Geachte Erasmiaan, dat is een mooi stukje dat je aanhaalde, hetwelk geheel bevestigd wat ik ook zei, namelijk, dat de (volwassen) doop/belijdenis des geloofs, en het Heilig Avondmaal onlosmakelijk aan elkaar verbonden zijn.Erasmiaan schreef:Ook de oude synoden van de gereformeerde kerk waren een stuk soepeler dan Bert:
Voorts denk ik aan de gelijkenis van het tarwe en het onkruid op de akker, die de Heere Jezus zelf uitgesproken heeft.Ook in de kerkorde legde de Dordtse Synode 1618-1619 de band tussen volwassendoop en het gebruik van het Avondmaal vast, met de woorden: 'de bejaarden worden door de doop de christelijke gemeente ingelijfd en voor lidmaten der gemeente aangenomen, en zijn daarom schuldig het Avondmaal des Heeren te gebruiken, hetwelk zij bij de doop zullen beloven te doen'. Naar de eis van Gods Woord en het wezen des geloofs stelden zij dit artikel op. Ze hadden oog voor de bijbelse eis dat een rechte avondmaalganger het leven der genade moet kennen en de praktijk van het gemeenteleven waarin blijkt dat soms de vrijmoedigheid om ten Avondmaal te gaan ontbreekt na het ontvangen van de doop. Hiermee hielden zij op pastorale wijze rekening, zoals blijkt uit de uitspraak van de kerkelijke vergadering van Gorinchem 1595: 'Hoe men handelen zal met jonge lieden, indien zij wel in het geloof naar hun gelegenheid tamelijk onderricht zijn, maar nog niet beloven zich tot het Avondmaal te begeven, dat men zodanigen behoort te vermanen en met goede redenen te onderwijzen, dat hun belijdenis, die zij met de doop aannemen, ook medebrengt, dat zij zich ook tot de uiterlijke gemeenschap der kerk mits gaande ten Avondmaal behoren te begeven, en hen alzo op alle manieren te zoeken daarin te bewilligen; maar indien zij uit scrupuleusheid (uit gewetensbezwaar) of anderszins zich vooralsnog bezwaard vinden, hetzelve te beloven, daarvan niettemin goede hoop gevende, zal men dezelve evenwel de doop niet onthouden, mits naderhand dezelve onder goed opzicht houdende en ten Avondmaal vermanende'.
Over soepel gesproken, lees mijn antwoord net hier voor aan Tiberius.
Over het tarwe en onkruid gesproken, dat is zeker waar. Maar daar wordt (voornamelijk) over de huichelaars gesproken, dus met andere woorden, van degenen van wie men het niet weet, dat ze ongelovig zijn. Maar de kerkelijke tucht is er, de 2 sleutels allebei, om negatief te zien, de ongelovigen buiten Gods Kerk te sluiten.
), neem ik een beetje een tussenpositie tussen Bert en Memento in.