Generale Synode Christelijke Gereformeerde Kerken 2024

[Middenrefo]

Kritiek geven op toon en inhoud van kokr, maar zelf spreken over vermolmde en geruïneerde kerkelijke structuren? Een gotspe. Realiseer je je niet dat je zelf ook maar een interpretatie geeft en je daarom zelf ook terughoudend zou moeten zijn?

Ik sluit gewoon aan bij de sluiting van de laatste GS. Die moest constateren dat er geen uitweg meer was uit de impasse, waarbij alle 181 CGK's mee zouden kunnen. Dat was overigens al de ernstige situatie voorafgaand aan de GS door ongehoorzaamheid en woordbreuk van diverse plaatselijke gemeenten op punten die ambtsdragers in andere gemeenten in grote gewetensnood zou brengen. Ik citeer maar even uit het rapport kerk-zijn van 2021 over het kerkverband en het nog kunnen functioneren: (blz. 34)
“Het is het heel moeilijk om een verband van kerken te zijn terwijl plaatselijke kerken op punten die de gezamenlijke kerken als principieel geduid hebben, een eigen koers te varen. Dat tast het vertrouwen aan, en gaat ook terug op het verlies aan vertrouwen. Het stelt voor de veelomvattende vraag hoe het kerkelijke leven nog gestalte kan krijgen als de hartelijke toezegging zich te voegen naar de besluiten van meerdere vergaderingen in het geding is. Het presbyteriaal-synodale stelsel staat onder grote druk. Tolereren kan gemakkelijk legitimeren worden.”
En vervolgens een bladzijde verder - een vaak geciteerde passage:
“Gemeenten die besluiten en uitspraken van meerdere vergaderingen naast zich neerleggen (met welke achtergrond en verklaring ook, hoezeer daartoe gedrongen door de situatie waarin zij zich bevinden) en tegelijk stellen dat ze van harte onderdeel willen blijven uitmaken van de CGK spreken iets onmogelijks uit. De wijze waarop wij samen kerk-zijn veronderstelt en vraagt dat we de gezamenlijkheid niet loslaten. Toch een eigen koers varen als plaatselijke kerk kan niet anders gezien worden dan als het opzeggen van het vertrouwen in de wijze waarop we als kerken gezamenlijk de wil van de Heere zoeken. Er is geen goede weg uit de impasse als kerken die zich distantiëren van kerkelijke besluiten dit blijven doen. Omdat in het varen van een eigen koers het vertrouwen in het verband van kerken opgezegd wordt, en omdat het strijdig is met de belofte zich te voegen naar besluiten van meerdere vergaderingen (wat eigen is aan ons kerk-zijn), is het onontkoombaar om te spreken over zonde en de noodzaak van vermaning en bekering.”
Beide passages hierboven en het verloop van de ontwikkelingen na sluiting van die synode en de compleet vastgelopen discussie over de toekomst van het kerkverband maakt dat de mindere kerkelijke vergaderingen geen vaste en bondige besluiten meer kunnen nemen. Het is niet voor niets dat de synode alle verantwoordelijkheden weer heeft teruggelegd bij de plaatselijke kerken. Dat heb ik samengevat met 'vermolmde en geruïneerde kerkelijke structuren'. Dat kun je vervelend vinden, maar dát is de kerkelijke realiteit. @MidMid zegt best vaak: 'Ja, maar dat had de synode moeten constateren.' Ik denk dan vaak: 'Ja, maar dat heeft de synode met zoveel woorden ook gezegd.' Als een synode haar agenda bewust niet afmaakt, omdat het niet meer kón, en vervolgens dáárom beargumenteerd geen roepende kerk aanwijst, omdat er geen toekomst meer is voor het kerkverband, dan spreekt de synode namens het geheel uit: hier houdt de kerkelijke structuur op. Dat allerlei mensen - vooral zij die er niet bij waren - zich dat niet hebben gerealiseerd, geloof ik graag. Maar dat maakt het niet minder waar.

Daarom deel ik je interpretatie over Rijnsburg ook niet.

Als we toch aan het interpreteren zijn; persoonlijk vind ik dat het initiatief van Rijnsburg vanaf het begin het karakter had van aansturen op een harde breuk. Pas de laatste tijd wordt er meer aangestuurd op goed onderling overleg. Maar dat hadden ze eerder moeten bedenken en dan ook even pas op de plaats maken met het opzetten van een eigen structuur. Je oogst wat je zaait.

Rijnsburg deed niets anders dan de handschoen oppakken waar de synode 'm had neergelegd. Dat deden Dordrecht-Zuid en Broeksterwoude-Petrus trouwens ook. Ik weet niet of je bij de eerste bijeenkomst in Rijnsburg bent geweest, of bij één van de conventdagen, of bij de AV, maar lees alles, beluister alles, dan moet je toch constateren dat op geen enkel moment vanuit Rijnsburg de ramkoers is gehanteerd die deputaten Kerkorde nu menen te moeten inzetten. Dat goede onderlinge overleg is al genoemd op de eerste bijeenkomst in Rijnsburg. Even een citaatje uit het interview met ds. L.A. den Butter in het RD van 7 juni 2025, toen de uitnodiging de deur uit ging voor de eerste bijeenkomst:
"Let wel: wij willen niemand loslaten. Met deze oproep steken we juist de handen naar elkaar uit. Vanzelfsprekend kunnen we geen enkele gemeente dwingen die hand te grijpen. Tegelijk geldt: gemeenten die in juni geen afgevaardigden sturen, kunnen ons niet verwijten dat wij hen loslaten. Het is in onze ogen nu eenmaal onmogelijk om én christelijk gereformeerd te willen blijven én je te onttrekken aan synodale afspraken. Dat is een contradictio in terminis. Nogmaals: wij willen de breedte van onze kerken vasthouden, maar wel binnen de grenzen van de kerkorde. De vraag is wat ons betreft niet of je als gemeente misschien wat links of wat rechts van het midden staat. De vraag is of je je van harte aan de synodebesluiten wilt houden.”
Het was werkelijk een zegen dat de kerkenraad van Rijnsburg zo spoedig de kerken op de bestaande grondslag bijeen heeft geroepen om de kerkelijke structuur die omver lag, weer te herstellen.
Dat dit laatste betwist wordt, mag waar zijn, maar dat het initiatief Rijnsburg vanaf het begin aanstuurde op een harde breuk, is gewoon met de feiten te weerleggen. Er wordt ook geen nieuwe structuur opgebouwd; het presbyteriaal-synodaal stelsel wordt vanwege een niet-meer-kunnende-functioneren structuur weer voortgezet vanaf de plaatselijke gemeenten. Dat anderen menen dat zij binnen de bestaande kerkelijke structuren nog vaste en bondige besluiten kunnen nemen, waaraan iedereen zich houdt (!) geeft al aan dat de visie op het geheel uiteen loopt. Daarin hebben deputaten Kerkorde dus het geheel te dienen, meer niet. Zij doen dat echter bewust niet. En ze weten ook dat de kans op grote brokken hiermee aanzienlijk groter wordt. Het schrille contrast - @huisman wees er al op - met de oorverdovende stilte tussen 2019-heden over afwijkende gemeenten en de snelle, harde afrekening die nu naar voren komt richting de gemeenten die deelgenomen hebben aan de algemene vergadering, is meer dan verdrietig.

Rijnsburg heeft dus niet op 27 juni 2025 een nieuw kerkverband in het leven geroepen, of een breuk geforceerd; ook niet op de beide conventdagen, en ook niet met een algemene vergadering. Dat is toch niet voor niets géén generale synode genoemd; sterker: als je de berichten goed leest, zie je ook dat men daarmee nog steeds wacht. Hoeveel meer bewijs wil je hebben dat men écht het broederlijke gesprek wil voeren. Nee, niet meer binnen de oude classes; dat gaat eenvoudigweg niet meer. Dan moeten besluiten eerst teruggedraaid worden, en dat zal niet gebeuren.

Zoals gewoonlijk doe je net alsof er na de synode niets is gebeurd. Het besluit om de synode te sluiten zonder een roepende kerk aan te wijzen was volledig in strijd met de kerkorde. Zelfs de zeer moeilijke situatie (die niemand ontkent) rechtvaardigde dat niet. De rechter heeft dat duidelijk uitgelegd en alle kerkrechtdeskundigen behalve één waren het daarmee eens. Het aanwijzen van een roepende kerk herstelde die fout en dat lag binnen het mandaat van het moderamen. Daarmee was de rechtsgang hersteld. Door de revisieverzoeken zijn alle besluiten opgeschort en kan Rijnsburg hun initiatief op geen enkele wijze meer rechtvaardigen op basis van welk synodebesluit dan ook. Dan kun je nog blijven roepen dat het kerkverband niet meer functioneert, maar dat is feitelijk onjuist. Het is gemankeerd, dat geef ik gelijk toe en de problemen zijn groot, heel erg groot. Maar er is maar één plek waar er iets van een oplossing kan komen en dat is de GS van Hoogeveen. Nergens anders. Van mij mag Rijnsburg verder gaan en ik zou een samenwerking steunen, maar wel als twee zelfstandige kerkverbanden en op voorwaarde dat Rijnsburg gewoon de gevolgen van hun besluiten accepteert.

[rhadders]

Juridisch gezien is de brief van deputaten eenvoudig te volgen en ook consequent. In dit geval vraag ik mij wel af of het Duitse spreekwoord Jede Konsekwenz fürt zuhm Teufel in dit geval niet opgaat.

Iets meer liefde en geduld voor de in allerijl scheurende broeders zou misschien wel dienstig zijn voor een goed vervolg. Want deze hele kerkscheuring is wel mede op een knullig synodebesluit dat bij meerderheid is aangenomen, gebaseerd. Hoewel dat synodebesluit misschien achteraf een van de voorbereidende stappen was tot deze hele kerkscheuring.

Daarmee trek je de integriteit van deze broeders in twijfel. Gelukkig kan God harten doorgronden en hoeven wij dat niet te doen. Ik hoop dat de broeders die zich oprecht tot deze stap genoodzaakt zagen, hier ook rust in vinden. Het gaat er namelijk niet om of ik het er mee eens ben, maar of het in oprecht geloof is gedaan. Vanuit mijn persoonlijke geloof zie ik geen noodzaak tot afscheiding, maar ik begrijp dat de situatie praktisch onwerkbaar was geworden. Maar hoe men ook zover is gekomen, knullig of niet, de situatie is zoals die is en daar moeten we mee dealen. Liefst als broeders die elkaar het beste gunnen en vooruitzien naar de dag dat de Heer al Zijn kinderen zal verenigen.

[rhadders]

Dan kun je nog blijven roepen dat het kerkverband niet meer functioneert, maar dat is feitelijk onjuist. Het is gemankeerd, dat geef ik gelijk toe en de problemen zijn groot, heel erg groot. Maar er is maar één plek waar er iets van een oplossing kan komen en dat is de GS van Hoogeveen. Nergens anders. Van mij mag Rijnsburg verder gaan en ik zou een samenwerking steunen, maar wel als twee zelfstandige kerkverbanden en op voorwaarde dat Rijnsburg gewoon de gevolgen van hun besluiten accepteert.

De kerkorde mag nog steeds werken, maar niet meer alle kerken werken met elkaar - en dat is waar het om gaat. Feit is dat een deel van de kerken het vertrouwen heeft opgezegd, daarmee is er een einde gekomen aan de samenwerking tussen 181 kerken c.q. het kerkverband zoals dat er was. En ja, daarmee ontstaan uiteindelijk twee kerkverbanden. Voor alle kerken geldt dat ze de gevolgen van hun besluiten moeten accepteren.

[DDD]

Kun je toelichten op welke manier ik wiens integriteit in twijfel zou trekken?

[rhadders]

Kun je toelichten op welke manier ik wiens integriteit in twijfel zou trekken?

Met name je laatste zin: 'Hoewel dat synodebesluit misschien achteraf een van de voorbereidende stappen was tot deze hele kerkscheuring'. Mogelijk heb je het niet zo bedoeld, maar het kan overkomen alsof je denkt dat er bewust op een kerkscheuring is gekoerst?

[DDD]

Kun je toelichten op welke manier ik wiens integriteit in twijfel zou trekken?

Met name je laatste zin: 'Hoewel dat synodebesluit misschien achteraf een van de voorbereidende stappen was tot deze hele kerkscheuring'. Mogelijk heb je het niet zo bedoeld, maar het kan overkomen alsof je denkt dat er bewust op een kerkscheuring is gekoerst?

O maar dat weet ik wel vrijwel zeker. Daar was de hele bespreking op gericht. Een deel van de synodeleden vond dat het kerkverband zo niet meer functioneerde en zocht een onorthodoxe manier om opnieuw te beginnen. Het is vooral wonderbaarlijk dat er ook mensen waren die dat niet door hadden.

[huisman]

Kun je toelichten op welke manier ik wiens integriteit in twijfel zou trekken?

Met name je laatste zin: 'Hoewel dat synodebesluit misschien achteraf een van de voorbereidende stappen was tot deze hele kerkscheuring'. Mogelijk heb je het niet zo bedoeld, maar het kan overkomen alsof je denkt dat er bewust op een kerkscheuring is gekoerst?

O maar dat weet ik wel vrijwel zeker. Daar was de hele bespreking op gericht. Een deel van de synodeleden vond dat het kerkverband zo niet meer functioneerde en zocht een onorthodoxe manier om opnieuw te beginnen. Het is vooral wonderbaarlijk dat er ook mensen waren die dat niet door hadden.

Kan oprecht zeggen dat dit een leugen is. Bewijs is ook vrij makkelijk te geven. De laatste pogingen om een construct te verzinnen om als CGK nog verder te kunnen kwamen van de afgevaardigden die jij nu vals beschuldigd. Model Klaver en houtskoolschets van het moderamen. Denk trouwens niet dat het kwade opzet van jou is maar gewoon een gebrek aan feiten.

Hier wat het RD vanavond schrijft met korte reactie van ‘Rijnsburg’ (ds. H. Bezemer) https://rd.nl/artikel/1145853

[DDD]

Nee dat is dan inderdaad een gebrek aan feiten en vooral een slecht geheugen.

Het model Klaver was een soort splitsing ook, toch? Daar hadden de linkse mensen ook voor kunnen stemmen.

[Evangelist]

Kritiek geven op toon en inhoud van kokr, maar zelf spreken over vermolmde en geruïneerde kerkelijke structuren? Een gotspe. Realiseer je je niet dat je zelf ook maar een interpretatie geeft en je daarom zelf ook terughoudend zou moeten zijn?

Ik sluit gewoon aan bij de sluiting van de laatste GS. Die moest constateren dat er geen uitweg meer was uit de impasse, waarbij alle 181 CGK's mee zouden kunnen. Dat was overigens al de ernstige situatie voorafgaand aan de GS door ongehoorzaamheid en woordbreuk van diverse plaatselijke gemeenten op punten die ambtsdragers in andere gemeenten in grote gewetensnood zou brengen. Ik citeer maar even uit het rapport kerk-zijn van 2021 over het kerkverband en het nog kunnen functioneren: (blz. 34)
“Het is het heel moeilijk om een verband van kerken te zijn terwijl plaatselijke kerken op punten die de gezamenlijke kerken als principieel geduid hebben, een eigen koers te varen. Dat tast het vertrouwen aan, en gaat ook terug op het verlies aan vertrouwen. Het stelt voor de veelomvattende vraag hoe het kerkelijke leven nog gestalte kan krijgen als de hartelijke toezegging zich te voegen naar de besluiten van meerdere vergaderingen in het geding is. Het presbyteriaal-synodale stelsel staat onder grote druk. Tolereren kan gemakkelijk legitimeren worden.”
En vervolgens een bladzijde verder - een vaak geciteerde passage:
“Gemeenten die besluiten en uitspraken van meerdere vergaderingen naast zich neerleggen (met welke achtergrond en verklaring ook, hoezeer daartoe gedrongen door de situatie waarin zij zich bevinden) en tegelijk stellen dat ze van harte onderdeel willen blijven uitmaken van de CGK spreken iets onmogelijks uit. De wijze waarop wij samen kerk-zijn veronderstelt en vraagt dat we de gezamenlijkheid niet loslaten. Toch een eigen koers varen als plaatselijke kerk kan niet anders gezien worden dan als het opzeggen van het vertrouwen in de wijze waarop we als kerken gezamenlijk de wil van de Heere zoeken. Er is geen goede weg uit de impasse als kerken die zich distantiëren van kerkelijke besluiten dit blijven doen. Omdat in het varen van een eigen koers het vertrouwen in het verband van kerken opgezegd wordt, en omdat het strijdig is met de belofte zich te voegen naar besluiten van meerdere vergaderingen (wat eigen is aan ons kerk-zijn), is het onontkoombaar om te spreken over zonde en de noodzaak van vermaning en bekering.”
Beide passages hierboven en het verloop van de ontwikkelingen na sluiting van die synode en de compleet vastgelopen discussie over de toekomst van het kerkverband maakt dat de mindere kerkelijke vergaderingen geen vaste en bondige besluiten meer kunnen nemen. Het is niet voor niets dat de synode alle verantwoordelijkheden weer heeft teruggelegd bij de plaatselijke kerken. Dat heb ik samengevat met 'vermolmde en geruïneerde kerkelijke structuren'. Dat kun je vervelend vinden, maar dát is de kerkelijke realiteit. @MidMid zegt best vaak: 'Ja, maar dat had de synode moeten constateren.' Ik denk dan vaak: 'Ja, maar dat heeft de synode met zoveel woorden ook gezegd.' Als een synode haar agenda bewust niet afmaakt, omdat het niet meer kón, en vervolgens dáárom beargumenteerd geen roepende kerk aanwijst, omdat er geen toekomst meer is voor het kerkverband, dan spreekt de synode namens het geheel uit: hier houdt de kerkelijke structuur op. Dat allerlei mensen - vooral zij die er niet bij waren - zich dat niet hebben gerealiseerd, geloof ik graag. Maar dat maakt het niet minder waar.

Daarom deel ik je interpretatie over Rijnsburg ook niet.

Als we toch aan het interpreteren zijn; persoonlijk vind ik dat het initiatief van Rijnsburg vanaf het begin het karakter had van aansturen op een harde breuk. Pas de laatste tijd wordt er meer aangestuurd op goed onderling overleg. Maar dat hadden ze eerder moeten bedenken en dan ook even pas op de plaats maken met het opzetten van een eigen structuur. Je oogst wat je zaait.

Rijnsburg deed niets anders dan de handschoen oppakken waar de synode 'm had neergelegd. Dat deden Dordrecht-Zuid en Broeksterwoude-Petrus trouwens ook. Ik weet niet of je bij de eerste bijeenkomst in Rijnsburg bent geweest, of bij één van de conventdagen, of bij de AV, maar lees alles, beluister alles, dan moet je toch constateren dat op geen enkel moment vanuit Rijnsburg de ramkoers is gehanteerd die deputaten Kerkorde nu menen te moeten inzetten. Dat goede onderlinge overleg is al genoemd op de eerste bijeenkomst in Rijnsburg. Even een citaatje uit het interview met ds. L.A. den Butter in het RD van 7 juni 2025, toen de uitnodiging de deur uit ging voor de eerste bijeenkomst:
"Let wel: wij willen niemand loslaten. Met deze oproep steken we juist de handen naar elkaar uit. Vanzelfsprekend kunnen we geen enkele gemeente dwingen die hand te grijpen. Tegelijk geldt: gemeenten die in juni geen afgevaardigden sturen, kunnen ons niet verwijten dat wij hen loslaten. Het is in onze ogen nu eenmaal onmogelijk om én christelijk gereformeerd te willen blijven én je te onttrekken aan synodale afspraken. Dat is een contradictio in terminis. Nogmaals: wij willen de breedte van onze kerken vasthouden, maar wel binnen de grenzen van de kerkorde. De vraag is wat ons betreft niet of je als gemeente misschien wat links of wat rechts van het midden staat. De vraag is of je je van harte aan de synodebesluiten wilt houden.”
Het was werkelijk een zegen dat de kerkenraad van Rijnsburg zo spoedig de kerken op de bestaande grondslag bijeen heeft geroepen om de kerkelijke structuur die omver lag, weer te herstellen.
Dat dit laatste betwist wordt, mag waar zijn, maar dat het initiatief Rijnsburg vanaf het begin aanstuurde op een harde breuk, is gewoon met de feiten te weerleggen. Er wordt ook geen nieuwe structuur opgebouwd; het presbyteriaal-synodaal stelsel wordt vanwege een niet-meer-kunnende-functioneren structuur weer voortgezet vanaf de plaatselijke gemeenten. Dat anderen menen dat zij binnen de bestaande kerkelijke structuren nog vaste en bondige besluiten kunnen nemen, waaraan iedereen zich houdt (!) geeft al aan dat de visie op het geheel uiteen loopt. Daarin hebben deputaten Kerkorde dus het geheel te dienen, meer niet. Zij doen dat echter bewust niet. En ze weten ook dat de kans op grote brokken hiermee aanzienlijk groter wordt. Het schrille contrast - @huisman wees er al op - met de oorverdovende stilte tussen 2019-heden over afwijkende gemeenten en de snelle, harde afrekening die nu naar voren komt richting de gemeenten die deelgenomen hebben aan de algemene vergadering, is meer dan verdrietig.

Rijnsburg heeft dus niet op 27 juni 2025 een nieuw kerkverband in het leven geroepen, of een breuk geforceerd; ook niet op de beide conventdagen, en ook niet met een algemene vergadering. Dat is toch niet voor niets géén generale synode genoemd; sterker: als je de berichten goed leest, zie je ook dat men daarmee nog steeds wacht. Hoeveel meer bewijs wil je hebben dat men écht het broederlijke gesprek wil voeren. Nee, niet meer binnen de oude classes; dat gaat eenvoudigweg niet meer. Dan moeten besluiten eerst teruggedraaid worden, en dat zal niet gebeuren.

Zoals gewoonlijk doe je net alsof er na de synode niets is gebeurd. Het besluit om de synode te sluiten zonder een roepende kerk aan te wijzen was volledig in strijd met de kerkorde. Zelfs de zeer moeilijke situatie (die niemand ontkent) rechtvaardigde dat niet. De rechter heeft dat duidelijk uitgelegd en alle kerkrechtdeskundigen behalve één waren het daarmee eens. Het aanwijzen van een roepende kerk herstelde die fout en dat lag binnen het mandaat van het moderamen. Daarmee was de rechtsgang hersteld. Door de revisieverzoeken zijn alle besluiten opgeschort en kan Rijnsburg hun initiatief op geen enkele wijze meer rechtvaardigen op basis van welk synodebesluit dan ook. Dan kun je nog blijven roepen dat het kerkverband niet meer functioneert, maar dat is feitelijk onjuist. Het is gemankeerd, dat geef ik gelijk toe en de problemen zijn groot, heel erg groot. Maar er is maar één plek waar er iets van een oplossing kan komen en dat is de GS van Hoogeveen. Nergens anders. Van mij mag Rijnsburg verder gaan en ik zou een samenwerking steunen, maar wel als twee zelfstandige kerkverbanden en op voorwaarde dat Rijnsburg gewoon de gevolgen van hun besluiten accepteert.

De rechter heeft de vorderingen afgewezen, civiel recht en kerkrecht lopen hier uit elkaar. Kerkrechtelijk (!) geldt een door deputaten vertegenwoordiging aangewezen roepende kerk gewoon niet.
Zie verder de post van @rhadders.

Jou zou ik graag de vraag willen stellen: hoe zie je dat op een vastgelopen classis voor je? Er zijn gemeenten met vrouwen in het ambt vermaand. De vermaning is terzijde gelegd. In een van de classes is zelfs de lastbrief van een gemeente on hold gezet. De PS wees dat weer terug. De classis besloot: dan moet u die vrouwen uit het ambt zetten. De gemeente wilde dat niet, en beschuldigd anderen van scheurmakerij. Dat verwijt klinkt vervolgens de andere kant op ook. Er wordt uitgesproken: we schalen af, en wachten op de GS. De GS loopt vast, komt hier niet uit.
Leg mij eens uit, hoe je hierin gezamenlijk op de classis verder komt, als de een het verwijt van scheurmakerij en de bezwaren tegen gemeenten/predikanten niet van tafel wil halen, en de ander de ongehoorzaamheid in geweten niet kan dragen? Welke garantie is er dat welk besluit dan ook wordt opgevolgd?
(En uiteraard zijn er eindeloze gespreksrondes geweest, revisieverzoeken, appelschriften.)

[Middenrefo]

Mijn reactie op de brief van deputaten kerkorde en kerkrecht. Vooraf is het goed om aan te geven dat ik deze brief niet anders kan beoordelen dan op basis van mijn bestuurlijke ervaring in de kerk en buiten de kerk. Vanuit die ervaring ben ik van mening dat de CGK op dit moment duidelijkheid nodig hebben. Ik begrijp wat er bedoeld wordt met de kritiek dat de toon misschien wat liefdevoller en broederlijker had gekund, maar het zou niet voor het eerst zijn dat dat ten koste gaat van de duidelijkheid en dat er dan vervolgens kritiek komt van mensen die het maar slappe hap vinden, vaag en onduidelijk.

Ik heb de brief nu een aantal keren gelezen en kom tot de conclusie dat ik het een uitstekende brief vindt, omdat het bijna niet duidelijker kan en goed beargumenteerd is. Daarnaast is het ook volledig in lijn met eerdere brieven van dit deputaatschap, maar ook met de laatste brief van deputaten vertegenwoordiging en een eerdere brief van het CvB van de TUA.

Eén van de uitgangspunten van de brief is dat deputaatschappen maar één directe meerdere vergadering kunnen hebben. Je kunt maar aan één kerkelijke vergadering verantwoording afleggen als deputaatschap en als deputaat, namelijk aan de vergadering waarvan je het mandaat hebt gekregen. Dat is zo volstrekt logisch, niet alleen kerkrechtelijk, maar ook bestuurlijk, dat ik echt niet kan begrijpen hoe iemand het daar niet mee eens kan zijn..

Verder stellen deputaten kokr terecht dat iemand die een bestaande kerkelijke vergadering/structuur zelf niet meer erkent, automatisch zijn mandaat kwijtraakt. Vergelijk het met een diplomaat in het buitenland die de Nederlandse regering niet meer erkent. Die verliest zijn baan. Volstrekt logisch.

Hetzelfde argument geldt voor de status van Rijnsburg. De structuur van de CGK bestaat nog. Gemankeerd, zeker. Met grote problemen, helaas maar al te waar. Maar de CGK bestaan nog en de rechtsgang is intact. Als je dan een nieuwe structuur opzet met classes en uiteindelijk een eigen GS, dan is dat de facto een nieuwe kerkelijke structuur die niet kan samengaan met de nog bestaande structuur binnen één kerkverband. Wie denkt dat dat wel kan heeft het zowel kerkrechtelijk als bestuurlijk mis.

Ik denk dat het nu eens tijd wordt dat Rijnsburg gewoon accepteert wat de gevolgen zijn van hun initiatief en dat als uitgangspunt neemt voor hun handelen. Als de laatste AV van Rijnsburg niet was gehouden dan hadden deputaten kokr deze brief niet hoeven te schrijven. Blijkbaar is de weg die Rijnsburg heeft gekozen onomkeerbaar, handel daar dan ook naar. Bouw verder aan je eigen structuur en trek je terug uit de structuur die je niet meer erkent en alleen nog maar kunt zien als een huis dat bijna verbrand is. Vluchten is de enige optie die je hebt als je in een brandend huis zit.

En zodra de Rijnsburg structuur af is, dan praten we graag broederlijk en in liefde, maar ook zakelijk en bestuurlijk verder over een goede samenwerking.

[rhadders]

Blijkbaar is de weg die Rijnsburg heeft gekozen onomkeerbaar, handel daar dan ook naar. Bouw verder aan je eigen structuur en trek je terug uit de structuur die je niet meer erkent en alleen nog maar kunt zien als een huis dat bijna verbrand is.

Dat doet Rijnsburg toch ook?
Wat je in het rapport van Rijnsburg leest m.b.t. deputaatschappen die zowel Rijnsburg als Hoogeveen dienen, moet je vooral lezen als een voorstel. Wat de brief doet is dit voorstel bij voorbaat al als absolute onmogelijkheid verwerpen. Dat is m.i. te snel en mogelijk denkt de GS van Hoogeveen hier ook wel anders over? Toegegeven, het zou een novum zijn - en zelfs van die orde dat je je kunt afvragen waarom scheiding nodig was. Tegelijkertijd zou het, als je zulke afspraken met elkaar kunt maken, een van de 'betere kerkscheuringen' zijn in de geschiedenis. Onmogelijk is het niet en wat 'out of the box' denken is zo slecht nog niet.

[huisman]

Mijn reactie op de brief van deputaten kerkorde en kerkrecht. Vooraf is het goed om aan te geven dat ik deze brief niet anders kan beoordelen dan op basis van mijn bestuurlijke ervaring in de kerk en buiten de kerk. Vanuit die ervaring ben ik van mening dat de CGK op dit moment duidelijkheid nodig hebben. Ik begrijp wat er bedoeld wordt met de kritiek dat de toon misschien wat liefdevoller en broederlijker had gekund, maar het zou niet voor het eerst zijn dat dat ten koste gaat van de duidelijkheid en dat er dan vervolgens kritiek komt van mensen die het maar slappe hap vinden, vaag en onduidelijk.

Ik heb de brief nu een aantal keren gelezen en kom tot de conclusie dat ik het een uitstekende brief vindt, omdat het bijna niet duidelijker kan en goed beargumenteerd is. Daarnaast is het ook volledig in lijn met eerdere brieven van dit deputaatschap, maar ook met de laatste brief van deputaten vertegenwoordiging en een eerdere brief van het CvB van de TUA.

Eén van de uitgangspunten van de brief is dat deputaatschappen maar één directe meerdere vergadering kunnen hebben. Je kunt maar aan één kerkelijke vergadering verantwoording afleggen als deputaatschap en als deputaat, namelijk aan de vergadering waarvan je het mandaat hebt gekregen. Dat is zo volstrekt logisch, niet alleen kerkrechtelijk, maar ook bestuurlijk, dat ik echt niet kan begrijpen hoe iemand het daar niet mee eens kan zijn..

Verder stellen deputaten kokr terecht dat iemand die een bestaande kerkelijke vergadering/structuur zelf niet meer erkent, automatisch zijn mandaat kwijtraakt. Vergelijk het met een diplomaat in het buitenland die de Nederlandse regering niet meer erkent. Die verliest zijn baan. Volstrekt logisch.

Hetzelfde argument geldt voor de status van Rijnsburg. De structuur van de CGK bestaat nog. Gemankeerd, zeker. Met grote problemen, helaas maar al te waar. Maar de CGK bestaan nog en de rechtsgang is intact. Als je dan een nieuwe structuur opzet met classes en uiteindelijk een eigen GS, dan is dat de facto een nieuwe kerkelijke structuur die niet kan samengaan met de nog bestaande structuur binnen één kerkverband. Wie denkt dat dat wel kan heeft het zowel kerkrechtelijk als bestuurlijk mis.

Ik denk dat het nu eens tijd wordt dat Rijnsburg gewoon accepteert wat de gevolgen zijn van hun initiatief en dat als uitgangspunt neemt voor hun handelen. Als de laatste AV van Rijnsburg niet was gehouden dan hadden deputaten kokr deze brief niet hoeven te schrijven. Blijkbaar is de weg die Rijnsburg heeft gekozen onomkeerbaar, handel daar dan ook naar. Bouw verder aan je eigen structuur en trek je terug uit de structuur die je niet meer erkent en alleen nog maar kunt zien als een huis dat bijna verbrand is. Vluchten is de enige optie die je hebt als je in een brandend huis zit.

En zodra de Rijnsburg structuur af is, dan praten we graag broederlijk en in liefde, maar ook zakelijk en bestuurlijk verder over een goede samenwerking.

Slaap er maar een nachtje over en denk na over al die deputaten die prima en broederlijk samenwerken en door deze brief volkomen overvallen zijn. Dit is een oorlogsverklaring van KOKR op een moment dat de onderhandelingen nog volop lopen.
Onbegrijpelijk dat je alle schuld bij Rijnsburg legt. Ben blij dat ik een ‘Groninger’ ben. Wij zoeken geen ruzie en dat is gisteren nogmaals bewezen in de gemeente van mijn jeugd. Zo hoort het maar daar heeft KOKR blijkbaar geen boodschap aan.

Denk als je een enquête zou houden onder alle CGK leden boven de 18 dat een grote meerderheid liefst een ontvlechting in harmonie zou zien. KOKR ziet het liefst een lelijke scheuring met op voorhand al dreigementen om broeders en zusters eruit te gooien.

[Middenrefo]

Kritiek geven op toon en inhoud van kokr, maar zelf spreken over vermolmde en geruïneerde kerkelijke structuren? Een gotspe. Realiseer je je niet dat je zelf ook maar een interpretatie geeft en je daarom zelf ook terughoudend zou moeten zijn?

Ik sluit gewoon aan bij de sluiting van de laatste GS. Die moest constateren dat er geen uitweg meer was uit de impasse, waarbij alle 181 CGK's mee zouden kunnen. Dat was overigens al de ernstige situatie voorafgaand aan de GS door ongehoorzaamheid en woordbreuk van diverse plaatselijke gemeenten op punten die ambtsdragers in andere gemeenten in grote gewetensnood zou brengen. Ik citeer maar even uit het rapport kerk-zijn van 2021 over het kerkverband en het nog kunnen functioneren: (blz. 34)
“Het is het heel moeilijk om een verband van kerken te zijn terwijl plaatselijke kerken op punten die de gezamenlijke kerken als principieel geduid hebben, een eigen koers te varen. Dat tast het vertrouwen aan, en gaat ook terug op het verlies aan vertrouwen. Het stelt voor de veelomvattende vraag hoe het kerkelijke leven nog gestalte kan krijgen als de hartelijke toezegging zich te voegen naar de besluiten van meerdere vergaderingen in het geding is. Het presbyteriaal-synodale stelsel staat onder grote druk. Tolereren kan gemakkelijk legitimeren worden.”
En vervolgens een bladzijde verder - een vaak geciteerde passage:
“Gemeenten die besluiten en uitspraken van meerdere vergaderingen naast zich neerleggen (met welke achtergrond en verklaring ook, hoezeer daartoe gedrongen door de situatie waarin zij zich bevinden) en tegelijk stellen dat ze van harte onderdeel willen blijven uitmaken van de CGK spreken iets onmogelijks uit. De wijze waarop wij samen kerk-zijn veronderstelt en vraagt dat we de gezamenlijkheid niet loslaten. Toch een eigen koers varen als plaatselijke kerk kan niet anders gezien worden dan als het opzeggen van het vertrouwen in de wijze waarop we als kerken gezamenlijk de wil van de Heere zoeken. Er is geen goede weg uit de impasse als kerken die zich distantiëren van kerkelijke besluiten dit blijven doen. Omdat in het varen van een eigen koers het vertrouwen in het verband van kerken opgezegd wordt, en omdat het strijdig is met de belofte zich te voegen naar besluiten van meerdere vergaderingen (wat eigen is aan ons kerk-zijn), is het onontkoombaar om te spreken over zonde en de noodzaak van vermaning en bekering.”
Beide passages hierboven en het verloop van de ontwikkelingen na sluiting van die synode en de compleet vastgelopen discussie over de toekomst van het kerkverband maakt dat de mindere kerkelijke vergaderingen geen vaste en bondige besluiten meer kunnen nemen. Het is niet voor niets dat de synode alle verantwoordelijkheden weer heeft teruggelegd bij de plaatselijke kerken. Dat heb ik samengevat met 'vermolmde en geruïneerde kerkelijke structuren'. Dat kun je vervelend vinden, maar dát is de kerkelijke realiteit. @MidMid zegt best vaak: 'Ja, maar dat had de synode moeten constateren.' Ik denk dan vaak: 'Ja, maar dat heeft de synode met zoveel woorden ook gezegd.' Als een synode haar agenda bewust niet afmaakt, omdat het niet meer kón, en vervolgens dáárom beargumenteerd geen roepende kerk aanwijst, omdat er geen toekomst meer is voor het kerkverband, dan spreekt de synode namens het geheel uit: hier houdt de kerkelijke structuur op. Dat allerlei mensen - vooral zij die er niet bij waren - zich dat niet hebben gerealiseerd, geloof ik graag. Maar dat maakt het niet minder waar.

Daarom deel ik je interpretatie over Rijnsburg ook niet.

Als we toch aan het interpreteren zijn; persoonlijk vind ik dat het initiatief van Rijnsburg vanaf het begin het karakter had van aansturen op een harde breuk. Pas de laatste tijd wordt er meer aangestuurd op goed onderling overleg. Maar dat hadden ze eerder moeten bedenken en dan ook even pas op de plaats maken met het opzetten van een eigen structuur. Je oogst wat je zaait.

Rijnsburg deed niets anders dan de handschoen oppakken waar de synode 'm had neergelegd. Dat deden Dordrecht-Zuid en Broeksterwoude-Petrus trouwens ook. Ik weet niet of je bij de eerste bijeenkomst in Rijnsburg bent geweest, of bij één van de conventdagen, of bij de AV, maar lees alles, beluister alles, dan moet je toch constateren dat op geen enkel moment vanuit Rijnsburg de ramkoers is gehanteerd die deputaten Kerkorde nu menen te moeten inzetten. Dat goede onderlinge overleg is al genoemd op de eerste bijeenkomst in Rijnsburg. Even een citaatje uit het interview met ds. L.A. den Butter in het RD van 7 juni 2025, toen de uitnodiging de deur uit ging voor de eerste bijeenkomst:
"Let wel: wij willen niemand loslaten. Met deze oproep steken we juist de handen naar elkaar uit. Vanzelfsprekend kunnen we geen enkele gemeente dwingen die hand te grijpen. Tegelijk geldt: gemeenten die in juni geen afgevaardigden sturen, kunnen ons niet verwijten dat wij hen loslaten. Het is in onze ogen nu eenmaal onmogelijk om én christelijk gereformeerd te willen blijven én je te onttrekken aan synodale afspraken. Dat is een contradictio in terminis. Nogmaals: wij willen de breedte van onze kerken vasthouden, maar wel binnen de grenzen van de kerkorde. De vraag is wat ons betreft niet of je als gemeente misschien wat links of wat rechts van het midden staat. De vraag is of je je van harte aan de synodebesluiten wilt houden.”
Het was werkelijk een zegen dat de kerkenraad van Rijnsburg zo spoedig de kerken op de bestaande grondslag bijeen heeft geroepen om de kerkelijke structuur die omver lag, weer te herstellen.
Dat dit laatste betwist wordt, mag waar zijn, maar dat het initiatief Rijnsburg vanaf het begin aanstuurde op een harde breuk, is gewoon met de feiten te weerleggen. Er wordt ook geen nieuwe structuur opgebouwd; het presbyteriaal-synodaal stelsel wordt vanwege een niet-meer-kunnende-functioneren structuur weer voortgezet vanaf de plaatselijke gemeenten. Dat anderen menen dat zij binnen de bestaande kerkelijke structuren nog vaste en bondige besluiten kunnen nemen, waaraan iedereen zich houdt (!) geeft al aan dat de visie op het geheel uiteen loopt. Daarin hebben deputaten Kerkorde dus het geheel te dienen, meer niet. Zij doen dat echter bewust niet. En ze weten ook dat de kans op grote brokken hiermee aanzienlijk groter wordt. Het schrille contrast - @huisman wees er al op - met de oorverdovende stilte tussen 2019-heden over afwijkende gemeenten en de snelle, harde afrekening die nu naar voren komt richting de gemeenten die deelgenomen hebben aan de algemene vergadering, is meer dan verdrietig.

Rijnsburg heeft dus niet op 27 juni 2025 een nieuw kerkverband in het leven geroepen, of een breuk geforceerd; ook niet op de beide conventdagen, en ook niet met een algemene vergadering. Dat is toch niet voor niets géén generale synode genoemd; sterker: als je de berichten goed leest, zie je ook dat men daarmee nog steeds wacht. Hoeveel meer bewijs wil je hebben dat men écht het broederlijke gesprek wil voeren. Nee, niet meer binnen de oude classes; dat gaat eenvoudigweg niet meer. Dan moeten besluiten eerst teruggedraaid worden, en dat zal niet gebeuren.

Zoals gewoonlijk doe je net alsof er na de synode niets is gebeurd. Het besluit om de synode te sluiten zonder een roepende kerk aan te wijzen was volledig in strijd met de kerkorde. Zelfs de zeer moeilijke situatie (die niemand ontkent) rechtvaardigde dat niet. De rechter heeft dat duidelijk uitgelegd en alle kerkrechtdeskundigen behalve één waren het daarmee eens. Het aanwijzen van een roepende kerk herstelde die fout en dat lag binnen het mandaat van het moderamen. Daarmee was de rechtsgang hersteld. Door de revisieverzoeken zijn alle besluiten opgeschort en kan Rijnsburg hun initiatief op geen enkele wijze meer rechtvaardigen op basis van welk synodebesluit dan ook. Dan kun je nog blijven roepen dat het kerkverband niet meer functioneert, maar dat is feitelijk onjuist. Het is gemankeerd, dat geef ik gelijk toe en de problemen zijn groot, heel erg groot. Maar er is maar één plek waar er iets van een oplossing kan komen en dat is de GS van Hoogeveen. Nergens anders. Van mij mag Rijnsburg verder gaan en ik zou een samenwerking steunen, maar wel als twee zelfstandige kerkverbanden en op voorwaarde dat Rijnsburg gewoon de gevolgen van hun besluiten accepteert.

De rechter heeft de vorderingen afgewezen, civiel recht en kerkrecht lopen hier uit elkaar. Kerkrechtelijk (!) geldt een door deputaten vertegenwoordiging aangewezen roepende kerk gewoon niet.
Zie verder de post van @rhadders.

Jou zou ik graag de vraag willen stellen: hoe zie je dat op een vastgelopen classis voor je? Er zijn gemeenten met vrouwen in het ambt vermaand. De vermaning is terzijde gelegd. In een van de classes is zelfs de lastbrief van een gemeente on hold gezet. De PS wees dat weer terug. De classis besloot: dan moet u die vrouwen uit het ambt zetten. De gemeente wilde dat niet, en beschuldigd anderen van scheurmakerij. Dat verwijt klinkt vervolgens de andere kant op ook. Er wordt uitgesproken: we schalen af, en wachten op de GS. De GS loopt vast, komt hier niet uit.
Leg mij eens uit, hoe je hierin gezamenlijk op de classis verder komt, als de een het verwijt van scheurmakerij en de bezwaren tegen gemeenten/predikanten niet van tafel wil halen, en de ander de ongehoorzaamheid in geweten niet kan dragen? Welke garantie is er dat welk besluit dan ook wordt opgevolgd?
(En uiteraard zijn er eindeloze gespreksrondes geweest, revisieverzoeken, appelschriften.)

De rechter heeft de vorderingen afgewezen omdat er een roepende kerk was aangewezen. Maar stelde tegelijk dat als het tot een bodemprocedure was gekomen de GS gedwongen was geworden om alsnog een roepende kerk aan te wijzen, op basis van hun eigen kerkorde. Rechters zijn terecht terughoudend om civielrecht toe te passen op een kerk, maar dat was hier ook niet nodig geweest. Lees het hele vonnis nog een keer door.

Hoe ik zo'n situatie op een classis zie? Iets vergelijkbaars heb ik zelf ervaren, dus dat is geen theoretisch verhaal voor mij. Ik bekijk het heel simpel. De GS heeft ons als classes alleen de mogelijkheid gegeven om te vermanen. Dat is ook gebeurd en in onze gemeente heeft ook voor het vermanen van een gemeente gestemd. maar meer is er niet, daar houdt het op. Er is geen stappenplan of procedure aan ons gegeven hoe we moeten omgaan met gemeentes die zich niet houden aan de synodebesluiten en hun beleid na vermaan niet aanpassen. En dus doet iedereen maar wat. Dat bedoel ik niet respectloos, maar ik heb het letterlijk voor mijn neus zien gebeuren. De één vindt dat we zus moeten handelen en de ander zo, maar er ligt geen enkele kerkordelijke basis onder. Als classis mag je niet je eigen regels bedenken, maar dat wordt aan de lopende band toch geprobeerd.

Er is geen garantie dat elk besluit door alle gemeenten wordt opgevolgd; maar elke generale synode wist dat op het moment dat die besluiten werden genomen. En toch hebben ze die besluiten doorgezet zonder na te denken over de uitvoerbaarheid en zonder na te denken over de gevolgen. Zonder de classes te helpen met goede procedures en scenario's. In de onvoorstelbare naïviteit dat de 'ongehoorzame' gemeentes hun beleid wel zouden gaan aanpassen. Hoe dan??

Als classis kom je in deze situatie alleen maar verder door je neer te leggen bij de situatie zoals die is, elke aangesloten kerk te accepteren en een instructie op te stellen met concrete voorstellen voor aanvullende besluitvorming door de GS. En ik begrijp niet waarom de gemeenten die nu naar Rijnsburg gaan die weg nooit hebben gevolgd.

[wfloor]

Als we even helemaal terug gaan naar de oorzaak van dit conflict: Waarom hebben ze niet zo duidelijk opgetreden tegen degene die de synode uitspraken niet nakwamen?

[HHR]

Als ik de brief lees dan denk ik ook. Groep Rijnsburg stop er mee. Stop met netjes zijn en in harmonie te willen ontvlechten.
Het andere kamp wil herrie. En buig daar voor.
Stap op. Laat ze in hun sop gaarkoken. Men komt van een koude kermis thuis.
Verlies van 35/40% van de leden en het vertrek van veel bemiddelde gemeenten zal leiden tot een totale catastrofe bij hen die graag strijdend de CGK in tweeën willen scheuren.
De overgebleven groep houdt het nog geen drie jaar zelfstandig vol. Het is bluf en grootspraak wat men doet.

Misschien klinkt dit allemaal wat ongeestelijk. Maar ik zie het zeker als een optie. De Rijnsburg groep zoekt verregaande samenwerking met HHK incl deputaatschappen en opleiding predikanten. En door.
Liever korte pijn dan een ellenlang zeurderig gevoel.