Gereformeerde Gemeenten

[Ambtenaar]

Dezelfde reden dat sommige de PKN vaak negatief benaderen. Het zegt vaaj wat over je omgeving en hoe je mensen die wat anders denken ziet. Soms hangt het samen met persoonlijke negatieve ervaringen.

Ik denk dat een van de aspecten is dat men zich nogal normatief uit.

[Tiberius]

De casus Geldermalsen laat een topje van de ijsberg van Harincks gelijk zien; al geloof ik hem zonder dat topje ook wel.
Zolang er nog 'veel mis gaat en veel kerkpolitiek voorkomt', moet je niet zeuren dat je de 'kop van Jut' bent.

Toch begrijp ik dat niet helemaal. Als ik het goed begrijp ben jij CGK'er, het is toch niet zo dat door alles wat daar gebeurt je het als CGK'er verdient om kop van Jut worden met het kerkverband waar jij vermoedelijk ook van houdt?

Nou nee, ik ga geen wantoestanden of kerkpolitiek goedpraten vanwege het enkele feit dat ik lid ben van dat kerkverband.
Ik ben ook een aantal jaren lid geweest bij de GG. Toen bestempelde ik het GG-curatorium ook al als een onbijbels wangedrocht, vanwege het gebrek aan transparantie.
Van de GG-synode heb ik volgens mij nooit iets gevonden; dus daar voel ik me niet op aangesproken.
En als mensen zeggen dat de laatste CGK-synode er een grote bende van gemaakt heeft, dan ben ik de eerste om ze gelijk te geven. Dat ga ik echt niet verdedigen.
Maar dat moet kunnen in een volwassen gesprekscultuur.

Ik begrijp de waardering voor de gesprekscultuur binnen de CGK niet. Is juist niet die cultuur debet aan de huidige situatie? Op mij komt het vooral over als "pappen en nathouden", waardoor steeds meer gemeenten een weg zijn gegaan die niet strookt met waar de CGK voor staan.

In de GG heb je een strakke bestuurscultuur. Wat mij betreft te strak. Tegelijkertijd heeft het ook voordelen. Je bewaakt daardoor beter de grenzen. Als je daar nog transparantie bijvoegt (want dat kan inderdaad beter), lijkt het mij geen verkeerde cultuur.

Monddood maken en kritiek negeren is inderdaad veel beter. Al die domme leken ook.
Ik begrijp niet dat de CGK dat zich niet tijdig gerealiseerd hebben.

[2e Hans]

https://www.digibron.nl/viewer/collecti ... c391dc0615

Als dat gepraat over pkn cgk gergem maakt me niet blij.

[Maanenschijn]

De casus Geldermalsen laat een topje van de ijsberg van Harincks gelijk zien; al geloof ik hem zonder dat topje ook wel.
Zolang er nog 'veel mis gaat en veel kerkpolitiek voorkomt', moet je niet zeuren dat je de 'kop van Jut' bent.

Toch begrijp ik dat niet helemaal. Als ik het goed begrijp ben jij CGK'er, het is toch niet zo dat door alles wat daar gebeurt je het als CGK'er verdient om kop van Jut worden met het kerkverband waar jij vermoedelijk ook van houdt?

Nou nee, ik ga geen wantoestanden of kerkpolitiek goedpraten vanwege het enkele feit dat ik lid ben van dat kerkverband.
Ik ben ook een aantal jaren lid geweest bij de GG. Toen bestempelde ik het GG-curatorium ook al als een onbijbels wangedrocht, vanwege het gebrek aan transparantie.
Van de GG-synode heb ik volgens mij nooit iets gevonden; dus daar voel ik me niet op aangesproken.
En als mensen zeggen dat de laatste CGK-synode er een grote bende van gemaakt heeft, dan ben ik de eerste om ze gelijk te geven. Dat ga ik echt niet verdedigen.
Maar dat moet kunnen in een volwassen gesprekscultuur.

Akkoord, die volwassen gesprekscultuur. Daar kunnen wij GG'ers van leren. Maar het gaat me niet om goedpraten van je kerkverband. Ook niet om het onder het vloerkleed vegen van gevoeligheden of fouten. Het gaat erom dat ik me als kerklid voor mijn gevoel binnen de gezindte regelmatig moet verdedigen [mensen geven me soms echt wel de indruk dat ik me moet schamen] dat ik lid ben van de Geref. Gemeenten. Een klein voorbeeld: ik heb concreet meegemaakt dat refocollega's met een lang gezicht, mopperend, naar de weeksluiting kwamen omdat er een Gg-predikant op het lijstje stond. Eentje die ze niet kenden, die zelfs nog nooit geweest was. Het is zomaar een voorbeeld. Eén van de vele. Dat er in de auto van rouwdienst naar begrafenis laatdunkend gedaan werd over de boodschap van de GG-predikant bij de rouwdienst van een relatie, leerling of collega, terwijl we dan met meerdere collega's tegelijk meereden. Ik heb niet de indruk dat dit CGK'ers (vaak) overkomt. Dat men gewoon geen respect kan opbrengen voor het kerkverband waar velen zich aan verbonden voelen. Men zich geheel vrij voelt om er openlijk naar over te doen. Ik denk wel dat het ook wel veel GGiN'ers en oud GG'ers treft. De meewarigheid over een behoudend kerkgenootschap. De vooroordelen. Dan gaat het even helemaal niet over de gesprekscultuur, maar dat het voelt alsof iedereen het recht heeft om tegen dit kerkverband aan te schoppen.

Ik zou het niet kunnen bedenken om te doen, nare praat over een ander kerkverband en dan ook nog waar coll bij zijn die tot dat kvb behoren.

Ik denk @Job dat het vooral met jouw omgeving te maken heeft. In mijn hardcore GG omgeving, ruim 3000 GG, GGiN, OGG, ten opzichte van 350 HHKers (en over die PKN hebben we het natuurlijk helemaal niet) zijn de rollen omgedraaid. Daar blijft het 'maar Hervormd' waar je zo fijn makkelijk zalig wordt en het leven niet zo nauw is.

Dat is juist mijn afdronk. Het is echt je omgeving, waarbij ik overigens niets wil afdoen van het vervelende gevoel wat je krijgt.

[GG links]

https://www.digibron.nl/viewer/collecti ... c391dc0615

Als dat gepraat over pkn cgk gergem maakt me niet blij.

Gewoon niet meer meelezen dan.

[2e Hans]

https://www.digibron.nl/viewer/collecti ... c391dc0615

Als dat gepraat over pkn cgk gergem maakt me niet blij.

Gewoon niet meer meelezen dan.

Dank voor de tip .Ik verbaas me vooral over hoe goed jullie het allemaal weten en wat er aan welke kerk mankeert. Blijkbaar is dat ook een onderdeel van het leven van de refo’er hier. Ik maak het niet zo mee. Geloof gaat bij mij niet over al die verschillende uitingen van ware kerken en kenmerken maar over het werk van God aan mensen.

[Orchidee]

Ik snap dan de liefde voor een kerkverband niet zo. Er komen zelfs woorden als moeder voorbij. Terwijl ik altijd denk aan deze tekst: 1 Kor. 1:12
Ik ben van Paulus, en een ander: Ik van Apollos, bent u dan niet vleselijk?
Wie is Paulus dan, en wie is Apollos, anders dan dienaren, door wie u tot geloof gekomen bent, en dat zoals de Heere aan ieder van hen gegeven heeft?

Dat je een geestelijke band ervaart met bv een predikant, evangelist, of zelfs je moeder/vader, die woorden uitgesproken hebben welke je hart raakten, kan ik goed begrijpen, maar een heel kerkverband? In bovenstaande tekst wordt zelfs gewaarschuwd om ook de personen die veel voor je betekent hebben, de juiste plek te geven.

Maar het ligt waarschijnlijk aan mijn opvoeding, er was geen echt kerkelijk besef-zo noem je dat toch?- bij ons thuis en ook niet in de gemeente waar ik opgroeide.
En.. kerkelijk besef kan zomaar kerkisme worden.

Goed gesproken @Terri! Ik heb het ook al weleens proberen uit te leggen dat ik niets heb met een bepaalde naam en/of kerkverband.
Dat je je soms verwant weet met een bepaalde leer/stroming/voorgangers kan zo verschillend zijn.
Of het nu cgk, hervormd of hoe dan ook heet; waar Christus voluit gepredikt word en aan je hart word gelegd en je Hem leert omhelzen in en door Zijn Woord is wel nodig maar of dat nu in kerk a, b of c verkondigd word doet er niet toe mi.

Verstuurd vanaf mijn SM-A165F met Tapatalk

[MGG]

Toch begrijp ik dat niet helemaal. Als ik het goed begrijp ben jij CGK'er, het is toch niet zo dat door alles wat daar gebeurt je het als CGK'er verdient om kop van Jut worden met het kerkverband waar jij vermoedelijk ook van houdt?

Nou nee, ik ga geen wantoestanden of kerkpolitiek goedpraten vanwege het enkele feit dat ik lid ben van dat kerkverband.
Ik ben ook een aantal jaren lid geweest bij de GG. Toen bestempelde ik het GG-curatorium ook al als een onbijbels wangedrocht, vanwege het gebrek aan transparantie.
Van de GG-synode heb ik volgens mij nooit iets gevonden; dus daar voel ik me niet op aangesproken.
En als mensen zeggen dat de laatste CGK-synode er een grote bende van gemaakt heeft, dan ben ik de eerste om ze gelijk te geven. Dat ga ik echt niet verdedigen.
Maar dat moet kunnen in een volwassen gesprekscultuur.

Akkoord, die volwassen gesprekscultuur. Daar kunnen wij GG'ers van leren. Maar het gaat me niet om goedpraten van je kerkverband. Ook niet om het onder het vloerkleed vegen van gevoeligheden of fouten. Het gaat erom dat ik me als kerklid voor mijn gevoel binnen de gezindte regelmatig moet verdedigen [mensen geven me soms echt wel de indruk dat ik me moet schamen] dat ik lid ben van de Geref. Gemeenten. Een klein voorbeeld: ik heb concreet meegemaakt dat refocollega's met een lang gezicht, mopperend, naar de weeksluiting kwamen omdat er een Gg-predikant op het lijstje stond. Eentje die ze niet kenden, die zelfs nog nooit geweest was. Het is zomaar een voorbeeld. Eén van de vele. Dat er in de auto van rouwdienst naar begrafenis laatdunkend gedaan werd over de boodschap van de GG-predikant bij de rouwdienst van een relatie, leerling of collega, terwijl we dan met meerdere collega's tegelijk meereden. Ik heb niet de indruk dat dit CGK'ers (vaak) overkomt. Dat men gewoon geen respect kan opbrengen voor het kerkverband waar velen zich aan verbonden voelen. Men zich geheel vrij voelt om er openlijk naar over te doen. Ik denk wel dat het ook wel veel GGiN'ers en oud GG'ers treft. De meewarigheid over een behoudend kerkgenootschap. De vooroordelen. Dan gaat het even helemaal niet over de gesprekscultuur, maar dat het voelt alsof iedereen het recht heeft om tegen dit kerkverband aan te schoppen.

Ik zou het niet kunnen bedenken om te doen, nare praat over een ander kerkverband en dan ook nog waar coll bij zijn die tot dat kvb behoren.

Ik denk @Job dat het vooral met jouw omgeving te maken heeft. In mijn hardcore GG omgeving, ruim 3000 GG, GGiN, OGG, ten opzichte van 350 HHKers (en over die PKN hebben we het natuurlijk helemaal niet) zijn de rollen omgedraaid. Daar blijft het 'maar Hervormd' waar je zo fijn makkelijk zalig wordt en het leven niet zo nauw is.

Dat is juist mijn afdronk. Het is echt je omgeving, waarbij ik overigens niets wil afdoen van het vervelende gevoel wat je krijgt.

In onze vorige gemeente acht ik het ondenkbaar dat iemand uit de GGiN kans maakt om namens de SGP wethouder te worden. Dit heeft niet enkel met vertegenwoordiging te maken, want een wethouder uit de PKN wordt wel geaccepteerd, terwijl de GG qua ledenaantal dominat is.

[merel]

Dat is toch raar? Het gaat toch om de kwaliteiten van de betreffende persoon?

[GG links]

https://www.digibron.nl/viewer/collecti ... c391dc0615

Als dat gepraat over pkn cgk gergem maakt me niet blij.

Gewoon niet meer meelezen dan.

Dank voor de tip .Ik verbaas me vooral over hoe goed jullie het allemaal weten en wat er aan welke kerk mankeert. Blijkbaar is dat ook een onderdeel van het leven van de refo’er hier. Ik maak het niet zo mee. Geloof gaat bij mij niet over al die verschillende uitingen van ware kerken en kenmerken maar over het werk van God aan mensen.

We hebben onze mening zoals jij die ook hebt. Dat heeft niets te maken met " dat wij het allemaal weten".
De bijbel staat vol met aantijgingen tegen gemeenten waar het allemaal niet goed gaat.
Over het laatste zijn wij het wel eens. Maar we moeten nou eenmaal een kerk kiezen omdat onze voorvaderen ervoor gekozen hebben om kerkelijk nederland te versnipperen. Dat hebben ze (de dominees en ouderlingen) blijkbaarb gedaan omdat zij wel wisten hoe het zit en zat.

[Maanenschijn]

Nou nee, ik ga geen wantoestanden of kerkpolitiek goedpraten vanwege het enkele feit dat ik lid ben van dat kerkverband.
Ik ben ook een aantal jaren lid geweest bij de GG. Toen bestempelde ik het GG-curatorium ook al als een onbijbels wangedrocht, vanwege het gebrek aan transparantie.
Van de GG-synode heb ik volgens mij nooit iets gevonden; dus daar voel ik me niet op aangesproken.
En als mensen zeggen dat de laatste CGK-synode er een grote bende van gemaakt heeft, dan ben ik de eerste om ze gelijk te geven. Dat ga ik echt niet verdedigen.
Maar dat moet kunnen in een volwassen gesprekscultuur.

Akkoord, die volwassen gesprekscultuur. Daar kunnen wij GG'ers van leren. Maar het gaat me niet om goedpraten van je kerkverband. Ook niet om het onder het vloerkleed vegen van gevoeligheden of fouten. Het gaat erom dat ik me als kerklid voor mijn gevoel binnen de gezindte regelmatig moet verdedigen [mensen geven me soms echt wel de indruk dat ik me moet schamen] dat ik lid ben van de Geref. Gemeenten. Een klein voorbeeld: ik heb concreet meegemaakt dat refocollega's met een lang gezicht, mopperend, naar de weeksluiting kwamen omdat er een Gg-predikant op het lijstje stond. Eentje die ze niet kenden, die zelfs nog nooit geweest was. Het is zomaar een voorbeeld. Eén van de vele. Dat er in de auto van rouwdienst naar begrafenis laatdunkend gedaan werd over de boodschap van de GG-predikant bij de rouwdienst van een relatie, leerling of collega, terwijl we dan met meerdere collega's tegelijk meereden. Ik heb niet de indruk dat dit CGK'ers (vaak) overkomt. Dat men gewoon geen respect kan opbrengen voor het kerkverband waar velen zich aan verbonden voelen. Men zich geheel vrij voelt om er openlijk naar over te doen. Ik denk wel dat het ook wel veel GGiN'ers en oud GG'ers treft. De meewarigheid over een behoudend kerkgenootschap. De vooroordelen. Dan gaat het even helemaal niet over de gesprekscultuur, maar dat het voelt alsof iedereen het recht heeft om tegen dit kerkverband aan te schoppen.

Ik zou het niet kunnen bedenken om te doen, nare praat over een ander kerkverband en dan ook nog waar coll bij zijn die tot dat kvb behoren.

Ik denk @Job dat het vooral met jouw omgeving te maken heeft. In mijn hardcore GG omgeving, ruim 3000 GG, GGiN, OGG, ten opzichte van 350 HHKers (en over die PKN hebben we het natuurlijk helemaal niet) zijn de rollen omgedraaid. Daar blijft het 'maar Hervormd' waar je zo fijn makkelijk zalig wordt en het leven niet zo nauw is.

Dat is juist mijn afdronk. Het is echt je omgeving, waarbij ik overigens niets wil afdoen van het vervelende gevoel wat je krijgt.

In onze vorige gemeente acht ik het ondenkbaar dat iemand uit de GGiN kans maakt om namens de SGP wethouder te worden. Dit heeft niet enkel met vertegenwoordiging te maken, want een wethouder uit de PKN wordt wel geaccepteerd, terwijl de GG qua ledenaantal dominat is.

Wij hebben vele jaren een GG-er als wethouder gehad, daarvoor een GGiN. Nu een HHK-er.

[Arja]

Ik snap dan de liefde voor een kerkverband niet zo. Er komen zelfs woorden als moeder voorbij. Terwijl ik altijd denk aan deze tekst: 1 Kor. 1:12
Ik ben van Paulus, en een ander: Ik van Apollos, bent u dan niet vleselijk?
Wie is Paulus dan, en wie is Apollos, anders dan dienaren, door wie u tot geloof gekomen bent, en dat zoals de Heere aan ieder van hen gegeven heeft?

Dat je een geestelijke band ervaart met bv een predikant, evangelist, of zelfs je moeder/vader, die woorden uitgesproken hebben welke je hart raakten, kan ik goed begrijpen, maar een heel kerkverband? In bovenstaande tekst wordt zelfs gewaarschuwd om ook de personen die veel voor je betekent hebben, de juiste plek te geven.

Maar het ligt waarschijnlijk aan mijn opvoeding, er was geen echt kerkelijk besef-zo noem je dat toch?- bij ons thuis en ook niet in de gemeente waar ik opgroeide.
En.. kerkelijk besef kan zomaar kerkisme worden.

Natuurlijk kan liefde voor een kerkverband veranderen in kerkisme.
Maar het feit dat liefde kan ontsporen, maakt de liefde zelf nog niet verkeerd.

Ik kan me mijn liefde voor een heel kerkverband eigenlijk nog goed herinneren. Je kwam elkaar tegen op bonds- en zendingsdagen en vrouwendingen, je kende dezelfde prediking, dominees en geloofstaal en ik had sfamilie en vrienden in allerlei gemeenten. Dan voelde echt als een grotere geestelijke familie.

Het gaf een stukje rouw om dat los te moeten laten

[GG links]

Ik snap dan de liefde voor een kerkverband niet zo. Er komen zelfs woorden als moeder voorbij. Terwijl ik altijd denk aan deze tekst: 1 Kor. 1:12
Ik ben van Paulus, en een ander: Ik van Apollos, bent u dan niet vleselijk?
Wie is Paulus dan, en wie is Apollos, anders dan dienaren, door wie u tot geloof gekomen bent, en dat zoals de Heere aan ieder van hen gegeven heeft?

Dat je een geestelijke band ervaart met bv een predikant, evangelist, of zelfs je moeder/vader, die woorden uitgesproken hebben welke je hart raakten, kan ik goed begrijpen, maar een heel kerkverband? In bovenstaande tekst wordt zelfs gewaarschuwd om ook de personen die veel voor je betekent hebben, de juiste plek te geven.

Maar het ligt waarschijnlijk aan mijn opvoeding, er was geen echt kerkelijk besef-zo noem je dat toch?- bij ons thuis en ook niet in de gemeente waar ik opgroeide.
En.. kerkelijk besef kan zomaar kerkisme worden.

Natuurlijk kan liefde voor een kerkverband veranderen in kerkisme.
Maar het feit dat liefde kan ontsporen, maakt de liefde zelf nog niet verkeerd.

Ik kan me mijn liefde voor een heel kerkverband eigenlijk nog goed herinneren. Je kwam elkaar tegen op bonds- en zendingsdagen en vrouwendingen, je kende dezelfde prediking, dominees en geloofstaal en ik had sfamilie en vrienden in allerlei gemeenten. Dan voelde echt als een grotere geestelijke familie.

Het gaf een stukje rouw om dat los te moeten laten

Brutale vraag maar waarom moest je dat loslaten ? Ik kan alleen een huwelijk bedenken.

[Arja]

Ik snap dan de liefde voor een kerkverband niet zo. Er komen zelfs woorden als moeder voorbij. Terwijl ik altijd denk aan deze tekst: 1 Kor. 1:12
Ik ben van Paulus, en een ander: Ik van Apollos, bent u dan niet vleselijk?
Wie is Paulus dan, en wie is Apollos, anders dan dienaren, door wie u tot geloof gekomen bent, en dat zoals de Heere aan ieder van hen gegeven heeft?

Dat je een geestelijke band ervaart met bv een predikant, evangelist, of zelfs je moeder/vader, die woorden uitgesproken hebben welke je hart raakten, kan ik goed begrijpen, maar een heel kerkverband? In bovenstaande tekst wordt zelfs gewaarschuwd om ook de personen die veel voor je betekent hebben, de juiste plek te geven.

Maar het ligt waarschijnlijk aan mijn opvoeding, er was geen echt kerkelijk besef-zo noem je dat toch?- bij ons thuis en ook niet in de gemeente waar ik opgroeide.
En.. kerkelijk besef kan zomaar kerkisme worden.

Natuurlijk kan liefde voor een kerkverband veranderen in kerkisme.
Maar het feit dat liefde kan ontsporen, maakt de liefde zelf nog niet verkeerd.

Ik kan me mijn liefde voor een heel kerkverband eigenlijk nog goed herinneren. Je kwam elkaar tegen op bonds- en zendingsdagen en vrouwendingen, je kende dezelfde prediking, dominees en geloofstaal en ik had sfamilie en vrienden in allerlei gemeenten. Dan voelde echt als een grotere geestelijke familie.

Het gaf een stukje rouw om dat los te moeten laten

Brutale vraag maar waarom moest je dat loslaten ? Ik kan alleen een huwelijk bedenken.

Dat vind ik eerlijk gezegd een nogal persoonlijke vraag, en het leidt ook af van het punt dat ik wilde maken. Ik wilde alleen aangeven dat liefde voor een kerkverband echt kan bestaan en dat het daarom ook een stukje rouw kan geven wanneer je daarvan losraakt.

[GG links]

Ik snap dan de liefde voor een kerkverband niet zo. Er komen zelfs woorden als moeder voorbij. Terwijl ik altijd denk aan deze tekst: 1 Kor. 1:12
Ik ben van Paulus, en een ander: Ik van Apollos, bent u dan niet vleselijk?
Wie is Paulus dan, en wie is Apollos, anders dan dienaren, door wie u tot geloof gekomen bent, en dat zoals de Heere aan ieder van hen gegeven heeft?

Dat je een geestelijke band ervaart met bv een predikant, evangelist, of zelfs je moeder/vader, die woorden uitgesproken hebben welke je hart raakten, kan ik goed begrijpen, maar een heel kerkverband? In bovenstaande tekst wordt zelfs gewaarschuwd om ook de personen die veel voor je betekent hebben, de juiste plek te geven.

Maar het ligt waarschijnlijk aan mijn opvoeding, er was geen echt kerkelijk besef-zo noem je dat toch?- bij ons thuis en ook niet in de gemeente waar ik opgroeide.
En.. kerkelijk besef kan zomaar kerkisme worden.

Natuurlijk kan liefde voor een kerkverband veranderen in kerkisme.
Maar het feit dat liefde kan ontsporen, maakt de liefde zelf nog niet verkeerd.

Ik kan me mijn liefde voor een heel kerkverband eigenlijk nog goed herinneren. Je kwam elkaar tegen op bonds- en zendingsdagen en vrouwendingen, je kende dezelfde prediking, dominees en geloofstaal en ik had sfamilie en vrienden in allerlei gemeenten. Dan voelde echt als een grotere geestelijke familie.

Het gaf een stukje rouw om dat los te moeten laten

Brutale vraag maar waarom moest je dat loslaten ? Ik kan alleen een huwelijk bedenken.

Dat vind ik eerlijk gezegd een nogal persoonlijke vraag, en het leidt ook af van het punt dat ik wilde maken. Ik wilde alleen aangeven dat liefde voor een kerkverband echt kan bestaan en dat het daarom ook een stukje rouw kan geven wanneer je daarvan losraakt.

Excuus, ik bedoelde er verder niets mee.
Zelf heb ik niet veel met het kerkverband ansich, maar wel met de plaatselijke gemeente..Jij had een verbonding met het kerkverband dat is toch wat anders. Ik vroeg me daarom af wat de reden zou kunnen zijn waarom jij die band los MOEST maken.