Ambtskleding

[Zeeuw]

Het ligt er maar net aan waar je je druk om maakt. Vier je daar samen het Avondmaal verbonden met de Zaligmaker die ons liefheeft of ga je op anderen letten.
En ja in onze gemeente gaan er veel in spijkerbroek en trui of polo aan het Avondmaal. Anderen gaan in pak en dat kan prima samen gaan.

Ik vind dat je je ook moet aanpassen aan de groepscultuur die in een gemeente aanwezig is.
Als daar de cultuur is dat iedereen in het donker met hele nette kleding aan het avondmaal gaat, dan ga je niet met een polo en spijkerbroek ook aan het avondmaal. Dat doe je alleen al niet uit liefde voor de broeders en zusters aan de tafel.
Los van of het nodig is of niet, of dat het een principe is of niet, je past je als het goed is ook aan aan de groepscultuur in de gemeente of je gaat op een later tijdstip het gesprek daarover aan.
Als de groepscultuur ook is dat een polo prima kan, ook goed. Als beiden kan, ook goed.

Ik denk dat er in de gemeente van Martijn, net als die van ons, geen duidelijke groepscultuur is. Dus kan ieder gewoon komen zoals hij/zij is.

Precies. Nu delen wij natuurlijk dezelfde bron

Maar los daarvan ook al zou er een groepscultuur zijn, ook dan moet er een bepaalde vrijheid zijn.

Dat denk ik ook. Al vind ik het bij ons soms wel eens droevig dat veel mensen blijkbaar geen net overhemd en een fatsoenlijke broek meer hebben. Ook bij een belijdenis doen is er niemand die begrijpt wat een pak is. Maar dat is meer mijn eigen gevoel bij kleden vermoed ik.

[Maanenschijn]

Je ziet vaak dat jonge mensen zich wat meer vrijheden veroorloven, nog niet gehinderd door de opinie van Jan en alleman. Ik zou ze dat graag willen vergeven. Ik zie ook dat gedurende de jaren er wat meer gevoel voor onderlinge verhoudingen en ongeschreven mores ontstaat. Dan trekt dat vanzelf wat bij.

[pierre27]

Mij lijkt dat bij deelname aan de sacramenten nette kleding hoort. Het lijkt me dat dat voor heren nog steeds een pak is.
Ik ken ook geen GG waar mensen in spijkerbroek en polo aan het avondmaal gaan.

Ik denk dat ook in de GG aan het verschuiven is, dat zullen sommigen toejuichen en anderen weer niet. Maar het gaat natuurlijk in dit topic niet alleen om de GG.

[Zeeuw]

Je ziet vaak dat jonge mensen zich wat meer vrijheden veroorloven, nog niet gehinderd door de opinie van Jan en alleman. Ik zou ze dat graag willen vergeven. Ik zie ook dat gedurende de jaren er wat meer gevoel voor onderlinge verhoudingen en ongeschreven mores ontstaat. Dan trekt dat vanzelf wat bij.

Nou, bij ons gebeurt dat evenzeer door de ouderen, dus ik zie dat niet veranderen. Het zij zo. Ik ben wat meer van de nette kleren, wellicht ook omdat mijn werk dat vaker vraagt dan bij anderen.

[DDD]

Mij lijkt dat bij deelname aan de sacramenten nette kleding hoort. Het lijkt me dat dat voor heren nog steeds een pak is.
Ik ken ook geen GG waar mensen in spijkerbroek en polo aan het avondmaal gaan.

Ik denk dat ook in de GG aan het verschuiven is, dat zullen sommigen toejuichen en anderen weer niet. Maar het gaat natuurlijk in dit topic niet alleen om de GG.

Natuurlijk verschuift dat. Dat gebeurt in iedere normale omgeving. In de jaren 60 gingen marktkooplieden met stropdas naar de markt. Nu zijn er nauwelijks stropdassen te zien als advocaten hun stage-verklaring uitgereikt krijgen (om maar een dwarsstraat te noemen). Dus als de normen voor wat gewone kleding is, verschuiven, dan verschuiven die ook voor het avondmaal. Dat is hoe het normaal gaat, en dat is ook goed.

In culturen waarin de Bijbel los staat van het dagelijks leven, kan het ook anders gaan. Dan krijg je zeg maar een deeltje van het leven dat als museum functioneert. Hoe groter die afstand tussen de bijbelse leer en de praktijk van het leven, hoe hoger de beloning voor de dominee, dus dat is een verleidelijke toestand. Gemeenten waarin oplichting en milleubederf goedgepraat wordt, betalen de dominee goed om als een rariteit met hoed door het dorp te lopen en zich bij voorkeur verder nergens mee te bemoeien. Al weet ik dat er ook predikanten zijn die dan toch hun mond open doen, gelukkig.

Zolang ze dan althans niet hun mond open doen om bezwaar te maken tegen een donkerblauw pak met witte schoenen bij de doop, terwijl de arme doopouders een fortuin hebben uitgegeven om zich netjes aan te kleden of nog wat hadden van de laatste bruiloft. Dat verzin ik niet. Daar heeft iets over in de Saambinder gestaan. Een typisch voorbeeld van hoe zoiets niet moet, wat mij betreft.

[pierre27]

Mij lijkt dat bij deelname aan de sacramenten nette kleding hoort. Het lijkt me dat dat voor heren nog steeds een pak is.
Ik ken ook geen GG waar mensen in spijkerbroek en polo aan het avondmaal gaan.

Ik denk dat ook in de GG aan het verschuiven is, dat zullen sommigen toejuichen en anderen weer niet. Maar het gaat natuurlijk in dit topic niet alleen om de GG.

Natuurlijk verschuift dat. Dat gebeurt in iedere normale omgeving. In de jaren 60 gingen marktkooplieden met stropdas naar de markt. Nu zijn er nauwelijks stropdassen te zien als advocaten hun stage-verklaring uitgereikt krijgen (om maar een dwarsstraat te noemen). Dus als de normen voor wat gewone kleding is, verschuiven, dan verschuiven die ook voor het avondmaal. Dat is hoe het normaal gaat, en dat is ook goed.

In culturen waarin de Bijbel los staat van het dagelijks leven, kan het ook anders gaan. Dan krijg je zeg maar een deeltje van het leven dat als museum functioneert. Hoe groter die afstand tussen de bijbelse leer en de praktijk van het leven, hoe hoger de beloning voor de dominee, dus dat is een verleidelijke toestand. Gemeenten waarin oplichting en milleubederf goedgepraat wordt, betalen de dominee goed om als een rariteit met hoed door het dorp te lopen en zich bij voorkeur verder nergens mee te bemoeien. Al weet ik dat er ook predikanten zijn die dan toch hun mond open doen, gelukkig.

Zolang ze dan althans niet hun mond open doen om bezwaar te maken tegen een donkerblauw pak met witte schoenen bij de doop, terwijl de arme doopouders een fortuin hebben uitgegeven om zich netjes aan te kleden of nog wat hadden van de laatste bruiloft. Dat verzin ik niet. Daar heeft iets over in de Saambinder gestaan. Een typisch voorbeeld van hoe zoiets niet moet, wat mij betreft.

Je zult het niet erg vinden dat ik wat afhaak bij sommige suggestieve opmerkingen. Ik mis trouwens nog in het rijtje de GBS:). Ik vond het persoonlijk prima artikelen van ds. van Dieren. Nietemin ben ik ook door mijn reizen meer gaan open staan voor andere kledij in de eredienst. Wat mij daarvan opgevallen is dat mensen de kerk niet als een museum zien maar vooral als een bezoek aan Gods huis.

[Maanenschijn]

Mij lijkt dat bij deelname aan de sacramenten nette kleding hoort. Het lijkt me dat dat voor heren nog steeds een pak is.
Ik ken ook geen GG waar mensen in spijkerbroek en polo aan het avondmaal gaan.

Ik denk dat ook in de GG aan het verschuiven is, dat zullen sommigen toejuichen en anderen weer niet. Maar het gaat natuurlijk in dit topic niet alleen om de GG.

Natuurlijk verschuift dat. Dat gebeurt in iedere normale omgeving. In de jaren 60 gingen marktkooplieden met stropdas naar de markt. Nu zijn er nauwelijks stropdassen te zien als advocaten hun stage-verklaring uitgereikt krijgen (om maar een dwarsstraat te noemen). Dus als de normen voor wat gewone kleding is, verschuiven, dan verschuiven die ook voor het avondmaal. Dat is hoe het normaal gaat, en dat is ook goed.

In culturen waarin de Bijbel los staat van het dagelijks leven, kan het ook anders gaan. Dan krijg je zeg maar een deeltje van het leven dat als museum functioneert. Hoe groter die afstand tussen de bijbelse leer en de praktijk van het leven, hoe hoger de beloning voor de dominee, dus dat is een verleidelijke toestand. Gemeenten waarin oplichting en milleubederf goedgepraat wordt, betalen de dominee goed om als een rariteit met hoed door het dorp te lopen en zich bij voorkeur verder nergens mee te bemoeien. Al weet ik dat er ook predikanten zijn die dan toch hun mond open doen, gelukkig.

Zolang ze dan althans niet hun mond open doen om bezwaar te maken tegen een donkerblauw pak met witte schoenen bij de doop, terwijl de arme doopouders een fortuin hebben uitgegeven om zich netjes aan te kleden of nog wat hadden van de laatste bruiloft. Dat verzin ik niet. Daar heeft iets over in de Saambinder gestaan. Een typisch voorbeeld van hoe zoiets niet moet, wat mij betreft.

Wat ben je er toch een meester in om er vanalles bij te halen en wonderlijke koppelingen te maken .

De kern is inderdaad dat kleding zich ontwikkelt. Ook ik heb zelden nog een stropdas om terwijl dat 20 jaar geleden heel gewoon was. Ik sluit niet uit dat over een aantal jaren het wel weer gewoon is, ik zie een trend van minder spijkerbroeken naar meer ‘nettere’ kleding. Toch zijn er als christenen wel een aantal basisregels mijns inziens.

1) kleding bedekt. De bijbel geeft in voorbeelden die passend zijn bij de tempeldienst, maar ook bij bijvoorbeeld Petrus die zich ‘naakt’ voelde toen hij Jezus ontmoette wel aan dat kleding bedekkend en verhullend moet zijn. Ik denk dat dat zeker van toepassing mag zijn in de kerk waar we bij uitstek Jezus kunnen ontemoeten.
2) Kleding mag de zwakgelovige geen aanstoot geven. Dat komt nadrukkelijk na voren in de Romeinenbrief. Dat betekent voor mij ook dat, vooral bij het als broeders of zusters samenkomen bij de sacramenten, je rekening houd met de ander. Niet uit gewoonte of voor de mensen, maar uit liefde voor de broeder of zuster.
3) Kleding naar de kerk mag ook anders zijn dan door de week. In de gelijkenis hadden de gasten ook een bruiloftskleed aan. Het is dus niet vreemd om je te kleden naar aanleiding van het doel van de samenkomst. Het aandoen van je zondagse kleren is dan ook helemaal niet vreemd.

[Zita]

Mij lijkt dat bij deelname aan de sacramenten nette kleding hoort. Het lijkt me dat dat voor heren nog steeds een pak is.
Ik ken ook geen GG waar mensen in spijkerbroek en polo aan het avondmaal gaan.

Ik denk dat ook in de GG aan het verschuiven is, dat zullen sommigen toejuichen en anderen weer niet. Maar het gaat natuurlijk in dit topic niet alleen om de GG.

Natuurlijk verschuift dat. Dat gebeurt in iedere normale omgeving. In de jaren 60 gingen marktkooplieden met stropdas naar de markt. Nu zijn er nauwelijks stropdassen te zien als advocaten hun stage-verklaring uitgereikt krijgen (om maar een dwarsstraat te noemen). Dus als de normen voor wat gewone kleding is, verschuiven, dan verschuiven die ook voor het avondmaal. Dat is hoe het normaal gaat, en dat is ook goed.

In culturen waarin de Bijbel los staat van het dagelijks leven, kan het ook anders gaan. Dan krijg je zeg maar een deeltje van het leven dat als museum functioneert. Hoe groter die afstand tussen de bijbelse leer en de praktijk van het leven, hoe hoger de beloning voor de dominee, dus dat is een verleidelijke toestand. Gemeenten waarin oplichting en milleubederf goedgepraat wordt, betalen de dominee goed om als een rariteit met hoed door het dorp te lopen en zich bij voorkeur verder nergens mee te bemoeien. Al weet ik dat er ook predikanten zijn die dan toch hun mond open doen, gelukkig.

Zolang ze dan althans niet hun mond open doen om bezwaar te maken tegen een donkerblauw pak met witte schoenen bij de doop, terwijl de arme doopouders een fortuin hebben uitgegeven om zich netjes aan te kleden of nog wat hadden van de laatste bruiloft. Dat verzin ik niet. Daar heeft iets over in de Saambinder gestaan. Een typisch voorbeeld van hoe zoiets niet moet, wat mij betreft.

Wat ben je er toch een meester in om er vanalles bij te halen en wonderlijke koppelingen te maken .

De kern is inderdaad dat kleding zich ontwikkelt. Ook ik heb zelden nog een stropdas om terwijl dat 20 jaar geleden heel gewoon was. Ik sluit niet uit dat over een aantal jaren het wel weer gewoon is, ik zie een trend van minder spijkerbroeken naar meer ‘nettere’ kleding. Toch zijn er als christenen wel een aantal basisregels mijns inziens.

1) kleding bedekt. De bijbel geeft in voorbeelden die passend zijn bij de tempeldienst, maar ook bij bijvoorbeeld Petrus die zich ‘naakt’ voelde toen hij Jezus ontmoette wel aan dat kleding bedekkend en verhullend moet zijn. Ik denk dat dat zeker van toepassing mag zijn in de kerk waar we bij uitstek Jezus kunnen ontemoeten.
2) Kleding mag de zwakgelovige geen aanstoot geven. Dat komt nadrukkelijk na voren in de Romeinenbrief. Dat betekent voor mij ook dat, vooral bij het als broeders of zusters samenkomen bij de sacramenten, je rekening houd met de ander. Niet uit gewoonte of voor de mensen, maar uit liefde voor de broeder of zuster.
3) Kleding naar de kerk mag ook anders zijn dan door de week. In de gelijkenis hadden de gasten ook een bruiloftskleed aan. Het is dus niet vreemd om je te kleden naar aanleiding van het doel van de samenkomst. Het aandoen van je zondagse kleren is dan ook helemaal niet vreemd.

Wat 3) betreft: ik weet nog dat toen mannelijke vrienden begonnen met werken na hun studie en daar in pak werden verwacht, dat het pak voor de zondag voor hen echt een hobbel werd. Want dat was werkkleding.
En over 2): dat vind ik een lastige. De zwakgelovige mag zich er ook wel van bewust zijn dat hij een zwakgelovige is. Wat ik zie, is dat het gaat om kerkgangers die vinden dat iemand met stropdas passender is gekleed dan iemand zonder stropdas, en dat anderen opleggen. De stropdaslozen zijn in hun ogen falende gelovigen.

Kleding moet kuis zijn. Dat is de hoofdlijn. Geef geen aanstoot, nog zo eentje. Liever jezelf verloochenen dan de ander ergeren: beide kanten op.

[MGG]

Ik denk dat ook in de GG aan het verschuiven is, dat zullen sommigen toejuichen en anderen weer niet. Maar het gaat natuurlijk in dit topic niet alleen om de GG.

Natuurlijk verschuift dat. Dat gebeurt in iedere normale omgeving. In de jaren 60 gingen marktkooplieden met stropdas naar de markt. Nu zijn er nauwelijks stropdassen te zien als advocaten hun stage-verklaring uitgereikt krijgen (om maar een dwarsstraat te noemen). Dus als de normen voor wat gewone kleding is, verschuiven, dan verschuiven die ook voor het avondmaal. Dat is hoe het normaal gaat, en dat is ook goed.

In culturen waarin de Bijbel los staat van het dagelijks leven, kan het ook anders gaan. Dan krijg je zeg maar een deeltje van het leven dat als museum functioneert. Hoe groter die afstand tussen de bijbelse leer en de praktijk van het leven, hoe hoger de beloning voor de dominee, dus dat is een verleidelijke toestand. Gemeenten waarin oplichting en milleubederf goedgepraat wordt, betalen de dominee goed om als een rariteit met hoed door het dorp te lopen en zich bij voorkeur verder nergens mee te bemoeien. Al weet ik dat er ook predikanten zijn die dan toch hun mond open doen, gelukkig.

Zolang ze dan althans niet hun mond open doen om bezwaar te maken tegen een donkerblauw pak met witte schoenen bij de doop, terwijl de arme doopouders een fortuin hebben uitgegeven om zich netjes aan te kleden of nog wat hadden van de laatste bruiloft. Dat verzin ik niet. Daar heeft iets over in de Saambinder gestaan. Een typisch voorbeeld van hoe zoiets niet moet, wat mij betreft.

Wat ben je er toch een meester in om er vanalles bij te halen en wonderlijke koppelingen te maken .

De kern is inderdaad dat kleding zich ontwikkelt. Ook ik heb zelden nog een stropdas om terwijl dat 20 jaar geleden heel gewoon was. Ik sluit niet uit dat over een aantal jaren het wel weer gewoon is, ik zie een trend van minder spijkerbroeken naar meer ‘nettere’ kleding. Toch zijn er als christenen wel een aantal basisregels mijns inziens.

1) kleding bedekt. De bijbel geeft in voorbeelden die passend zijn bij de tempeldienst, maar ook bij bijvoorbeeld Petrus die zich ‘naakt’ voelde toen hij Jezus ontmoette wel aan dat kleding bedekkend en verhullend moet zijn. Ik denk dat dat zeker van toepassing mag zijn in de kerk waar we bij uitstek Jezus kunnen ontemoeten.
2) Kleding mag de zwakgelovige geen aanstoot geven. Dat komt nadrukkelijk na voren in de Romeinenbrief. Dat betekent voor mij ook dat, vooral bij het als broeders of zusters samenkomen bij de sacramenten, je rekening houd met de ander. Niet uit gewoonte of voor de mensen, maar uit liefde voor de broeder of zuster.
3) Kleding naar de kerk mag ook anders zijn dan door de week. In de gelijkenis hadden de gasten ook een bruiloftskleed aan. Het is dus niet vreemd om je te kleden naar aanleiding van het doel van de samenkomst. Het aandoen van je zondagse kleren is dan ook helemaal niet vreemd.

Wat 3) betreft: ik weet nog dat toen mannelijke vrienden begonnen met werken na hun studie en daar in pak werden verwacht, dat het pak voor de zondag voor hen echt een hobbel werd. Want dat was werkkleding.
En over 2): dat vind ik een lastige. De zwakgelovige mag zich er ook wel van bewust zijn dat hij een zwakgelovige is. Wat ik zie, is dat het gaat om kerkgangers die vinden dat iemand met stropdas passender is gekleed dan iemand zonder stropdas, en dat anderen opleggen. De stropdaslozen zijn in hun ogen falende gelovigen.

Kleding moet kuis zijn. Dat is de hoofdlijn. Geef geen aanstoot, nog zo eentje. Liever jezelf verloochenen dan de ander ergeren: beide kanten op.

Waarom zou dat een hobbel zijn? Als je werkkleding netjes genoeg is om bij de koning op bezoek te gaan, dan is het ook prima voor naar de kerk.

[BewaarhetPand]

Natuurlijk verschuift dat. Dat gebeurt in iedere normale omgeving. In de jaren 60 gingen marktkooplieden met stropdas naar de markt. Nu zijn er nauwelijks stropdassen te zien als advocaten hun stage-verklaring uitgereikt krijgen (om maar een dwarsstraat te noemen). Dus als de normen voor wat gewone kleding is, verschuiven, dan verschuiven die ook voor het avondmaal. Dat is hoe het normaal gaat, en dat is ook goed.

In culturen waarin de Bijbel los staat van het dagelijks leven, kan het ook anders gaan. Dan krijg je zeg maar een deeltje van het leven dat als museum functioneert. Hoe groter die afstand tussen de bijbelse leer en de praktijk van het leven, hoe hoger de beloning voor de dominee, dus dat is een verleidelijke toestand. Gemeenten waarin oplichting en milleubederf goedgepraat wordt, betalen de dominee goed om als een rariteit met hoed door het dorp te lopen en zich bij voorkeur verder nergens mee te bemoeien. Al weet ik dat er ook predikanten zijn die dan toch hun mond open doen, gelukkig.

Zolang ze dan althans niet hun mond open doen om bezwaar te maken tegen een donkerblauw pak met witte schoenen bij de doop, terwijl de arme doopouders een fortuin hebben uitgegeven om zich netjes aan te kleden of nog wat hadden van de laatste bruiloft. Dat verzin ik niet. Daar heeft iets over in de Saambinder gestaan. Een typisch voorbeeld van hoe zoiets niet moet, wat mij betreft.

Wat ben je er toch een meester in om er vanalles bij te halen en wonderlijke koppelingen te maken .

De kern is inderdaad dat kleding zich ontwikkelt. Ook ik heb zelden nog een stropdas om terwijl dat 20 jaar geleden heel gewoon was. Ik sluit niet uit dat over een aantal jaren het wel weer gewoon is, ik zie een trend van minder spijkerbroeken naar meer ‘nettere’ kleding. Toch zijn er als christenen wel een aantal basisregels mijns inziens.

1) kleding bedekt. De bijbel geeft in voorbeelden die passend zijn bij de tempeldienst, maar ook bij bijvoorbeeld Petrus die zich ‘naakt’ voelde toen hij Jezus ontmoette wel aan dat kleding bedekkend en verhullend moet zijn. Ik denk dat dat zeker van toepassing mag zijn in de kerk waar we bij uitstek Jezus kunnen ontemoeten.
2) Kleding mag de zwakgelovige geen aanstoot geven. Dat komt nadrukkelijk na voren in de Romeinenbrief. Dat betekent voor mij ook dat, vooral bij het als broeders of zusters samenkomen bij de sacramenten, je rekening houd met de ander. Niet uit gewoonte of voor de mensen, maar uit liefde voor de broeder of zuster.
3) Kleding naar de kerk mag ook anders zijn dan door de week. In de gelijkenis hadden de gasten ook een bruiloftskleed aan. Het is dus niet vreemd om je te kleden naar aanleiding van het doel van de samenkomst. Het aandoen van je zondagse kleren is dan ook helemaal niet vreemd.

Wat 3) betreft: ik weet nog dat toen mannelijke vrienden begonnen met werken na hun studie en daar in pak werden verwacht, dat het pak voor de zondag voor hen echt een hobbel werd. Want dat was werkkleding.
En over 2): dat vind ik een lastige. De zwakgelovige mag zich er ook wel van bewust zijn dat hij een zwakgelovige is. Wat ik zie, is dat het gaat om kerkgangers die vinden dat iemand met stropdas passender is gekleed dan iemand zonder stropdas, en dat anderen opleggen. De stropdaslozen zijn in hun ogen falende gelovigen.

Kleding moet kuis zijn. Dat is de hoofdlijn. Geef geen aanstoot, nog zo eentje. Liever jezelf verloochenen dan de ander ergeren: beide kanten op.

Waarom zou dat een hobbel zijn? Als je werkkleding netjes genoeg is om bij de koning op bezoek te gaan, dan is het ook prima voor naar de kerk.

Precies. Dan gaat men namelijk op bezoek bij de Koning der koningen.

[Orchidee]

Met de term 'Gods huis' kan je alle kanten op natuurlijk.
Als je jarenlang in een aula, klaslokaal, schuur/verbouwde boerderij, zaaltje de kerkdiensten bijwoont kijk je daar toch anders naar denk ik.


Verstuurd vanaf mijn SM-A165F met Tapatalk

[Zita]

Waarom zou dat een hobbel zijn? Als je werkkleding netjes genoeg is om bij de koning op bezoek te gaan, dan is het ook prima voor naar de kerk.

Omdat ze het niet plezierig vonden om op zondag hun werkkleding aan te trekken, hoe netjes die ook was. In hun studententijd was een kostuum iets wat ze droegen op zondag: keurig aangekleed om naar de kerk te gaan. Nu was net zo'n kostuum de gewone dagelijkse kleding, die ze associeerden met werk in plaats van met godsdienst. Zoals mijn vader niet in zijn overall naar de kerk zou gaan omdat dat werkkleding was, wilden zij liever niet met pak naar de kerk gaan omdat dat voor hen werkkleding is.

[pierre27]

Met de term 'Gods huis' kan je alle kanten op natuurlijk.
Als je jarenlang in een aula, klaslokaal, schuur/verbouwde boerderij, zaaltje de kerkdiensten bijwoont kijk je daar toch anders naar denk ik.


Verstuurd vanaf mijn SM-A165F met Tapatalk

Dan is het niet meer Gods huis als er een eredienst is?

[Maanenschijn]

Ik heb altijd wat moeite met de term Gods huis. Ik denk dat in de nieuwe bedeling de Heere God geen huis meer heeft. Ik gebruik liever de term Huis van gebed of samenkomst. Of gewoon kerk.

[MGG]

Waarom zou dat een hobbel zijn? Als je werkkleding netjes genoeg is om bij de koning op bezoek te gaan, dan is het ook prima voor naar de kerk.

Omdat ze het niet plezierig vonden om op zondag hun werkkleding aan te trekken, hoe netjes die ook was. In hun studententijd was een kostuum iets wat ze droegen op zondag: keurig aangekleed om naar de kerk te gaan. Nu was net zo'n kostuum de gewone dagelijkse kleding, die ze associeerden met werk in plaats van met godsdienst. Zoals mijn vader niet in zijn overall naar de kerk zou gaan omdat dat werkkleding was, wilden zij liever niet met pak naar de kerk gaan omdat dat voor hen werkkleding is.

Gelukkig heb ik hier nooit last van gehad. Wat was hun oplossing? Want het is dan of werkkleding of vrijetijdskleding.