Middenrefo schreef: ↑Gisteren, 23:47
Refojongere schreef: ↑Gisteren, 22:46
rhadders schreef: ↑Gisteren, 22:03
Middenrefo schreef: ↑Gisteren, 21:43
Bij een thema dat een kerkscheuring veroorzaakt lijkt me dat een zeer relevante vraag.
Wat er gaat gebeuren als de GS uitspreekt dat het niet het fundament raakt weet ik niet. Ik ken nog niet precies de inhoud van de instructies, maar ik begrijp dat er o.a. wordt verwezen naar het rapport van de taakgroep samen kerk-zijn. En dat lijkt me ook logisch.
Klopt. En daarbij openbaart zich een probleem dat eigenlijk nog veel fundamenteler en verdrietiger is: dat sommigen het kerkverband zijn gaan zien als een vereniging, waar de principes van het Lichaam van Christus blijkbaar niet volledig voor gelden (waaronder wat geformuleerd is in Art.29 NGB).
De principes die we hanteren zijn namelijk de basis voor het verdere handelen. Kerkordelijk is er geen onderscheid tussen fundamenteel en niet-fundamenteel, maar geestelijk/bijbels gezien wel degelijk.
Ds. A. Vroegindeweij zag het in 1959 al goed:
"In de grond der zaak gaat het om een welbewuste afwijzing van de reformatorische belijdenis aangaande het goddelijk gezag der Heilige Schrift, zoals de artikelen II—• VII der N.G.B. dat belijden. Dat Schriftgeloof en enkele centrale dogmata, welke daarmede onmidellijk samenhangen, zijn in het geding.
Men wil dat ingeruild hebben tegen een soort heilsgeloof, omvattende het heil of het behoud, zoals men zich dat voostelt, en waarvan de Godsopenbaring alleen gezagvol gewagen zou om, wat de Schrift overigen over vele dingen zeggen mag, aan de mens, aan de omstandigheden en de tijden over te laten of toe te schrijven.
Ziedaar het eigenlijke dilemma, dat de stemming over de toelating van de vrouw beheerst. Daarom is het meest fundamentele stuk van het reformatorisch geloof, de belijdenis van het goddelijk gezag van de Heilige Schrift, in het geding."
Maar hij bleef zijn kerkverband trouw en scheidde zich niet af.
Bovenstaand citaat is mijn antwoord op de vraag of deze kwestie raakt aan het Schriftgezag en dus de fundamenten. Antwoord is ja. Prof Hoek zei in 1985 ook al dat dit het geval is. Dus daar hebben we werkelijk geen aparte CGK-synode voor nodig.
En inderdaad ds. A. Vroegindeweij scheidde zich niet af. Ik sta heel anders in de kerk qua kerkvisie. Maar voel mij als hervormd-gereformeerde veel meer verbonden met de geluiden van huisman/Evangelist dan de toch wat meer confessionele geluiden van jou en MidMid.
Ik kan mij vinden in het staan in de kerk als ds. Vroegindeweij. Hij schreef daar het volgende over:
"En we willen duidelijk stellen dat we zeker wel begrip hebben gehad voor het feit dat zovelen zich in de loop der jaren hebben afgescheiden van de Hervormde Kerk omdat het werkelijk niet zo gemakkelijk is om stand te houden en pal te staan voor het gereformeerd belijden temidden van zovelen die daarvan niet meer willen weten. (...) Maar we hebben er nooit toe kunnen komen, omdat we dan immers ook velen hadden achtergelaten en overgegeven aan een ongereformeerde prediking. En door de ontwikkeling in de kerken van de afscheiding is de lust om diezelfde weg te gaan zeker wel helemaal gedoofd omdat het daardoor duidelijk is geworden dat afscheiding geen garantie is voor het instandhouden van een zuiver gereformeerd kerkelijk leven. (...) We willen opkomen voor het alleenrecht van de gereformeerde belijdenis. Want de gereformeerde belijdenisgeschriften vormen immers van het begin af aan tot nu toe de belijdenis van de Hervormde Kerk en het is een legitieme zaak om heel die kerk terug te roepen naar het spoor van Schrift en belijdenis. Dat hierbij telkens grote spanningen voorkomen, willen we niet ontkennen, dat er geregeld groter moeilijkheden overwonnen moeten worden is wel duidelijk, dat onze positie in de Hervormde Kerk ook een aangevochten positie is komt geregeld openbaar.
(...) We willen wel met de grootste nadruk zeggen dat we „gewoon hervormd" willen zijn, in die zin dan dat we menen dat hervormd en gereformeerd in het wezen van de zaak synoniem zijn en dat de Hervormde Kerk krachtens haar oorsprong en belijdenis alleen maar een gereformeerde kerk kan zijn.
Nu houdt men ons in de brieven die we ontvangen en de gesprekken die we hebben wel voor dat we in tijden leven die veel lijken op de „laatste tijd" zoals die in de Schrift getekend wordt. Is het daarom dan nu de tijd niet om alle kerkelijke geschillen eens te laten rusten en samen de handen ineen te slaan? Het zou wel eens kunnen zijn dat we straks geen tijd en geen gelegenheid meer hebben om werkelijk „kerk" te zijn. Misschien zullen we straks ook in ons land alleen maar een „ondergrondse kerk" hebben omdat het ons onmogelijk gemaakt zal worden om een gewoon kerkelijk leven te leiden, laat staan een gereformeerd kerkelijk leven. We willen niet ontkennen dat ook wij zeker met deze mogelijkheid rekening houden.
. En we weten ook dat het niet gaat om een bepaalde kerk als zodanig, maar om de kerk van Christus. We zijn echter bang om een eigenwillige weg te gaan. We moeten de Heere Jezus niet voor de voeten lopen, maar we moeten achter Hem aangaan."