Welk boek ben jij nu aan het lezen?

[helma]

Zal het onthouden!

Heb zojuist uit: Het Bluebird geheim, van Sharon Cameron
Aanrader!

Een Duitse vrouw vertrekt na de Tweede Wereldoorlog met een nieuwe identiteit naar de VS en in ruil hiervoor moet ze een gevaarlijke nazi-arts opsporen.

Een boek dat je 'pakt'.

https://www.hertog.nl/artikel/978902396 ... pUutQK_XFz

[MrNuwenspete]

Aan de voet van het kruis, van Octavius Winslow. Ook in dit boek weer hele mooie gedichten.

[merel]

Zal het onthouden!

Heb zojuist uit: Het Bluebird geheim, van Sharon Cameron
Aanrader!

Een Duitse vrouw vertrekt na de Tweede Wereldoorlog met een nieuwe identiteit naar de VS en in ruil hiervoor moet ze een gevaarlijke nazi-arts opsporen.

Een boek dat je 'pakt'.

https://www.hertog.nl/artikel/978902396 ... pUutQK_XFz

Dat boek ga ik onthouden

Ik lees nu ‘De zwevende wereld’ van Annejet van der Zijl. Een leerzaam boek over Japan.

[Charles]

Levenwijsheid van Schopenhauer. Voelt als thuiskomen voor mij. Citaat:

Hoe het ook zij: in volmaakte harmonie kunnen we alleen met onszelf leven; niet met onze vrienden, niet met onze geliefden, want de verschillen in individualiteit en humeur leiden telkens weer tot een zij het nog zo geringe dissonant. Daarom is de ware, intense vrede van het hart en de volmaakte gemoedsrust naast de gezondheid het hoogste aardse goed -slechts in de eenzaamheid te vinden en als permanente stemming slechts in het meest radicale isolement. Is nu de eigen persoonlijkheid ook nog groot en rijk, dan geniet men de gelukkigste toestand die er op deze arme wereld te bereiken valt. Ja, het zij ronduit gezegd: hoe innig vriendschap, liefde en huwelijk de mensen ook mogen verbinden, volstrekt oprecht is tenslotte ieder alleen maar tegen over zichzelf en verder hooguit tegenover zijn kind. Hoe minder iemand zich op grond van objectieve of subjectieve omstandigheden gedwongen ziet om met de mensen in contact te treden, des te beter hij e raan toe is. De ongemakken van de eenzaamheid en de verlatenheid kan men in één keer, zij het niet ondervinden, dan toch overzien. Het maatschappelijk verkeer daarentegen is verraderlijk: het verbergt achter de schijn van vermaak communicatie, gezelligheid enzovoorts grote, vaak onherstelbare kwaden Een belangrijk punt van studie voor de jeugd zou moeten zijn om de eenzaamheid te leren verdragen, omdat zij een bron van geluk en van gemoedsrust is.

[Arja]

Levenwijsheid van Schopenhauer. Voelt als thuiskomen voor mij. Citaat:

Hoe het ook zij: in volmaakte harmonie kunnen we alleen met onszelf leven; niet met onze vrienden, niet met onze geliefden, want de verschillen in individualiteit en humeur leiden telkens weer tot een zij het nog zo geringe dissonant. Daarom is de ware, intense vrede van het hart en de volmaakte gemoedsrust naast de gezondheid het hoogste aardse goed -slechts in de eenzaamheid te vinden en als permanente stemming slechts in het meest radicale isolement. Is nu de eigen persoonlijkheid ook nog groot en rijk, dan geniet men de gelukkigste toestand die er op deze arme wereld te bereiken valt. Ja, het zij ronduit gezegd: hoe innig vriendschap, liefde en huwelijk de mensen ook mogen verbinden, volstrekt oprecht is tenslotte ieder alleen maar tegen over zichzelf en verder hooguit tegenover zijn kind. Hoe minder iemand zich op grond van objectieve of subjectieve omstandigheden gedwongen ziet om met de mensen in contact te treden, des te beter hij e raan toe is. De ongemakken van de eenzaamheid en de verlatenheid kan men in één keer, zij het niet ondervinden, dan toch overzien. Het maatschappelijk verkeer daarentegen is verraderlijk: het verbergt achter de schijn van vermaak communicatie, gezelligheid enzovoorts grote, vaak onherstelbare kwaden Een belangrijk punt van studie voor de jeugd zou moeten zijn om de eenzaamheid te leren verdragen, omdat zij een bron van geluk en van gemoedsrust is.

Wat herken je dan precies? De rust van onafhankelijkheid? Of het wantrouwen tegenover menselijke relaties?

[DDD]

Het is een mooi onderwerp voor een ander draadje, maar ik ben het er geheel niet mee eens. Niet alleen omdat er in de mens ook veel dissonanten te vinden zijn, trouwens. Maar ook omdat juist in anderen Gods veelvuldige genade zo duidelijk naar voren komt.

En wellicht ook omdat de mens alleen niet naar Gods beeld is, Genesis 1, 27 en Genesis 2, 18.