Gereformeerde Gemeenten

[Posthoorn]

Hebben jullie ook de brief over de rechtvaardigmaking van ds. Ledeboer gelezen?

[KDD]

klopt. maar dat is niet de vraag. de vraag is - is mijn geloof waar?

Is deze vraag op deze wijze geformulleerd wel valide?
Moet de vraag niet zijn 'is mijn geloof oprecht' of wat is de grond of het object van het geloof? En is dat waar?
Het voorwerp (wat geloof ik) is waar, maar het onderwerp (ik, die geloof) is twijfelmoedig en heeft een arglistig hart. Begrijp je het verschil?

Ik bedoelde eigenlijk is mijn geloof een zaligmakend geloof. Maar ik begrijp wat je bedoelt.

[KDD]

Paulus zegt toch ook zoiets in Filippenzen 3? Denk je niet dat je teveel voor een ander invult?

Ik lees nergens dat Paulus zegt dat er meer nodig is dan een (vertrouwend) toevluchtnemen tot Christus (gewerkt door Gods Geest). Want dat is het wat ons rechtvaardigt voor God. Niet een speciale ervaring.

Ik heb hier met betreffend persoon een heel gesprek over gehad. Ik heb eerlijk gezegd echt niet het gevoel dat ik dit teveel invul.

Maar waar spreekt Paulus volgens jouw dan over een speciale ervaring waarin je gerechtvaardigd wordt nadat je dus al een bekeerd mens was?

Zoiets is toch gewoon hutspot?

okay het is duidelijk dat je een eerlijke weergave geeft. Maar het komt wel generaliserend over. Paulus heeft dat duidelijk ervaren in Damascus.

Dan lezen we in die geschiedenis misschien iets anders..

Ik lees daar niet over een bekeerde Paulus die toen pas rechtvaardig werd.

Ik begrijp je vraag nu beter. Ik moet denken aan Jacob in Pniel en wat hij daar ervaren heeft.

[GGotK]

Weet iemand uit het overzeese of er tegenwoordig nog een duidelijk verschil is tav het aanbod van genade tussen NRC en RCNA. Of is daar ook een 'schriftelijke overeenstemming' zoals in Nederland tussen de GG en GGiN?

[KDD]

Weet iemand uit het overzeese of er tegenwoordig nog een duidelijk verschil is tav het aanbod van genade tussen NRC en RCNA. Of is daar ook een 'schriftelijke overeenstemming' zoals in Nederland tussen de GG en GGiN?

Nergens over gehoord. De context is ook een beetje anders als bij jullie. Ik heb een boek bij de RCNA gekocht vorige week - preken van Theodorus Avinck in Engels. Ik was blij om het te zien. Er is veel oud goud in Nederland dat ik graag in Engels wil zien.

[Posthoorn]

Hebben jullie ook de brief over de rechtvaardigmaking van ds. Ledeboer gelezen?

Misschien goed om dan toch hier maar eens te posten hoe hij de rechtvaardigmaking beschrijft.

[H]oe gaat dat nu toe?

Evenals bij een rechtbank: Joh. 18:8, de Geest overtuigt van zonde, gerechtigheid en oordeel; de Geest opent door, onder, bij de prediking, of het onderzoek des Woords, of door dadelijke toepassing het hart van de uitverkoren zondaar; hij krijgt oren om te horen en een hart om op te merken; hij moet loven, of hij wil of niet; de Geest vernieuwt volstandig van het begin af aan, Hij werkt vrijwillig het werk naar Zijn welbehagen; als God ze leidt in de waarheid, past Hij de waarheid toe aan het had, het leven wordt geraakt; de Geest werkt en hij begint te zien dat hij misleid is, dat hij arm, blind en jammerlijk naakt is, dood in de misdaden en in de zonde, vervreemd van het leven Gods, enkelnaakt, dood, duisternis, vloek, een satanskind, liggende onder de verdoemelijke kracht der wet, die hem door de Geest inwendig, geestelijk, zielgrondig overtuigt, aangrijpt, terneerslaat, verdoemt, vervolgt, benauwt, beangstigt; hij ziet zijn afstand van God, nergens uitkomst bewegeloos, radeloos, onmachtig wat aangaat de bewerking, en van zichzelf vijandig, boos, kwaadaardig, bruisend en druisend met dikke hoog verheven schilden.

Wij spreken nu ook niet van de tijd hoe lang hij in het één en ander kan blijven staan, - daar is God vrij in, gelijk Hij het in alles is, - ook niet bepaaldelijk in het woelen en tobben van de zondaar, daar de één langer onder verkeert dan de ander, of ook, zichzelf bedriegende met. valse overleggingen, schoon altijd daar weer afgestoten op 's Heeren eigen tijd.

Eenmaal komt er een tijd dat hij tot het einde aan alles raakt, hij wordt besloten en al nauwer bepaald en gedrongen (ik spreek bij ondervinding)als een stad die belegerd en uitgehongerd wordt; nergens uitkomst, hulp noch raad, niets voldoet hem; alles ontvalt hem daar hij het leven nog bij houden kon; nu wordt hem onder dit alles 'n uitkomst aangewezen, die deur der hope in het dal Achor's (betekent angst en benauwdheid) een weg buiten hem, een ander moet voor hem tussen treden en de eeuwige kloof vullen; er komen beloften, openingen, hoop van verlossing bij vlagen in de ziel als bliksems in de nacht, maar hij ligt onmachtig neer, ontdekking, troost voor die openingen, gedachten van behoudenis, dit moet hem nader geschonken worden. De Geest blaast (o ja!) waarheen Hij wil; het wordt geheel nacht bij hem, de wet gaat door merg en been en door de overleggingen des harten; hij staat aan alles schuldig, hij moet omkomen als er geen verlossing komt. Dat nu moet ondervonden en kan niet beschreven worden. Dat duurt zo lang als het de Heere behaagt, totdat zijn hart, met de tollenaar, gebroken wordt; zijn zielestand wordt hem benomen en belet en ontvalt hem, menende om te komen, letterlijk stervende aan alles in dat ogenblik.

Nu komt het leven in de dood, Christus openbaart Zich aan zijn ziel, onbegrijpelijk, onbeschrijfelijk, nieuwe hemel, nieuwe aarde, nieuw hart, nieuw leven, nieuwe ogen, alles om hem, in hem, boven hem in gevoel nieuw, geheel nieuw. Zij juichen in de hemel: "een kind is ons geboren", of liever, gelijk de ziel dat ondervindt: er is blijdschap in de hemel over één zondaar die zich bekeert. Een nieuwe goddelijke natuur is hij deelachtig geworden; hij kan en moet Vader zeggen in Christus; zijn zonden zijn hem vergeven, nu eerst looft, juicht, prijst en dankt hij, hij ontvangt de nieuwe keursteen met de nieuwe naam er op geschreven, als pand en bewijs.

[KDD]

Dat is iets anders dan niet kunnen sterven omdat geloof niet in oefening is of sterk genoeg is. Zie Christen als hij door de doodsjordaan moest gaan. Na alles wat er gebeurd is in zijn leven. De dood zal uiteindelijk duidelijk maken of ons geloof oprecht was of niet. En als je weet dat je hart bedrieglijk is...

Het geloof is geen misschientje.

Maar het geloof is niet altijd even sterk. En is ook niet gelijk volwassen..

@ Vrouwke, ben niet goochem genoeg om te zien wie dit schreef: 'De dood zal uiteindelijk duidelijk maken of ons geloof oprecht was of niet'. Wie dit dan ook geschreven heeft: hier wordt perfect het standpunt van Rome weergegeven. Rome beleed op het Concilie van Trente: vervloekt ( anathema) is een ieder die zonder buitengenwone openbaring zeker is van zijn zaligheid. M.a.w. Rome leerde en verheerlijkte de twijfel. En juist op dat punt stelden de reformatoren zich te weer.

Volgens mij heb ik dat geschreven. Of het Rooms is of niet dat weet ik niet maar het is wel waarheid. Zie de dwaze maagden. Zie Lukas 13 versen 25 tot 27 - die mensen begrepen niet waarom de deur gesloten was. Zo blind waren ze voor hun eigen staat. En wat denk je van onkunde in de pelgrimsreis? Bunyan sluit zijn eerste boek met: En zo zag ik, dat er een weg naar de hel was zowel van de hemelpoort af, als vanaf de stad VERDERF.

[Gerardus2]

Hebben jullie ook de brief over de rechtvaardigmaking van ds. Ledeboer gelezen?

Misschien goed om dan toch hier maar eens te posten hoe hij de rechtvaardigmaking beschrijft.

[H]oe gaat dat nu toe?

Evenals bij een rechtbank: Joh. 18:8, de Geest overtuigt van zonde, gerechtigheid en oordeel; de Geest opent door, onder, bij de prediking, of het onderzoek des Woords, of door dadelijke toepassing het hart van de uitverkoren zondaar; hij krijgt oren om te horen en een hart om op te merken; hij moet loven, of hij wil of niet; de Geest vernieuwt volstandig van het begin af aan, Hij werkt vrijwillig het werk naar Zijn welbehagen; als God ze leidt in de waarheid, past Hij de waarheid toe aan het had, het leven wordt geraakt; de Geest werkt en hij begint te zien dat hij misleid is, dat hij arm, blind en jammerlijk naakt is, dood in de misdaden en in de zonde, vervreemd van het leven Gods, enkelnaakt, dood, duisternis, vloek, een satanskind, liggende onder de verdoemelijke kracht der wet, die hem door de Geest inwendig, geestelijk, zielgrondig overtuigt, aangrijpt, terneerslaat, verdoemt, vervolgt, benauwt, beangstigt; hij ziet zijn afstand van God, nergens uitkomst bewegeloos, radeloos, onmachtig wat aangaat de bewerking, en van zichzelf vijandig, boos, kwaadaardig, bruisend en druisend met dikke hoog verheven schilden.

Wij spreken nu ook niet van de tijd hoe lang hij in het één en ander kan blijven staan, - daar is God vrij in, gelijk Hij het in alles is, - ook niet bepaaldelijk in het woelen en tobben van de zondaar, daar de één langer onder verkeert dan de ander, of ook, zichzelf bedriegende met. valse overleggingen, schoon altijd daar weer afgestoten op 's Heeren eigen tijd.

Eenmaal komt er een tijd dat hij tot het einde aan alles raakt, hij wordt besloten en al nauwer bepaald en gedrongen (ik spreek bij ondervinding)als een stad die belegerd en uitgehongerd wordt; nergens uitkomst, hulp noch raad, niets voldoet hem; alles ontvalt hem daar hij het leven nog bij houden kon; nu wordt hem onder dit alles 'n uitkomst aangewezen, die deur der hope in het dal Achor's (betekent angst en benauwdheid) een weg buiten hem, een ander moet voor hem tussen treden en de eeuwige kloof vullen; er komen beloften, openingen, hoop van verlossing bij vlagen in de ziel als bliksems in de nacht, maar hij ligt onmachtig neer, ontdekking, troost voor die openingen, gedachten van behoudenis, dit moet hem nader geschonken worden. De Geest blaast (o ja!) waarheen Hij wil; het wordt geheel nacht bij hem, de wet gaat door merg en been en door de overleggingen des harten; hij staat aan alles schuldig, hij moet omkomen als er geen verlossing komt. Dat nu moet ondervonden en kan niet beschreven worden. Dat duurt zo lang als het de Heere behaagt, totdat zijn hart, met de tollenaar, gebroken wordt; zijn zielestand wordt hem benomen en belet en ontvalt hem, menende om te komen, letterlijk stervende aan alles in dat ogenblik.

Nu komt het leven in de dood, Christus openbaart Zich aan zijn ziel, onbegrijpelijk, onbeschrijfelijk, nieuwe hemel, nieuwe aarde, nieuw hart, nieuw leven, nieuwe ogen, alles om hem, in hem, boven hem in gevoel nieuw, geheel nieuw. Zij juichen in de hemel: "een kind is ons geboren", of liever, gelijk de ziel dat ondervindt: er is blijdschap in de hemel over één zondaar die zich bekeert. Een nieuwe goddelijke natuur is hij deelachtig geworden; hij kan en moet Vader zeggen in Christus; zijn zonden zijn hem vergeven, nu eerst looft, juicht, prijst en dankt hij, hij ontvangt de nieuwe keursteen met de nieuwe naam er op geschreven, als pand en bewijs.

Johannes 18 vers 8? Hoe zie je met het oog op bovenstaande tekst van Ds. Ledeboer de bekeringen van Zacheüs, moordenaar aan het kruis, stokbewaarder van Philippi, de kamerheer uit Ethiopië?

[Posthoorn]

Dat daarvan niet beschreven staat wat er in hen omging. En ds. Ledeboer doet dat wel. Is daar iets mis mee?

[K de Vries]

Hebben jullie ook de brief over de rechtvaardigmaking van ds. Ledeboer gelezen?

Misschien goed om dan toch hier maar eens te posten hoe hij de rechtvaardigmaking beschrijft.

[H]oe gaat dat nu toe?

Evenals bij een rechtbank: Joh. 18:8, de Geest overtuigt van zonde, gerechtigheid en oordeel; de Geest opent door, onder, bij de prediking, of het onderzoek des Woords, of door dadelijke toepassing het hart van de uitverkoren zondaar; hij krijgt oren om te horen en een hart om op te merken; hij moet loven, of hij wil of niet; de Geest vernieuwt volstandig van het begin af aan, Hij werkt vrijwillig het werk naar Zijn welbehagen; als God ze leidt in de waarheid, past Hij de waarheid toe aan het had, het leven wordt geraakt; de Geest werkt en hij begint te zien dat hij misleid is, dat hij arm, blind en jammerlijk naakt is, dood in de misdaden en in de zonde, vervreemd van het leven Gods, enkelnaakt, dood, duisternis, vloek, een satanskind, liggende onder de verdoemelijke kracht der wet, die hem door de Geest inwendig, geestelijk, zielgrondig overtuigt, aangrijpt, terneerslaat, verdoemt, vervolgt, benauwt, beangstigt; hij ziet zijn afstand van God, nergens uitkomst bewegeloos, radeloos, onmachtig wat aangaat de bewerking, en van zichzelf vijandig, boos, kwaadaardig, bruisend en druisend met dikke hoog verheven schilden.

Wij spreken nu ook niet van de tijd hoe lang hij in het één en ander kan blijven staan, - daar is God vrij in, gelijk Hij het in alles is, - ook niet bepaaldelijk in het woelen en tobben van de zondaar, daar de één langer onder verkeert dan de ander, of ook, zichzelf bedriegende met. valse overleggingen, schoon altijd daar weer afgestoten op 's Heeren eigen tijd.

Eenmaal komt er een tijd dat hij tot het einde aan alles raakt, hij wordt besloten en al nauwer bepaald en gedrongen (ik spreek bij ondervinding)als een stad die belegerd en uitgehongerd wordt; nergens uitkomst, hulp noch raad, niets voldoet hem; alles ontvalt hem daar hij het leven nog bij houden kon; nu wordt hem onder dit alles 'n uitkomst aangewezen, die deur der hope in het dal Achor's (betekent angst en benauwdheid) een weg buiten hem, een ander moet voor hem tussen treden en de eeuwige kloof vullen; er komen beloften, openingen, hoop van verlossing bij vlagen in de ziel als bliksems in de nacht, maar hij ligt onmachtig neer, ontdekking, troost voor die openingen, gedachten van behoudenis, dit moet hem nader geschonken worden. De Geest blaast (o ja!) waarheen Hij wil; het wordt geheel nacht bij hem, de wet gaat door merg en been en door de overleggingen des harten; hij staat aan alles schuldig, hij moet omkomen als er geen verlossing komt. Dat nu moet ondervonden en kan niet beschreven worden. Dat duurt zo lang als het de Heere behaagt, totdat zijn hart, met de tollenaar, gebroken wordt; zijn zielestand wordt hem benomen en belet en ontvalt hem, menende om te komen, letterlijk stervende aan alles in dat ogenblik.

Nu komt het leven in de dood, Christus openbaart Zich aan zijn ziel, onbegrijpelijk, onbeschrijfelijk, nieuwe hemel, nieuwe aarde, nieuw hart, nieuw leven, nieuwe ogen, alles om hem, in hem, boven hem in gevoel nieuw, geheel nieuw. Zij juichen in de hemel: "een kind is ons geboren", of liever, gelijk de ziel dat ondervindt: er is blijdschap in de hemel over één zondaar die zich bekeert. Een nieuwe goddelijke natuur is hij deelachtig geworden; hij kan en moet Vader zeggen in Christus; zijn zonden zijn hem vergeven, nu eerst looft, juicht, prijst en dankt hij, hij ontvangt de nieuwe keursteen met de nieuwe naam er op geschreven, als pand en bewijs.

Dank voor het delen. Wat is de bron?

[Posthoorn]

Dank voor het delen. Wat is de bron?

'Brief over de rechtvaardigmaking'.

https://theologienet.nl/bestanden/ledeb ... rieven.pdf

[Groepscirkel]

Het geloof is geen misschientje.

Maar het geloof is niet altijd even sterk. En is ook niet gelijk volwassen..

@ Vrouwke, ben niet goochem genoeg om te zien wie dit schreef: 'De dood zal uiteindelijk duidelijk maken of ons geloof oprecht was of niet'. Wie dit dan ook geschreven heeft: hier wordt perfect het standpunt van Rome weergegeven. Rome beleed op het Concilie van Trente: vervloekt ( anathema) is een ieder die zonder buitengenwone openbaring zeker is van zijn zaligheid. M.a.w. Rome leerde en verheerlijkte de twijfel. En juist op dat punt stelden de reformatoren zich te weer.

Volgens mij heb ik dat geschreven. Of het Rooms is of niet dat weet ik niet maar het is wel waarheid. Zie de dwaze maagden. Zie Lukas 13 versen 25 tot 27 - die mensen begrepen niet waarom de deur gesloten was. Zo blind waren ze voor hun eigen staat. En wat denk je van onkunde in de pelgrimsreis? Bunyan sluit zijn eerste boek met: En zo zag ik, dat er een weg naar de hel was zowel van de hemelpoort af, als vanaf de stad VERDERF.

Rome spreekt hierin niet de waarheid. Dat geldt voor bijna al hun leerstellingen waar een anathema aan verbonden is.

[KDD]

Maar het geloof is niet altijd even sterk. En is ook niet gelijk volwassen..

@ Vrouwke, ben niet goochem genoeg om te zien wie dit schreef: 'De dood zal uiteindelijk duidelijk maken of ons geloof oprecht was of niet'. Wie dit dan ook geschreven heeft: hier wordt perfect het standpunt van Rome weergegeven. Rome beleed op het Concilie van Trente: vervloekt ( anathema) is een ieder die zonder buitengenwone openbaring zeker is van zijn zaligheid. M.a.w. Rome leerde en verheerlijkte de twijfel. En juist op dat punt stelden de reformatoren zich te weer.

Volgens mij heb ik dat geschreven. Of het Rooms is of niet dat weet ik niet maar het is wel waarheid. Zie de dwaze maagden. Zie Lukas 13 versen 25 tot 27 - die mensen begrepen niet waarom de deur gesloten was. Zo blind waren ze voor hun eigen staat. En wat denk je van onkunde in de pelgrimsreis? Bunyan sluit zijn eerste boek met: En zo zag ik, dat er een weg naar de hel was zowel van de hemelpoort af, als vanaf de stad VERDERF.

Rome spreekt hierin niet de waarheid. Dat geldt voor bijna al hun leerstellingen waar een anathema aan verbonden is.

Ik ben niet bekend met wat Rome wel en niet leert. Maar een klok die stilstaat geeft toch 2 keer per dag precies de goede tijd

[Groepscirkel]

@ Vrouwke, ben niet goochem genoeg om te zien wie dit schreef: 'De dood zal uiteindelijk duidelijk maken of ons geloof oprecht was of niet'. Wie dit dan ook geschreven heeft: hier wordt perfect het standpunt van Rome weergegeven. Rome beleed op het Concilie van Trente: vervloekt ( anathema) is een ieder die zonder buitengenwone openbaring zeker is van zijn zaligheid. M.a.w. Rome leerde en verheerlijkte de twijfel. En juist op dat punt stelden de reformatoren zich te weer.

Volgens mij heb ik dat geschreven. Of het Rooms is of niet dat weet ik niet maar het is wel waarheid. Zie de dwaze maagden. Zie Lukas 13 versen 25 tot 27 - die mensen begrepen niet waarom de deur gesloten was. Zo blind waren ze voor hun eigen staat. En wat denk je van onkunde in de pelgrimsreis? Bunyan sluit zijn eerste boek met: En zo zag ik, dat er een weg naar de hel was zowel van de hemelpoort af, als vanaf de stad VERDERF.

Rome spreekt hierin niet de waarheid. Dat geldt voor bijna al hun leerstellingen waar een anathema aan verbonden is.

Ik ben niet bekend met wat Rome wel en niet leert. Maar een klok die stilstaat geeft toch 2 keer per dag precies de goede tijd

Misschien tijd om je dan te verdiepen in de Rooms Katholieke leer. We zijn helaas soms Roomser dan we denken in de gereformeerde gezindte. Soms in leer, soms in kerkelijk denken. Het goud van de Reformatie mag oppoetst worden. Help je mee?

[KDD]

Volgens mij heb ik dat geschreven. Of het Rooms is of niet dat weet ik niet maar het is wel waarheid. Zie de dwaze maagden. Zie Lukas 13 versen 25 tot 27 - die mensen begrepen niet waarom de deur gesloten was. Zo blind waren ze voor hun eigen staat. En wat denk je van onkunde in de pelgrimsreis? Bunyan sluit zijn eerste boek met: En zo zag ik, dat er een weg naar de hel was zowel van de hemelpoort af, als vanaf de stad VERDERF.

Rome spreekt hierin niet de waarheid. Dat geldt voor bijna al hun leerstellingen waar een anathema aan verbonden is.

Ik ben niet bekend met wat Rome wel en niet leert. Maar een klok die stilstaat geeft toch 2 keer per dag precies de goede tijd

Misschien tijd om je dan te verdiepen in de Rooms Katholieke leer. We zijn helaas soms Roomser dan we denken in de gereformeerde gezindte. Soms in leer, soms in kerkelijk denken. Het goud van de Reformatie mag oppoetst worden. Help je mee?

We kunnen beter bijbels blijven in plaats van proberen een tegenpool van Rome te blijven. Wat Rome doet moeten ze zelf maar weten.