Generale Synode Christelijke Gereformeerde Kerken 2024

[MidMid]

Je noemt hier je verlegenheid en geweten; en je plaatst dat naast mijn bezwaarde geweten. Dat is toch precies wat hier al 500 pagina’s is betoogd? Daar gaan we nooit uitkomen. Daarom vind ik de weg die @rhadders wijst zo verstandig. Jij noemt dat zakelijk, ik noem dat geestelijk. Dan wordt er namelijk niet gestreden, dan worden er geen rechtszaken gevoerd, dan worden er geen harde woorden gebruikt over 1. dat deel dat gewoon klassiek christelijk gereformeerd wil blijven, en daarom niet meer meekan in een structuur waarin een beschermende band om afwijkende gemeenten wordt gelegd, omdat daarmee afwijkingen van de Schrift ook officieel gedoogd wordt. (Daar denken we verschillend over.)

De consequentie van jouw manier van reageren op @rhadders is echter, dat er wél rechtszaken gevoerd gaan worden, dat er wél strijd gevoerd gaat worden, en dat - zoals nu al lijkt te gebeuren in informele gesprekken - de broeders die altijd hun beste krachten hebben ingezet voor het geheel en zich in alles aan de vierslag hebben gehouden nu z.s.m. buiten de deur gewerkt moeten worden: denk aan classiscommissies, deputaatschappen, gelijkwaardige overleggen, etc. Dat staat toch allemaal in schril contrast met het eindeloze en jarenlange getalm t.a.v. gemeenten die het kerkverband door eigenmachtig handelen in afwijkende besluitvorming hebben opgeblazen?

Er wordt van jou en van niemand gevraagd om minder principieel over de kerk te denken. 2. Maar ik vind het moeilijk te bevatten dat je het als consequentie van wat je geestelijk niet kunt meemaken wel kunt meemaken dat er zo hard en kil wordt omgegaan met broeders die niet meer mee kunnen in een structuur, waarvan de breedste vergadering heeft uitgesproken dat die kapot en vastgelopen is. En die op basis van die uitspraak vanaf het grondvlak die structuur weer willen opbouwen. Nogmaals: ik weet dat je hier anders tegenaan kijkt, maar daar gaan we dus nooit meer uitkomen. 3. De conclusie daarvan is, dat er dus twee verbanden gaan ontstaan, beide wortelend in de CGK van 1892 en daarvoor in de Afscheiding van 1834. Als je in geweten niet broederlijk wilt of kunt spreken over die werkelijkheid en de praktische consequenties daarvan, dan aanvaard je daarmee toch dat de dingen voor een rechter gebracht kunnen worden om daar te gaan strijden.

@middenrefo: ik verwerp de suggestie dat ik alleen maar oog heb of wil hebben voor gewetensproblemrn ter rechterzijde. Sterker: ik heb voortdurend betoogd dat er in deze situatie met gewetensproblemen aan beide zijden, er nooit een oplossing komt binnen één verband. Dat is verdrietig genoeg. 4. Maar ik zie die realiteit wel terug bij @rhadders, maar niet bij @MidMid en jou. En dat betreur ik; ik denk namelijk dat er veel schade voorkomen kan worden, als er in een gewoon overleg een rustige ontvlechting plaatsvindt, wetende dat voor beide (!) kanten van het kerkverband geldt dat dit eigenlijk niet kan.

1. Ik zie mijzelf ook als onderdeel van dat deel dat gewoon klassiek christelijk gereformeerd wil blijven. Misschien dat het juist daar wel schuurt voor mij. Dat er iets wordt geclaimd door Rijnsburg c.s. waar ik mij van harte deel van weet en van wil blijven. Dat laat ik mij niet zomaar afnemen. In ieder geval niet zonder in gezamenlijkheid eerst samen uit te spreken wat dit klassiek christelijk gereformeerde dan wel niet is.

2. Hier staan onze gedachten haaks op elkaar. Je blijft maar terugvallen op een onwettig en nietig besluit. De conclusie is dat dit besluit zo niet genomen had mogen worden. Dat door tussenkomst van de rechter dit besluit ook is overruled. En dat dát dus de nieuwe werkelijkheid is. Niet ik claim dat de structuur nog staat. Dat is simpelweg de realiteit. Ongeacht wat Rijnsburg c.s. daarover zegt. En ja, soms denk ik dat het goed zou zijn als een rechter daar als onpartijdige derde alsnog een heldere uitspraak over doet. Prima dat er dan vervolgens gezegd wordt dat dit juridisch en kerkordelijk best juist kan zijn, maar dat het geestelijk anders zit. Maar dan kan in ieder geval de wettigheid niet langer betwist worden. En is ook onomwonden helder wat je zelf bij 3 schrijft.

3. Zeer verdrietig, maar als dat het voornemen van Rijnsburg c.s. is, wees daarin dan ook helder. Onttrek je aan het verband waar je nu deel van bent en begin dan ook echt iets nieuws. En draag daarvan dan ook de consequenties.

4. Dat heeft niet met realiteit te maken maar met een andere opvatting over kerk-zijn tussen rhadders en mij. Dat mag je betreuren, maar dat is wat anders dan mij die positie ontzeggen. Voor mij is de kerk veel meer dan een organisatorisch verband. Die geestelijke dimensie over wat de kerk is en ook het CGK kerkverband, was aanwezig in 1892, in 1834 bij wijlen ds. Velema maar veel minder tot niet bij Rijnsburg c.s.

[huisman]

Het valt mij op dat Poederoijen waarnemer is en geen deelnemer.
Dat is toch ook wel een behoudende gemeente?

Even niet over deze specifieke gemeente maar waarnemers zijn een diverse groep. Soms zijn ze waarnemer omdat er alleen nog een gemeenteavond in de planning staat waarna ze deelnemer worden.
Ook in de commissies die op de AV te Nunspeet zijn vastgesteld draaien ambtsdragers uit de groep waarnemers volop mee.
Als Hoogeveen de ongehoorzaamheid laat bestaan of zelfs legitimeert zullen alle waarnemers deelnemer worden. Trouwens ook bij veel van de gasten ligt dat zo. Verder zijn er nog afwezige gemeenten die via Hoogeveen deelnemer zullen worden en dat ook laten weten. Helaas zal dat soms deels zijn.

[huisman]

Het is toch gewoon de werkelijkheid. Jij vindt dat classisvergaderingen, P.S en G.S. gewoon moeten doorgaan met een gewone agenda alsof de ongehoorzaamheid niet bij vele CGK leden verwarring, bezorgdheid en verdriet veroorzaakt. Blijkbaar heb jij nog steeds niet door hoe zwaar de ongehoorzaamheid weegt voor een substantieel deel van ‘gewone’ CGK leden. Voor hun beleving (en die deel ik grotendeels) wordt de ongehoorzaamheid op beide thema’s blijkbaar gewoon gevonden en gedoogd en wordt met hun gevoelens totaal geen rekening gehouden.
Nu er door ons een ‘tot hiertoe en niet verder’ streep wordt getrokken is er opeens wel daadkracht bij jullie. Eruit met die Rijnsburg groep is nu het gevoel bij jullie. Een groep die natuurlijk bestaat uit duizenden gewone CGK doop en belijdende leden die zich voluit lid van de CGK voelen en het niet kunnen begrijpen dat zij nu de ‘gebeten hond ‘ zijn.

Waarom sluit jij een werkelijkheid uit waarbij ik:
1. én begrip heb en mee lijd met de gemeenten en die leden die diep verdriet en bezwaar hebben in hun geweten over de gang van zaken op dit moment. Dus dat ik deel in hun gevoelen.
2. én begrip heb en mee lijd met hen die menen dat de oplossing niet ligt in de route die Rijnsburg c.s. gaat omdat de kerk meer is dan een organisatorisch verband.

Het is niet of-of. Er móét niet worden gekozen. Volgens mij kan bovenstaande allebei waar zijn en zich in één persoon vermengen. Dat is in ieder geval bij mij zo. Van mij hoeft de Rijnsburg groep er helemaal niet uit. Liever juist niet.

1 en 2 kan ik zeker ook meevoelen alleen mijn begrip houdt op bij die gemeenten die bewust ongehoorzaam zijn en daarmee de hele crisis hebben veroorzaakt.

[Evangelist]

Je noemt hier je verlegenheid en geweten; en je plaatst dat naast mijn bezwaarde geweten. Dat is toch precies wat hier al 500 pagina’s is betoogd? Daar gaan we nooit uitkomen. Daarom vind ik de weg die @rhadders wijst zo verstandig. Jij noemt dat zakelijk, ik noem dat geestelijk. Dan wordt er namelijk niet gestreden, dan worden er geen rechtszaken gevoerd, dan worden er geen harde woorden gebruikt over 1. dat deel dat gewoon klassiek christelijk gereformeerd wil blijven, en daarom niet meer meekan in een structuur waarin een beschermende band om afwijkende gemeenten wordt gelegd, omdat daarmee afwijkingen van de Schrift ook officieel gedoogd wordt. (Daar denken we verschillend over.)

De consequentie van jouw manier van reageren op @rhadders is echter, dat er wél rechtszaken gevoerd gaan worden, dat er wél strijd gevoerd gaat worden, en dat - zoals nu al lijkt te gebeuren in informele gesprekken - de broeders die altijd hun beste krachten hebben ingezet voor het geheel en zich in alles aan de vierslag hebben gehouden nu z.s.m. buiten de deur gewerkt moeten worden: denk aan classiscommissies, deputaatschappen, gelijkwaardige overleggen, etc. Dat staat toch allemaal in schril contrast met het eindeloze en jarenlange getalm t.a.v. gemeenten die het kerkverband door eigenmachtig handelen in afwijkende besluitvorming hebben opgeblazen?

Er wordt van jou en van niemand gevraagd om minder principieel over de kerk te denken. 2. Maar ik vind het moeilijk te bevatten dat je het als consequentie van wat je geestelijk niet kunt meemaken wel kunt meemaken dat er zo hard en kil wordt omgegaan met broeders die niet meer mee kunnen in een structuur, waarvan de breedste vergadering heeft uitgesproken dat die kapot en vastgelopen is. En die op basis van die uitspraak vanaf het grondvlak die structuur weer willen opbouwen. Nogmaals: ik weet dat je hier anders tegenaan kijkt, maar daar gaan we dus nooit meer uitkomen. 3. De conclusie daarvan is, dat er dus twee verbanden gaan ontstaan, beide wortelend in de CGK van 1892 en daarvoor in de Afscheiding van 1834. Als je in geweten niet broederlijk wilt of kunt spreken over die werkelijkheid en de praktische consequenties daarvan, dan aanvaard je daarmee toch dat de dingen voor een rechter gebracht kunnen worden om daar te gaan strijden.

@middenrefo: ik verwerp de suggestie dat ik alleen maar oog heb of wil hebben voor gewetensproblemrn ter rechterzijde. Sterker: ik heb voortdurend betoogd dat er in deze situatie met gewetensproblemen aan beide zijden, er nooit een oplossing komt binnen één verband. Dat is verdrietig genoeg. 4. Maar ik zie die realiteit wel terug bij @rhadders, maar niet bij @MidMid en jou. En dat betreur ik; ik denk namelijk dat er veel schade voorkomen kan worden, als er in een gewoon overleg een rustige ontvlechting plaatsvindt, wetende dat voor beide (!) kanten van het kerkverband geldt dat dit eigenlijk niet kan.

1. Ik zie mijzelf ook als onderdeel van dat deel dat gewoon klassiek christelijk gereformeerd wil blijven. Misschien dat het juist daar wel schuurt voor mij. Dat er iets wordt geclaimd door Rijnsburg c.s. waar ik mij van harte deel van weet en van wil blijven. Dat laat ik mij niet zomaar afnemen. In ieder geval niet zonder in gezamenlijkheid eerst samen uit te spreken wat dit klassiek christelijk gereformeerde dan wel niet is.

2. Hier staan onze gedachten haaks op elkaar. Je blijft maar terugvallen op een onwettig en nietig besluit. De conclusie is dat dit besluit zo niet genomen had mogen worden. Dat door tussenkomst van de rechter dit besluit ook is overruled. En dat dát dus de nieuwe werkelijkheid is. Niet ik claim dat de structuur nog staat. Dat is simpelweg de realiteit. Ongeacht wat Rijnsburg c.s. daarover zegt. En ja. Soms denk ik dat het goed zou zijn als een rechter daar als onpartijdige derde een heldere uitspraak over doet.

3. Zeer verdrietig, maar als dat het voornemen van Rijnsburg c.s. is, wees daarin dan ook helder. Onttrek je aan het verband waar je nu deel van bent en begin dan ook echt iets nieuws. En draag daarvan dan ook de consequenties.

4. Dat heeft niet met realiteit te maken maar met een andere opvatting over kerk-zijn tussen rhadders en mij. Dat mag je betreuren, maar dat is wat anders dan mij die positie ontzeggen. Voor mij is de kerk veel meer dan een organisatorisch verband. Die geestelijke dimensie over wat de kerk is en ook het CGK kerkverband, was aanwezig in 1892, in 1834 bij wijlen ds. Velema maar veel minder tot niet bij Rijnsburg c.s.

Kortelijks op de vier punten:

Ad 1: Dat is gezamenlijk uitgesproken in 1892, dat is talloze keren bevestigd; het is mooi samengevat in bijvoorbeeld het boekje van wijlen ds. J.H. Velema ‘Wat is christelijk gereformeerd?’ Het is trouwens ook grondig uiteengezet in het rapport ‘Zoek eerst het Koninkrijk’ uit 2021. Het wordt ook iedere kerkelijke vergadering stilzwijgend bevestigd door de vierslag die het uitgangspunt is voor iedere lastbrief.
Ongehoorzaamheid en niet van plan zijn daarop terug te komen is in ieder geval niet christelijk-gereformeerd. Uitspraken van meerdere vergaderingen, zeker op thema’s die in het gereformeerd kerkrecht al eeuwen zijn toegewezen aan landelijke synodes, niet (willen) uitvoeren, en daarvan niet de consequentie aanvaarden, is ook niet christelijk-gereformeerd.

Ad 2: Ja, hier staan we inderdaad haaks op elkaar. Je zegt ‘niet genomen had mogen worden’. Dat is jouw visie; die visie is tijdens het proces ook uitgedragen door de rechter. De civiele rechter heeft de vorderingen echter afgewezen, vanwege het enkele feit dat deputaten een roepende kerk aanwezen. (Er zijn dus helemaal geen besluiten nietig verklaart!) Een bodemprocedure zou gevoerd moeten worden om een juridische werkelijkheid te toetsen; dat wilde de toenmalige deputaten vertegenwoordiging niet doen. Maar als zo’n bodemprocedure gestart zou worden, dan mag een rechter nog steeds hooguit marginaal te toetsen. In dat geval zouden alle afwijkende besluiten en de in de wind geslagen vermaningen meegenomen moeten worden van de afgelopen jaren, inclusief alle commissierapporten en vastgelopen discussies aldaar, inclusief het afwijzen van het interimmodel en het A/B-model. Het afwijzen van die twee modellen is niet betwist en staat nog steeds; ook het besluit om in de ontstane impasse alle verantwoordelijkheden terug te leggen op het bordje van de plaatselijke gemeenten staat nog steeds. Ook nu er een roepende kerk is aangewezen door een deputaatschap dat daarvoor niet de bevoegdheid had.
In de ontstane impasse die onoplosbaar is geworden door het afwijzen van interimmodel en A/B-model en het ontbreken van enig substantieel draagvlak voor welk ander model, is namelijk alleen door dat afwijzen al de situatie ontstaan dat plaatselijke gemeenten zich moeten afvragen, of en zo ja hoe ze zichzelf tot elkaar willen verhouden. En die vraag ligt er nog steeds. Daar doet het aanwijzen van een roepende kerk niets toe of af. De achterliggende werkelijkheid is namelijk niet veranderd. Daarom begrijp ik ook niet dat je bereid zou zijn om een rechtszaak te voeren?
Ik heb al verschillende keren betoogd dat vanuit de AV geen rechtszaken gevoerd gaan worden. Ik zou hopen dat niemand dat verlangen heeft.

Ad 3: Dat is niet zozeer het voornemen; dat is reeds de werkelijkheid. Dat is overigens ook de realiteit van de sluiting van de synode. Het kerkverband van de CGK van 1892 zal in twee delen uiteen gaan. Een deel zal zich organiseren langs de lijnen van de bestaande classes. Een ander deel kan dat in geweten niet meer en organiseert zich langs de lijnen van de bestaande ps’sen.

Ad 4: Die geestelijke dimensie over wat kerk-zijn is, is neergelegd in het rapport kerk-zijn. (Zoekt eerst het Koninkrijk). Dat rapport is gewoon niet serieus genomen in al haar delen en ligt nu op de stapel van betwiste rapporten. Helaas! Maar ik durf wel te stellen dat de geestelijke dimensie in dat rapport voluit wordt onderschreven in het CGK-deel rond de AV.
En let wel: in dat rapport wordt grondig uitgelegd waarom Kerk en kerkverband wel verband houden met elkaar, maar niet samenvallen. Daarnaast is de fundering van het bestaansrecht van de CGK niet los te maken van 1834 en 1892. Klassiek CGK is daarom onlismakelijk verbonden met ‘de gronden der vaderen’; dat wil zeggen: terug naar de leer, orde, dienst en tucht van de synode van Dordrecht 1618-1619. Daarin zou het ondenkbaar zijn, wanneer de breedste kerkelijke vergadering besluiten neemt en daarin spreekt over zonde rn zonde tegen de liefde, deze vast en bondig zijn geworden, dat een plaatselijke gemeente die naast zich neer zou leggen.

Wat er nu lijkt te gebeuren met de gemeenten rond de AV is behoorlijk gelijk aan wat de drie gemeenten in 1892 overkwam die de CGK van 1869 wensten voort te zetten. Wat mij betreft hoeft dat niet, en ik meen dat @rhadders daarin een wijze weg wees.

[MidMid]

Kortelijks op de vier punten:

Ad 1: Dat is gezamenlijk uitgesproken in 1892, dat is talloze keren bevestigd; het is mooi samengevat in bijvoorbeeld het boekje van wijlen ds. J.H. Velema ‘Wat is christelijk gereformeerd?’ Het is trouwens ook grondig uiteengezet in het rapport ‘Zoek eerst het Koninkrijk’ uit 2021. Het wordt ook iedere kerkelijke vergadering stilzwijgend bevestigd door de vierslag die het uitgangspunt is voor iedere lastbrief.
Ongehoorzaamheid en niet van plan zijn daarop terug te komen is in ieder geval niet christelijk-gereformeerd. Uitspraken van meerdere vergaderingen, zeker op thema’s die in het gereformeerd kerkrecht al eeuwen zijn toegewezen aan landelijke synodes, niet (willen) uitvoeren, en daarvan niet de consequentie aanvaarden, is ook niet christelijk-gereformeerd.

Ad 2: Ja, hier staan we inderdaad haaks op elkaar. Je zegt ‘niet genomen had mogen worden’. Dat is jouw visie; die visie is tijdens het proces ook uitgedragen door de rechter. De civiele rechter heeft de vorderingen echter afgewezen, vanwege het enkele feit dat deputaten een roepende kerk aanwezen. (Er zijn dus helemaal geen besluiten nietig verklaart!) Een bodemprocedure zou gevoerd moeten worden om een juridische werkelijkheid te toetsen; dat wilde de toenmalige deputaten vertegenwoordiging niet doen. Maar als zo’n bodemprocedure gestart zou worden, dan mag een rechter nog steeds hooguit marginaal te toetsen. In dat geval zouden alle afwijkende besluiten en de in de wind geslagen vermaningen meegenomen moeten worden van de afgelopen jaren, inclusief alle commissierapporten en vastgelopen discussies aldaar, inclusief het afwijzen van het interimmodel en het A/B-model. Het afwijzen van die twee modellen is niet betwist en staat nog steeds; ook het besluit om in de ontstane impasse alle verantwoordelijkheden terug te leggen op het bordje van de plaatselijke gemeenten staat nog steeds. Ook nu er een roepende kerk is aangewezen door een deputaatschap dat daarvoor niet de bevoegdheid had.
In de ontstane impasse die onoplosbaar is geworden door het afwijzen van interimmodel en A/B-model en het ontbreken van enig substantieel draagvlak voor welk ander model, is namelijk alleen door dat afwijzen al de situatie ontstaan dat plaatselijke gemeenten zich moeten afvragen, of en zo ja hoe ze zichzelf tot elkaar willen verhouden. En die vraag ligt er nog steeds. Daar doet het aanwijzen van een roepende kerk niets toe of af. De achterliggende werkelijkheid is namelijk niet veranderd. Daarom begrijp ik ook niet dat je bereid zou zijn om een rechtszaak te voeren?
Ik heb al verschillende keren betoogd dat vanuit de AV geen rechtszaken gevoerd gaan worden. Ik zou hopen dat niemand dat verlangen heeft.

Ad 3: Dat is niet zozeer het voornemen; dat is reeds de werkelijkheid. Dat is overigens ook de realiteit van de sluiting van de synode. Het kerkverband van de CGK van 1892 zal in twee delen uiteen gaan. Een deel zal zich organiseren langs de lijnen van de bestaande classes. Een ander deel kan dat in geweten niet meer en organiseert zich langs de lijnen van de bestaande ps’sen.

Ad 4: Die geestelijke dimensie over wat kerk-zijn is, is neergelegd in het rapport kerk-zijn. (Zoekt eerst het Koninkrijk). Dat rapport is gewoon niet serieus genomen in al haar delen en ligt nu op de stapel van betwiste rapporten. Helaas! Maar ik durf wel te stellen dat de geestelijke dimensie in dat rapport voluit wordt onderschreven in het CGK-deel rond de AV.
En let wel: in dat rapport wordt grondig uitgelegd waarom Kerk en kerkverband wel verband houden met elkaar, maar niet samenvallen. Daarnaast is de fundering van het bestaansrecht van de CGK niet los te maken van 1834 en 1892. Klassiek CGK is daarom onlismakelijk verbonden met ‘de gronden der vaderen’; dat wil zeggen: terug naar de leer, orde, dienst en tucht van de synode van Dordrecht 1618-1619. Daarin zou het ondenkbaar zijn, wanneer de breedste kerkelijke vergadering besluiten neemt en daarin spreekt over zonde rn zonde tegen de liefde, deze vast en bondig zijn geworden, dat een plaatselijke gemeente die naast zich neer zou leggen.

Wat er nu lijkt te gebeuren met de gemeenten rond de AV is behoorlijk gelijk aan wat de drie gemeenten in 1892 overkwam die de CGK van 1869 wensten voort te zetten. Wat mij betreft hoeft dat niet, en ik meen dat @rhadders daarin een wijze weg wees.

Een aantal opmerkingen.

Bij ad 2. vergeet je gemakshalve dat het merendeel waarvan jij stelt dat het nog staat onder revisie ligt en daardoor geen actueel geldende besluiten zijn. En ja, dat geldt ook van het besluit voortijdig te stoppen en het terug te leggen bij de kerken. Dat mag je niet fijn vinden of het rijden van een rotonde. Maar tegelijkertijd zijn dat wel de kerkordelijke feiten.
En overigens juist vanwege wat je schrijft en veronderstelt neig ik naar die rechter. Al zal ik die gang niet zelf maken. Zonder duidelijkheid kan je van alles beweren en claimen. Vergunst was vrij helder over wat de uitkomst van een bodemprocedure zou zijn. En een rechter zal dat oordeel echt wel meewegen en als basis gebruiken. Dat bijv. een mr. Pel daar anders over denkt zal best. Maar eerlijk gezegd ben ik daar niet zo van onder de indruk.

Bij ad 3. heel subtiel verweef je dat Rijnsburg c.s. zich ook nog binnen de huidige structuren beweegt. Maar jij en ik weten dat dit niet waar is. Wel stel je terecht dat er nog ps'sen bestaan. Ben ik blij mee!

Consequent redenerend vanuit ad 4. zou je moeten zeggen dat mocht de GS Hoogeveen a. blijven bij het afwijzen van homoseksuele relaties en daar consequenties over afspreken en b. de uitspraken rondom vrouw en ambt laat staan maar tegelijkertijd lokale vrijheid geven, jij je weer zult voegen bij de klassieke CGK. Want dan kleurt eenieder immers weer binnen de lijntjes?

De werkelijkheid is dat het wordt geframed als dat het afwijken van afspraken niet gedragen kan worden. Ongehoorzaamheid zou het grootste probleem zijn. De werkelijkheid vertelt mij anders. Dat het niet gaat om ongehoorzaamheid, want het scenario zoals hierboven is best reëel. Het echte probleem is dat voor Rijnsburg c.s. dit tot leerstuk verheven wordt en daarom lokale vrijheid niet zal kunnen. Ook als de GS die wel zou geven...

[Evangelist]

Kortelijks op de vier punten:

Ad 1: Dat is gezamenlijk uitgesproken in 1892, dat is talloze keren bevestigd; het is mooi samengevat in bijvoorbeeld het boekje van wijlen ds. J.H. Velema ‘Wat is christelijk gereformeerd?’ Het is trouwens ook grondig uiteengezet in het rapport ‘Zoek eerst het Koninkrijk’ uit 2021. Het wordt ook iedere kerkelijke vergadering stilzwijgend bevestigd door de vierslag die het uitgangspunt is voor iedere lastbrief.
Ongehoorzaamheid en niet van plan zijn daarop terug te komen is in ieder geval niet christelijk-gereformeerd. Uitspraken van meerdere vergaderingen, zeker op thema’s die in het gereformeerd kerkrecht al eeuwen zijn toegewezen aan landelijke synodes, niet (willen) uitvoeren, en daarvan niet de consequentie aanvaarden, is ook niet christelijk-gereformeerd.

Ad 2: Ja, hier staan we inderdaad haaks op elkaar. Je zegt ‘niet genomen had mogen worden’. Dat is jouw visie; die visie is tijdens het proces ook uitgedragen door de rechter. De civiele rechter heeft de vorderingen echter afgewezen, vanwege het enkele feit dat deputaten een roepende kerk aanwezen. (Er zijn dus helemaal geen besluiten nietig verklaart!) Een bodemprocedure zou gevoerd moeten worden om een juridische werkelijkheid te toetsen; dat wilde de toenmalige deputaten vertegenwoordiging niet doen. Maar als zo’n bodemprocedure gestart zou worden, dan mag een rechter nog steeds hooguit marginaal te toetsen. In dat geval zouden alle afwijkende besluiten en de in de wind geslagen vermaningen meegenomen moeten worden van de afgelopen jaren, inclusief alle commissierapporten en vastgelopen discussies aldaar, inclusief het afwijzen van het interimmodel en het A/B-model. Het afwijzen van die twee modellen is niet betwist en staat nog steeds; ook het besluit om in de ontstane impasse alle verantwoordelijkheden terug te leggen op het bordje van de plaatselijke gemeenten staat nog steeds. Ook nu er een roepende kerk is aangewezen door een deputaatschap dat daarvoor niet de bevoegdheid had.
In de ontstane impasse die onoplosbaar is geworden door het afwijzen van interimmodel en A/B-model en het ontbreken van enig substantieel draagvlak voor welk ander model, is namelijk alleen door dat afwijzen al de situatie ontstaan dat plaatselijke gemeenten zich moeten afvragen, of en zo ja hoe ze zichzelf tot elkaar willen verhouden. En die vraag ligt er nog steeds. Daar doet het aanwijzen van een roepende kerk niets toe of af. De achterliggende werkelijkheid is namelijk niet veranderd. Daarom begrijp ik ook niet dat je bereid zou zijn om een rechtszaak te voeren?
Ik heb al verschillende keren betoogd dat vanuit de AV geen rechtszaken gevoerd gaan worden. Ik zou hopen dat niemand dat verlangen heeft.

Ad 3: Dat is niet zozeer het voornemen; dat is reeds de werkelijkheid. Dat is overigens ook de realiteit van de sluiting van de synode. Het kerkverband van de CGK van 1892 zal in twee delen uiteen gaan. Een deel zal zich organiseren langs de lijnen van de bestaande classes. Een ander deel kan dat in geweten niet meer en organiseert zich langs de lijnen van de bestaande ps’sen.

Ad 4: Die geestelijke dimensie over wat kerk-zijn is, is neergelegd in het rapport kerk-zijn. (Zoekt eerst het Koninkrijk). Dat rapport is gewoon niet serieus genomen in al haar delen en ligt nu op de stapel van betwiste rapporten. Helaas! Maar ik durf wel te stellen dat de geestelijke dimensie in dat rapport voluit wordt onderschreven in het CGK-deel rond de AV.
En let wel: in dat rapport wordt grondig uitgelegd waarom Kerk en kerkverband wel verband houden met elkaar, maar niet samenvallen. Daarnaast is de fundering van het bestaansrecht van de CGK niet los te maken van 1834 en 1892. Klassiek CGK is daarom onlismakelijk verbonden met ‘de gronden der vaderen’; dat wil zeggen: terug naar de leer, orde, dienst en tucht van de synode van Dordrecht 1618-1619. Daarin zou het ondenkbaar zijn, wanneer de breedste kerkelijke vergadering besluiten neemt en daarin spreekt over zonde rn zonde tegen de liefde, deze vast en bondig zijn geworden, dat een plaatselijke gemeente die naast zich neer zou leggen.

Wat er nu lijkt te gebeuren met de gemeenten rond de AV is behoorlijk gelijk aan wat de drie gemeenten in 1892 overkwam die de CGK van 1869 wensten voort te zetten. Wat mij betreft hoeft dat niet, en ik meen dat @rhadders daarin een wijze weg wees.

Een aantal opmerkingen.

Bij ad 2. vergeet je gemakshalve dat het merendeel waarvan jij stelt dat het nog staat onder revisie ligt en daardoor geen actueel geldende besluiten zijn. En ja, dat geldt ook van het besluit voortijdig te stoppen en het terug te leggen bij de kerken. Dat mag je niet fijn vinden of het rijden van een rotonde. Maar tegelijkertijd zijn dat wel de kerkordelijke feiten.
En overigens juist vanwege wat je schrijft en veronderstelt neig ik naar die rechter. Al zal ik die gang niet zelf maken. Zonder duidelijkheid kan je van alles beweren en claimen. Vergunst was vrij helder over wat de uitkomst van een bodemprocedure zou zijn. En een rechter zal dat oordeel echt wel meewegen en als basis gebruiken. Dat bijv. een mr. Pel daar anders over denkt zal best. Maar eerlijk gezegd ben ik daar niet zo van onder de indruk.

Bij ad 3. heel subtiel verweef je dat Rijnsburg c.s. zich ook nog binnen de huidige structuren beweegt. Maar jij en ik weten dat dit niet waar is. Wel stel je terecht dat er nog ps'sen bestaan. Ben ik blij mee!

Consequent redenerend vanuit ad 4. zou je moeten zeggen dat mocht de GS Hoogeveen a. blijven bij het afwijzen van homoseksuele relaties en daar consequenties over afspreken en b. de uitspraken rondom vrouw en ambt laat staan maar tegelijkertijd lokale vrijheid geven, jij je weer zult voegen bij de klassieke CGK. Want dan kleurt eenieder immers weer binnen de lijntjes?

De werkelijkheid is dat het wordt geframed als dat het afwijken van afspraken niet gedragen kan worden. Ongehoorzaamheid zou het grootste probleem zijn. De werkelijkheid vertelt mij anders. Dat het niet gaat om ongehoorzaamheid, want het scenario zoals hierboven is best reëel. Het echte probleem is dat voor Rijnsburg c.s. dit tot leerstuk verheven wordt en daarom lokale vrijheid niet zal kunnen. Ook als de GS die wel zou geven...

Ad ad 2: De vraag is of een revisieverzoek überhaupt ingediend kan worden. Als Hoogeveen geen wettig tot stand gekomen roepende kerk is, dan kun je daar ook geen revisieverzoek indienen, en zullen er dus ook geen rechtsgevolgen zijn.
Maar los daarvan: als het ‘huis van de kerk is uitgebrand’, en derhalve de synode is gesloten op de wijze zoals die is gesloten, heeft het vrij weinig zin om bij de bewoners die zijn geëvacueerd bezwaar in te dienen dat ze een andere vluchtroute hadden moeten nemen.

Ad ad 3: Er zijn geen bestaande structuren meer die kúnnen functioneren voor héél de CGK. Die structuren zijn bewust kapot gemaakt, al voor de start van de GS. Het is niet voor niets dat aan de GS is gevraagd, om daarin een weg te wijzen. Die weg kwam er niet.

Ad ad 4: Nee, dan zou ik inderdaad niet blijven. Niet omdat ik het tot leerstuk heb verheven, maar wel omdat voor mij het gezag van de Schrift inderdaad per definitie wordt aangetast wanneer vrouwen in de ambten worden bevestigd.

[huisman]

Consequent redenerend vanuit ad 4. zou je moeten zeggen dat mocht de GS Hoogeveen a. blijven bij het afwijzen van homoseksuele relaties en daar consequenties over afspreken en b. de uitspraken rondom vrouw en ambt laat staan maar tegelijkertijd lokale vrijheid geven, jij je weer zult voegen bij de klassieke CGK. Want dan kleurt eenieder immers weer binnen de lijntjes?

Sla even aan op jouw b. Verwacht je of hoop je dat Hoogeveen lokale vrijheid gaat geven over v&a? En hoe zie je dan dat die lokale vrijheid zich niet uit gaat breiden op de meerdere vergaderingen. Wat inmiddels al is gebeurd. (Zie verslag classis Haarlem)
Volgens mij leef jij nog in het verleden toen de ongehoorzaamheid nog enigszins te beteugelen was. Als je de laatste classisverslagen in de Wekker leest zie je dat er niets meer te beteugelen valt. Hoogeveen zal moet sanctioneren of legitimeren. Alle andere kleurloze oplossingen zijn tot mislukken gedoemd.

[MidMid]

Consequent redenerend vanuit ad 4. zou je moeten zeggen dat mocht de GS Hoogeveen a. blijven bij het afwijzen van homoseksuele relaties en daar consequenties over afspreken en b. de uitspraken rondom vrouw en ambt laat staan maar tegelijkertijd lokale vrijheid geven, jij je weer zult voegen bij de klassieke CGK. Want dan kleurt eenieder immers weer binnen de lijntjes?

Sla even aan op jouw b. Verwacht je of hoop je dat Hoogeveen lokale vrijheid gaat geven over v&a? En hoe zie je dan dat die lokale vrijheid zich niet uit gaat breiden op de meerdere vergaderingen. Wat inmiddels al is gebeurd. (Zie verslag classis Haarlem)
Volgens mij leef jij nog in het verleden toen de ongehoorzaamheid nog enigszins te beteugelen was. Als je de laatste classisverslagen in de Wekker leest zie je dat er niets meer te beteugelen valt. Hoogeveen zal moet sanctioneren of legitimeren. Alle andere kleurloze oplossingen zijn tot mislukken gedoemd.

Je kan denken aan afspraken zoals met NGK afgevaardigden.
Daarbij kan ik mij best indenken dat er ruimte komt voor de diakonesse.
En mogelijk dat uit de verdere ambts doordenking en het spreken over de hermeneutiek in de jaren daarna mee vrijheid komt.
Ik verwacht niet dat men erop uit zal zijn om nu snel grote knopen te hakken.

[BSH]

Consequent redenerend vanuit ad 4. zou je moeten zeggen dat mocht de GS Hoogeveen a. blijven bij het afwijzen van homoseksuele relaties en daar consequenties over afspreken en b. de uitspraken rondom vrouw en ambt laat staan maar tegelijkertijd lokale vrijheid geven, jij je weer zult voegen bij de klassieke CGK. Want dan kleurt eenieder immers weer binnen de lijntjes?

Sla even aan op jouw b. Verwacht je of hoop je dat Hoogeveen lokale vrijheid gaat geven over v&a? En hoe zie je dan dat die lokale vrijheid zich niet uit gaat breiden op de meerdere vergaderingen. Wat inmiddels al is gebeurd. (Zie verslag classis Haarlem)
Volgens mij leef jij nog in het verleden toen de ongehoorzaamheid nog enigszins te beteugelen was. Als je de laatste classisverslagen in de Wekker leest zie je dat er niets meer te beteugelen valt. Hoogeveen zal moet sanctioneren of legitimeren. Alle andere kleurloze oplossingen zijn tot mislukken gedoemd.

Je kan denken aan afspraken zoals met NGK afgevaardigden.
Daarbij kan ik mij best indenken dat er ruimte komt voor de diakonesse.
En mogelijk dat uit de verdere ambts doordenking en het spreken over de hermeneutiek in de jaren daarna mee vrijheid komt.
Ik verwacht niet dat men erop uit zal zijn om nu snel grote knopen te hakken.

Waarom niet 'nu snel grote knopen doorhakken'? Wat is daar de motivatie achter om het in kleine stappen te doen?

[DDD]

Dat is altijd wijs in de gemeente des Heeren. Niet alle gelovigen kunnen snel genoeg een andere toepassing in een andere tijd meemaken. Soms leven ze nog in het verleden, of hebben ze een andere manier van bijbellezen, denken ze zelf.

Bovendien raken zulke geloofsontwikkelingen mensen existentieel. Mildheid en voorzichtigheid zijn dan aangewezen.

[MidMid]

Consequent redenerend vanuit ad 4. zou je moeten zeggen dat mocht de GS Hoogeveen a. blijven bij het afwijzen van homoseksuele relaties en daar consequenties over afspreken en b. de uitspraken rondom vrouw en ambt laat staan maar tegelijkertijd lokale vrijheid geven, jij je weer zult voegen bij de klassieke CGK. Want dan kleurt eenieder immers weer binnen de lijntjes?

Sla even aan op jouw b. Verwacht je of hoop je dat Hoogeveen lokale vrijheid gaat geven over v&a? En hoe zie je dan dat die lokale vrijheid zich niet uit gaat breiden op de meerdere vergaderingen. Wat inmiddels al is gebeurd. (Zie verslag classis Haarlem)
Volgens mij leef jij nog in het verleden toen de ongehoorzaamheid nog enigszins te beteugelen was. Als je de laatste classisverslagen in de Wekker leest zie je dat er niets meer te beteugelen valt. Hoogeveen zal moet sanctioneren of legitimeren. Alle andere kleurloze oplossingen zijn tot mislukken gedoemd.

Je kan denken aan afspraken zoals met NGK afgevaardigden.
Daarbij kan ik mij best indenken dat er ruimte komt voor de diakonesse.
En mogelijk dat uit de verdere ambts doordenking en het spreken over de hermeneutiek in de jaren daarna mee vrijheid komt.
Ik verwacht niet dat men erop uit zal zijn om nu snel grote knopen te hakken.

Waarom niet 'nu snel grote knopen doorhakken'? Wat is daar de motivatie achter om het in kleine stappen te doen?

Waarom ik denk dat als er al verruiming komt dit in stapjes zal gaan, heeft vooral te maken met wat er ligt aan voorwerk. Vanuit al dat voorwerk ligt er een vraag vanuit de voorlaatste GS om te kijken naar de diakonesse en naar de ambtsstructuur binnen de CGK waarbinnen de diaken volwaardig deel is van de kerkenraad.

Anders dan bij het ambt van diaken, zijn er bij het dienen van vrouwen in de andere (regeer)ambten grote(re) vragen. Dat vraagt dus om zorgvuldigheid in het luisteren naar de Schriften. En daar een bepaalde druk op zetten is sowieso niet CGK eigen. Daar geldt het adagium 'liever langer luisteren'.

[rhadders]

Over J.H. Velema gesproken: van een gewaardeerde broeder in mijn gemeente kreeg ik eens zijn boek 'Wie zijn wij?' - een goed boek over wat ‘christelijk-gereformeerd’ zijn betekent. Voor mij bijzonder, want het deed mij herinneren hoe ik Velema ooit mocht interviewen als jonge journalist voor De Stentor. Het zou één van zijn laatste interviews blijken te zijn. In zijn studeerkamer bij hem thuis, tussen de opgestapelde boeken waarvoor geen plaats meer was in de kast. Het was een heerlijke ontmoeting, we hebben lang met elkaar gesproken. Veel langer dan gebruikelijk. Ook omdat hij - tot mijn grote verbazing - vol passie sprak over de wederkomst van Christus. Als ‘evangelisch christen’ had ik dat totaal niet verwacht van een gereformeerd predikant. Dat zei ik ook, waarop hij reageerde dat hij hoopte dat ‘zijn’ kerken meer zouden gaan leven en spreken vanuit de verwachting van Christus.
Het was een hartverwarmend gesprek. Er was toen geen enkele aanleiding om te denken dat ik ooit lid zou worden van een CGK gemeente, laat staan scriba. Nog minder dat ik mensen zou proberen te overtuigen van de waarde van het kerkverband en de kerkorde. Gods wegen zijn ondoorgrondelijk, maar ik vermoed dat Velema er wel de humor van in zou hebben gezien. Want ook dat is mij goed bijgebleven: de vreugde die deze 89-jarige oude man vervulde.

Door zijn boek leerde ik hem beter kennen en is mijn waardering alleen maar toegenomen. De laatste woorden van Velema in het boek zijn typerend voor hoe hij de kerk zag:


Het allerbelangrijkste is: hoe ziet de Heere ons? Hij is de grote Kerkvisitator. Hij de Koning van Zijn Kerk. Christus’ Kerk, zoals Hij die vergadert, beschermt en onderhoudt, naar antwoord 54 van de Catechismus, is groter dan de kleine Christelijke Gereformeerde Kerk. Alle leden van die kerk zijn geen leden van de Christelijke Gereformeerde Kerken en alle leden van die kerken zijn geen leden van Christus’ kerk. Met die werkelijkheid hebben wij altijd weer te rekenen. Tot stemt tot ootmoed en dat bewaart ons ervan eigen kerk te verabsoluteren. Maar het moet ons wel stimuleren om met Christus mee te vergaderen en ons kerk-zijn te toetsen aan Zijn normen voor kerkvergadering. We zijn als kerk nooit klaar. (…) De gecompliceerdheid van de kerkelijke problematiek kan onze blik verengen, maar de verwachting van het Koninkrijk en de wederkomst van de Here Jezus Christus geeft ons moed en krachten om het vol te houden in de gezonde spanning van het geloof: ernst te maken met de kerk-vraag in de verantwoordelijkheid voor Gods aangezicht en tegelijk gezond relativeren: het gaat niet om ónze kerk, maar om Christus’ rijk en in dat licht zijn we verantwoord kerk. (…) Een kerk die naar Schrift en belijdenis kerk mag en wil zijn, is tegelijk Maranatha-kerk. Sommigen menen dat dit een tegenstelling is: wie leeft in de Maranatha-verwachting bekommert zich niet om kerk-vragen. En wie een kerkelijk mens is en de kerk liefheeft kan geen Maranatha-christen zijn. Niets is minder waar. Wie het zo stelt en praktiseert heeft geen schriftuurlijke kijk op de kerk en evenmin op de Maranatha-verwachting. Er is positief perspectief voor de Christelijke Gereformeerde Kerken én voor andere kerken, zelfs perspectief voor de eenheid van de kerken als we Maranatha-kerk zijn, als we verwachtende kerk zijn. We leven van het verleden van de grote heilsfeiten en we zijn dankbaar voor Gods leiding in de geschiedenis van Zijn kerk, voor Zijn trouw en zorgen en we zullen dat niet mogen vergeten, maar we zien tegelijk uit naar de grote toekomst. De toekomst - het zal worden één kudde en één Herder. De strijdende kerk heeft haar strijd beëindigd en is boven alle strijd en alle kerkvragen uitgetild en triomfeert voor eeuwig met haar Koning, Wiens rijk geen einde zal hebben. Naar die grote en grootse toekomst zijn wij op weg. In dat licht vroegen en vragen we ons af: wie zijn wij? Nu kennen we nog onvolkomen en daarom is er nog zoveel dat verdeelt, maar dan zullen we ten volle kennen wie God is, zoals we zelf gekend zijn wie wij zijn door de Drieënige God. Dat is het schoonste perspectief!

En op pag. 109:


Zo zijn wij: van elkaar verschillend, niet altijd en soms lang niet met elkaar eens, maar één in liefde tot Gods Waarheid en de kerken en daarom elkaar vasthoudend, elkaar verdragend en verenigd in het weten: Gods plaatste ons in deze kerk en voor deze kerk, die Gods werk is, zetten we ons in zo als de Here het van ons vraagt, onszelf verloochenend, onze eigen mening niet koste wat koste doorzettend, maar samen buigend onder het jul van Christus, het goede zoeken voor Jeruzalem!

Hoe verdrietig is het om nu te moeten zeggen: dit waren wij. Tegelijkertijd is mijn vermoeden dat Velema nooit hopeloos zou zijn geweest (p.208):



Gods Geest kan wat wij niet kunnen. Op de Geest, Die onze kerkelijke gescheidenheid kan doorbreken en Die Zijn werk zo levend en krachtig kan openbaren dat al onze verschillen verdwijnen als sneeuw voor de zon, hopen wij van ganser harte. Het zou een grote dag zijn als dat gebeurde.

[Ambtenaar]

Daarom heb ik ook niet gezegd dat het zo is gegaan, alleen dat het zo zou moeten gaan.

Met de norm ben ik het eens. En tegelijkertijd constateer ik dat niemand de norm kan houden.

[Ambtenaar]

Denk aan ds. De Fijter en ds. De Jong in 2003 die tegen hun achterban in voor de fusie stemden met zicht op scheuring.

Welke achterban? De Gereformeerde Bond?

[huisman]

Dat is altijd wijs in de gemeente des Heeren. Niet alle gelovigen kunnen snel genoeg een andere toepassing in een andere tijd meemaken. Soms leven ze nog in het verleden, of hebben ze een andere manier van bijbellezen, denken ze zelf.

Bovendien raken zulke geloofsontwikkelingen mensen existentieel. Mildheid en voorzichtigheid zijn dan aangewezen.

En gehoorzaamheid aan de Schrift. Ik moet teveel Bijbelgedeelten ‘kaltstellen’ om v&a een plaats te kunnen geven in de kerken. Hetzelfde geldt voor het thema van homoseksueel samenleven.