Hoe komt een kerkenraad tot een tweetal?

[albion]

Ik heb wel eens gehoord dat een predikant dat wel zo deed. en dat hij eens een dienst aflaste omdat de Geest niet overkwam. Hij had niets om over te preken. Dat getuigd toch wel van een heel grote afhankelijkheid!?

Ds. Kort van de OGG heeft dat ook meerdere malen gedaan. Dan was de dienst na een kwartier al weer klaar.

Méén je dit, Freek? Of zijn het maar praatjes? Ik kan dit nauwelijks geloven. Konden ze dan niet verder gaan met preeklezen? Als dit ook gebeurt als hij een dienst buiten zijn gemeente heeft komen de mensen voor niets.

Nee ik zit een partijtje te liegen
Dacht eigenlijk dat dit algemeen bekend was, zeker onder Oudgereformeerden

Nou bij mij dus niet. En ik zeg niet dat je een partijtje zit te liegen. Maar heb je dit zelf meegemaakt? er zijn zo gauw praatjes over deze en gene.

[freek]

Ds. Kort van de OGG heeft dat ook meerdere malen gedaan. Dan was de dienst na een kwartier al weer klaar.

Méén je dit, Freek? Of zijn het maar praatjes? Ik kan dit nauwelijks geloven. Konden ze dan niet verder gaan met preeklezen? Als dit ook gebeurt als hij een dienst buiten zijn gemeente heeft komen de mensen voor niets.

Nee ik zit een partijtje te liegen
Dacht eigenlijk dat dit algemeen bekend was, zeker onder Oudgereformeerden

Nou bij mij dus niet. En ik zeg niet dat je een partijtje zit te liegen. Maar heb je dit zelf meegemaakt? er zijn zo gauw praatjes over deze en gene.

Ik niet. Vrienden van mij wel.

[Tiberius]

Terug maar weer on-topic, aub.

[Jongere]

Uit een pot graaien vind ik geen goed idee. We beroepen ons op Gods voorzienigheid, maar we mogen hierin ook redelijk en nuchter handelen. Dat moeten we denk ik zelfs.
Paul Washer vertelde dat hij eens werd aangesproken na een preek door mensen uit de kerk die hem vroegen daarheen te komen. Hij zei (vrij naar mijn herinnering): 'jullie weten niet wat je vraagt. Je kent me niet eens. Je weet niet of ik mijn vrouw goed behandel, mijn gezin, of ik een godvruchtig leven leidt'. Ik kan me daar wel in vinden en vind Wilhelms criterium (dat iemand nu eenmaal predikant is) ook eigenlijk niet genoeg om dan maar te loten. Ik voel wel veel meer voor een betere kennismaking.

Dit is een getrouw woord: zo iemand tot eens opzieners ambt lust heeft, die begeert een treffelijk werk.
Een opziener dan moet onberispelijk zijn, ener vrouwe man, wakker, matig, eerbaar, gaarne herbergende, bekwaam om te leren;
Niet genegen tot den wijn, geen smijter, geen vuil-gewinzoeker; maar bescheiden, geen vechter, niet geldgierig.
Die zijn eigen huis wel regeert, zijn kinderen in onderdanigheid houdende, met alle stemmigheid;
(Want zo iemand zijn eigen huis niet weet te regeren, hoe zal hij voor de Gemeente Gods zorg dragen?)
Geen nieuweling, opdat hij niet opgeblazen worde, en in het oordeel des duivels valle.
En hij moet ook een goede getuigenis hebben van degenen, die buiten zijn, opdat hij niet valle in smaadheid, en in den strik des duivels.
De diakenen insgelijks moeten eerbaar zijn, niet tweetongig, niet die zich tot veel wijns begeven, geen vuil-gewinzoekers;
Houdende de verborgenheid des geloofs in een rein geweten.
En dat deze ook eerst beproefd worden, en dat zij daarna dienen, zo zij onbestraffelijk zijn.

[memento]

Uit een pot graaien vind ik geen goed idee. We beroepen ons op Gods voorzienigheid, maar we mogen hierin ook redelijk en nuchter handelen. Dat moeten we denk ik zelfs.
Paul Washer vertelde dat hij eens werd aangesproken na een preek door mensen uit de kerk die hem vroegen daarheen te komen. Hij zei (vrij naar mijn herinnering): 'jullie weten niet wat je vraagt. Je kent me niet eens. Je weet niet of ik mijn vrouw goed behandel, mijn gezin, of ik een godvruchtig leven leidt'. Ik kan me daar wel in vinden en vind Wilhelms criterium (dat iemand nu eenmaal predikant is) ook eigenlijk niet genoeg om dan maar te loten. Ik voel wel veel meer voor een betere kennismaking

Het verschil is dat wij strak-georganiseerde kerkverbanden hebben, waarbij alle predikanten eerst door een aantal screenings (curatoria of commissies van toelating) moeten. Ook functioneert de tucht goed, in de zin dat predikanten die zich zouden misdragen in uiterlijke zonden, daarvoor gestraft worden, en als zij volharden uit het ambt gezet worden.

Dat maakt het beroepen van een onbekende predikant minder willekeurig, dan in de situatie waarin Paul Washer zich bevindt.

[refo]

Uit een pot graaien vind ik geen goed idee. We beroepen ons op Gods voorzienigheid, maar we mogen hierin ook redelijk en nuchter handelen. Dat moeten we denk ik zelfs.
Paul Washer vertelde dat hij eens werd aangesproken na een preek door mensen uit de kerk die hem vroegen daarheen te komen. Hij zei (vrij naar mijn herinnering): 'jullie weten niet wat je vraagt. Je kent me niet eens. Je weet niet of ik mijn vrouw goed behandel, mijn gezin, of ik een godvruchtig leven leidt'. Ik kan me daar wel in vinden en vind Wilhelms criterium (dat iemand nu eenmaal predikant is) ook eigenlijk niet genoeg om dan maar te loten. Ik voel wel veel meer voor een betere kennismaking

Het verschil is dat wij strak-georganiseerde kerkverbanden hebben, waarbij alle predikanten eerst door een aantal screenings (curatoria of commissies van toelating) moeten. Ook functioneert de tucht goed, in de zin dat predikanten die zich zouden misdragen in uiterlijke zonden, daarvoor gestraft worden, en als zij volharden uit het ambt gezet worden.

Dat maakt het beroepen van een onbekende predikant minder willekeurig, dan in de situatie waarin Paul Washer zich bevindt.

Het 'graaien uit de pot' is niet meer zichtbaar.
Misschien kunnen die reacties weer teruggeplaatst worden.
Dat heeft twee voordelen.
- De gequote reacties hebben weer zin.
- Iedereen kan zien wie dat gezegd heeft

[Tiberius]

Uit een pot graaien vind ik geen goed idee. We beroepen ons op Gods voorzienigheid, maar we mogen hierin ook redelijk en nuchter handelen. Dat moeten we denk ik zelfs.
Paul Washer vertelde dat hij eens werd aangesproken na een preek door mensen uit de kerk die hem vroegen daarheen te komen. Hij zei (vrij naar mijn herinnering): 'jullie weten niet wat je vraagt. Je kent me niet eens. Je weet niet of ik mijn vrouw goed behandel, mijn gezin, of ik een godvruchtig leven leidt'. Ik kan me daar wel in vinden en vind Wilhelms criterium (dat iemand nu eenmaal predikant is) ook eigenlijk niet genoeg om dan maar te loten. Ik voel wel veel meer voor een betere kennismaking

Het verschil is dat wij strak-georganiseerde kerkverbanden hebben, waarbij alle predikanten eerst door een aantal screenings (curatoria of commissies van toelating) moeten. Ook functioneert de tucht goed, in de zin dat predikanten die zich zouden misdragen in uiterlijke zonden, daarvoor gestraft worden, en als zij volharden uit het ambt gezet worden.

Dat maakt het beroepen van een onbekende predikant minder willekeurig, dan in de situatie waarin Paul Washer zich bevindt.

Het 'graaien uit de pot' is niet meer zichtbaar.
Misschien kunnen die reacties weer teruggeplaatst worden.
Dat heeft twee voordelen.
- De gequote reacties hebben weer zin.
- Iedereen kan zien wie dat gezegd heeft

Er is niets weggehaald uit dit topic; zie pagina 3/4

[Gijs83]

Het ging hier eigenlijk over het beroepen van een predikant, maar gezien de titel zou het ook kunnen toepassen op ouderlingen en diakenen. Hoe komt de kerkenraad tot zulke tweetallen? Dat zal bekend zijn, dat gaat op zich op dezelfde manier als bij predikanten, dacht ik(in de GG dan). Mij gaat het nu om welke mensen ze er wel of niet op kunnen zetten. Natuurlijk moeten ze een (vrijwel) onberispelijke levenswandel hebben(op dit moment) en allerlei zonden genoemd in het Avondmaalsformulier lijken mij ook niet kunnen. Daar gaat het mij nu eigenlijk ook niet om. Ik wil eigenlijk nog een stap verder kijken: leeftijd, gezin(bv.bij ons was een jonge weduwnaar tegenkandidaat bij diakenen kan dat?), iemand die onregelmatige diensten draait op zijn werk kan dat? Moet ze kinderen(of kinderen van middelbare leeftijd, zodat ze weten wat er onder hen leeft)? Misschien nog wel uit te breiden, maar dat mogen jullie dan doen!

[Zita]

de kerkorde van de PKN biedt ruimte voor zowel benoemingen als voor verkiezingen van ouderlingen, diakenen en kerkrentmeesters.
In de afgelopen 'ronde' mochten namen ingediend worden, stelde de kerkenraad tweetallen op en werden verkiezingen gehouden. Voor vacature 1 werden broeder A en broeder B op tweetal gezet. Broeder A werd gekozen, maar hij bedankte. De kerkenraad benoemde toen broeder B. Dezelfde strategie werd nog tweemaal toegepast. Is zoiets kerkordelijk ook toegestaan? Ik krijg hierbij het idee dat de stem van de gemeente genegeerd wordt.

[Zita]

Het ging hier eigenlijk over het beroepen van een predikant, maar gezien de titel zou het ook kunnen toepassen op ouderlingen en diakenen. Hoe komt de kerkenraad tot zulke tweetallen? Dat zal bekend zijn, dat gaat op zich op dezelfde manier als bij predikanten, dacht ik(in de GG dan). Mij gaat het nu om welke mensen ze er wel of niet op kunnen zetten. Natuurlijk moeten ze een (vrijwel) onberispelijke levenswandel hebben(op dit moment) en allerlei zonden genoemd in het Avondmaalsformulier lijken mij ook niet kunnen. Daar gaat het mij nu eigenlijk ook niet om. Ik wil eigenlijk nog een stap verder kijken: leeftijd, gezin(bv.bij ons was een jonge weduwnaar tegenkandidaat bij diakenen kan dat?), iemand die onregelmatige diensten draait op zijn werk kan dat? Moet ze kinderen(of kinderen van middelbare leeftijd, zodat ze weten wat er onder hen leeft)? Misschien nog wel uit te breiden, maar dat mogen jullie dan doen!

Leeftijd en gezin zijn niet heel belangrijk. Het is prettig als in een kerkenraad zowel ouderen als wat jongere mensen zitten, zodat de kerkenraad weet wat er in de verschillende levensomstandigheden speelt.
Tegen een jonge weduwnaar valt geen bezwaar in te brengen, toch? Waarom zou hij geen diaken kunnen zijn?

[Marco]

Het lijkt mij niet zinvol om allerlei criteria toe te voegen die nergens op gestoeld zijn. Als iemand recht is naar leer en leven en in de praktijk geschikt en beschikbaar is (of diensten een bezwaar zijn kan je niet bij voorbaat zeggen) dan kan hij op de lijst gezet worden.

[Bert Mulder]

de kerkorde van de PKN biedt ruimte voor zowel benoemingen als voor verkiezingen van ouderlingen, diakenen en kerkrentmeesters.
In de afgelopen 'ronde' mochten namen ingediend worden, stelde de kerkenraad tweetallen op en werden verkiezingen gehouden. Voor vacature 1 werden broeder A en broeder B op tweetal gezet. Broeder A werd gekozen, maar hij bedankte. De kerkenraad benoemde toen broeder B. Dezelfde strategie werd nog tweemaal toegepast. Is zoiets kerkordelijk ook toegestaan? Ik krijg hierbij het idee dat de stem van de gemeente genegeerd wordt.

Als ze slim geweest waren, zouden ze A eerst gevraagd hebben of hij een beroep aannemen kon...

Sinds ze dat blijkbaar niet gedaan hebben, zullen ze naar de gemeente terug moeten, en die vragen of ze B zullen accepteren...

[Bert Mulder]

Het ging hier eigenlijk over het beroepen van een predikant, maar gezien de titel zou het ook kunnen toepassen op ouderlingen en diakenen. Hoe komt de kerkenraad tot zulke tweetallen? Dat zal bekend zijn, dat gaat op zich op dezelfde manier als bij predikanten, dacht ik(in de GG dan). Mij gaat het nu om welke mensen ze er wel of niet op kunnen zetten. Natuurlijk moeten ze een (vrijwel) onberispelijke levenswandel hebben(op dit moment) en allerlei zonden genoemd in het Avondmaalsformulier lijken mij ook niet kunnen. Daar gaat het mij nu eigenlijk ook niet om. Ik wil eigenlijk nog een stap verder kijken: leeftijd, gezin(bv.bij ons was een jonge weduwnaar tegenkandidaat bij diakenen kan dat?), iemand die onregelmatige diensten draait op zijn werk kan dat? Moet ze kinderen(of kinderen van middelbare leeftijd, zodat ze weten wat er onder hen leeft)? Misschien nog wel uit te breiden, maar dat mogen jullie dan doen!

De regels worden ons in de Schrift gegeven, namelijk Titus 1 en 1 Timotheus 3...

[Gijs83]

Het ging hier eigenlijk over het beroepen van een predikant, maar gezien de titel zou het ook kunnen toepassen op ouderlingen en diakenen. Hoe komt de kerkenraad tot zulke tweetallen? Dat zal bekend zijn, dat gaat op zich op dezelfde manier als bij predikanten, dacht ik(in de GG dan). Mij gaat het nu om welke mensen ze er wel of niet op kunnen zetten. Natuurlijk moeten ze een (vrijwel) onberispelijke levenswandel hebben(op dit moment) en allerlei zonden genoemd in het Avondmaalsformulier lijken mij ook niet kunnen. Daar gaat het mij nu eigenlijk ook niet om. Ik wil eigenlijk nog een stap verder kijken: leeftijd, gezin(bv.bij ons was een jonge weduwnaar tegenkandidaat bij diakenen kan dat?), iemand die onregelmatige diensten draait op zijn werk kan dat? Moet ze kinderen(of kinderen van middelbare leeftijd, zodat ze weten wat er onder hen leeft)? Misschien nog wel uit te breiden, maar dat mogen jullie dan doen!

Leeftijd en gezin zijn niet heel belangrijk. Het is prettig als in een kerkenraad zowel ouderen als wat jongere mensen zitten, zodat de kerkenraad weet wat er in de verschillende levensomstandigheden speelt.
Tegen een jonge weduwnaar valt geen bezwaar in te brengen, toch? Waarom zou hij geen diaken kunnen zijn?

Op zich misschien niet, maar het is hier wel zo, dat men toch wel zeker 2 avonden per week van huis, waar blijven zijn kinderen dan? Lees ook eens wat Bert aanhaalt en dan in het bijzonder Titus 1:6. Wellicht bieden de schriftgedeelten wat stof tot bespreken(discussie lijkt me hier niet op de plaats, want het staat in de Bijbel.), maar wel tot verduidelijking dienend en wat staat er bv. over in de Kerkorde.

[Mara]

Een vraag op refoweb, over het opnieuw op tweetal stellen van een ambtsbroeder die niet gekozen was. De gekozen broeder had geweigerd het ambt te aanvaarden. Mag de k.r. dan deze "afgevallen" broeder zo snel wederom op tweetal stellen?

ds. Klomp gaf dit antwoord:

Een mooie vraag. Ook praktisch. Voor mij ook een beetje moeilijk omdat ik de hele situatie niet overzie. Ik geef je gelijk dat als een kerkenraad een tweetal stelt onder biddend opzien tot de Heere en de ene wordt gekozen maar de andere niet, dat de Heere dan die gekozene op dat moment aanwijst. Daarom benoemt de kerkenraad hem. Een uitzondering zou kunnen zijn als de tegenkandidaat (die dus afviel) ook een heel aantal stemmen uit de gemeente kreeg. Dus niet als 'strofiguur' op dat tweetal stond. Wat wel een bezwarende factor is om hem opnieuw te kandideren is het feit dat hij ook in de tweede stemmingsronde zou kunnen afvallen. Dat zou pijnlijk zijn voor de betrokken broeder, al is het wel in lijn met de eerste stemmingsronde. De Heere wijst hem dus (opnieuw) niet aan. Ik vind dat een kerkenraad daar wel rekening mee moet houden. Het gaat om mensen met gevoel. En je zou op deze manier zelfs de indruk kunnen krijgen dat de (twee keer ) afgevallen broeder inderdaad een stroman is. Verkiezing van ambtsdragers moet een geestelijke zaak blijven.

Hoe verloopt zoiets bij jullie in de gemeente?