Christine & Gerjanne

[Orchidee]

Ik heb het wel eens geluisterd, maar ben afgehaakt. Ik vind hen weinig kritisch naar zichzelf en buiten het normale leven staan. De aflevering over gezinsplanning was ook tenenkrommend. Uiteraard kwamen ze uit op 'met verstand daarmee omgaan' en 'biddend de keuze maken'. De aflevering van de kringverjaardag heb ik niet gehoord. Wel de aflevering over gastvrijheid waarin volgens mij Christien aangaf dat ze liever niemand over de vloer heeft en bij onverwachts bezoek ook wel eens de deur niet open doet. Bizar.

Of je het er mee eens bent of niet doet er eigenlijk niet toe maar zij komen er wel eerlijk voor uit en ik weet velen die zo handelen en denken maar het niet hardop durven zeggen.
Het werpt misschien wel ontboezemende gesprekken op bij die en gene.
Echt waar; niet iedereen zit op 'verplichtingen' te wachten en dat maakt die mensen echt niet gelijk on sociaal of geen naasten liefhebbers, sterker nog; ze staan vaak juist wel klaar voor anderen als het nodig is.

Verstuurd vanaf mijn SM-A165F met Tapatalk

[merel]

Jouw laatste zin is een conclusie die niet klopt en/of onderbouwd is.

[merel]

Niet te doen…

Zelden zoveel blabla met christelijk sausje gehoord, alsof je op een verjaardagsfeestje naar twee tantes luistert die de tijd met vrome praatjes aan het vullen zijn.

Hetzelfde feestje als waar zij een hekel aan hebben.
Maar goed, ik hoef niet te luisteren en doe dat dus ook niet.

Exact

[Posthoorn]

Ik kende die namen niet eens. Heb wel eens iets voorbij zien komen over 'refovrouwen'.
Heb over het algemeen geen geduld voor podcasts.

[HHR]

RD achterban natuurlijk. De enige reden dat ze bij ND zitten is dat RD de podcast niet wilde maken.
Maar nu een tijd later opeens zelf met een alternatief komen: ‘refovrouwen’

Hun podcasts ken ik niet, maar hun columns zijn duidelijk op de ND achterban gericht (al lees ik die meestal slechts diagonaal spannend).

Die columns ken ik dan weer niet. Maar in de podcast positioneren ze zich echt wel als refo's , wat ze ook zijn.

Het bereiken van de RD achterban is toch een beetje de nieuwe business van het ND.

Dat is waar. Ik zie het ND ook beetje als de christelijke Telegraaf. Vooral lekker rellen rond refo onderwerpen. Diverse redacteuren komen oorspronkelijk ook uit refohoek.
Beetje bashen, lekker uitventen. Bv van de week weer dikke kop "Jan (82) mocht niet aan het avondmaal in de Gereformeerde Gemeente omdat hij sprak op de EO-Jongerendag"
Maar dat trekt wel lezers natuurlijk.

Al is dat ook wel nodig denk voor het ND. Want hun oorspronkelijke achterban leest of Trouw, en de bezwaarden zijn al jaren geleden overgestapt naar RD. ND heeft hetzelfde probleem als de CU. Doelgroep bepalen en vaste koers houden is lastig vanwege ver uiteenlopende meningen achterban.

[helma]

Oh voor ontspanning vind ik het best leuk om de podcast tijdens een huishoudelijk klusje te luisteren. Sommige dingen zetten je tot nadenken; andere dingen neem ik voor kennisgeving aan.
Ik heb wel meer affiniteit met G dan met C.

Die verjaardagenaflevering heeft denk ik alles te maken met persoonlijkheid en karakter.
Ik vind verjaardagen belangrijk om de band vast te houden; soms zijn het de enige momenten dat je iemand (nog) ontmoet.
En de gesprekken zijn inderdaad niet op elke verjaardag even interessant (noch op elke podcast ) maar ik heb toch regelmatig echt waardevolle verjaardagen.

Buiten dat je er zelf soms niet zoveel aan of mee hebt is een verjaardagsbezoek wel een blijk van betrokkenheid en moet je er misschien meer aan denken dat het voor de jarige belangrijk is dat je komt; anders was je wellicht niet uitgenodigd.


En wat het kabbelende babbelen van de dames betreft is het niet veel anders dan dat hier met grote regelmaat gebeurt. Wat gevonden wordt van deze podcast kan met gelijke argumenten van dit forum gezegd worden.
Met het verschil dat de dames van de podcast altijd vriendelijk zijn

[Job]

Het lijkt mij nogal potsierlijk om zoiets op een forum op te merken. Dit forum draait immers ook om meningen. Sommige beter onderbouwd, andere minder goed. Maar in dat kader is het een beetje gek om dit C&G te verwijten.

Ik verwijt het hen dan ook niet en ik zeg dat we kinderen van onze tijd zijn. Ik wil enkel aangeven: zo'n podcast is er omdat er (blijkbaar) vraag naar is. En als refo's bewegen we vrijwel naadloos mee met de trends en denkwijzen, zij het soms wat vertraagd.

[DDD]

Daar heb je gelijk in. Dat was een overhaaste conclusie van mij.

Los daarvan verbaas ik mij over de reacties. Ik dacht dat de dames ongekend populair zijn. Maar misschien meer onder dames dan onder heren. Dat neemt niet weg, dat ik bij sommige bijdragen het idee heb dat iemand ze hen dit niet recht in hun gezicht zou zeggen. Dat kan ook wel wat minder, dan.

Los daarvan herken ik de enorme standplaatsgebondenheid van de beide dames erg in deze aflevering en dat verbaasde mij, want was mij in columns en artikelen zo niet opgevallen. De podcast zou er mijns inziens op vooruit gaan als ze zo nu en dan iemand met een ander standpunt zouden uitnodigen, in plaats van zichzelf in het eigen gelijk te bevestigen. Maar wellicht is dat nu juist niet de opzet van het gesprek.

[Tiberius]

RD achterban natuurlijk. De enige reden dat ze bij ND zitten is dat RD de podcast niet wilde maken.
Maar nu een tijd later opeens zelf met een alternatief komen: ‘refovrouwen’

Hun podcasts ken ik niet, maar hun columns zijn duidelijk op de ND achterban gericht (al lees ik die meestal slechts diagonaal spannend).

Die columns ken ik dan weer niet. Maar in de podcast positioneren ze zich echt wel als refo's , wat ze ook zijn.

Het bereiken van de RD achterban is toch een beetje de nieuwe business van het ND.

Dat is waar. Ik zie het ND ook beetje als de christelijke Telegraaf. Vooral lekker rellen rond refo onderwerpen. Diverse redacteuren komen oorspronkelijk ook uit refohoek.
Beetje bashen, lekker uitventen. Bv van de week weer dikke kop "Jan (82) mocht niet aan het avondmaal in de Gereformeerde Gemeente omdat hij sprak op de EO-Jongerendag"
Maar dat trekt wel lezers natuurlijk.

Al is dat ook wel nodig denk voor het ND. Want hun oorspronkelijke achterban leest of Trouw, en de bezwaarden zijn al jaren geleden overgestapt naar RD. ND heeft hetzelfde probleem als de CU. Doelgroep bepalen en vaste koers houden is lastig vanwege ver uiteenlopende meningen achterban.

Ik merk weinig verschil tussen beide kranten; hooguit gradueel. De één relt wat meer richting Opwekking, EO-jongerendag, enz, de ander wat meer richting superrechts-refo.
Maar verder veel van hetzelfde; veel meningen in columns, soms ongezouten, vaak flauw.

[merel]

Daar heb je gelijk in. Dat was een overhaaste conclusie van mij.

Los daarvan verbaas ik mij over de reacties. Ik dacht dat de dames ongekend populair zijn. Maar misschien meer onder dames dan onder heren. Dat neemt niet weg, dat ik bij sommige bijdragen het idee heb dat iemand ze hen dit niet recht in hun gezicht zou zeggen. Dat kan ook wel wat minder, dan.

Los daarvan herken ik de enorme standplaatsgebondenheid van de beide dames erg in deze aflevering en dat verbaasde mij, want was mij in columns en artikelen zo niet opgevallen. De podcast zou er mijns inziens op vooruit gaan als ze zo nu en dan iemand met een ander standpunt zouden uitnodigen, in plaats van zichzelf in het eigen gelijk te bevestigen. Maar wellicht is dat nu juist niet de opzet van het gesprek.

Deze dames zijn enorm standplaatsgebonden en ik bemerk eerlijk gezegd weinig verschil tussen hun columns en de podcast. Ik ben afgehaakt omdat ik hun inzichten erg van een kokervisie vond getuigen en vind dat zij geen idee hebben van het leven buiten hun koker. Dat is ook wel logisch, omdat de een coach is voor reformatorische vrouwen en de ander in het reformatorische onderwijs werkt. Hun hele leven speelt zich binnen dat domein af.

Die verjaardagenaflevering heeft denk ik alles te maken met persoonlijkheid en karakter.
Ik vind verjaardagen belangrijk om de band vast te houden; soms zijn het de enige momenten dat je iemand (nog) ontmoet.
En de gesprekken zijn inderdaad niet op elke verjaardag even interessant (noch op elke podcast ) maar ik heb toch regelmatig echt waardevolle verjaardagen.

Ik heb bijna geen verjaardagen meer. Hooguit een verjaardag van mijn eigen kinderen of van oudere mensen. Dat laatste vind ik altijd erg leuk en gezellig. Dan neem ik ook een dag vrij. Op mijn laatste 'gewone' verjaardag van iemand van mijn eigen leeftijd ben na een half uur tussen de mannen gaan staan. Daar had ik meer aansluiting dan met de vrouwen die daar waren.

[MGG]

Daar heb je gelijk in. Dat was een overhaaste conclusie van mij.

Los daarvan verbaas ik mij over de reacties. Ik dacht dat de dames ongekend populair zijn. Maar misschien meer onder dames dan onder heren. Dat neemt niet weg, dat ik bij sommige bijdragen het idee heb dat iemand ze hen dit niet recht in hun gezicht zou zeggen. Dat kan ook wel wat minder, dan.

Los daarvan herken ik de enorme standplaatsgebondenheid van de beide dames erg in deze aflevering en dat verbaasde mij, want was mij in columns en artikelen zo niet opgevallen. De podcast zou er mijns inziens op vooruit gaan als ze zo nu en dan iemand met een ander standpunt zouden uitnodigen, in plaats van zichzelf in het eigen gelijk te bevestigen. Maar wellicht is dat nu juist niet de opzet van het gesprek.

In mijn omgeving is de podcast van Dick en Daniel zowel bij mannen als vrouwen populairder. Qua inhoud is het minder reformatorisch. Hun inzichten/meningen voegen voor mij wat toe. Cvandaag vind ik de meest waardevolle podcast. Ik luister die als opinie en niet als journalistieke podcast.

[DDD]

In mijn vriendenkring viert bijna iedereen zijn verjaardag nog of zelfs weer. Bij de mensen die dat niet doen, besteed ik er op een andere manier aandacht aan, meestal door samen uit eten te gaan. Maar over het algemeen vind ik het geen goed teken. Het is meestal een teken van een gefragmenteerde vriendenkring, waar op zich niets mis mee is, maar als deze mensen elkaar niet eens per jaar zien en een band ontwikkelen, hoe moet dat dan als er om welke reden dan ook sociale steun nodig is? Je moet nog maar zien dat je überhaupt weet wie je moet betrekken, nog los van de bereikbaarheid. Niet zo lang geleden stond over dit onderwerp nog een artikel in het Parool of de Volkskrant. Als ik dat nog kan vinden, dan zet ik hier nog een link.

Verder vind ik het wel schokkend maar misschien juist wat je zegt over de standplaatsgebondenheid. Ik ga wat meer afleveringen luisteren.

[merel]

Daar heb je gelijk in. Dat was een overhaaste conclusie van mij.

Los daarvan verbaas ik mij over de reacties. Ik dacht dat de dames ongekend populair zijn. Maar misschien meer onder dames dan onder heren. Dat neemt niet weg, dat ik bij sommige bijdragen het idee heb dat iemand ze hen dit niet recht in hun gezicht zou zeggen. Dat kan ook wel wat minder, dan.

Los daarvan herken ik de enorme standplaatsgebondenheid van de beide dames erg in deze aflevering en dat verbaasde mij, want was mij in columns en artikelen zo niet opgevallen. De podcast zou er mijns inziens op vooruit gaan als ze zo nu en dan iemand met een ander standpunt zouden uitnodigen, in plaats van zichzelf in het eigen gelijk te bevestigen. Maar wellicht is dat nu juist niet de opzet van het gesprek.

In mijn omgeving is de podcast van Dick en Daniel zowel bij mannen als vrouwen populairder. Qua inhoud is het minder reformatorisch. Hun inzichten/meningen voegen voor mij wat toe. Cvandaag vind ik de meest waardevolle podcast. Ik luister die als opinie en niet als journalistieke podcast.

Dick en Daniel schuwen de controverse niet, zijn kritisch naar zichzelf en hun gesprekspartner. Dat luistert veel prettiger. Het onderdeel 'dit is de bijbel' van de podcast 'Eerst dit' waar David Boogerd spreekt met allerlei theologen is ook erg boeiend.

[merel]

In mijn vriendenkring viert bijna iedereen zijn verjaardag nog of zelfs weer. Bij de mensen die dat niet doen, besteed ik er op een andere manier aandacht aan, meestal door samen uit eten te gaan. Maar over het algemeen vind ik het geen goed teken. Het is meestal een teken van een gefragmenteerde vriendenkring, waar op zich niets mis mee is, maar als deze mensen elkaar niet eens per jaar zien en een band ontwikkelen, hoe moet dat dan als er om welke reden dan ook sociale steun nodig is? Je moet nog maar zien dat je überhaupt weet wie je moet betrekken, nog los van de bereikbaarheid. Niet zo lang geleden stond over dit onderwerp nog een artikel in het Parool of de Volkskrant. Als ik dat nog kan vinden, dan zet ik hier nog een link.

Verder vind ik het wel schokkend maar misschien juist wat je zegt over de standplaatsgebondenheid. Ik ga wat meer afleveringen luisteren.

Toch is dat niet zo heel ingewikkeld. Indertijd dat een vriendin ernstig ziek was, werd ik ook door familie benaderd voor o.a. een kookrooster. Ik kende de familie niet, maar inmiddels hierdoor wel. Ik heb mijn verjaardag al wel 20 jaar niet meer gevierd. Tegenwoordig nodig ik mijn ouders wel uit. Zij worden ouder en vinden zo'n dagje uit gezellig. Mijn vriendinnen en ook familie wonen ook door het hele land. Daardoor is het lastig om een uurtje langs te gaan voor een 'kringverjaardag'. Ik spreek dan liever een paar keer per jaar een hele dag af. Verder zijn we over de app altijd met elkaar in gesprek en delen zo veel. Hun partners zie ik soms jaren niet.

[Evangelist]

In mijn vriendenkring viert bijna iedereen zijn verjaardag nog of zelfs weer. Bij de mensen die dat niet doen, besteed ik er op een andere manier aandacht aan, meestal door samen uit eten te gaan. Maar over het algemeen vind ik het geen goed teken. Het is meestal een teken van een gefragmenteerde vriendenkring, waar op zich niets mis mee is, maar als deze mensen elkaar niet eens per jaar zien en een band ontwikkelen, hoe moet dat dan als er om welke reden dan ook sociale steun nodig is? Je moet nog maar zien dat je überhaupt weet wie je moet betrekken, nog los van de bereikbaarheid. Niet zo lang geleden stond over dit onderwerp nog een artikel in het Parool of de Volkskrant. Als ik dat nog kan vinden, dan zet ik hier nog een link.

Verder vind ik het wel schokkend maar misschien juist wat je zegt over de standplaatsgebondenheid. Ik ga wat meer afleveringen luisteren.

Heel voorzichtige vraag, beetje los van het besproken podcastduo: Mogen mensen ook een hekel hebben aan verjaardagsvisites? En mag die hekel ook zo groot zijn dat je je eigen verjaardag niet viert? En is het niet een beetje respectloos als iemand zegt: Ik vier het verder niet, om jezelf dan toch op te dringen en het niet te laten bij eventueel een appje of een belletje?