Generale Synode Christelijke Gereformeerde Kerken 2024

[BSH]

'k Zou zeggen zoek eens een kamp terugkom dienst of een jeugddienst op van Ichthus Urk.

Midden typeren aan de hand van liturgie is een zwakte bod. Sterk dat ds. Smits zich daarin niet laat meetrekken. Het midden definieert zich vooral door een ander ecclesiologisch denken.

Natuurlijk staat er ook bij die gemeentes incidenteel wel eens een drumstel in de kerk, maar niet in een vaste opstelling zoals in Zwolle of Veenendaal-Bethel. Maar ik zei al; ik zie het drumstel vooral als metafoor. En liturgie speelt een veel grotere rol dan jij denkt. Met alle respect; veel gemeenteleden hebben geen idee wat jij bedoelt met ecclesiologisch denken. Het landelijke kerkverband interesseert ze steeds minder.

Je eerste zin gebeurt veel breder dan in een Zwolle of Veenendaal-Bethel. Ik kan je zo een paar andere namen geven waar dat drumstel wekelijks in de kerk en gebruikt wordt terwijl ze eveneens passen binnen de vierslag. Dus het criterium klopt niet. Sowieso kun je niet de ene grens theologisch inhoudelijk definiëren en de andere grens uiterlijk liturgisch. Ook al snap ik best dat het als metafoor bedoeld is.

Dat liturgie een grote rol speelt, ontken ik niet. Maar uiterlijke liturgische kenmerken tot ijkpunten maken van het midden past niet.

Wat ik bedoelde met de ecclesiologie als definiërend, heeft misschien wel juist met dat afnemende besef te maken.
Het midden van de CGK is heel open naar andere kerken links en rechts. Wil je het midden vinden, zoek dan waar men breed over kerkmuren heen samenwerkt of gezamenlijke initiatieven heeft lopen. Des te meer je aan de flank komt, des te eenzijdiger de samenwerkende verbanden worden. En ja, dat heeft te maken met hoe je denkt over de kerk.

Ik ben het grotendeels met je eens hoor, maar als ijkpunt om aan te geven waar de rechterflank begint is de liturgie wel handig. Je uitleg over ecclesiologie deel ik ook; wat ik bedoelde te zeggen is dat het thema de meeste kerkleden niet zoveel zegt. Ze vinden de samenwerking met andere kerken vaak vanzelfsprekend en fijn. Ik heb een onderzoekje gezien waaruit bleek dat in een doorsnee CGK gemeente de leden zich vooral verbonden voelen met de eigen gemeente, dan met de andere kerken in hun dorp of stad en pas ver daarna met de landelijke CGK.

Maar volgens deze beschrijving, waar jij het grotendeels mee eens zegt te zijn, zouden zelfs Zwolle, Hilversum en V-Bethel onder de middengemeenten gerekend kunnen worden.

[Middenrefo]

Natuurlijk staat er ook bij die gemeentes incidenteel wel eens een drumstel in de kerk, maar niet in een vaste opstelling zoals in Zwolle of Veenendaal-Bethel. Maar ik zei al; ik zie het drumstel vooral als metafoor. En liturgie speelt een veel grotere rol dan jij denkt. Met alle respect; veel gemeenteleden hebben geen idee wat jij bedoelt met ecclesiologisch denken. Het landelijke kerkverband interesseert ze steeds minder.

Je eerste zin gebeurt veel breder dan in een Zwolle of Veenendaal-Bethel. Ik kan je zo een paar andere namen geven waar dat drumstel wekelijks in de kerk en gebruikt wordt terwijl ze eveneens passen binnen de vierslag. Dus het criterium klopt niet. Sowieso kun je niet de ene grens theologisch inhoudelijk definiëren en de andere grens uiterlijk liturgisch. Ook al snap ik best dat het als metafoor bedoeld is.

Dat liturgie een grote rol speelt, ontken ik niet. Maar uiterlijke liturgische kenmerken tot ijkpunten maken van het midden past niet.

Wat ik bedoelde met de ecclesiologie als definiërend, heeft misschien wel juist met dat afnemende besef te maken.
Het midden van de CGK is heel open naar andere kerken links en rechts. Wil je het midden vinden, zoek dan waar men breed over kerkmuren heen samenwerkt of gezamenlijke initiatieven heeft lopen. Des te meer je aan de flank komt, des te eenzijdiger de samenwerkende verbanden worden. En ja, dat heeft te maken met hoe je denkt over de kerk.

Ik ben het grotendeels met je eens hoor, maar als ijkpunt om aan te geven waar de rechterflank begint is de liturgie wel handig. Je uitleg over ecclesiologie deel ik ook; wat ik bedoelde te zeggen is dat het thema de meeste kerkleden niet zoveel zegt. Ze vinden de samenwerking met andere kerken vaak vanzelfsprekend en fijn. Ik heb een onderzoekje gezien waaruit bleek dat in een doorsnee CGK gemeente de leden zich vooral verbonden voelen met de eigen gemeente, dan met de andere kerken in hun dorp of stad en pas ver daarna met de landelijke CGK.

Maar volgens deze beschrijving, waar jij het grotendeels mee eens zegt te zijn, zouden zelfs Zwolle, Hilversum en V-Bethel onder de middengemeenten gerekend kunnen worden.

Die categorie gemeenten heeft een smaller spectrum waar het gaat om samenwerken met andere kerken. in het midden zie je dat gebeuren met NGK, PKN confessioneel, PKN Ger. Bond, HHK en zelfs nog wel eens een GerGem. Aan de linkerkant is het vooral NGK en hier en daar met een wat modernere PKN gemeente.

[peregrinus]

Moet wel de kerkorde worden aangepast want die kent geen besluitvormend convent. Het raakt trouwens aan het hele Presbyteriale-synodale kerkstelsel.

Tja, de kerkorde kent ook geen AV of classes i.o. Ook dat raakt het presbyteriale-synodale stelsel.

Zeker niet. Het gaat juist weer om het opbouwen van het presbyteriale-synodale stelsel omdat die stuk is. Maar daar zijn we het over oneens.

Mijn opmerking gaat uit van een goed werkende CGK kerkorde. Daar staat geen besluitvormend convent in. Komt die er wel dan zul je ook iets moeten doen aan de bevoegdheid van de G.S. Waar mogen besluiten over genomen worden op een convent? Hoe komen die onderwerpen op zo’n convent. Nu is dat allemaal keurig geregeld via de meerdere vergaderingen en in de befaamde art 30 en 31 benoemd. Daar past niet zomaar een convent met besluiten in.
Ben benieuwd naar de voorstellen voor zo’n aanpassing van de K.O.

Hoezo zou het synodaal-presbyteriaal stelsel stuk zijn? Rechter Vergunst heeft duidelijk gemaakt dat (het moderamen van) de synode buiten zijn boekje ging door zoiets te bedenken en daarom geen roepende kerk aan te wijzen. Het stelsel bestaat, de CGK bestaan, de kerkorde is niet veranderd. Er is alleen groepvorming in een convent dat zich als een soort synode gedraagt. Twee mogelijkheden: óf het is een soort synode waardoor een nieuw kerkverband bestaat, óf het is een vrijblijvende praatgroep geweest. Op dat laatste wijzen de nieuwe website en de retoriek niet. Maar doen alsof er geen kerkrecht bestaat vlakt dat kerkrecht niet uit. Dus wat Huisman zegt, is echt onzin.

[peregrinus]

Ook ik vind het spreken over 'middengemeenten' nogal vaag. Zou het niet beter zijn over heterogene gemeenten te spreken, dus gemeenten waar intern geen consensus bestaat over de richting (CGK blijven óf Rijnsburgs hersteld worden)? Zulke gemeenten zijn er van diverse liggingen.

[Groepscirkel]

Hoezo zou het synodaal-presbyteriaal stelsel stuk zijn? <>

Over deze vraag gaat het al een paar honderd pagina's

[peregrinus]

Hoezo zou het synodaal-presbyteriaal stelsel stuk zijn? <>

Over deze vraag gaat het al een paar honderd pagina's

O, sorry, ik kom er nogal laat bij, maar het is toch zo klaar als een klontje, door de rechter bevestigd, in de juridische notitie van De Hek en Zondag bevestigd. Alsof het hele stelsel gesloopt zou worden door een synode die lastig een besluit kan nemen of door een kerk die zich niet aan besluiten houdt. Het is alsof je zegt dat de plaatselijke gemeente niet meer bestaat omdat een belijdeniscatechisant niet twee keer per zondag in de kerk verschijnt, terwijl dat wel is afgesproken.

[huisman]

Moet wel de kerkorde worden aangepast want die kent geen besluitvormend convent. Het raakt trouwens aan het hele Presbyteriale-synodale kerkstelsel.

Tja, de kerkorde kent ook geen AV of classes i.o. Ook dat raakt het presbyteriale-synodale stelsel.

Zeker niet. Het gaat juist weer om het opbouwen van het presbyteriale-synodale stelsel omdat die stuk is. Maar daar zijn we het over oneens.

Mijn opmerking gaat uit van een goed werkende CGK kerkorde. Daar staat geen besluitvormend convent in. Komt die er wel dan zul je ook iets moeten doen aan de bevoegdheid van de G.S. Waar mogen besluiten over genomen worden op een convent? Hoe komen die onderwerpen op zo’n convent. Nu is dat allemaal keurig geregeld via de meerdere vergaderingen en in de befaamde art 30 en 31 benoemd. Daar past niet zomaar een convent met besluiten in.
Ben benieuwd naar de voorstellen voor zo’n aanpassing van de K.O.

1.Hoezo zou het synodaal-presbyteriaal stelsel stuk zijn?
2. Rechter Vergunst heeft duidelijk gemaakt dat (het moderamen van) de synode buiten zijn boekje ging door zoiets te bedenken en daarom geen roepende kerk aan te wijzen. Het stelsel bestaat, de CGK bestaan, de kerkorde is niet veranderd.
3. Er is alleen groepvorming in een convent dat zich als een soort synode gedraagt. Twee mogelijkheden: óf het is een soort synode waardoor een nieuw kerkverband bestaat, óf het is een vrijblijvende praatgroep geweest. Op dat laatste wijzen de nieuwe website en de retoriek niet.
4. Maar doen alsof er geen kerkrecht bestaat vlakt dat kerkrecht niet uit. Dus wat Huisman zegt, is echt onzin.

Even over ‘mijn’ onzin.
1. De CGK heeft een presbyteriale-synodale stelsel dus andersom als wat jij schrijft. Dat is nogal een groot verschil
2. De G.S. (Niet het moderamen) heeft besloten de vergadering vroegtijdig te sluiten en geen roepende kerk aan te wijzen. Reden: Art 30 en 31 ( o.a. Besluiten nemen die binnen het hele kerkverband voor vast en bondig worden gehouden) functioneren niet meer. Ieder doet wat goed is in eigen oog en dat is het bewijs dat het presbyteriale-synodale stelsel stuk is.
3. Plaatselijke gemeenten hebben elkaar opgezocht om een uitweg te vinden uit deze impasse. Waren zinvolle en waardevolle bijeenkomsten. Is geen enkel artikel in de kerkorde die dit zou verbieden.
4. Inderdaad kerkrecht bestaat. Daarom is de ongehoorzaamheid van kerkenraden die daarmee buiten de kerkorde treden zeer laakbaar.

Ik zeg niet dat jij onzin schrijft maar wel dat je duidelijk niet op de hoogte bent. Voor meer info verwijs ik je naar deze site: https://cgkblijven.nl/

[peregrinus]

Het herhalen maakt het niet minder onzinnig... Punt 2: Zeker heeft de GS dat besloten, maar volgens de rechter had dat besluit niet genomen mogen worden, omdat het in strijd is met de eigen kerkorde. Daarmee is dat besluit nietig.
Punt 3: plaatselijke kerken mogen elkaar ontmoeten natuurlijk. Maar als ze een alternatieve kerkelijke structuur gaan opbouwen, is dat in strijd met wat de kerkorde bepaalt over classes en dergelijke. Zonneklaar. Ook hier is geen kerkrechtgeleerde te vinden die er anders over denkt.
Punt 4: Ongehoorzaam zijn (hoe frustrerend dat ook is) hier in juridische zin dus vooral de Rijnsburgkerken. Ze houden zich zelf niet aan hun geliefde 'vierslag'...
(Punt 1 was een kleine verschrijving)

[huisman]

Het herhalen maakt het niet minder onzinnig... Punt 2: Zeker heeft de GS dat besloten, maar volgens de rechter had dat besluit niet genomen mogen worden, omdat het in strijd is met de eigen kerkorde. Daarmee is dat besluit nietig.
Punt 3: plaatselijke kerken mogen elkaar ontmoeten natuurlijk. Maar als ze een alternatieve kerkelijke structuur gaan opbouwen, is dat in strijd met wat de kerkorde bepaalt over classes en dergelijke. Zonneklaar. Ook hier is geen kerkrechtgeleerde te vinden die er anders over denkt.
Punt 4: Ongehoorzaam zijn (hoe frustrerend dat ook is) hier in juridische zin dus vooral de Rijnsburgkerken. Ze houden zich zelf niet aan hun geliefde 'vierslag'...
(Punt 1 was een kleine verschrijving)

Hun geliefde ‘vierslag’ ? Je bedoeld Schrift, belijdenis, kerkorde en de daarop gegronde synodale besluiten. Die vierslag waar elke CGK ambtsdrager zijn handtekening onder moet zetten en daar dus op aanspreekbaar is. Ik mag hopen dat deze vierslag niet alleen bij Rijnsburg c.s. geliefd is maar bij alle CGK gemeenten. Gelukkig is dit binnen de CGK ook breder dan alleen bij Rijnsburg c.s. Er zijn ook heel wat Hoogeveen c.s. gemeenten die deze vierslag liefhebben. Helaas lang niet alle. Dat is de oorzaak van de crisis maar dat weet je natuurlijk zelf ook.

[BSH]

Het herhalen maakt het niet minder onzinnig... Punt 2: Zeker heeft de GS dat besloten, maar volgens de rechter had dat besluit niet genomen mogen worden, omdat het in strijd is met de eigen kerkorde. Daarmee is dat besluit nietig.
Punt 3: plaatselijke kerken mogen elkaar ontmoeten natuurlijk. Maar als ze een alternatieve kerkelijke structuur gaan opbouwen, is dat in strijd met wat de kerkorde bepaalt over classes en dergelijke. Zonneklaar. Ook hier is geen kerkrechtgeleerde te vinden die er anders over denkt.
Punt 4: Ongehoorzaam zijn (hoe frustrerend dat ook is) hier in juridische zin dus vooral de Rijnsburgkerken. Ze houden zich zelf niet aan hun geliefde 'vierslag'...
(Punt 1 was een kleine verschrijving)

Je gaf aan niet terug te lezen. Dan help ik je wel even. Want je positie was al getekend...

Niemand gelooft nog dat de CGK weer opnieuw één zal worden. Wat ik nu zie gebeuren is vooral het volgende:

Rechts moet overeind houden dat het geen scheuring is.

Midden links & links moeten overeind houden dat Hoogeveen de wettige voorzetting is.

Midden links wel graag midden blijven heten.

Midden links & links moeten het beeld ophouden dat niet-kiezen en optie is, waar rechts roept dat niet-kiezen ook kiezen is.

[Refojongere]

Zo werkt dat in de CGK niet. De afgevaardigden zijn daar niet namens hun gemeente maar zonder last of ruggespraak zoeken zij het goede voor het hele kerkverband.

Dat werkt dus niet. Je kunt daar niet voor jezelf spreken, zonder rekening te houden met je achterban in tijden van kerkscheuringen. Anders raak je losgezongen van je eigen gemeente en ontstaat daar gedoe.

Denk aan ds. De Fijter en ds. De Jong in 2003 die tegen hun achterban in voor de fusie stemden met zicht op scheuring.

[Evangelist]

Hoezo zou het synodaal-presbyteriaal stelsel stuk zijn? <>

Over deze vraag gaat het al een paar honderd pagina's

O, sorry, ik kom er nogal laat bij, maar het is toch zo klaar als een klontje, door de rechter bevestigd, in de juridische notitie van De Hek en Zondag bevestigd. Alsof het hele stelsel gesloopt zou worden door een synode die lastig een besluit kan nemen of door een kerk die zich niet aan besluiten houdt. Het is alsof je zegt dat de plaatselijke gemeente niet meer bestaat omdat een belijdeniscatechisant niet twee keer per zondag in de kerk verschijnt, terwijl dat wel is afgesproken.

Als je dit soort vreemde vergelijkingen maakt, begrijp je werkelijk niet wat er tussen 2019-2025 fundamenteel stuk is gegaan door opeenvolgende afwijkende besluiten en meerdere vergaderingen die daarop stuk gelopen zijn. Daar helpen geen rechters of cvielrechtelijke notities bij. Luister nog een keer de zeer wijze woorden van ds. F.W. van der Rhee op de GS 3 juni 2025. Hij legt heel correct uit waarom het aanwijzen van een roepende kerk in deze omstandigheden onjuist zou zijn.

Nog maar een keer de metafoor van het brandende huis (van de kerk - vrij naar ds. P.D.J. Buijs, een midden-CGK-predikant met veel bestuurlijke ervaring). Het huis is inmiddels uitgebrand; de half-ingestorte muren staan nog. In dit huis vergaderde het plaatselijke comité van Woord&Daad; enkele leden hadden de brand aangestoken. In die situatie werd de vraag gesteld: is er nog toekomst voor dit huis? Het antwoord was: nee. Moeten we dan volgend kwartaal hier wel met elkaar een vergadering van het plaatselijke Woord&Daad-comité gaan houden, zoals we dat ieder kwartaal doen, en zelfs in de plaatselijke statuten hebben vastgelegd? Nee, dat heeft geen zin meer. Er is geen vertrouwen meer dat we onderling nog gezamenlijk de belangen van het comité kunnen dienen. De vertrouwensbasis is weg, kapotgemaakt, stuk.

Verder is het bijzonder wrang dat zij die de kerkorde met voeten getreden hebben, ook op punten die Schriftgezag raken, nu om het hardst en het strikst roepen dat de kerkorde gehouden moet worden. Het is niet alleen wrang, maar hypocriet. (En los daarvan: de kerkorde biedt geen handreikingen voor dit soort crises; gereformeerd kerkrecht is vertrouwensrecht.) Als men werkelijk begaan is met de eenheid van het gehele kerkverband, neemt men nieuwe besluiten namelijk om de bevestigde vrouwen buiten de ambten te plaatsen, en het plaatselijke beleid inzake homoseksuele relaties met ingang van spoedig bij te buigen richting de synodale besluitvorming. Dan is er weer het begin van een gespreksbasis, namelijk het kerkelijke vertrouwen. Zolang dat niet gebeurt, is die basis er niet (meer) en zullen we - nog steeds rustig en vriendelijk - moeten spreken over ontvlechting.

[MidMid]

Hoezo zou het synodaal-presbyteriaal stelsel stuk zijn? <>

Over deze vraag gaat het al een paar honderd pagina's

O, sorry, ik kom er nogal laat bij, maar het is toch zo klaar als een klontje, door de rechter bevestigd, in de juridische notitie van De Hek en Zondag bevestigd. Alsof het hele stelsel gesloopt zou worden door een synode die lastig een besluit kan nemen of door een kerk die zich niet aan besluiten houdt. Het is alsof je zegt dat de plaatselijke gemeente niet meer bestaat omdat een belijdeniscatechisant niet twee keer per zondag in de kerk verschijnt, terwijl dat wel is afgesproken.

Als je dit soort vreemde vergelijkingen maakt, begrijp je werkelijk niet wat er tussen 2019-2025 fundamenteel stuk is gegaan door opeenvolgende afwijkende besluiten en meerdere vergaderingen die daarop stuk gelopen zijn. Daar helpen geen rechters of cvielrechtelijke notities bij. Luister nog een keer de zeer wijze woorden van ds. F.W. van der Rhee op de GS 3 juni 2025. Hij legt heel correct uit waarom het aanwijzen van een roepende kerk in deze omstandigheden onjuist zou zijn.

Nog maar een keer de metafoor van het brandende huis (van de kerk - vrij naar ds. P.D.J. Buijs, een midden-CGK-predikant met veel bestuurlijke ervaring). Het huis is inmiddels uitgebrand; de half-ingestorte muren staan nog. In dit huis vergaderde het plaatselijke comité van Woord&Daad; enkele leden hadden de brand aangestoken. In die situatie werd de vraag gesteld: is er nog toekomst voor dit huis? Het antwoord was: nee. Moeten we dan volgend kwartaal hier wel met elkaar een vergadering van het plaatselijke Woord&Daad-comité gaan houden, zoals we dat ieder kwartaal doen, en zelfs in de plaatselijke statuten hebben vastgelegd? Nee, dat heeft geen zin meer. Er is geen vertrouwen meer dat we onderling nog gezamenlijk de belangen van het comité kunnen dienen. De vertrouwensbasis is weg, kapotgemaakt, stuk.

Verder is het bijzonder wrang dat zij die de kerkorde met voeten getreden hebben, ook op punten die Schriftgezag raken, nu om het hardst en het strikst roepen dat de kerkorde gehouden moet worden. Het is niet alleen wrang, maar hypocriet. (En los daarvan: de kerkorde biedt geen handreikingen voor dit soort crises; gereformeerd kerkrecht is vertrouwensrecht.) Als men werkelijk begaan is met de eenheid van het gehele kerkverband, neemt men nieuwe besluiten namelijk om de bevestigde vrouwen buiten de ambten te plaatsen, en het plaatselijke beleid inzake homoseksuele relaties met ingang van spoedig bij te buigen richting de synodale besluitvorming. Dan is er weer het begin van een gespreksbasis, namelijk het kerkelijke vertrouwen. Zolang dat niet gebeurt, is die basis er niet (meer) en zullen we - nog steeds rustig en vriendelijk - moeten spreken over ontvlechting.

Hier bleef ik haken, bij het vetgedrukte. Wat zegt het jou dat hij in het RD aangeeft wel naar een nieuwe GS te willen? Dus dat hij de wettigheid erkent en dus mogelijk ook het foutieve van het besluit destijds?

[Middenrefo]

Over deze vraag gaat het al een paar honderd pagina's

O, sorry, ik kom er nogal laat bij, maar het is toch zo klaar als een klontje, door de rechter bevestigd, in de juridische notitie van De Hek en Zondag bevestigd. Alsof het hele stelsel gesloopt zou worden door een synode die lastig een besluit kan nemen of door een kerk die zich niet aan besluiten houdt. Het is alsof je zegt dat de plaatselijke gemeente niet meer bestaat omdat een belijdeniscatechisant niet twee keer per zondag in de kerk verschijnt, terwijl dat wel is afgesproken.

Als je dit soort vreemde vergelijkingen maakt, begrijp je werkelijk niet wat er tussen 2019-2025 fundamenteel stuk is gegaan door opeenvolgende afwijkende besluiten en meerdere vergaderingen die daarop stuk gelopen zijn. Daar helpen geen rechters of cvielrechtelijke notities bij. Luister nog een keer de zeer wijze woorden van ds. F.W. van der Rhee op de GS 3 juni 2025. Hij legt heel correct uit waarom het aanwijzen van een roepende kerk in deze omstandigheden onjuist zou zijn.

Nog maar een keer de metafoor van het brandende huis (van de kerk - vrij naar ds. P.D.J. Buijs, een midden-CGK-predikant met veel bestuurlijke ervaring). Het huis is inmiddels uitgebrand; de half-ingestorte muren staan nog. In dit huis vergaderde het plaatselijke comité van Woord&Daad; enkele leden hadden de brand aangestoken. In die situatie werd de vraag gesteld: is er nog toekomst voor dit huis? Het antwoord was: nee. Moeten we dan volgend kwartaal hier wel met elkaar een vergadering van het plaatselijke Woord&Daad-comité gaan houden, zoals we dat ieder kwartaal doen, en zelfs in de plaatselijke statuten hebben vastgelegd? Nee, dat heeft geen zin meer. Er is geen vertrouwen meer dat we onderling nog gezamenlijk de belangen van het comité kunnen dienen. De vertrouwensbasis is weg, kapotgemaakt, stuk.

Verder is het bijzonder wrang dat zij die de kerkorde met voeten getreden hebben, ook op punten die Schriftgezag raken, nu om het hardst en het strikst roepen dat de kerkorde gehouden moet worden. Het is niet alleen wrang, maar hypocriet. (En los daarvan: de kerkorde biedt geen handreikingen voor dit soort crises; gereformeerd kerkrecht is vertrouwensrecht.) Als men werkelijk begaan is met de eenheid van het gehele kerkverband, neemt men nieuwe besluiten namelijk om de bevestigde vrouwen buiten de ambten te plaatsen, en het plaatselijke beleid inzake homoseksuele relaties met ingang van spoedig bij te buigen richting de synodale besluitvorming. Dan is er weer het begin van een gespreksbasis, namelijk het kerkelijke vertrouwen. Zolang dat niet gebeurt, is die basis er niet (meer) en zullen we - nog steeds rustig en vriendelijk - moeten spreken over ontvlechting.

Hier bleef ik haken, bij het vetgedrukte. Wat zegt het jou dat hij in het RD aangeeft wel naar een nieuwe GS te willen? Dus dat hij de wettigheid erkent en dus mogelijk ook het foutieve van het besluit destijds?

Als het aan ds. Van der Rhee lag was zijn gemeente al lang deelnemer aan Rijnsburg. Maar zijn kerkenraad en gemeente hebben op de rem getrapt. Hetzelfde geldt voor ds. Buijs in Nunspeet. Ze liepen enigszins voor de muziek uit zeg maar. Maar ik kan me niet voorstellen dat ds. Van der Rhee op een geloofwaardige manier afgevaardigde zou kunnen zijn op de synode van Hoogeveen. Formeel is daar niets op tegen. Moreel wel.

[Evangelist]

Over deze vraag gaat het al een paar honderd pagina's

O, sorry, ik kom er nogal laat bij, maar het is toch zo klaar als een klontje, door de rechter bevestigd, in de juridische notitie van De Hek en Zondag bevestigd. Alsof het hele stelsel gesloopt zou worden door een synode die lastig een besluit kan nemen of door een kerk die zich niet aan besluiten houdt. Het is alsof je zegt dat de plaatselijke gemeente niet meer bestaat omdat een belijdeniscatechisant niet twee keer per zondag in de kerk verschijnt, terwijl dat wel is afgesproken.

Als je dit soort vreemde vergelijkingen maakt, begrijp je werkelijk niet wat er tussen 2019-2025 fundamenteel stuk is gegaan door opeenvolgende afwijkende besluiten en meerdere vergaderingen die daarop stuk gelopen zijn. Daar helpen geen rechters of cvielrechtelijke notities bij. Luister nog een keer de zeer wijze woorden van ds. F.W. van der Rhee op de GS 3 juni 2025. Hij legt heel correct uit waarom het aanwijzen van een roepende kerk in deze omstandigheden onjuist zou zijn.

Nog maar een keer de metafoor van het brandende huis (van de kerk - vrij naar ds. P.D.J. Buijs, een midden-CGK-predikant met veel bestuurlijke ervaring). Het huis is inmiddels uitgebrand; de half-ingestorte muren staan nog. In dit huis vergaderde het plaatselijke comité van Woord&Daad; enkele leden hadden de brand aangestoken. In die situatie werd de vraag gesteld: is er nog toekomst voor dit huis? Het antwoord was: nee. Moeten we dan volgend kwartaal hier wel met elkaar een vergadering van het plaatselijke Woord&Daad-comité gaan houden, zoals we dat ieder kwartaal doen, en zelfs in de plaatselijke statuten hebben vastgelegd? Nee, dat heeft geen zin meer. Er is geen vertrouwen meer dat we onderling nog gezamenlijk de belangen van het comité kunnen dienen. De vertrouwensbasis is weg, kapotgemaakt, stuk.

Verder is het bijzonder wrang dat zij die de kerkorde met voeten getreden hebben, ook op punten die Schriftgezag raken, nu om het hardst en het strikst roepen dat de kerkorde gehouden moet worden. Het is niet alleen wrang, maar hypocriet. (En los daarvan: de kerkorde biedt geen handreikingen voor dit soort crises; gereformeerd kerkrecht is vertrouwensrecht.) Als men werkelijk begaan is met de eenheid van het gehele kerkverband, neemt men nieuwe besluiten namelijk om de bevestigde vrouwen buiten de ambten te plaatsen, en het plaatselijke beleid inzake homoseksuele relaties met ingang van spoedig bij te buigen richting de synodale besluitvorming. Dan is er weer het begin van een gespreksbasis, namelijk het kerkelijke vertrouwen. Zolang dat niet gebeurt, is die basis er niet (meer) en zullen we - nog steeds rustig en vriendelijk - moeten spreken over ontvlechting.

Hier bleef ik haken, bij het vetgedrukte. Wat zegt het jou dat hij in het RD aangeeft wel naar een nieuwe GS te willen? Dus dat hij de wettigheid erkent en dus mogelijk ook het foutieve van het besluit destijds?

Hij wil hooguit naar een synode met één agendapunt: ontvlechting. Gezien de brieven van deputaten vertegenwoordiging van de afgelopen drie maanden gaat zo’n synode er niet komen.
Ik lees niet dat hij zijn voorstel als een fout besluit typeert. Verder zegt het mij dus niet zoveel. Het lijkt me wijzer dat iedereen accepteert dat het kerkverband zoals dat er 134 jaar is geweest, nu eindigt. Dat geeft hopelijk een basis om uit de vecht- en rechtmodus te komen en de gezamenlijke verantwoordelijkheden te ontvlechten, of regelingen af te spreken om ze gezamenlijk te dragen. En je weet: de kerken rond de AV zullen niet naar een rechter stappen; alles - ook de naam CGK - zal juridisch opgegeven worden, als de andere kant van de kerken daarop staat. In de nieuwe naam zal christelijk en gereformeerd vast weer terugkomen.