jvdg schreef:DWW schreef:...Zoals je ziet, maakt de H.Geest door de ontdekking der wet een ziel dus niet levend, dat doet de H.Geest alleen door de beloftenissen des Evangeliums(Efeze 2:5 met kant.), wanneer die ziel door recht verloren is gegaan. Want, de zoon des mensen is gekomen om te zoeken en zaligen dat verloren was.
Ik heb de volgende vraag:
Hoe kan een mens nu, nadat hij ontdekt is aan de wet, levend gemaakt worden door de beloftenis van het Evangelie? Er zijn er velen die ontdekt worden aan de wet en nochtans de beloftenis niet hebben verkregen. Bovendien, met een belofte alleen kan een mens niet sterven. Velen krijgen een belofte, maar gaan toch verloren. Maar ik zal je wel verkeerd begrepen hebben.
Sommigen menen beloften te hebben verkregen, echter zonder dat zij vanuit een onhoudbare zielenood verloren zijn gegaan onder de toorn van Gods heilige wet. Dit zijn voorkomende waarheden, waarmee de duivel velen heeft bedrogen. Want, de beloften zijn slechts ja en amen, in en door een toegepaste en geschonken Heere Jezus Christus. De beloftenissen zijn dus wel levendmakend, wanneer die zondaar zijn leven, zijn bestaan, niet meer hebbend tot betaling, verloren is gegaan voor God. Dat is inderdaad wel een verschil tussen hemel en hel.
Wanneer dus een ziel alleen ontdekt is geworden, maar nimmer de beloftenis in en door Christus heeft ontvangen, in de weg van Gods heilige recht, dan hebben we maar te vrezen dat zo'n ziel voor eeuwige verloren is gegaan. Hierbij wil ik wel de nodige kanttekening maken. Namelijk dat er zielen zijn, die deze beloftenis in Hem wel degelijk hebben ontvangen, maar dit er, vanwege het grote wonder wat zij voor zichzelf niet mogelijk durven houden, niet voor durven houden. Dezulken hebben de zaken in hun hart, maar missen de woorden van deze zaken, en moeten veelal door anderen verklaard worden. Want, het Koninkrijk Gods is niet gelegen in woorden, maar in Goddelijke kracht. Dit moet je verstaan in het licht van Jes. 57:15.
Ik heb over zulke kleingelovige aangevochten zielen enkele dingen willen schrijven :
http://www.dewoesteweg.nl/wp-content/up ... digden.pdf
http://www.dewoesteweg.nl/wp-content/up ... kracht.pdf
En zelfs een keer een mailwisseling over gehad met Smytegelt op dit forum :
http://www.dewoesteweg.nl/wp-content/up ... zielen.pdf
jvdg schreef:
Velen krijgen een belofte, maar gaan toch verloren.
Ten laatste, wil ik hier nog even kortelings op ingaan. Velen in de afscheiding denken, dat wanneer een ziel, nadat hij verloren is gegaan, en Christus aan zijn verloren ziel geopenbaard heeft gekregen, dit dan nog wel toegepast moet worden. Dit is een gruwelijke misvatting, want waar God in Christus preekt, daar is het dan ook op dat moment, in die stonde. Hij spreekt en het is er, Hij gebiedt en het staat er. Velen denken zovan, Kerstfeest (het Kind is geboren) is nog geen Golgotha. Een vreselijke on-Bijbelse uitleg, waar de apostelen nimmer over hebben gesproken. Een laatste vraag nu aan jou ter overdenking : Wanneer den Heere nu tot een ziel in dat dodelijkst tijdsgewricht tot (verkoren) ziel zegt: "Komt dan, en laat ons samen rechten, zegt de HEERE; al waren uw zonden als scharlaken,
zij zullen wit worden als sneeuw, al waren zij rood als karmozijn,
zij zullen worden als witte wol, Jes. 1:18."
In deze tekst staat twee keer: 'zij zullen worden'. Je zou taalkundig hiervan kunnen zeggen, dat is de toekomende tijd. De vraag aan jou: moet het daar in die stonde bij die ziel dan alsnog geschieden, of is het hem daar in die stonde middels deze woorden alrede in Christus geschonken en toegepast...??
In afwachting, ben ik zeer benieuwd wat je me hierop zult antwoorden. Anderen mogen ook antwoord geven.
Goede zondag!
