Onderdrukking, beschadiging of traumatisering door kerk (vh: Kerkpijn)

[De Rijssenaar]

Wij merkten veel, heel veel, dodelijke lijdelijkheid binnen de gemeente en binnen de kerkenraad. Natuurlijk kan de Heere ook werken door deze prediking heen, maar als er al jaren 8 avondmaalsgangers zijn en dit er niet méér worden. Als er op de vereniging alleen maar gesproken wordt over de laatste mode en hoe je je huis kunt pimpen, als er verder geen levend geloof te bespeuren is, dan moet je toch een keus maken.

Je legt nu echt wel vinger op juiste plek.. Maar denk dat ze banger zijn voor 1 ongelovige die op onjuiste gronden aankomt dan voor de honderden ongelovigen die op “juiste” gronden afblijven.. Ze zeggen dan ook: blijf maar af.. Dat is dan “scherp”.. Scherper zou zijn; kom aan het HA op juiste gronden of bekeert u en geloof het evangelie..

Er is helemaal geen neutrale wachtpositie.. Een neutrale positie van mensen die graag bekeerd willen worden, maar het niet kunnen.. Dat bestaat gewoon niet.. Als je er van een afstandje naar kijkt zie je op absurd het is

[Martijn]

@ K de Vries

Die topics zijn er al. Maar het ene heeft met het andere te maken. Daardoor is er soms wat overlap..

viewtopic.php?t=15522

viewtopic.php?t=15711

Ik zie dat anders. Ik vind het ook een aanval op de prediking waarvan ik mag ervaren dat God er door spreekt. En dat raakt me meer dan ik zeggen kan. Het doet me verdriet dat daarvoor op dit forum geen begrip en geen ruimte is. Ik vind het ontzettend moeilijk om andere mensen dan nog serieus te nemen als je bij herhaaldelijke oproepen zo blijft reageren.

Bekijk het eens van de andere kant. Mensen die kerkpijn hebben/beschadigd zijn door gedrag van ouderlingen en predikanten uit de flank waar jezelf in verkeerd ervaren ook geen ruimte en begrip en nemen je mogelijk ook niet meer serieus.

[Arja]

@ K de Vries

Die topics zijn er al. Maar het ene heeft met het andere te maken. Daardoor is er soms wat overlap..

viewtopic.php?t=15522

viewtopic.php?t=15711

Ik zie dat anders. Ik vind het ook een aanval op de prediking waarvan ik mag ervaren dat God er door spreekt. En dat raakt me meer dan ik zeggen kan. Het doet me verdriet dat daarvoor op dit forum geen begrip en geen ruimte is. Ik vind het ontzettend moeilijk om andere mensen dan nog serieus te nemen als je bij herhaaldelijke oproepen zo blijft reageren.

Bekijk het eens van de andere kant. Mensen die kerkpijn hebben/beschadigd zijn door gedrag van ouderlingen en predikanten uit de flank waar jezelf in verkeerd ervaren ook geen ruimte en begrip en nemen je mogelijk ook niet meer serieus.

Ja, goede reactie @Martijn.

Dat het je raakt, begrijp ik, @K de Vries. Als jij de prediking ervaart als iets waarin God tot je spreekt, dan is het pijnlijk als daar kritisch over gesproken wordt. Dat wil ik ook niet bagatelliseren. Maar wat hier gebeurt, is dat jouw beleving centraal komt te staan, terwijl dit onderwerp juist gaat over mensen die beschadigd zijn geraakt binnen diezelfde context. Dan kan het niet zo zijn dat die ervaringen geen ruimte krijgen, omdat ze botsen met hoe jij het beleeft.

Dat jij het als een aanval ervaart, betekent niet automatisch dat het ook zo bedoeld is. Voor anderen gaat het niet om het afbreken van prediking, maar om het benoemen van wat er concreet misgaat in de uitwerking ervan. En als dat niet meer gezegd kan worden zonder dat het als aanval wordt gezien, dan wordt het inderdaad moeilijk om elkaar nog te vinden.

Als door jou elk dingetje over kerkpijn direct als aanval wordt geïnterpreteerd, verschuift het gesprek van het begrijpen en leren van ervaringen, naar het verdedigen van een kerkelijk systeem. Wat ik eigenlijk zou waarderen, is iets heel anders dan een inhoudelijke verdediging. Gewoon eerst erkenning. Iets als: ‘Dit moet heel pijnlijk voor jullie zijn. Ik merk dat ik het lastig vind om dat los te zien van wat ik zelf als zegen heb ervaren.’

Dan ontstaat er ruimte. Want het kan tegelijk waar zijn: dat jij zegen hebt ervaren... én dat anderen beschadigd zijn geraakt.
Pas als dat naast elkaar mag bestaan, wordt een discussie/ en of gesprek opbouwend en eerlijk.

Zonder die erkenning voelt het voor mij (ons) alsof mijn ervaring steeds eerst moet worden gecorrigeerd, voordat ze überhaupt mag bestaan.

[Arja]

Er is zeker wel een onbijbelse prediking binnen de gergem. Als ellende, verlossing en dankbaarheid niet alle drie (evenredig) aan bod komen is het niet bijbels. En ik ben uiteindelijk met veel pijn weggegaan uit de gergem omdat dit niet bespreekbaar was. Natuurlijk heb je preken waarin één van de drie wat prominenter aanwezig is, maar de andere 2 punten moeten ook aan bod komen. Zo niet dan is het echt niet bijbels.

Wij merkten veel, heel veel, dodelijke lijdelijkheid binnen de gemeente en binnen de kerkenraad. Natuurlijk kan de Heere ook werken door deze prediking heen, maar als er al jaren 8 avondmaalsgangers zijn en dit er niet méér worden. Als er op de vereniging alleen maar gesproken wordt over de laatste mode en hoe je je huis kunt pimpen, als er verder geen levend geloof te bespeuren is, dan moet je toch een keus maken. Wil én mag ik hier blijven. Wij zijn weggegaan. Dit ging niet zonder slag of stoot, er is daadwerkelijk gezegd dat we naar de hel gaan met onze levenswandel. En al was het vanuit hun echt wel als waarschuwing bedoeld en niet als oordeel (ik ga daar echt van uit) doet zoiets toch flink pijn.

Dat laatste vind ik heel erg.
Wat ze zeiden.
Over de hel.

Bij ons werd dat ook gezegd, in de laatste brief.
Dat het een weg des doods was, het weggaan.

Hoe ga je daar mee om?

[Ambtenaar]

Bij ons werd dat ook gezegd, in de laatste brief.
Dat het een weg des doods was, het weggaan.

Hoe ga je daar mee om?

Glimlachen, weggaan en nooit meer terugkeren.

[Eloesje]

Bij ons werd dat ook gezegd, in de laatste brief.
Dat het een weg des doods was, het weggaan.

Hoe ga je daar mee om?

Glimlachen, weggaan en nooit meer terugkeren.

Ja wij kregen dit inderdaad te horen toen we al op het punt stonden van weggaan. Ik kom desbetreffende personen zeer regelmatig tegen. De eerste paar keer was dit best ongemakkelijk maar ik heb me neergelegd bij wat de rijssenaar ook hierboven schreef. Zo is het precies, ze denken het echt super bijbels te doen dus eerlijk gezegd heb ik diep medelijden met ze. Je zou maar in zo'n patroon vast zitten, dat is toch stikbebauwd.

Maar mijn man heeft er veel meer moeite mee gehad, die had echt aversie tegen deze kerk, het gebouw, de mensen. Dat is gelukkig wel minder geworden. En we hebben ze altijd gewoon gedag gezegt, probeer echt niet boven ze te staan al is dat soms best moeilijk.

Wij zeggen altijd, ze gaan naar de kerk maar ze geloven niet eens dat het kan gebeuren dat God je in het hart grijpt.

[Vrouwke]

Ik zei dat ik niet zwijg wanneer bijvoorbeeld het aanbod van genade niet een schenking in de belofte aan iedere hoorder betekend. Die door de werking van de Heilige Geest in geloof aangenomen wordt of door ongeloof verworpen wordt. Zoals hier viewtopic.php?p=1228442#p1228442 en hier https://aanbodvangenade.nl/blog/aanbod- ... en-boston/ verwoord. En wanneer als gevolg daarvan de rechtvaardiging door het geloof eigenlijk een geblokkeerde weg wordt. En een gevoelige verzekering van onze rechtvaardiging voor God, de rechtvaardiging door het geloof van z'n plaats verdringt.

Wat er in het verleden gepasseerd is, is voor vandaag de dag inderdaad een gepasseerd station. Maar volgens mij betekend dat niet dat het daarom een stil geheim hoeft te zijn.

Waarom worden er zoveel theologische termen gebruikt in de afgescheiden kerken? Waarom niet aansluiten bij de Bijbel: ieder die wil mag tot Jezus komen. Die in Jezus gelooft heeft het Leven. Het komen tot Jezus is je zonden belijden, je bekeren tot een nieuw leven en volkomen vertrouwen op Zijn offer voor jou.

Omdat die boodschap daar zo simpel niet meer gezegd mag worden.

[Henk J]

Er is zeker wel een onbijbelse prediking binnen de gergem. Als ellende, verlossing en dankbaarheid niet alle drie (evenredig) aan bod komen is het niet bijbels. En ik ben uiteindelijk met veel pijn weggegaan uit de gergem omdat dit niet bespreekbaar was. Natuurlijk heb je preken waarin één van de drie wat prominenter aanwezig is, maar de andere 2 punten moeten ook aan bod komen. Zo niet dan is het echt niet bijbels.

Wij merkten veel, heel veel, dodelijke lijdelijkheid binnen de gemeente en binnen de kerkenraad. Natuurlijk kan de Heere ook werken door deze prediking heen, maar als er al jaren 8 avondmaalsgangers zijn en dit er niet méér worden. Als er op de vereniging alleen maar gesproken wordt over de laatste mode en hoe je je huis kunt pimpen, als er verder geen levend geloof te bespeuren is, dan moet je toch een keus maken. Wil én mag ik hier blijven. Wij zijn weggegaan. Dit ging niet zonder slag of stoot, er is daadwerkelijk gezegd dat we naar de hel gaan met onze levenswandel. En al was het vanuit hun echt wel als waarschuwing bedoeld en niet als oordeel (ik ga daar echt van uit) doet zoiets toch flink pijn.

Wat je beschrijft lijkt me inderdaad lastig om mee te maken, zeker ook als er geen ruimte is om over het geloof te spreken. Ken helaas ook veel te veel mensen waarbij het vooral buitenkant is, er lijken voor onze waarneming soms geen zielenvragen te zijn.
Maar wat bedoelden ze precies de levenswandel? Puur en alleen dat je naar een andere kerk gaat?

[Arja]

Ik zei dat ik niet zwijg wanneer bijvoorbeeld het aanbod van genade niet een schenking in de belofte aan iedere hoorder betekend. Die door de werking van de Heilige Geest in geloof aangenomen wordt of door ongeloof verworpen wordt. Zoals hier viewtopic.php?p=1228442#p1228442 en hier https://aanbodvangenade.nl/blog/aanbod- ... en-boston/ verwoord. En wanneer als gevolg daarvan de rechtvaardiging door het geloof eigenlijk een geblokkeerde weg wordt. En een gevoelige verzekering van onze rechtvaardiging voor God, de rechtvaardiging door het geloof van z'n plaats verdringt.

Wat er in het verleden gepasseerd is, is voor vandaag de dag inderdaad een gepasseerd station. Maar volgens mij betekend dat niet dat het daarom een stil geheim hoeft te zijn.

Waarom worden er zoveel theologische termen gebruikt in de afgescheiden kerken? Waarom niet aansluiten bij de Bijbel: ieder die wil mag tot Jezus komen. Die in Jezus gelooft heeft het Leven. Het komen tot Jezus is je zonden belijden, je bekeren tot een nieuw leven en volkomen vertrouwen op Zijn offer voor jou.

Omdat die boodschap daar zo simpel niet meer gezegd mag worden.

Niet meer 'mogen’ vind ik te sterk. Het is eerder zo dat er in de loop van de tijd een eigen theologische taal is ontstaan, met termen om dingen nauwkeurig te verwoorden. En af te bakenen. Daardoor klinkt het voor een buitenstaander minder eenvoudig. Maar in veel afscheiden kerken (van GerGem, HHK, tot refo-achtige CGK) klinkt het evangelie nog wel, en wordt Christus wèl voor ogen geschilderd. Toch? Al gebruiken ze er misschien andere taal voor, dan buiten deze kring.

[Vrouwke]

Ik hoor vooral waarschuwingen tegen zo'n simpele voorstelling van de zaken..
Maar dat kan elders anders zijn natuurlijk.

[Arja]

Ik hoor vooral waarschuwingen tegen zo'n simpele voorstelling van de zaken..

Ja, dat herken ik... dat heb ik zelf ook meegemaakt op de Veluwe
Het hoort bij "ons" kleiner, bevindelijk deel van de Gereformeerde Gezindte

[Maanenschijn]

Ik lees hier een hoop droefenis. Waar ik niks aan wil afdoen of kleiner wil maken.

Maar:
Ik hoor elke zondag een rijk en onvoorwaardelijk evangelie. Een prediking waar de Christus ruim en liefdevol wordt aangeboden aan een arme zondaar. Ernstig wordt gewaarschuwd tegen onbekeerd voortleven. De volle verantwoordelijkheid bij ons wordt neergelegd, maar waarbij ook de volledige soevereiniteit van de Heere God blijft staan.

Het kan toch niet zo zijn dat mijn kerkje een uitzondering is? De ervaringen zullen diepe sporen getrokken hebben, ongetwijfeld. Maar nog steeds klinkt er in ons land (zelfs op de Veluwe) een rijk evangelie. Laten we dat niet uit het oog verliezen.

[Vrouwke]

Ik denk dat het er gewoon allebei is. We mogen inderdaad dankbaar zijn voor al het goede wat er is. En ons best doen voor herstel daar waar het minder goed gaat. Zowel over links als over rechts..

[Arja]

Ik lees hier een hoop droefenis. Waar ik niks aan wil afdoen of kleiner wil maken.

Maar:
Ik hoor elke zondag een rijk en onvoorwaardelijk evangelie. Een prediking waar de Christus ruim en liefdevol wordt aangeboden aan een arme zondaar. Ernstig wordt gewaarschuwd tegen onbekeerd voortleven. De volle verantwoordelijkheid bij ons wordt neergelegd, maar waarbij ook de volledige soevereiniteit van de Heere God blijft staan.

Het kan toch niet zo zijn dat mijn kerkje een uitzondering is? De ervaringen zullen diepe sporen getrokken hebben, ongetwijfeld. Maar nog steeds klinkt er in ons land (zelfs op de Veluwe) een rijk evangelie. Laten we dat niet uit het oog verliezen.

Fijn om te horen. En dat is echt iets om dankbaar voor te zijn.
Ik ben ook blij dat je het hier zo deelt, en op deze toon;
Je ontkent andermans pijn niet.

Tegelijk zijn die andere ervaringen er ook. Het probleem is denk ik niet dat Evangelie nergens meer klinkt, maar dat het niet overal zo helder en ruim klinkt.
Ik noemde ooit het voorbeeld uit mijn tienerjaren: het verschil tussen de gemeente van mijn nichtje in Terwolde en mijn eigen gemeente in Kootwijkerbroek.
Ds. Th. van Stuijvenberg stond daar, en in mijn gemeente ds. P. Blok.
In Kootwijkerbroek werden mensen uit die andere gemeente als ‘lichtmutsen’ gezien.
Die dominee S. kon je beter niet beluisteren.

Het gaat dan dus over liggingsverschillen binnen een kerkverband.
Wanneer een dominee vertrekt, en er een ander dominee komt... kan een ligging zomaar weer veranderen.

[Eloesje]

Er is zeker wel een onbijbelse prediking binnen de gergem. Als ellende, verlossing en dankbaarheid niet alle drie (evenredig) aan bod komen is het niet bijbels. En ik ben uiteindelijk met veel pijn weggegaan uit de gergem omdat dit niet bespreekbaar was. Natuurlijk heb je preken waarin één van de drie wat prominenter aanwezig is, maar de andere 2 punten moeten ook aan bod komen. Zo niet dan is het echt niet bijbels.

Wij merkten veel, heel veel, dodelijke lijdelijkheid binnen de gemeente en binnen de kerkenraad. Natuurlijk kan de Heere ook werken door deze prediking heen, maar als er al jaren 8 avondmaalsgangers zijn en dit er niet méér worden. Als er op de vereniging alleen maar gesproken wordt over de laatste mode en hoe je je huis kunt pimpen, als er verder geen levend geloof te bespeuren is, dan moet je toch een keus maken. Wil én mag ik hier blijven. Wij zijn weggegaan. Dit ging niet zonder slag of stoot, er is daadwerkelijk gezegd dat we naar de hel gaan met onze levenswandel. En al was het vanuit hun echt wel als waarschuwing bedoeld en niet als oordeel (ik ga daar echt van uit) doet zoiets toch flink pijn.

Wat je beschrijft lijkt me inderdaad lastig om mee te maken, zeker ook als er geen ruimte is om over het geloof te spreken. Ken helaas ook veel te veel mensen waarbij het vooral buitenkant is, er lijken voor onze waarneming soms geen zielenvragen te zijn.
Maar wat bedoelden ze precies de levenswandel? Puur en alleen dat je naar een andere kerk gaat?

Inderdaad het shoppen in andere kerken. Maar ook het hebben van oorbellen, dragen van een korte broek door mijn man, vragen stellen over de prediking en de manier van doen in deze gemeente die in hun ogen te scherp waren hebben ze aangehaald.

En het is goed om mensen te wijzen op deze zaken als je ervan overtuigd bent dat het niet goed zit. Als dat echt uit liefde gebeurd lig ik daar ook echt niet wakker van. Ik vind het ook wel eens lastig als ik andere kerkgangers zie shoppen, maar ga dan als kerkenraad het gesprek aan ipv een eenzijdige redenatie ophangen dat je daarmee naar het verderf gaat.

En ipv dat ze leren van deze situaties doen ze het bij een volgende gewoon weer zo. En ik heb het uitgebreid beschreven in een brief, ook wat het met je doet, maar daar kwam een nietszeggend stukje op terug wat erop neerkwam dat het goed is dat wij dat zo zien maar dat zij het anders zien. Zonder onderbouwing. Tja dan ben je uitgepraat hé.