Gereformeerde Gemeenten

[Posthoorn]

Dus eigenlijk zeg je als je leest dat Jezus zegt dat je tot Hem mag komen en Water mag nemen om niet, dat je Hem dan niet mag geloven daarin en dus niet tot Hem mag komen omdat er eerst iets bijzonders moet gebeuren?? Dat lijk je nu te zeggen..

Je mag komen en je mag geloven. Maar je kunt het niet en je wilt het niet van nature. Maar als de Geest je ogen opent en het licht gaat op in de duisternis, dan kóm je en dan gelóóf je. Dat ís het wonder. Zie ook het citaat van Boston.

[De Rijssenaar]

Hier een citaat van Thomas Boston, die het mooi verwoordt:

Gelijk Hagars ogen te rechter tijd geopend werden, om te zien, dat zij een fontein bij zich had, toen zij haar zoon reeds als dood had overgegeven; zo opent de Geest des geloofs de ogen, door middel van het heerlijke Evangelie, in een werk van zaligmakende verlichting als de zondaar in zijn dood-wonden van de Wet in een werk van overtuiging ligt, zodat hij ziet, dat hij een Zaligmaker, een gerechtigheid en zaligheid heeft. En terstond begrijpt of grijpt hij die als zijn eigen.

Dit is een goed stukje.

[DDD]

@Maanenschijn:

Het punt is niet of dat wel of niet waar is. Het punt is dat daarover niets in de DL staat.

[De Rijssenaar]

Dus eigenlijk zeg je als je leest dat Jezus zegt dat je tot Hem mag komen en Water mag nemen om niet, dat je Hem dan niet mag geloven daarin en dus niet tot Hem mag komen omdat er eerst iets bijzonders moet gebeuren?? Dat lijk je nu te zeggen..

Je mag komen en je mag geloven. Maar je kunt het niet en je wilt het niet van nature. Maar als de Geest je ogen opent en het licht gaat op in de duisternis, dan kóm je en dan gelóóf je. Dat ís het wonder.

Oké. Maar wat als iemand merkt dat ie wel wil en kan geloven? Is die dichtgedrukte tekst dan een waarschuwing (om niet te geloven) of een bemoediging dat het genade is dat ie dat wel en kan?

[J.C. Philpot]

Verder: een bijzondere openbaring van Christus aan de ziel vindt ik niet nodig. Christus is ons geopenbaard in de Bijbel; deze Christus moet met geloof worden aangenomen.

Dat Christus door het geloof aangenomen worden is bijbels. Dat is vanuit de mens bezien. Tegelijkertijd: de toeeigening des heils heeft een menselijke en een Goddelijke kant.

De kant die jij beschrijft (het aannemen door het geloof):
Johannes 1:12 - Maar zovelen Hem aangenomen hebben, dien heeft Hij macht gegeven kinderen Gods te worden, namelijk die in Zijn Naam geloven;

De Goddelijke oorzaak, die in het vers erna staat:
Johannes 1:13 - Welke niet uit den bloede, noch uit den wil des vleses, noch uit den wil des mans, maar uit God geboren zijn.

Johannes zegt immers in Johannes 3:27 - Johannes antwoordde en zeide: Een mens kan geen ding aannemen, zo het hem uit den hemel niet gegeven zij.

Ook Paulus wist van openbaring:
Galaten 1:15-16 - Maar wanneer het Gode behaagd heeft, Die mij van mijner moeders lijf aan afgezonderd heeft, en geroepen door Zijn genade, Zijn Zoon in mij te openbaren, opdat ik Denzelven door het Evangelie onder de heidenen zou verkondigen, zo ben ik terstond niet te rade gegaan met vlees en bloed;

Iemand die waarlijk gelooft, heeft dit geloof door Goddelijke openbaring:

Mattheus 16:15-17 - Hij zeide tot hen: Maar gij, wie zegt gij, dat Ik ben? En Simon Petrus, antwoordende, zeide: Gij zijt de Christus, de Zoon des levenden Gods. En Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Zalig zijt gij, Simon, Bar-jona! want vlees en bloed heeft u dat niet geopenbaard, maar Mijn Vader, Die in de hemelen is.

Dan is er nog de volgende bijbeltekst:

2 Korinthe 4:6 - Want God, Die gezegd heeft dat het licht uit de duisternis zou schijnen, is ook Degene Die in onze harten geschenen heeft tot verlichting met de kennis van de heerlijkheid van God in het aangezicht van Jezus Christus.

Hieruit blijkt dat de "kennis van de heerlijkheid van God in het aangezicht van Jezus Christus" het gevolg is van wat Paulus beschijft als Gods licht dat in het hart van een zondaar schijnt.

Ik denk daarom dat het onbijbels en gevaarlijk is om te zeggen dat we geen openbaring van God nodig hebben, en dat we zonder openbaring wel in Christus zullen geloven. Hoe kunnen we voor God verschijnen met een geloof waar Gods Geest niet aan te pas is gekomen?

Dus eigenlijk zeg je als je leest dat Jezus zegt dat je tot Hem mag komen en Water mag nemen om niet, dat je Hem dan niet mag geloven daarin en dus niet tot Hem mag komen omdat er eerst iets bijzonders moet gebeuren?? Dat lijk je nu te zeggen..

Nee, dat is absoluut niet wat ik zeg. Een ieder word welmenend opgeroepen tot geloof is de gekruisigde Zaligmaker! En mag niet alleen geloven, maar heeft niet het recht om niet te geloven.

Tegelijkertijd geloven echter slechts hen daadwerkelijk, aan wie God Zijn Zoon openbaart.

Dordtse Leerregels:
En dit is die wedergeboorte, die vernieuwing, nieuwe schepping, opwekking van de doden en levendmaking, waarvan zo heerlijk in de Schrift gesproken wordt, dewelke God zonder ons in ons werkt. En deze wordt in ons niet teweeggebracht door middel van de uiterlijke prediking alleen, noch door aanrading, of zulke manier van werking, dat, wanneer nu God Zijn werk volbracht heeft, het alsdan nog in de macht des mensen zou staan wedergeboren te worden of niet wedergeboren te worden, bekeerd te worden of niet bekeerd te worden. Maar het is een gans bovennatuurlijke, een zeer krachtige, en tegelijk zeer zoete, wonderlijke, verborgen, en onuitsprekelijke werking, dewelke, naar het getuigenis der Schrift (die van den Auteur van deze werking is ingegeven), in haar kracht niet minder noch geringer is dan de schepping of de opwekking der doden; alzo dat al diegenen, in wier harten God op deze wonderbaarlijke wijze werkt, zekerlijk, onfeilbaar en krachtiglijk wedergeboren worden en daadwerkelijk geloven. En alsdan wordt
de wil, zijnde nu vernieuwd, niet alleen van God gedreven en bewogen, maar, van God bewogen zijnde, werkt hij ook zelf. Waarom ook terecht gezegd wordt dat de mens, door de genade die hij ontvangen heeft, gelooft en zich bekeert.

[huisman]

Degene die naar Christus toevlucht heeft de vergeving. Dat is de Bijbelse boodschap.
Zie bijvoorbeeld Hellebroek over het toevluchtnemend geloof en de Erskines over de zekerheid van het geloof.
En ja er is een wederkerende daad en zekerheid van het gevoel.
Maar hetgeen Christus ons leert is dat een ieder die de toevlucht tot Hem neemt verzekerd mag zijn van vergeving

Helmaal eens. Maar de liefde tot Christus is iets wat je ziel weet en voelt. Hoe vaak je ook als van ver staande de toevlucht tot hem neemt.

Ik ga niet over de geloofsbeleving van een ander. Maar ik ben wel beducht voor een geloof wat rust op conclusies en niet op de inwendige liefde tot Jezus Christus.

Of dat nu conclusies zijn van gekregen tekstjes of versjes, of van het lezen van de DL. Zolang het niet de liefde en wederliefde van Christus is, blijft het menselijk.

Het geloof is toch altijd menselijk? Want anders had je wel een volkomen geloof gehad.. En ook van die liefde en wederliefde vind ik gevaarlijk. Want ze zeggen altijd dat vijanden verzoend worden met God. Dat zijn dus geen liefhebbende mensen..

Het geloof is juist niet menselijk. Het is Gods gave. (Efeze 2 : 8) We zouden een Bijbelstudie moeten doen over Efeze 1 en 2. Helaas ondoenlijk op een forum maar lees die hoofdstukken eens met wat verklaringen. Als je bv Efeze 1 : 13 en omgeving zou bestuderen zou je @Posthoorn in één keer begrijpen.

[Bertiel]

Verder: een bijzondere openbaring van Christus aan de ziel vindt ik niet nodig. Christus is ons geopenbaard in de Bijbel; deze Christus moet met geloof worden aangenomen.

Dat Christus door het geloof aangenomen worden is bijbels. Dat is vanuit de mens bezien. Tegelijkertijd: de toeeigening des heils heeft een menselijke en een Goddelijke kant.

De kant die jij beschrijft (het aannemen door het geloof):
Johannes 1:12 - Maar zovelen Hem aangenomen hebben, dien heeft Hij macht gegeven kinderen Gods te worden, namelijk die in Zijn Naam geloven;

De Goddelijke oorzaak, die in het vers erna staat:
Johannes 1:13 - Welke niet uit den bloede, noch uit den wil des vleses, noch uit den wil des mans, maar uit God geboren zijn.

Johannes zegt immers in Johannes 3:27 - Johannes antwoordde en zeide: Een mens kan geen ding aannemen, zo het hem uit den hemel niet gegeven zij.

Ook Paulus wist van openbaring:
Galaten 1:15-16 - Maar wanneer het Gode behaagd heeft, Die mij van mijner moeders lijf aan afgezonderd heeft, en geroepen door Zijn genade, Zijn Zoon in mij te openbaren, opdat ik Denzelven door het Evangelie onder de heidenen zou verkondigen, zo ben ik terstond niet te rade gegaan met vlees en bloed;

Iemand die waarlijk gelooft, heeft dit geloof door Goddelijke openbaring:

Mattheus 16:15-17 - Hij zeide tot hen: Maar gij, wie zegt gij, dat Ik ben? En Simon Petrus, antwoordende, zeide: Gij zijt de Christus, de Zoon des levenden Gods. En Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Zalig zijt gij, Simon, Bar-jona! want vlees en bloed heeft u dat niet geopenbaard, maar Mijn Vader, Die in de hemelen is.

Dan is er nog de volgende bijbeltekst:

2 Korinthe 4:6 - Want God, Die gezegd heeft dat het licht uit de duisternis zou schijnen, is ook Degene Die in onze harten geschenen heeft tot verlichting met de kennis van de heerlijkheid van God in het aangezicht van Jezus Christus.

Hieruit blijkt dat de "kennis van de heerlijkheid van God in het aangezicht van Jezus Christus" het gevolg is van wat Paulus beschijft als Gods licht dat in het hart van een zondaar schijnt.

Ik denk daarom dat het onbijbels en gevaarlijk is om te zeggen dat we geen openbaring van God nodig hebben, en dat we zonder openbaring wel in Christus zullen geloven. Hoe kunnen we voor God verschijnen met een geloof waar Gods Geest niet aan te pas is gekomen?

Dus eigenlijk zeg je als je leest dat Jezus zegt dat je tot Hem mag komen en Water mag nemen om niet, dat je Hem dan niet mag geloven daarin en dus niet tot Hem mag komen omdat er eerst iets bijzonders moet gebeuren?? Dat lijk je nu te zeggen..

Nee, dat is absoluut niet wat ik zeg. Een ieder word welmenend opgeroepen tot geloof is de gekruisigde Zaligmaker! En mag niet alleen geloven, maar heeft niet het recht om niet te geloven.

Waarom hebben we hetrecht niet om te geloven?

[Maanenschijn]

@Maanenschijn:

Het punt is niet of dat wel of niet waar is. Het punt is dat daarover niets in de DL staat.

Dat is met het citaat wat J.C. Philpot heeft gegeven duidelijk verwoordt in de DL.

[J.C. Philpot]

Waarom hebben we hetrecht niet om te geloven?

Ik zeg het tegenovergestelde.

[Posthoorn]

Hier een citaat van Thomas Boston, die het mooi verwoordt:

Gelijk Hagars ogen te rechter tijd geopend werden, om te zien, dat zij een fontein bij zich had, toen zij haar zoon reeds als dood had overgegeven; zo opent de Geest des geloofs de ogen, door middel van het heerlijke Evangelie, in een werk van zaligmakende verlichting als de zondaar in zijn dood-wonden van de Wet in een werk van overtuiging ligt, zodat hij ziet, dat hij een Zaligmaker, een gerechtigheid en zaligheid heeft. En terstond begrijpt of grijpt hij die als zijn eigen.

Dit is een goed stukje.

Dat is opmerkelijk. Want dit is wat ik steeds zeg. Let ook op dat Boston het heeft over de zondaar die in zijn dood-wonden van de Wet in een werk van overtuiging ligt. En zie ook het woordje 'terstond'.

[Bertiel]

Waarom hebben we hetrecht niet om te geloven?

Ik zeg het tegenovergestelde.

Dan even je post aanpassen. Zo staat het er niet vandaar mijn vraag

[J.C. Philpot]

Waarom hebben we hetrecht niet om te geloven?

Ik zeg het tegenovergestelde.

Dan even je post aanpassen. Zo staat het er niet vandaar mijn vraag

Ik citeer mijzelf:
En mag niet alleen geloven, maar heeft niet het recht om niet te geloven.

Heeft niet het recht om niet te geloven. Ik snap echt niet hoe je dit leest als "heeft niet het recht om (wel) te geloven.

[Maanenschijn]

Degene die naar Christus toevlucht heeft de vergeving. Dat is de Bijbelse boodschap.
Zie bijvoorbeeld Hellebroek over het toevluchtnemend geloof en de Erskines over de zekerheid van het geloof.
En ja er is een wederkerende daad en zekerheid van het gevoel.
Maar hetgeen Christus ons leert is dat een ieder die de toevlucht tot Hem neemt verzekerd mag zijn van vergeving

Helmaal eens. Maar de liefde tot Christus is iets wat je ziel weet en voelt. Hoe vaak je ook als van ver staande de toevlucht tot hem neemt.

Ik ga niet over de geloofsbeleving van een ander. Maar ik ben wel beducht voor een geloof wat rust op conclusies en niet op de inwendige liefde tot Jezus Christus.

Of dat nu conclusies zijn van gekregen tekstjes of versjes, of van het lezen van de DL. Zolang het niet de liefde en wederliefde van Christus is, blijft het menselijk.

Het geloof is toch altijd menselijk? Want anders had je wel een volkomen geloof gehad.. En ook van die liefde en wederliefde vind ik gevaarlijk. Want ze zeggen altijd dat vijanden verzoend worden met God. Dat zijn dus geen liefhebbende mensen..

Ik wil het proberen duidelijk te maken met een voorbeeld (wat ongetwijfeld niet volledig is):

Ik weet niet of je een relatie hebt, of verliefd/verloofd. Ik stel me voor dat je een jongeman bent en gericht bent op het vrouwelijk geslacht.

Ik kan je de ideale vrouw beschrijven. Helemaal jouw type. Mooi, rijk, gelovig, enzovoorts, enzovoorts. Past perfect bij jou. Ze vult fantastisch aan wat jij nodig hebt. Het is de perfecte match van First Dates.

Hou jij na die beschrijving dan van haar? Ik denk het niet. Je zegt misschien: laat maar, ik ben nog niet aan verkering toe. Je zegt misschien: ik ben maar een eenvoudige jongen, zij is vast veel slimmer. Of: vul maar in. Je voelt je niet geschikt, je hebt goede uitvluchten.

Er zijn mensen die gaan van de ideale vrouw dromen. Ze hebben over haar gelezen, plaatjes bekeken en worden verliefd op dat plaatje. Al hebben ze haar nooit ontmoet, het wordt een idool. Die weten echt alles van haar.

Mijn vraag is: het eerste voorbeeld: heb je dan een relatie? Nee, die ga je niet aan. Je hebt allerlei uitvluchten.
En in de tweede situatie? Dan heb je ook geen relatie. Het wordt pas een relatie als je een ontmoeting hebt gehad, een ontmoeting die wederzijds naar meer smaakt. Dan wordt het van een ‘papieren liefde’ Echte liefde. Mogelijk woont ze erg ver weg, dan troost je je soms met haar foto, maar je weet het diep in je hart: ik hou van haar en je hunkert naar een ontmoeting om ook haar wederliefde te ervaren. Verliefdheid is fantastisch en wil steeds meer, tot de meest intieme relatie aan toe. Je vraagt je regelmatig af: hoe kan zo’n mooie en lieve vrouw nu met mij willen gaan, met mij willen trouwen.

Je begrijpt denk ik prima wat ik bedoel. En ik vul niet in waar jij (of een ander) bent of in deze voorbeelden past. Maar ik hoop dat ik je met deze voorbeelden wat heb kunnen uitleggen, misschien was het overbodig.

Wat ik nog wil aanvullen: je hebt hele hevige verliefdheden en hele gelijkmatige. Ik kwam mijn vrouw tegen in mijn tienerjaren, later weer op het station, later beetje mee fietsen en langzaam ontstond er liefde. Zeker niet op het eerste gezicht, ook niet onstuimig.

Het leven van het geloof kan heel geleidelijk gaan, kan ook heel onstuimig gaan. Dat moeten we rustig aan de Heilige Geest overlaten.

[Groepscirkel]

Mooie en inhoudsvolle dialoog hier!

Alles ligt vertolkt in:

Eens was ik een vreemd'ling ...
Maar toen mij Gods Geest aan mijzelf had ontdekt ...
werd al mijn deugd een wegwerpelijk kleed!
Toen vluchtte ik tot Jezus! Hij heeft mij gered;
Hij heeft mij verlost van het vonnis der wet ...
Nu ken ik die waarheid, zo diep als gewis,
dat Christus alleen mijn Gerechtigheid is ...

[Bertiel]

Waarom hebben we hetrecht niet om te geloven?

Ik zeg het tegenovergestelde.

Dan even je post aanpassen. Zo staat het er niet vandaar mijn vraag

Ik citeer mijzelf:
En mag niet alleen geloven, maar heeft niet het recht om niet te geloven.

Heeft niet het recht om niet te geloven. Ik snap echt niet hoe je dit leest als "heeft niet het recht om (wel) te geloven.

Sorry. Korte nachten las het niet goed.