Onderdrukking, beschadiging of traumatisering door kerk (vh: Kerkpijn)

[rhadders]

Om Paulus woorden te gebruiken: ‘Waarom lijdt u niet liever onrecht?’ Ook wel benieuwd hoe jij dan Filippenzen 2 leest. Ik kan mij zo voorstellen dat je het daar dan niet zo mee eens zult zijn.

Nee, ik lijd niet liever onrecht als ik een keuze heb om lid te worden van een gemeente waar ze wel normaal met mensen omgaan.

Ik begrijp je, maar speelt daarbij in alle eerlijkheid dan niet mee dat je (nog) niet hele diepe banden hebt / ervaart met andere gemeenteleden? Dan is het makkelijker om te spreken over een keuze.

[Ambtenaar]

Ik begrijp je, maar speelt daarbij in alle eerlijkheid dan niet mee dat je (nog) niet hele diepe banden hebt / ervaart met andere gemeenteleden? Dan is het makkelijker om te spreken over een keuze.

Nee, dat speelt niet mee.

Maar dit is louter hypothetisch allemaal, omdat leden van de kerkenraad zich normaal gedragen en in geval van een ervaren ongemakkelijkheid aanspreekbaar zijn.

[merel]

Ik begrijp je, maar speelt daarbij in alle eerlijkheid dan niet mee dat je (nog) niet hele diepe banden hebt / ervaart met andere gemeenteleden? Dan is het makkelijker om te spreken over een keuze.

Nee, dat speelt niet mee.

Maar dit is louter hypothetisch allemaal, omdat leden van de kerkenraad zich normaal gedragen en in geval van een ervaren ongemakkelijkheid aanspreekbaar zijn.

Of zelf vertrokken

[Arja]

Ik hecht veel waarde aan de plaatselijke gemeente en tegelijkertijd zou ik mij niet onheus laten behandelen zonder dat dit consequenties heeft.

Om Paulus woorden te gebruiken: ‘Waarom lijdt u niet liever onrecht?’ Ook wel benieuwd hoe jij dan Filippenzen 2 leest. Ik kan mij zo voorstellen dat je het daar dan niet zo mee eens zult zijn.

Hier heb ik wel 2 vraagjes bij.
Hoe zien jullie dan?

1. Hoe ver zou je volgens jou moeten gaan in het verdragen van onrecht, voordat het gerechtvaardigd is om grenzen te stellen?
2. Kan een beroep op ‘onrecht verdragen’ ook gebruikt worden om gedrag goed te praten dat eigenlijk niet klopt?

[rhadders]

Verwijderd, dubbele post.

[rhadders]

Ik hecht veel waarde aan de plaatselijke gemeente en tegelijkertijd zou ik mij niet onheus laten behandelen zonder dat dit consequenties heeft.

Om Paulus woorden te gebruiken: ‘Waarom lijdt u niet liever onrecht?’ Ook wel benieuwd hoe jij dan Filippenzen 2 leest. Ik kan mij zo voorstellen dat je het daar dan niet zo mee eens zult zijn.

Hier heb ik wel 2 vraagjes bij.
Hoe zien jullie dan?

1. Hoe ver zou je volgens jou moeten gaan in het verdragen van onrecht, voordat het gerechtvaardigd is om grenzen te stellen?
2. Kan een beroep op ‘onrecht verdragen’ ook gebruikt worden om gedrag goed te praten dat eigenlijk niet klopt?

1. Ik zou je geen harde grenzen kunnen geven, dit is per persoon en situatie anders. De algemene gedachte is dat we bereid zijn te lijden, niet altijd ons recht of gelijk willen halen, de ander als belangrijker zien dan wijzelf - opdat hierdoor Christus in ons tot uitdrukking mag komen. Hoe en wanneer? Daarbij mogen we vertrouwen op de Heilige Geest, op God Zelf die zowel het willen als het werken in ons doet. Grenzen stellen (kenbaar maken) is natuurlijk altijd goed, dan geef je de ander in elk geval de gelegenheid hier rekening mee te houden. En wanneer je persoonlijke veiligheid in het geding is, is dat zeker een grens. Hoewel er situaties zijn waarbij zelfs dat ondergeschikt werd gemaakt (denk aan de apostelen).
Ik kan je hier in alle eerlijkheid dus geen makkelijk antwoord op geven: het is een persoonlijke afweging, in geloof.
2. Dat gebeurt en dat heet simpelweg manipulatie. ‘Onrecht verdragen’ is geen opdracht die een ander van buitenaf aan jou kan opleggen, waarbij diegene dus ook nog eens zou bepalen wat je moet kunnen verdragen en in hoeverre. Nee, het komt voort vanuit de gezindheid van Christus. Met andere woorden: van binnenuit.

[Gemeentelid]

Paulus had zelf ook een grens. In Handelingen 18 spreekt hij eerst een tijd in de synagoge maar nadat de Joden zich flink gingen verzetten tegen hem en over Paulus lasterden, schudde hij het stof van zijn voeten en vertrok.

Geeft wel aan dat ook Paulus niet ten koste van alles ergens bleef.

Tegelijk denk ik dat het algemene beeld in het NT wel is dat nederigheid, geduld, zachtmoedigheid, liefde enz. de christen past. Dus ook geduldig in het lijden. Volgens Hebreeën 12 moeten we ook bestraffing verdragen.

Maar ja we hebben voor dit soort situaties geen pasklaar afvinklijstje gekregen. Met rhadders eens dat het dus echt een persoonlijke afweging is.

[Arja]

Ja. Zo denk ik er ook over.
Maar stel:

Als ik dat toepas op een concreet voorbeeld: stel dat iemand in de reformatorische gezindte vragen stelt bij de prediking (op een normale manier), bijvoorbeeld over het punt of er wel een oprechte aanbieding van genade aan alle hoorders klinkt... en die persoon wordt vervolgens onder (stille) censuur gezet.

Dan is de vraag voor mij niet alleen: “kan iemand dit verdragen?” Maar eerder: wat gebeurt hier inhoudelijk? Het karakter van censuur is verschoven. Het is geen tucht meer over leven, maar feitelijk een reactie op theologische vraag bij de predikinbg

Hoe kijken jullie daar dan tegen aan.
Moet je dan blijven?
Mag weggaan?

[Vrouwke]

Ik denk dat beide mag..

[KDD]

Optie 1 biedt ook verschillende mogelijkheden.

[Arja]

Optie 1 biedt ook verschillende mogelijkheden.

Wat dan in dit genoemde geval?

[KDD]

Optie 1 biedt ook verschillende mogelijkheden.

Wat dan in dit genoemde geval?

Je kan je erbij neerleggen of in beroep gaan. Ik vindt censuur wel heftig.

[Arja]

Optie 1 biedt ook verschillende mogelijkheden.

Wat dan in dit genoemde geval?

Je kan je erbij neerleggen of in beroep gaan. Ik vindt censuur wel heftig.

Als je je er bij neerlegd dat je onder stille censuur staat... je er bij neerleggen. Dat kan. En dan weggaan.
De beste weg denk ik.

[DDD]

Waarom zou dat het beste zijn? Afgezien van het feit dat ik er wel begrip voor zou hebben.

[KDD]

Optie 1 biedt ook verschillende mogelijkheden.

Wat dan in dit genoemde geval?

Je kan je erbij neerleggen of in beroep gaan. Ik vindt censuur wel heftig.

Als je je er bij neerlegd dat je onder stille censuur staat... je er bij neerleggen. Dat kan. En dan weggaan.
De beste weg denk ik.

Bij neerleggen bedoel ik aan de onderwijs van de ambtsdragers onderwerpen. Nogmaals je kan ook in beroep gaan vooral omdat je onder censuur geplaatst bent. Dat vind ik wel een zwaar iets. Uiteindelijk ben je gewoon weggegaan - dat is niet je erbij neerleggen. Dat is actie nemen.