Ja, ik meen dit, en nee, volgens mij heb ik geen boter op mijn hoofd.Owen schreef: ↑25 apr 2026, 23:22Meen je dit? Het gaat volgens jou altijd mis als het gereformeerd kerkrecht en het civiel recht worden vermengd? De rechter is er nu juist om erop toe te zien dat de kerk zich aan haar eigen regels houdt. En dat is blijkbaar niet gebeurd tijdens de laatste synode. Toch wordt dit door Rijnsburg gebruikt als onderbouwing van haar narratief. Waarom wordt niet ingezien hoe zwak dit betoog is? Of wordt het wel ingezien, maar heeft men boter op het hoofd?Evangelist schreef: ↑25 apr 2026, 22:16Het gaat altijd mis als het gereformeerd kerkrecht en het civiel recht worden vermengd.Owen schreef: ↑25 apr 2026, 19:58Ik bedoel: wees gewoon eerlijk over het feit dat dit in de volle zin van het woord een afscheiding is. Alle hoge woorden die gesproken worden over het 'voortzetten van het kerkelijk leven' - het past simpelweg niet binnen de jurisprudentie die er momenteel ligt. Wees daar gewoon eerlijk over: richting jezelf, je achterban en de buitenwereld. Dan wordt het voor de Christelijke Gereformeerde Kerken zoals die in Hoogeveen hopen te vergaderen ook makkelijker om het gesprek aan te gaan.
Maar je weet: er hoeft geen strijd te ontstaan. Als jij lekkerder slaapt door de CGK van de AV een afscheiding te noemen, dan doe je dat. Inhoudelijk is dat zeker niet het geval, maar ook dat zul je betwisten. Sterker: dat zou weleens dicht kunnen liggen tegen de inhoud van de impasse.
De rechter is er niet om de kerk te houden aan de eigen regels. Wel zal een civiele rechter het eigen kerkrecht ter hand nemen, wanneer hem een zaak wordt voorgelegd, maar dat is wat anders.
De rechter heeft heel eenvoudig aangegeven: volgens art. 50 van de kerkorde had de synode een roepende kerk moeten aanwijzen voor de volgende synode. Er is werkelijk niemand geweest, denk ik, die op de synode niet wist dat dit in de kerkorde staat. Het was dan ook geen foutje, vergeetachtigheid of een ondoordachte daad. De synode heeft welbewust besloten dat art. 50 van de kerkorde niet gevolgd zou worden, omdat de voorliggende veronderstellingen om art. 50 te volgen, niet waren vervuld.
En je ziet dat dit ook klopt: met het aanwijzen van een roepende kerk door een gremium die daarvoor niet bevoegd is, wordt de onderliggende impasse ook niet opgelost.
.
