Kleine gemeente, toch beroepen? (Uit: beroepingswerk)

[Simon]

@Simon, volgens mij ga je nu een beetje aan de haal met de tekst over "de tienden".

Er wordt gewoon gezegd: 10 gezinnen kunnen als ze 10% van hun inkomen aan een predikant geven, een predikant onderhouden die met evenveel genoegen neemt. Er had net zo goed kunnen staan: 20 gezinnen die 5% van hun inkomen hieraan besteden. Er is volgens mij in het geheel geen relatie met het geven van de tienden zoals in het OT bedoeld werd.

Ik hoop het . :-)

[helma]

En zo'n gemeente van pakweg 80-100 zielen kan dat niet opbrengen.
Of er moeten "toevallig" wat bemiddelde leden zijn.

Schotse baptisten hebben zich meer dan eens zeer verwonderd over onze grote kerken. Meer dan 200 zielen is toch niet te overzien?

Hun redenering: 9 gezinnen die elk een tiende van hun inkomen afstaan, kunnen 1 dominee die dus ook met 9/10 genoegen neemt, financieren. Dus het is wat dat betreft maar net hoe je het bekijkt.

Daarnaast vind ik dat een kerkgenootschap zich behoort te bekommeren over haar leden, dus ook zeer zeker over haar kleine gemeenten. Ga je als grote gemeente miljoenen investeren voor een nog mooier orgel, of ondersteun je een kleine gemeente die moeite heeft de onderhoudskosten van haar kleine oude kerkgebouw op te brengen? Ik heb me er nooit in verdiept hoe dat in de praktijk precies werkt, maar gevoelsmatig schort daar nog wel eens wat aan.

Met je laatste gedeelte kan ik instemmen, maar met dat eerste over ''tienden''?
Is dat geen OT-wetticisme ?

da's waar; in het NT is het de helft of zelfs 'alles'.

[Simon]

Precies, wie geeft omdat het moet, kan beter niets geven.
Niet langer de letter, maar de Geest maakt levend.
''Barmhartigheid wil Ik, geen offers''.

[eilander]

da's waar; in het NT is het de helft of zelfs 'alles'.

Precies, wie geeft omdat het moet, kan beter niets geven.
Niet langer de letter, maar de Geest maakt levend.
''Barmhartigheid wil Ik, geen offers''.

Gaat dit nog wel over de onderhavige kwestie?
Het gaat hier om de vraag: kan een kleine gemeente wel een predikant onderhouden? En daar wordt een 'vuistregel' voor gegeven.

In deze kwestie is het geven van 'de helft' of 'alles' niet mogelijk of in elk geval niet reëel.
En ook is het in deze kwestie niet zo verstandig om af te gaan op de stelregel: wie geeft omdat het moet, kan beter niets geven.
Volgens mij gaat het erom of je als gemeente dit ziet zitten. Je legt elkaar misschien dan geen verplichting op, maar in elk geval spreek je toch intenties met elkaar uit.

[Ditbenik]

En in sommige kerken gelden hiervoor vastgelegde regels. Daar wordt door een instanties binnen de kerk bepaald hoe groot een gemeente is. Aan de hand daarvan wordt de grootte van de predikantsplaats vastgesteld. Zo is een volledige predikantsplaats 12/12e. De 12 staat voor het aantal dagdelen dat hij geacht wordt te werken. Daar behoort dan weer een aantal preekbeurten per jaar bij, bv 83 bij een volledige predikantsplaats. Wanneer de gemeente kleiner is, bv 3/12e of 7/12e worden traktement, dagdelen en preekbeurten naar rato aangepast. Zo is het mogelijk om met een andere kleine gemeente samen te beroepen, of een predikant in deeltijd te beroepen die voor het overige deel bv voor de klas staat als godsdienstdocent of een functie heeft elders in de kerk.

Is het verstandig? Ja, binnen deze kaders zeker. Het is voor een gemeente van eminent belang een herder en leraar te hebben. Dat geeft ook een vaste lijn in prediking en onderwijs.

[hazelaar]

Wel een beetje off-topic, maar ik verbaasde me over het feit dat het geven van tienden werd gekwalificeerd als OT-wetticisme.

Want idd voert het begrip 'geven van tienden' terug op het OT. Maar zou het daarom niet goed zijn? Natuurlijk moeten we elkaar geen juk gaan opleggen zoals de farizeers deden en mag iedereen geven naar wat hij kan en wat hij wil geven.
Maar voor mezelf vind ik het helemaal niet verkeerd om zulke geboden uit het OT als richtlijn te nemen. 10% van ons (mijn vrouw en ik) netto loon is een wezenlijk bedrag waarmee je wat kun betekenen voor je kerk en je naasten dichtbij en veraf en van de overige 90% kunnen we goed rondkomen.

We zien er daarnaast trouwens geen enkel probleem in om 30 tot 50% van ons loon aan de overheid te geven, van alles wat we kopen straks 21% (op voedsel na dan) richting overheid, dus dan kan die 10% er toch ook nog wel af?

[BewaarhetPand]

Ik kerk ook in een kleine(r wordende) gemeente en dat is best een grote zorg. Eens bloeiend, en nu ingezonken tot een vergrijzende, dus via natuurlijke weg, krimpende gemeente. Heel soms meldt zich een nieuw lid aan.
Een dominee fulltime is niet meer mogelijk. Je moet met steeds minder mensen meer geld inbrengen en eens houdt dat op.
De k.r. oriënteert zich nu op een Godsdienstleraar die 50% predikant wil zijn.
Samengaan met een andere gemeente en dus gezamenlijk een dominee te beroepen, is op niets uitgelopen, omdat de beide gemeentes te ver van elkaar liggen, geestelijk.
Het is een neerwaartse spiraal, geen predikant, komen er ook geen nieuwe gezinnen. En de ene week staat er een moderne jonge dominee op de kansel en de andere week een wat rechtsere. Als je vacant bent en er worden preekbeurten "geprikt", kom je heel goed tot het verdrietige besef hoe verdeeld de CGK is.
En de jongere predikanten die wij laten komen, vind ik niet echt hoopvol. Als dat de volgende generatie wordt die de CGK door de storm moet loodsen, zie ik het persoonlijk somber in.
Misschien dat de CGKers hier het niet met me eens zijn, maar die kerken ongetwijfeld bij één van de aansprekende (BhP) predikanten.
Maar luister dan eens op internet, naar een pas afgestudeerde predikant, namen kun je bij me opvragen.
Maar als je in een kleine gemeente zit, voel je je al schuldig als je een zondag elders moet kerken, vanwege familiebezoek of vakantie. Of je bent wat langer ziek. Het is meteen een hele opvallende lege plek.

Interessevraag: Hoe staat u hier vandaag de dag in? De BwP-predikanten van de echte oude garde (dus die net niet of zelfs wel de oprichting van BhP in 1966 hebben meegemaakt (of zelfs eraan meegewerkt)), zijn allemaal overleden of preken niet meer.

[Maanenschijn]

Ik kerk ook in een kleine(r wordende) gemeente en dat is best een grote zorg. Eens bloeiend, en nu ingezonken tot een vergrijzende, dus via natuurlijke weg, krimpende gemeente. Heel soms meldt zich een nieuw lid aan.
Een dominee fulltime is niet meer mogelijk. Je moet met steeds minder mensen meer geld inbrengen en eens houdt dat op.
De k.r. oriënteert zich nu op een Godsdienstleraar die 50% predikant wil zijn.
Samengaan met een andere gemeente en dus gezamenlijk een dominee te beroepen, is op niets uitgelopen, omdat de beide gemeentes te ver van elkaar liggen, geestelijk.
Het is een neerwaartse spiraal, geen predikant, komen er ook geen nieuwe gezinnen. En de ene week staat er een moderne jonge dominee op de kansel en de andere week een wat rechtsere. Als je vacant bent en er worden preekbeurten "geprikt", kom je heel goed tot het verdrietige besef hoe verdeeld de CGK is.
En de jongere predikanten die wij laten komen, vind ik niet echt hoopvol. Als dat de volgende generatie wordt die de CGK door de storm moet loodsen, zie ik het persoonlijk somber in.
Misschien dat de CGKers hier het niet met me eens zijn, maar die kerken ongetwijfeld bij één van de aansprekende (BhP) predikanten.
Maar luister dan eens op internet, naar een pas afgestudeerde predikant, namen kun je bij me opvragen.
Maar als je in een kleine gemeente zit, voel je je al schuldig als je een zondag elders moet kerken, vanwege familiebezoek of vakantie. Of je bent wat langer ziek. Het is meteen een hele opvallende lege plek.

Interessevraag: Hoe staat u hier vandaag de dag in? De BwP-predikanten van de echte oude garde (dus die net niet of zelfs wel de oprichting van BhP in 1966 hebben meegemaakt (of zelfs eraan meegewerkt)), zijn allemaal overleden of preken niet meer.

Mara is na ernstig ziek te zijn geweest niet meer actief op het forum.

[BewaarhetPand]

Ik kerk ook in een kleine(r wordende) gemeente en dat is best een grote zorg. Eens bloeiend, en nu ingezonken tot een vergrijzende, dus via natuurlijke weg, krimpende gemeente. Heel soms meldt zich een nieuw lid aan.
Een dominee fulltime is niet meer mogelijk. Je moet met steeds minder mensen meer geld inbrengen en eens houdt dat op.
De k.r. oriënteert zich nu op een Godsdienstleraar die 50% predikant wil zijn.
Samengaan met een andere gemeente en dus gezamenlijk een dominee te beroepen, is op niets uitgelopen, omdat de beide gemeentes te ver van elkaar liggen, geestelijk.
Het is een neerwaartse spiraal, geen predikant, komen er ook geen nieuwe gezinnen. En de ene week staat er een moderne jonge dominee op de kansel en de andere week een wat rechtsere. Als je vacant bent en er worden preekbeurten "geprikt", kom je heel goed tot het verdrietige besef hoe verdeeld de CGK is.
En de jongere predikanten die wij laten komen, vind ik niet echt hoopvol. Als dat de volgende generatie wordt die de CGK door de storm moet loodsen, zie ik het persoonlijk somber in.
Misschien dat de CGKers hier het niet met me eens zijn, maar die kerken ongetwijfeld bij één van de aansprekende (BhP) predikanten.
Maar luister dan eens op internet, naar een pas afgestudeerde predikant, namen kun je bij me opvragen.
Maar als je in een kleine gemeente zit, voel je je al schuldig als je een zondag elders moet kerken, vanwege familiebezoek of vakantie. Of je bent wat langer ziek. Het is meteen een hele opvallende lege plek.

Interessevraag: Hoe staat u hier vandaag de dag in? De BwP-predikanten van de echte oude garde (dus die net niet of zelfs wel de oprichting van BhP in 1966 hebben meegemaakt (of zelfs eraan meegewerkt)), zijn allemaal overleden of preken niet meer.

Mara is na ernstig ziek te zijn geweest niet meer actief op het forum.

Oké, dank voor de informatie, dat wist ik niet.