Genade door recht schreef:Ik zie overigens niet in waarom ik die bijbeltekst naar mezelf toe gebruik. Bedoeld alleen maar was om aan te geven dat als men niet op de meeste punten op één lijn zit en men elkaar niet of nauwelijks kan of wil aankijken, een vereniging niet opschiet. Die stelling onderbouwde ik met een Bijbeltekst.
Het is wel jammer dat je het zo ziet, maar ik vrees dat velen dat (openlijk of bedekt) vinden: "Eenheid? Prima, laat ze allemaal maar schuldbelijdenis doen en naar ons toe komen. Wij zijn gaarne vergevende." Ja, ja.
Zo moet het niet. Maar zoals Paulus het aangeeft aan de Korinthiers:
Want gij zijt nog vleselijk; want dewijl onder u nijd is, en twist, en tweedracht, zijt gij niet vleselijk, en wandelt [gij niet] naar den mens?
Want als de een zegt: Ik ben van Paulus; en een ander: Ik [ben] van Apollos; zijt gij niet vleselijk?
En een eindje verderop:
... maar God heeft het lichaam [alzo] samengevoegd, gevende overvloediger eer aan hetgeen gebrek [aan dezelve] heeft;
Opdat geen tweedracht in het lichaam zij, maar de leden voor elkander gelijke zorg zouden dragen.
Of aan de Filippenzen:
[Doet] geen ding door twisting of ijdele eer, maar door ootmoedigheid achte de een den ander uitnemender dan zichzelven.
In de Bijbel zie je ook (soms grote) verschillen. Bijvoorbeeld tussen Amos en Jesaja, Petrus en Johannes, (zoals Elbert al zegt:) Paulus en Jakobus.
De enige keer dat er verbittering optreedt, tussen Paulus en Barnabas, gaat het over, wat wij zouden noemen, middelmatige dingen.