De overstappers die ik spreek hebben het over wat anders.
En juist in de prediking waarvoor ze weggingen moest de mens zo veel.
De overstappers die ik spreek hebben het over wat anders.
Of zou je ook kunnen zeggen (vanuit het perspectief van de vertrekkers): de mens met alles wat hij of zij door moet maken, is de centrale boodschap of lijkt dat te zijn? Wat zegt het bijv. dat de vraag of een preek wel of juist niet afsnijdend (genoeg) was, een veelgebruikt criterium is om een preek te beoordelen?
Ik denk dat je gelijk hebt. En dat leidt tot een menstype dat afwacht en lijdelijk zegt: het moet je gegeven worden. En het leidt tot geestelijke nood bij mensen die het niet kunnen uithouden onder een prediking die alleen beschrijft hoe je bekeerd kan worden, maar niet de nodiging tot Jezus wordt gebracht tot een ieder, de hardste zondaar aan toe, omdat dat remonstrants zou zijn