wel voor om zo onbevangen als mogelijk de Bijbel te lezen. Maar het puur-letterlijke lezen waar mensen tegenwoordig vaak van roemen, is evengoed heel tijdsbepaald. Het is heel rationalistisch, en eigenlijk zie je dat ook terug in het debat rond de schepping. We lezen de Bijbel op een heel andere manier dan mensen dat deden voor de opkomst van de positivistische wetenschap. Dat verklaart ook dat het zo'n vreemde botsing oplevert als we Augustinus opeens aan zijn haren bij onze scheppingsdiscussie trekken. Dus het is wat over- en hoogmoedig om te roepen dat wij de Bijbel op de beste manier lezen.
Mag ik wat voorbeelden geven van een exegese die ons wellicht heel vreemd voorkomt:
Hebr. 2:6 Maar iemand heeft ergens betuigd, zeggende: Wat is de mens, dat Gij zijner gedenkt, of des mensen zoon, dat Gij hem bezoekt!
De schrijver van de brief past hier de tekst van psalm 8 op zo'n manier aan dat de tekst op Christus slaat. Dat is geen letterlijke exegese, of lezen zoals het er staat, maar eigenlijk veel meer parafraseren.
Gal. 4:21 vv Zegt mij, gij, die onder de wet wilt zijn, hoort gij de wet niet?
Want er is geschreven, dat Abraham twee zonen had, een uit de dienstmaagd, en een uit de vrije.
Maar gene, die uit de dienstmaagd was, is naar het vlees geboren geweest; doch deze, die uit de vrije was, door de beloftenis;
Hetwelk dingen zijn, die andere beduiding hebben; want deze zijn de twee verbonden; het ene van den berg Sina, tot dienstbaarheid barende, hetwelk is Agar;
Want dit, namelijk Agar, is Sina, een berg in Arabië, en komt overeen met Jeruzalem, dat nu is, en dienstbaar is met haar kinderen.
Maar Jeruzalem, dat boven is, dat is vrij, hetwelk is ons aller moeder.
Is dit letterlijke exegese, of lezen zoals het er staat? De naam van de dienstmaagd Hagar wordt in verband gebracht met Agar, een berg. Het komt nog dichter bij de voorbeelden van exegese over het kalf, dan bij veel letterlijke exegese.
1 Kor.10:4 En allen denzelfden geestelijken drank gedronken hebben; want zij dronken uit de geestelijke steenrots, die volgde; en de steenrots was Christus.
De steenrots volgde en was Christus. Ook dat is eigenlijk heel vrije exegese.
Het is te makkelijk om tegen te werpen dat dit Bijbelschrijvers waren. Volgens mij gelooft niemand in een zodanige mechanische inspiratie dat zij zich ervan bewust waren dit te mogen doen omdat ze de Bijbel schreven. Ik ben ervan overtuigd dat ze er niet naast zaten, omdat ik hun woorden lees als geïnspireerd. Maar het leert ons wel dat de manier van exegese in de NT-tijd wellicht heel anders werd gevoerd dan vandaag de dag. Daarom vind ik het schelden op iemand als Origenes altijd erg kortzichtig. Ik kan niet veel met het meeste van zijn exegese, maar hij las wel op een manier die in zijn tijd niet ongewoon was.
Het kan ook een deel veroorzaken van de discussie rond schepping of vervangingstheologie - we lezen de Bijbel veel minder dan in het verleden 'collectief', maar veel meer letterlijk.
Ik pleit nergens concreet voor, dan voor bewustwording. En een wat minder stellige en grote mond als het gaat om exegese van anderen.
Ik ben er ook wel voor om zo onbevangen als mogelijk de Bijbel te lezen. Maar het puur-letterlijke lezen waar mensen tegenwoordig vaak van roemen, is evengoed heel tijdsbepaald. Het is heel rationalistisch, en eigenlijk zie je dat ook terug in het debat rond de schepping. We lezen de Bijbel op een heel andere manier dan mensen dat deden voor de opkomst van de positivistische wetenschap. Dat verklaart ook dat het zo'n vreemde botsing oplevert als we Augustinus opeens aan zijn haren bij onze scheppingsdiscussie trekken. Dus het is wat over- en hoogmoedig om te roepen dat wij de Bijbel op de beste manier lezen.
Mag ik wat voorbeelden geven van een exegese die ons wellicht heel vreemd voorkomt:
Hebr. 2:6 Maar iemand heeft ergens betuigd, zeggende: Wat is de mens, dat Gij zijner gedenkt, of des mensen zoon, dat Gij hem bezoekt!
De schrijver van de brief past hier de tekst van psalm 8 op zo'n manier aan dat de tekst op Christus slaat. Dat is geen letterlijke exegese, of lezen zoals het er staat, maar eigenlijk veel meer parafraseren.
Gal. 4:21 vv Zegt mij, gij, die onder de wet wilt zijn, hoort gij de wet niet?
Want er is geschreven, dat Abraham twee zonen had, een uit de dienstmaagd, en een uit de vrije.
Maar gene, die uit de dienstmaagd was, is naar het vlees geboren geweest; doch deze, die uit de vrije was, door de beloftenis;
Hetwelk dingen zijn, die andere beduiding hebben; want deze zijn de twee verbonden; het ene van den berg Sina, tot dienstbaarheid barende, hetwelk is Agar;
Want dit, namelijk Agar, is Sina, een berg in Arabië, en komt overeen met Jeruzalem, dat nu is, en dienstbaar is met haar kinderen.
Maar Jeruzalem, dat boven is, dat is vrij, hetwelk is ons aller moeder.
Is dit letterlijke exegese, of lezen zoals het er staat? De naam van de dienstmaagd Hagar wordt in verband gebracht met Agar, een berg. Het komt nog dichter bij de voorbeelden van exegese over het kalf, dan bij veel letterlijke exegese.
1 Kor.10:4 En allen denzelfden geestelijken drank gedronken hebben; want zij dronken uit de geestelijke steenrots, die volgde; en de steenrots was Christus.
De steenrots volgde en was Christus. Ook dat is eigenlijk heel vrije exegese.
Het is te makkelijk om tegen te werpen dat dit Bijbelschrijvers waren. Volgens mij gelooft niemand in een zodanige mechanische inspiratie dat zij zich ervan bewust waren dit te mogen doen omdat ze de Bijbel schreven. Ik ben ervan overtuigd dat ze er niet naast zaten, omdat ik hun woorden lees als geïnspireerd. Maar het leert ons wel dat de manier van exegese in de NT-tijd wellicht heel anders werd gevoerd dan vandaag de dag. Daarom vind ik het schelden op iemand als Origenes altijd erg kortzichtig. Ik kan niet veel met het meeste van zijn exegese, maar hij las wel op een manier die in zijn tijd niet ongewoon was.
Het kan ook een deel veroorzaken van de discussie rond schepping of vervangingstheologie - we lezen de Bijbel veel minder dan in het verleden 'collectief', maar veel meer letterlijk.
Ik pleit nergens concreet voor, dan voor bewustwording. En een wat minder stellige en grote mond als het gaat om exegese van anderen.
Re: Letterlijke Schriftexegese.
En zo kan een preek die exegetisch gezien volgens ons 'niet klopt', tóch een heel mooie preek zijn.
Re: Letterlijke Schriftexegese.
Uiteraard. Als wij er iets inleggen wat de Bijbel ons niet aanreikt, doen we aan inlegkunde en wordt het een analogie, in plaats van een allegorie.Fjodor schreef:Volgens mij heb ik in een preek eens gehoord dat Luther het ook ongeveer zo uitlegde, van die barmhartige samaritaan.Johann Gottfried Walther schreef:
Dr. Gill die in de gelijkenis van de verloren zoon, meent dat het gemeste kalf, Christus is.
en Dr. Gill die zegt dat het beest waarop de man werd neer gezet Jezus Christus was, en de 2 schellingen die de barmhartige Samaritaan betaalde, het Oude en Nieuwe Testament of de Doop en het Avondmaal.
Maar toen was Jezus die Samaritaan. Wat de Schillingen waren weet ik niet. Dat de Samaritaan weg ging kon duiden op de Hemelvaart van Jezus. Jezus komt terug en de Samaritaan zou ook terugkomen.
De predikant zij trouwens dat we voorzichtig moeten zijn met dat soort uitleggen.
Re: Letterlijke Schriftexegese.
Precies. Zo heb ik een hele mooie preek gehoord over Genesis 24, waar Rebekka wordt gelokt om naar Izak te komen. Dat beeld werd toegepast op Christus en het werk van Zijn knechten (gezonden door Zijn Vader). Christus wacht Zijn bruid biddend op tot ze zegt: ik zal trekken. Hij is bereid ze te ontvangen. Zo gezien zitten er ontzettend veel mooie lessen in dat hoofdstuk.Afgewezen schreef:En zo kan een preek die exegetisch gezien volgens ons 'niet klopt', tóch een heel mooie preek zijn.
De grens is echter wel een dunne, waar je de rand overgaat. Je kunt bij deze beelden ook nooit aan de andere kant beginnen, dus uit het beeld iets normatiefs halen. Daar heb je meer grond voor nodig.
Maar het zou van mij wel eens meer mogen, als een predikant maar weet waar hij mee bezig is, en dat kan verantwoorden. De Schrift is op veel manieren rijk.