De GG en, in navolging daarvan, ook de GGiN leren dat er beloften voor onbekeerden zijn, zij het niet in dezelfde zin als voor de wedergeborenen.Vrouwke schreef: ↑Vandaag, 17:32Dank voor je reactie. Ik begrijp dat ik niet de enige ben die het een verwarrend geheel vind.JCM schreef: ↑Vandaag, 13:39 Uit pagina 1 van toelichting:
God belooft aan al Zijn kinderen die zegeningen. Wat Hij belooft, geeft Hij ook, past Hij ook toe door het werk van de Heilige Geest (Joh. 6:39; Joh. 10:28;
Joh. 16:13). Daarom zijn de beloften van het genadeverbond alleen voor degenen die in het verbond zijn. Dat zijn Gods kinderen.
Zijn sommige beloften niet voor alle hoorders?
Nee, alle beloften van het genadeverbond zijn alleen voor de uitverkorenen.
Gods schenkt nooit Zijn beloften aan verworpenen, omdat Christus deze beloften alleen voor Zijn kinderen heeft verdiend door Zijn lijden en sterven en gehoorzaamheid. Hij past de belofte bij hen dan ook zeker toe op Zijn tijd. lets wat de Heere belooft, past Hij zeker toe.
Al deze zaken kunnen theologisch gezien waar zijn.
Toch zijn er richting (maar dus nog niet vervuld aan) onbekeerden beloften. Anders zouden die nooit kunnen zalig worden. Het Evangelie is namelijk het enige middel dat het geloof werkt in de hand van Gods Geest.
'Komt herwaart tot mij, en ik zal u rust geven'. Bevel tot terugkeer en belofte van rust
'Doden zullen horen de stem des levenden Gods, en die ze gehoord hebben zullen leven'. Algemene belofte en persoonlijke belofte van leven.
'De goddeloze verlate zijn weg, en de ongerechtige man zijn gedachten; en hij bekere zich tot den HEERE, zo zal Hij Zich zijner ontfermen, en tot onzen God, want Hij vergeeft menigvuldiglijk. Oproep tot bekering, en belofte van vergeving.
De termen uitverkorenen, Gods kinderen en verworpenen worden in dit stuk ook door elkaar gebruikt. Dat maakt het niet duidelijker.
Er zijn uitverkorenen die nog Gods kind niet zijn, maar dit zijn geen verworpenen.
De Heilige Geest werkt het wonder van wedergeboorte, bekering, geloof en nieuw leven.
Zeker. Maar mag niet gezwegen worden over het middel: Het Evangelie en de beloften, en daarin dus God Zelf.
Wordt Christus dan niet aan iedereen gepredikt? Ja, het Evangelie wordt aan alle hoorders gepreekt. Omdat een prediker niet weet, wie er wel of niet uitverkoren zijn, komt de verkondiging van de wet en van het Evangelie tot alle hoorders. De grootheid van de zonde en de rijkdom van Christus moet aan allen voorgesteld worden.
De Heilige Geest past het toe in de harten van Zijn volk. Daarom moet een prediker tot allen spreken. Maar een prediker separeert ook. Hij maakt verschil tussen de rechtvaardige en de goddeloze. Gods Woord sluit in of sluit buiten, door de werking van Gods Geest.
Zeker, maar dat niet alleen: de Heilige Geest past het niet alleen toe in de harten van Zijn volk, maar ook in degene Zijn volk nog niet zijn, maar zullen worden.
Ik vind het ook zo gek dat ze enerzijds zeggen dat er geen beloften zijn voor de onbekeerden. En tegelijk komen ze aan het einde van hun betoog met twee teksten die volgens mij juist superwijde beloften zijn om onbekeerden op te roepen tot geloof:
Jesaja 55:6,7: Zoekt den HEERE terwijl Hij te vinden is; roept Hem aan terwijl Hij nabij is. De goddeloze verlate zijn weg, en de ongerechtige man zijn gedachten; en hij bekere zich tot den HEERE, zo zal Hij Zich zijner ontfermen, en tot onzen God, want Hij vergeeft menigvuldiglijk.
Jesaja 45:22: Wendt u naar Mij toe, wordt behouden, alle gij einden der aarde; want Ik ben God en niemand meer.
Verder had ik vanmorgen ook al gedeeld wat mijn eerste gedachten waren: viewtopic.php?p=1228313#p1228313
Er wordt onderscheid gemaakt tussen enerzijds de verkondiging van de beloften aan allen en anderzijds de persoonlijke vervulling van deze beloften, die alleen de wedergeborenen betreft.
Aan onbekeerden worden in de prediking wel beloften voorgehouden, zoals dat God zondaren wil bekeren, dat Hij geen lust heeft in de dood van de zondaar en dat Hij hen die tot Hem komen, niet uitwerpt.
Deze uitspraken dragen het karakter van een welmenende roeping en nodiging. Zij mogen echter niet persoonlijk worden toegeëigend zolang men onbekeerd is.
De eigenlijke verbondsbeloften, zoals vergeving van zonden, vernieuwing van het leven en de zaligheid, gelden niet onvoorwaardelijk voor iedere onbekeerde, maar worden vervuld in de weg van bekering en geloof.
Daarom kan een onbekeerde niet zeggen: “Deze belofte is voor mij persoonlijk vervuld.”
Het evangelie wordt oprecht en welmenend aan allen verkondigd; niemand wordt van de roeping uitgesloten.
De zekerheid van de beloften is echter alleen voor hen die door het geloof met Christus verenigd zijn.
