Generale Synode Christelijke Gereformeerde Kerken 2024

[huisman]

Er zijn natuurlijk best veel vrouwen die de kerken waar vrouwen geen ambtsdrager mogen zijn, om die reden verlaten. Dus is het ook begrijpelijk dat sommige kerkenraden denken: laten wij onze eigen verantwoordelijkheid nemen en de regels niet al te pietluttig interpreteren.

Precies wat de groep Rijnsburg doet, maar dan op andere punten. Met dit verschil, dat de groep Rijnsburg zégt dat de kerkorde onderdeel is van hun principes. Dat beweren de linkerflankgemeenten niet. Wat dat betreft, is het erg ingewikkeld geworden.

Klopt, het zijn ten diepte twee denksystemen die conflicteren. Het is als water en olie: dat mengt zich niet - en dat zie je ook in de praktijk. Maar het zit nog wel in dezelfde kom, (onder andere) omdat we menen dat het fundament van Schrift en belijdenis gelijk is. Althans, dat laatste menen vooral de gemeenten ter linkerzijde, ter rechterzijde zijn daar meer twijfels over. Het zou waardevol zijn als 'Hoogeveen' en 'Rijnsburg' hun overtuigingen op dit punt nader uitwerken op Schrift. Is Schrift en belijdenis in het geding? Zo ja, hoe en in hoeverre? Zo niet, waarom niet?

Niet dat ik meen dat Hoogeveen en Rijnsburg hierdoor dichter bij elkaar komen, maar zodat deze uitwerking als onderbouwing geldt voor de vervolgstappen die worden gezet door beide partijen. Broeders en zusters kunnen dan zelf onderzoeken 'of deze dingen alzo zijn' en hun eigen oordeel vormen. Een 'ontvlechting' c.q. afscheiding verdient (of misschien beter: vereist) een degelijke, bijbelse onderbouwing van zo'n ingrijpende keuze. Die menen beide partijen ook te hebben, dus werk dat maar uit en dien de gemeenten daarmee :-)

Op zich een goede gedachte dat wij (Rijnsburg) (voor zover het nog niet is gebeurd) uitwerken waarom wij wel vinden dat v&a en homoseksuele relaties het Schriftgezag aantasten. Dat zal trouwens niet heel veel anders zijn dan de aangenomen rapporten over deze besluiten. Maar om de gemeenten daarmee te dienen is een goed punt.
Ben trouwens bang dat het voor Hoogeveen gecompliceerder ligt. Mijn inschatting- en ik hoor graag als het anders is- is dat Hoogeveen met grote meerderheid v&a een verschil in Schriftverstaan zal vinden maar op het thema van homoseksueel samenleven zijn er binnen Hoogeveen grote en fundamentele verschillen. Daar zijn er ook die afwijken daarvan het aantasten van het Schriftgezag vinden en daar dus niet mee kunnen leven.

Grotendeels mee eens, met een aanvulling. Ik denk dat er ook nog een (flinke) groep is die m.b.t. het homoseksueel samenleven inderdaad vindt dat dit in strijd is met de Schrift, maar het geen reden vindt om te scheuren of om gemeentes buiten het verband te plaatsen. En zelfs als alle Rijnsburg gemeentes binnen de bestaande structuur waren gebleven betwijfel ik of daar in een volgende GS wel een meerderheid voor was geweest. Dus op de synode van Hoogeveen zal dat ook niet gebeuren is mijn verwachting.

Dat laatste begrijp ik dan weer niet. Als je op basis van de Schrift een samenlevingsvorm zonde vindt die je zelfs buiten Gods Koninkrijk plaatst hoe kun je die dan gedogen binnen je kerkverband. Er zullen op korte termijn in de CGK zulke samenlevingsvormen gezegend worden in een eredienst. Dat kan toch niet samengaan met de officiële opvatting van de CGK?
Kun je uitleggen waarom dit gedoogd kan worden of bedoel je iets anders?

[MidMid]

Klopt, het zijn ten diepte twee denksystemen die conflicteren. Het is als water en olie: dat mengt zich niet - en dat zie je ook in de praktijk. Maar het zit nog wel in dezelfde kom, (onder andere) omdat we menen dat het fundament van Schrift en belijdenis gelijk is. Althans, dat laatste menen vooral de gemeenten ter linkerzijde, ter rechterzijde zijn daar meer twijfels over. Het zou waardevol zijn als 'Hoogeveen' en 'Rijnsburg' hun overtuigingen op dit punt nader uitwerken op Schrift. Is Schrift en belijdenis in het geding? Zo ja, hoe en in hoeverre? Zo niet, waarom niet?

Niet dat ik meen dat Hoogeveen en Rijnsburg hierdoor dichter bij elkaar komen, maar zodat deze uitwerking als onderbouwing geldt voor de vervolgstappen die worden gezet door beide partijen. Broeders en zusters kunnen dan zelf onderzoeken 'of deze dingen alzo zijn' en hun eigen oordeel vormen. Een 'ontvlechting' c.q. afscheiding verdient (of misschien beter: vereist) een degelijke, bijbelse onderbouwing van zo'n ingrijpende keuze. Die menen beide partijen ook te hebben, dus werk dat maar uit en dien de gemeenten daarmee :-)

Op zich een goede gedachte dat wij (Rijnsburg) (voor zover het nog niet is gebeurd) uitwerken waarom wij wel vinden dat v&a en homoseksuele relaties het Schriftgezag aantasten. Dat zal trouwens niet heel veel anders zijn dan de aangenomen rapporten over deze besluiten. Maar om de gemeenten daarmee te dienen is een goed punt.
Ben trouwens bang dat het voor Hoogeveen gecompliceerder ligt. Mijn inschatting- en ik hoor graag als het anders is- is dat Hoogeveen met grote meerderheid v&a een verschil in Schriftverstaan zal vinden maar op het thema van homoseksueel samenleven zijn er binnen Hoogeveen grote en fundamentele verschillen. Daar zijn er ook die afwijken daarvan het aantasten van het Schriftgezag vinden en daar dus niet mee kunnen leven.

Grotendeels mee eens, met een aanvulling. Ik denk dat er ook nog een (flinke) groep is die m.b.t. het homoseksueel samenleven inderdaad vindt dat dit in strijd is met de Schrift, maar het geen reden vindt om te scheuren of om gemeentes buiten het verband te plaatsen. En zelfs als alle Rijnsburg gemeentes binnen de bestaande structuur waren gebleven betwijfel ik of daar in een volgende GS wel een meerderheid voor was geweest. Dus op de synode van Hoogeveen zal dat ook niet gebeuren is mijn verwachting.

Dat laatste begrijp ik dan weer niet. Als je op basis van de Schrift een samenlevingsvorm zonde vindt die je zelfs buiten Gods Koninkrijk plaatst hoe kun je die dan gedogen binnen je kerkverband. Er zullen op korte termijn in de CGK zulke samenlevingsvormen gezegend worden in een eredienst. Dat kan toch niet samengaan met de officiële opvatting van de CGK?
Kun je uitleggen waarom dit gedoogd kan worden of bedoel je iets anders?

'k Vind het lastig hoor zo'n uitspraak 'die je zelfs buiten Gods Koninkrijk plaatst'. Dat zou ik zelf niet zo snel in de mond nemen. Dat oordeel is denk ik niet aan ons.

[huisman]

Op zich een goede gedachte dat wij (Rijnsburg) (voor zover het nog niet is gebeurd) uitwerken waarom wij wel vinden dat v&a en homoseksuele relaties het Schriftgezag aantasten. Dat zal trouwens niet heel veel anders zijn dan de aangenomen rapporten over deze besluiten. Maar om de gemeenten daarmee te dienen is een goed punt.
Ben trouwens bang dat het voor Hoogeveen gecompliceerder ligt. Mijn inschatting- en ik hoor graag als het anders is- is dat Hoogeveen met grote meerderheid v&a een verschil in Schriftverstaan zal vinden maar op het thema van homoseksueel samenleven zijn er binnen Hoogeveen grote en fundamentele verschillen. Daar zijn er ook die afwijken daarvan het aantasten van het Schriftgezag vinden en daar dus niet mee kunnen leven.

Grotendeels mee eens, met een aanvulling. Ik denk dat er ook nog een (flinke) groep is die m.b.t. het homoseksueel samenleven inderdaad vindt dat dit in strijd is met de Schrift, maar het geen reden vindt om te scheuren of om gemeentes buiten het verband te plaatsen. En zelfs als alle Rijnsburg gemeentes binnen de bestaande structuur waren gebleven betwijfel ik of daar in een volgende GS wel een meerderheid voor was geweest. Dus op de synode van Hoogeveen zal dat ook niet gebeuren is mijn verwachting.

Dat laatste begrijp ik dan weer niet. Als je op basis van de Schrift een samenlevingsvorm zonde vindt die je zelfs buiten Gods Koninkrijk plaatst hoe kun je die dan gedogen binnen je kerkverband. Er zullen op korte termijn in de CGK zulke samenlevingsvormen gezegend worden in een eredienst. Dat kan toch niet samengaan met de officiële opvatting van de CGK?
Kun je uitleggen waarom dit gedoogd kan worden of bedoel je iets anders?

'k Vind het lastig hoor zo'n uitspraak 'die je zelfs buiten Gods Koninkrijk plaatst'. Dat zou ik zelf niet zo snel in de mond nemen. Dat oordeel is denk ik niet aan ons.

Inderdaad, maar het oordeel staat in Gods Woord o.a. 1 Korinthe 6 :9 en 10

[BSH]

Op zich een goede gedachte dat wij (Rijnsburg) (voor zover het nog niet is gebeurd) uitwerken waarom wij wel vinden dat v&a en homoseksuele relaties het Schriftgezag aantasten. Dat zal trouwens niet heel veel anders zijn dan de aangenomen rapporten over deze besluiten. Maar om de gemeenten daarmee te dienen is een goed punt.
Ben trouwens bang dat het voor Hoogeveen gecompliceerder ligt. Mijn inschatting- en ik hoor graag als het anders is- is dat Hoogeveen met grote meerderheid v&a een verschil in Schriftverstaan zal vinden maar op het thema van homoseksueel samenleven zijn er binnen Hoogeveen grote en fundamentele verschillen. Daar zijn er ook die afwijken daarvan het aantasten van het Schriftgezag vinden en daar dus niet mee kunnen leven.

Grotendeels mee eens, met een aanvulling. Ik denk dat er ook nog een (flinke) groep is die m.b.t. het homoseksueel samenleven inderdaad vindt dat dit in strijd is met de Schrift, maar het geen reden vindt om te scheuren of om gemeentes buiten het verband te plaatsen. En zelfs als alle Rijnsburg gemeentes binnen de bestaande structuur waren gebleven betwijfel ik of daar in een volgende GS wel een meerderheid voor was geweest. Dus op de synode van Hoogeveen zal dat ook niet gebeuren is mijn verwachting.

Dat laatste begrijp ik dan weer niet. Als je op basis van de Schrift een samenlevingsvorm zonde vindt die je zelfs buiten Gods Koninkrijk plaatst hoe kun je die dan gedogen binnen je kerkverband. Er zullen op korte termijn in de CGK zulke samenlevingsvormen gezegend worden in een eredienst. Dat kan toch niet samengaan met de officiële opvatting van de CGK?
Kun je uitleggen waarom dit gedoogd kan worden of bedoel je iets anders?

'k Vind het lastig hoor zo'n uitspraak 'die je zelfs buiten Gods Koninkrijk plaatst'. Dat zou ik zelf niet zo snel in de mond nemen. Dat oordeel is denk ik niet aan ons.

Maar waar ligt dan wel de grens?
Je kan ervoor kiezen om alle 8,3 miljard wereldburgers te zien als broeders en zusters. Maar dat zal je niet vinden (denk ik).
Dus moet je grenzen trekken. En elke grens, welke en waar dan ook, is minimaal enigszins arbitrair. En het is altijd makkelijker commentaar geven op waar iemand anders die grens trekt dan duidelijk onderbouwd stellen waar je hem zelf meent te moeten trekken.

[Middenrefo]

Klopt, het zijn ten diepte twee denksystemen die conflicteren. Het is als water en olie: dat mengt zich niet - en dat zie je ook in de praktijk. Maar het zit nog wel in dezelfde kom, (onder andere) omdat we menen dat het fundament van Schrift en belijdenis gelijk is. Althans, dat laatste menen vooral de gemeenten ter linkerzijde, ter rechterzijde zijn daar meer twijfels over. Het zou waardevol zijn als 'Hoogeveen' en 'Rijnsburg' hun overtuigingen op dit punt nader uitwerken op Schrift. Is Schrift en belijdenis in het geding? Zo ja, hoe en in hoeverre? Zo niet, waarom niet?

Niet dat ik meen dat Hoogeveen en Rijnsburg hierdoor dichter bij elkaar komen, maar zodat deze uitwerking als onderbouwing geldt voor de vervolgstappen die worden gezet door beide partijen. Broeders en zusters kunnen dan zelf onderzoeken 'of deze dingen alzo zijn' en hun eigen oordeel vormen. Een 'ontvlechting' c.q. afscheiding verdient (of misschien beter: vereist) een degelijke, bijbelse onderbouwing van zo'n ingrijpende keuze. Die menen beide partijen ook te hebben, dus werk dat maar uit en dien de gemeenten daarmee :-)

Op zich een goede gedachte dat wij (Rijnsburg) (voor zover het nog niet is gebeurd) uitwerken waarom wij wel vinden dat v&a en homoseksuele relaties het Schriftgezag aantasten. Dat zal trouwens niet heel veel anders zijn dan de aangenomen rapporten over deze besluiten. Maar om de gemeenten daarmee te dienen is een goed punt.
Ben trouwens bang dat het voor Hoogeveen gecompliceerder ligt. Mijn inschatting- en ik hoor graag als het anders is- is dat Hoogeveen met grote meerderheid v&a een verschil in Schriftverstaan zal vinden maar op het thema van homoseksueel samenleven zijn er binnen Hoogeveen grote en fundamentele verschillen. Daar zijn er ook die afwijken daarvan het aantasten van het Schriftgezag vinden en daar dus niet mee kunnen leven.

Grotendeels mee eens, met een aanvulling. Ik denk dat er ook nog een (flinke) groep is die m.b.t. het homoseksueel samenleven inderdaad vindt dat dit in strijd is met de Schrift, maar het geen reden vindt om te scheuren of om gemeentes buiten het verband te plaatsen. En zelfs als alle Rijnsburg gemeentes binnen de bestaande structuur waren gebleven betwijfel ik of daar in een volgende GS wel een meerderheid voor was geweest. Dus op de synode van Hoogeveen zal dat ook niet gebeuren is mijn verwachting.

Dat laatste begrijp ik dan weer niet. Als je op basis van de Schrift een samenlevingsvorm zonde vindt die je zelfs buiten Gods Koninkrijk plaatst hoe kun je die dan gedogen binnen je kerkverband. Er zullen op korte termijn in de CGK zulke samenlevingsvormen gezegend worden in een eredienst. Dat kan toch niet samengaan met de officiële opvatting van de CGK?
Kun je uitleggen waarom dit gedoogd kan worden of bedoel je iets anders?

De uitleg daarvan is voor iedereen weer anders, maar dat is nu voor mij nu niet relevant. Het is op dit moment alleen een constatering. Precies zoals ik constateer dat er de afgelopen 20 jaar op de GS ook geen meerderheid was om over ongehoorzame gemeentes tucht uit te oefenen of ze buiten het verband van de CGK te plaatsen. Nogmaals, dat is geen mening van mij maar een feitelijke constatering. Als dat mét de 'Rijnsburg gemeenten' al niet lukte, dan zonder die gemeentes zeker niet.

[huisman]

Op zich een goede gedachte dat wij (Rijnsburg) (voor zover het nog niet is gebeurd) uitwerken waarom wij wel vinden dat v&a en homoseksuele relaties het Schriftgezag aantasten. Dat zal trouwens niet heel veel anders zijn dan de aangenomen rapporten over deze besluiten. Maar om de gemeenten daarmee te dienen is een goed punt.
Ben trouwens bang dat het voor Hoogeveen gecompliceerder ligt. Mijn inschatting- en ik hoor graag als het anders is- is dat Hoogeveen met grote meerderheid v&a een verschil in Schriftverstaan zal vinden maar op het thema van homoseksueel samenleven zijn er binnen Hoogeveen grote en fundamentele verschillen. Daar zijn er ook die afwijken daarvan het aantasten van het Schriftgezag vinden en daar dus niet mee kunnen leven.

Grotendeels mee eens, met een aanvulling. Ik denk dat er ook nog een (flinke) groep is die m.b.t. het homoseksueel samenleven inderdaad vindt dat dit in strijd is met de Schrift, maar het geen reden vindt om te scheuren of om gemeentes buiten het verband te plaatsen. En zelfs als alle Rijnsburg gemeentes binnen de bestaande structuur waren gebleven betwijfel ik of daar in een volgende GS wel een meerderheid voor was geweest. Dus op de synode van Hoogeveen zal dat ook niet gebeuren is mijn verwachting.

Dat laatste begrijp ik dan weer niet. Als je op basis van de Schrift een samenlevingsvorm zonde vindt die je zelfs buiten Gods Koninkrijk plaatst hoe kun je die dan gedogen binnen je kerkverband. Er zullen op korte termijn in de CGK zulke samenlevingsvormen gezegend worden in een eredienst. Dat kan toch niet samengaan met de officiële opvatting van de CGK?
Kun je uitleggen waarom dit gedoogd kan worden of bedoel je iets anders?

De uitleg daarvan is voor iedereen weer anders, maar dat is nu voor mij nu niet relevant. Het is op dit moment alleen een constatering. Precies zoals ik constateer dat er de afgelopen 20 jaar op de GS ook geen meerderheid was om over ongehoorzame gemeentes tucht uit te oefenen of ze buiten het verband van de CGK te plaatsen. Nogmaals, dat is geen mening van mij maar een feitelijke constatering. Als dat mét de 'Rijnsburg gemeenten' al niet lukte, dan zonder die gemeentes zeker niet.

Als feitelijke constatering begrijp ik het.

[MidMid]

Grotendeels mee eens, met een aanvulling. Ik denk dat er ook nog een (flinke) groep is die m.b.t. het homoseksueel samenleven inderdaad vindt dat dit in strijd is met de Schrift, maar het geen reden vindt om te scheuren of om gemeentes buiten het verband te plaatsen. En zelfs als alle Rijnsburg gemeentes binnen de bestaande structuur waren gebleven betwijfel ik of daar in een volgende GS wel een meerderheid voor was geweest. Dus op de synode van Hoogeveen zal dat ook niet gebeuren is mijn verwachting.

Dat laatste begrijp ik dan weer niet. Als je op basis van de Schrift een samenlevingsvorm zonde vindt die je zelfs buiten Gods Koninkrijk plaatst hoe kun je die dan gedogen binnen je kerkverband. Er zullen op korte termijn in de CGK zulke samenlevingsvormen gezegend worden in een eredienst. Dat kan toch niet samengaan met de officiële opvatting van de CGK?
Kun je uitleggen waarom dit gedoogd kan worden of bedoel je iets anders?

'k Vind het lastig hoor zo'n uitspraak 'die je zelfs buiten Gods Koninkrijk plaatst'. Dat zou ik zelf niet zo snel in de mond nemen. Dat oordeel is denk ik niet aan ons.

Maar waar ligt dan wel de grens?
Je kan ervoor kiezen om alle 8,3 miljard wereldburgers te zien als broeders en zusters. Maar dat zal je niet vinden (denk ik).
Dus moet je grenzen trekken. En elke grens, welke en waar dan ook, is minimaal enigszins arbitrair. En het is altijd makkelijker commentaar geven op waar iemand anders die grens trekt dan duidelijk onderbouwd stellen waar je hem zelf meent te moeten trekken.

Het gaat mij niet om het trekken van een grens qua wie ik broeder of zuster noem, maar om een grens te trekken om het Koninkrijk van God.

@Huisman haalt hierboven 1 Kor. 6: 9 en 10 aan. Ik vind dat te gemakkelijk. Want degenen die hij bedoelt, zullen van zichzelf zeggen geheiligd en gerechtvaardigd te zijn. De opsomming daar en elders is er steeds één van groepen tegenover elkaar. Het lastige hier is natuurlijk dat je te maken hebt met personen die zeggen bij de ene groep te horen, maar qua één punt van gedrag afwijken van de norm waardoor ze op dat punt bij de andere groep lijken te horen. Juist dat de Bijbel het hier niet over enkele losse gedragingen heeft maar over een 'staat' van zijn, maakt mij uiterst voorzichtig.

Heb ik dan geen grens; vast wel. Maar ik vind het niet aan mij om de grens van het Koninkrijk te trekken.

[huisman]

Dat laatste begrijp ik dan weer niet. Als je op basis van de Schrift een samenlevingsvorm zonde vindt die je zelfs buiten Gods Koninkrijk plaatst hoe kun je die dan gedogen binnen je kerkverband. Er zullen op korte termijn in de CGK zulke samenlevingsvormen gezegend worden in een eredienst. Dat kan toch niet samengaan met de officiële opvatting van de CGK?
Kun je uitleggen waarom dit gedoogd kan worden of bedoel je iets anders?

'k Vind het lastig hoor zo'n uitspraak 'die je zelfs buiten Gods Koninkrijk plaatst'. Dat zou ik zelf niet zo snel in de mond nemen. Dat oordeel is denk ik niet aan ons.

Maar waar ligt dan wel de grens?
Je kan ervoor kiezen om alle 8,3 miljard wereldburgers te zien als broeders en zusters. Maar dat zal je niet vinden (denk ik).
Dus moet je grenzen trekken. En elke grens, welke en waar dan ook, is minimaal enigszins arbitrair. En het is altijd makkelijker commentaar geven op waar iemand anders die grens trekt dan duidelijk onderbouwd stellen waar je hem zelf meent te moeten trekken.

Het gaat mij niet om het trekken van een grens qua wie ik broeder of zuster noem, maar om een grens te trekken om het Koninkrijk van God.

@Huisman haalt hierboven 1 Kor. 6: 9 en 10 aan. Ik vind dat te gemakkelijk. Want degenen die hij bedoelt, zullen van zichzelf zeggen geheiligd en gerechtvaardigd te zijn. De opsomming daar en elders is er steeds één van groepen tegenover elkaar. Het lastige hier is natuurlijk dat je te maken hebt met personen die zeggen bij de ene groep te horen, maar qua één punt van gedrag afwijken van de norm waardoor ze op dat punt bij de andere groep lijken te horen. Juist dat de Bijbel het hier niet over enkele losse gedragingen heeft maar over een 'staat' van zijn, maakt mij uiterst voorzichtig.

Heb ik dan geen grens; vast wel. Maar ik vind het niet aan mij om de grens van het Koninkrijk te trekken.

Bekering houdt o.a. in breken met de zonde. Als je geheiligd en gerechtvaardigd bent dan breek je radicaal met de zonden die in deze verzen genoemd worden. Dan blijf je geen hoereerder, dief enz. Kanttekening 19 bij vers 10 zegt dan ook terecht ‘ Namelijk tenzij dat zij zich bekeren en aflaten van zodanigen meer te zijn’ . Dat is ook de rijkdom van het Evangelie. Hoe groot de zonde ook is geweest er is bekering en vergeving mogelijk.

Ik denk dat hier openbaar komt wat ons verschil is. En die is vrij fundamenteel.

[MidMid]

Het gaat mij niet om het trekken van een grens qua wie ik broeder of zuster noem, maar om een grens te trekken om het Koninkrijk van God.

@Huisman haalt hierboven 1 Kor. 6: 9 en 10 aan. Ik vind dat te gemakkelijk. Want degenen die hij bedoelt, zullen van zichzelf zeggen geheiligd en gerechtvaardigd te zijn. De opsomming daar en elders is er steeds één van groepen tegenover elkaar. Het lastige hier is natuurlijk dat je te maken hebt met personen die zeggen bij de ene groep te horen, maar qua één punt van gedrag afwijken van de norm waardoor ze op dat punt bij de andere groep lijken te horen. Juist dat de Bijbel het hier niet over enkele losse gedragingen heeft maar over een 'staat' van zijn, maakt mij uiterst voorzichtig.

Heb ik dan geen grens; vast wel. Maar ik vind het niet aan mij om de grens van het Koninkrijk te trekken.

Bekering houdt o.a. in breken met de zonde. Als je geheiligd en gerechtvaardigd bent dan breek je radicaal met de zonden die in deze verzen genoemd worden. Dan blijf je geen hoereerder, dief enz. Kanttekening 19 bij vers 10 zegt dan ook terecht ‘ Namelijk tenzij dat zij zich bekeren en aflaten van zodanigen meer te zijn’ . Dat is ook de rijkdom van het Evangelie. Hoe groot de zonde ook is geweest er is bekering en vergeving mogelijk.

Ik denk dat hier openbaar komt wat ons verschil is. En die is vrij fundamenteel.

Voordat ik het invul eerst maar eens de vraag naar wat jij hier dan als 'vrij fundamenteel' verschil ziet 'dat hier openbaar' komt...

[huisman]

Het gaat mij niet om het trekken van een grens qua wie ik broeder of zuster noem, maar om een grens te trekken om het Koninkrijk van God.

@Huisman haalt hierboven 1 Kor. 6: 9 en 10 aan. Ik vind dat te gemakkelijk. Want degenen die hij bedoelt, zullen van zichzelf zeggen geheiligd en gerechtvaardigd te zijn. De opsomming daar en elders is er steeds één van groepen tegenover elkaar. Het lastige hier is natuurlijk dat je te maken hebt met personen die zeggen bij de ene groep te horen, maar qua één punt van gedrag afwijken van de norm waardoor ze op dat punt bij de andere groep lijken te horen. Juist dat de Bijbel het hier niet over enkele losse gedragingen heeft maar over een 'staat' van zijn, maakt mij uiterst voorzichtig.

Heb ik dan geen grens; vast wel. Maar ik vind het niet aan mij om de grens van het Koninkrijk te trekken.

Bekering houdt o.a. in breken met de zonde. Als je geheiligd en gerechtvaardigd bent dan breek je radicaal met de zonden die in deze verzen genoemd worden. Dan blijf je geen hoereerder, dief enz. Kanttekening 19 bij vers 10 zegt dan ook terecht ‘ Namelijk tenzij dat zij zich bekeren en aflaten van zodanigen meer te zijn’ . Dat is ook de rijkdom van het Evangelie. Hoe groot de zonde ook is geweest er is bekering en vergeving mogelijk.

Ik denk dat hier openbaar komt wat ons verschil is. En die is vrij fundamenteel.

Voordat ik het invul eerst maar eens de vraag naar wat jij hier dan als 'vrij fundamenteel' verschil ziet 'dat hier openbaar' komt...

Vrij fundamenteel verschil is of je deze tekst nuanceert of dat je dit niet doet. Voorbeeld: Kan een hoereerder zalig worden. We zeggen beide denk ik: Jazeker. Ik zeg daarbij dat hij zich zal bekeren van deze zonde en jij schijnt wat anders te zeggen. Maar misschien begrijp ik je verkeerd.

Belangrijkste lijkt mij in deze discussie dat een kerk deze zonden die volgens deze en andere teksten je buiten het Koninkrijk van God plaatsten nooit of te nimmer mag legaliseren. Zelfs zover gaan om deze zonde de kerk in te dragen door er een zegen over te vragen in een kerkdienst. Dat kan toch echt niet of wel?

[rhadders]

Ik heb, evenals MidMid, ook moeite met uitspraken dat iemand 'buiten het Koninkrijk' zou zijn. Dat is niet aan ons, ik acht het ook niet wijs. Wij worden geroepen om mensen te wijzen op de navolging van Christus. Aan Hem verder het oordeel.

Als Paulus schrijft: 'Oordeelt u niet alleen hen die binnen zijn?' (1Kor.5:12) dan gaat dat (1) over broeders en zusters en (2) roept hij op 'doe de kwaaddoener uit uw midden weg'. Dus we worden, tot op zekere hoogte, inderdaad opgeroepen tot het beoordelen van elkaar - wat de generale synode ook poogt te doen - maar dat betreft dus een interne aangelegenheid. Waarbij overigens opgemerkt moet worden dat iemand uit de gemeenschap kan worden verstoten, maar dat dit dan niet betekent dat diegene daarmee ook zijn eeuwige heil zou verliezen. De GS had er bijvoorbeeld voor kunnen kiezen gemeenten uit het kerkverband te zetten, maar had dit dan ook ook betekent dat deze gemeenten zich 'buiten het Koninkrijk' zouden bevinden? Volgens mij zou dat ook 'Rijnsburg' te kort door de bocht zijn.

Of de verschillen verder zo fundamenteel zijn, vraag ik mij oprecht af, @Huisman. Want ik ben het helemaal met je eens m.b.t. bekering en het 'afleggen van de werken des vleses'. Volgens mij zit het verschil vooral in taal en klemtoon. Gemeenten ter rechterzijde zeggen met Jacobus: 'toon mij uw geloof uit uw werken'. Gemeenten ter linkerzijde zeggen met Paulus: 'een mens wordt gerechtvaardigd door het geloof, zonder werken van de wet'.
Maar we weten allebei dat dit geen échte tegenstelling is. Paulus legt de nadruk op het fundament, de rechtvaardiging in Christus, de wortel van het geloof. Jacobus op de vrucht van het geloof, op de goede werken. Het zijn twee kanten van dezelfde medaille. Het één raakt ons 'denken', het ander ons 'doen'. Juist dáárom hebben 'links' en 'rechts' in de CGK elkaar nodig. 'Links' heeft een scherp oog voor de genade, maar moeite met 'gij geheel anders' - en voor 'rechts' lijkt dat omgekeerd te gelden.

Tot slot, de verwijzing naar 1Kor.6:10: het klopt dat er staat "Dwaal niet! Ontuchtplegers, afgodendienaars, overspelers, schandknapen, mannen die met mannen slapen, dieven, hebzuchtigen, dronkaards, lasteraars en rovers zullen het Koninkrijk van God niet beërven". Maar Paulus schrijft direct daarna: "Sommigen van u zijn dat wel geweest, maar u bent schoongewassen, maar u bent geheiligd, maar u bent gerechtvaardigd, in de Naam van de Heere Jezus en door de Geest van onze God."

Als je de tekst zorgvuldig leest, zie je dat Paulus nergens beweert dat broeders en zusters door hun zonden hun erfenis op het spel zetten. Wel roept hij ernstig op: 'vlucht weg van de hoererij' (...) 'U bent immers duur gekocht'. Er is geen twijfel over dat broeders en zusters het eigendom van God zijn. Maar dat is op geen enkele wijze een reden tot losbandigheid. Integendeel, adeldom verplicht. Dat is zijn betoog. En ja, aan de vruchten herken je de boom. Ik zou zo graag zien dat we beide zaken ernstig nemen: dat we in Christus volmaakt (c.q. gerechtvaardigd / geheiligd) zijn én worden. En ja, deze discussie - die volgens mij schuilgaat achter de discussie's die we voeren - duurt misschien heel erg lang. Maar worden ook parels niet heel langzaam, laagje voor laagje, gevormd?

[huisman]

Ik heb, evenals MidMid, ook moeite met uitspraken dat iemand 'buiten het Koninkrijk' zou zijn. Dat is niet aan ons, ik acht het ook niet wijs. Wij worden geroepen om mensen te wijzen op de navolging van Christus. Aan Hem verder het oordeel.

Als Paulus schrijft: 'Oordeelt u niet alleen hen die binnen zijn?' (1Kor.5:12) dan gaat dat (1) over broeders en zusters en (2) roept hij op 'doe de kwaaddoener uit uw midden weg'. Dus we worden, tot op zekere hoogte, inderdaad opgeroepen tot het beoordelen van elkaar - wat de generale synode ook poogt te doen - maar dat betreft dus een interne aangelegenheid. Waarbij overigens opgemerkt moet worden dat iemand uit de gemeenschap kan worden verstoten, maar dat dit dan niet betekent dat diegene daarmee ook zijn eeuwige heil zou verliezen. De GS had er bijvoorbeeld voor kunnen kiezen gemeenten uit het kerkverband te zetten, maar had dit dan ook ook betekent dat deze gemeenten zich 'buiten het Koninkrijk' zouden bevinden? Volgens mij zou dat ook 'Rijnsburg' te kort door de bocht zijn.

Of de verschillen verder zo fundamenteel zijn, vraag ik mij oprecht af, @Huisman. Want ik ben het helemaal met je eens m.b.t. bekering en het 'afleggen van de werken des vleses'. Volgens mij zit het verschil vooral in taal en klemtoon. Gemeenten ter rechterzijde zeggen met Jacobus: 'toon mij uw geloof uit uw werken'. Gemeenten ter linkerzijde zeggen met Paulus: 'een mens wordt gerechtvaardigd door het geloof, zonder werken van de wet'.
Maar we weten allebei dat dit geen échte tegenstelling is. Paulus legt de nadruk op het fundament, de rechtvaardiging in Christus, de wortel van het geloof. Jacobus op de vrucht van het geloof, op de goede werken. Het zijn twee kanten van dezelfde medaille. Het één raakt ons 'denken', het ander ons 'doen'. Juist dáárom hebben 'links' en 'rechts' in de CGK elkaar nodig. 'Links' heeft een scherp oog voor de genade, maar moeite met 'gij geheel anders' - en voor 'rechts' lijkt dat omgekeerd te gelden.

Tot slot, de verwijzing naar 1Kor.6:10: het klopt dat er staat "Dwaal niet! Ontuchtplegers, afgodendienaars, overspelers, schandknapen, mannen die met mannen slapen, dieven, hebzuchtigen, dronkaards, lasteraars en rovers zullen het Koninkrijk van God niet beërven". Maar Paulus schrijft direct daarna: "Sommigen van u zijn dat wel geweest, maar u bent schoongewassen, maar u bent geheiligd, maar u bent gerechtvaardigd, in de Naam van de Heere Jezus en door de Geest van onze God."

Als je de tekst zorgvuldig leest, zie je dat Paulus nergens beweert dat broeders en zusters door hun zonden hun erfenis op het spel zetten. Wel roept hij ernstig op: 'vlucht weg van de hoererij' (...) 'U bent immers duur gekocht'. Er is geen twijfel over dat broeders en zusters het eigendom van God zijn. Maar dat is op geen enkele wijze een reden tot losbandigheid. Integendeel, adeldom verplicht. Dat is zijn betoog. En ja, aan de vruchten herken je de boom. Ik zou zo graag zien dat we beide zaken ernstig nemen: dat we in Christus volmaakt (c.q. gerechtvaardigd / geheiligd) zijn én worden. En ja, deze discussie - die volgens mij schuilgaat achter de discussie's die we voeren - duurt misschien heel erg lang. Maar worden ook parels niet heel langzaam, laagje voor laagje, gevormd?

Inderdaad adeldom verplicht. Als je in de zonde wil blijven liggen is je ‘staat’ niet in orde. Als er een strijd is tegen de zonde dan is er een vallen (soms zelfs heel diep) en opstaan. Een strijd die heel ons aardse bestaan zal voortduren. Denk dat we het hier over eens zijn. Paulus zegt dat we weten wie in deze genoemde zonden blijft liggen het Koninkrijk van God niet zal beërven. Dat is dus niet een uitspraak van @huisman. Tegen de broeders en zusters zegt hij dat sommigen van u dat zijn geweest! Verleden tijd dus!

Nu terug naar ons kerkverband (en helaas ook sommige andere waaronder de NGK). Er zijn onder ons die zeggen bij de zonde van een homoseksuele relatie. Prima, laat deze relatie maar in stand daar hoeft geen bekering op te volgen. Daar mag zelfs een zegen over gevraagd worden in de kerk. Je kunt aan het H.A. en in het ambt staan. Terwijl anderen zeggen op grond van vele woorden uit de Schrift (O.T. en N.T.). Bekeer je van deze zondige relatie. We zullen je in jouw strijd die dan zal volgen proberen bij te staan. Wees veilig en open in ons midden met je geaardheid. Wees welkom met je kwetsbaarheid en gebrokenheid in een gemeente vol van mensen met hun kwetsbaarheid en gebrokenheid. Laat ons gaan naar de troon der Genade.
Het tweede wat ik schrijf is in overeenstemming met ons besluit/rapport over dit thema.

Begrijp je dat deze twee opvattingen binnen één kerkverband ingewikkeld is en eigenlijk onmogelijk? Laat ik dit keer de flagrante ongehoorzaamheid even buiten dit gesprek

[MidMid]

Inderdaad adeldom verplicht. Als je in de zonde wil blijven liggen is je ‘staat’ niet in orde. Als er een strijd is tegen de zonde dan is er een vallen (soms zelfs heel diep) en opstaan. Een strijd die heel ons aardse bestaan zal voortduren. Denk dat we het hier over eens zijn. Paulus zegt dat we weten wie in deze genoemde zonden blijft liggen het Koninkrijk van God niet zal beërven. Dat is dus niet een uitspraak van @huisman. Tegen de broeders en zusters zegt hij dat sommigen van u dat zijn geweest! Verleden tijd dus!

Nu terug naar ons kerkverband (en helaas ook sommige andere waaronder de NGK). Er zijn onder ons die zeggen bij de zonde van een homoseksuele relatie. Prima, laat deze relatie maar in stand daar hoeft geen bekering op te volgen. Daar mag zelfs een zegen over gevraagd worden in de kerk. Je kunt aan het H.A. en in het ambt staan. Terwijl anderen zeggen op grond van vele woorden uit de Schrift (O.T. en N.T.). Bekeer je van deze zondige relatie. We zullen je in jouw strijd die dan zal volgen proberen bij te staan. Wees veilig en open in ons midden met je geaardheid. Wees welkom met je kwetsbaarheid en gebrokenheid in een gemeente vol van mensen met hun kwetsbaarheid en gebrokenheid. Laat ons gaan naar de troon der Genade.
Het tweede wat ik schrijf is in overeenstemming met ons besluit/rapport over dit thema.

Begrijp je dat deze twee opvattingen binnen één kerkverband ingewikkeld is en eigenlijk onmogelijk? Laat ik dit keer de flagrante ongehoorzaamheid even buiten dit gesprek

Waar mijn moeite zit, is dat ik meen dat in 1 Kor. 6 geen losse opsomming gegeven wordt maar dat in vers 10 een groep getekend wordt. Een groep die per definitie buiten het Koninkrijk staat, daar zó niet kan binnengaan en dus niet zal delen in de erfenis. In vers 11 spreekt Paulus de heiligen en gerechtvaardigden aan.

Daarmee komen er twee groepen tegenover elkaar te staan. Zij die binnen en zij die buiten staan. Paulus oproep is om na te gaan van welke groep je deel uitmaakt. Sommigen lijken in gedrag meer op hen die buiten zijn. Paulus roept op niet te dwalen, geen onrecht te doen en niet te benadelen. Helemaal niet intern, onder broeders (vers 8). Leidt liever onrecht. Laat je liever benadelen. Even in mijn woorden 'Mensen van het Koninkrijk staan niet op hun strepen, maar weten wat het is om zichzelf op te offeren omwille van het Koninkrijk. Ook wanneer dat betekent dat men onrecht krijgt te verduren of benadeeld wordt.'

Misschien dat een voorbeeld mijn moeite duidelijk maakt. Ik ken diverse mensen om mij heen die op (wat) latere leeftijd 'uit de kast zijn gekomen'. Mensen die ik heb leren kennen als oprechte broeders en zusters in Christus. Altijd de gevoelens onderdrukt, nooit mogen zijn wie ze zijn. Nooit erkenning van de geaardheid. Nooit de kerk als die veilige plek, waarover jij schrijft. Een deel kiest voor een celibatair leven, met alle worsteling van dien. Bij een enkeling schuurt dit zo met het leven dat alleen verder gaan voor hen onhoudbaar werd. Er werd iemand ontmoet. Er ontwikkelde zich een relatie, eerst vriendschappelijk maar later meer romantisch van aard. Het gaf worsteling bij een open Bijbel. Het kan niet. Het mag niet. En toch, samen wordt er ook gegroeid in geloven in leven uit genade. In een verdieping van het kennen van de Here en in Zijn licht ook het kennen van henzelf. Aarzelend begon de romantische relatie. 't Werd besproken. 't Werd afgeraden. Er werd geworsteld en meegestreden. Er waren trouwplannen. Want wanneer je samen verder wil, dan toch niet zonder bescherming om je relatie heen. (Een van de vele stappen, die ik persoonlijk niet mee kan of mee wil maken, bij de omslag qua relatie had ik al mijn vragen.) Maar de jaren gaan verder. Kerkelijk is er voor hen een verhuizing geweest. Want in de eigen kerk werd het een onmogelijkheid. Elders in een andere gemeente worden de betrokkenen ingezet. Het wordt ervaren als 't op de plek vallen van puzzelstukjes. De gemeente waarbij ze lid werden, was tanende. Mede door hun inzet op diverse plekken in de gemeente, is het vandaag een plaats waar leven in zit in groei in diepte en in aantal.

Moet ik nu zeggen dat bovenstaande persoon zich hiermee buiten het Koninkrijk geplaatst heeft?
Of was hij of zij nooit binnen? Of gaat het hier om een dwaling op één van de punten die Paulus aanwijst en waarvan hij oproept je te bekeren?

Eerlijk, ik weet het niet...
Vandaar mijn 'aangaan' op de harde menselijk getrokken grens.
Het gaat hier niet om iemand die zomaar even in één van de twee groepen (vers 10 en 11) is in te delen.
Er is vrucht, wanneer je van de geaardheid niet wist, zou je de persoon zien als een betrokken en levend lid van de gemeente. Met diepe liefde voor de Heere en voor Zijn Woord. Hoor je van zijn relatie en samenleven, dan is het opeens anders.

Hoop dat je mij een beetje kan volgen. Of we dan fundamenteel zoveel verschillen, is aan jou. Maar in bovenstaande wil ik geen oordeel vellen en dat bij de Heere laten. Laat staan dat ik 'de staat' van betrokkene wil gaan bediscussiëren. Al heb ik bij de invulling van het christelijke leven op het punt van de relatie wel mijn grote vragen en moeiten.

[huisman]

Inderdaad adeldom verplicht. Als je in de zonde wil blijven liggen is je ‘staat’ niet in orde. Als er een strijd is tegen de zonde dan is er een vallen (soms zelfs heel diep) en opstaan. Een strijd die heel ons aardse bestaan zal voortduren. Denk dat we het hier over eens zijn. Paulus zegt dat we weten wie in deze genoemde zonden blijft liggen het Koninkrijk van God niet zal beërven. Dat is dus niet een uitspraak van @huisman. Tegen de broeders en zusters zegt hij dat sommigen van u dat zijn geweest! Verleden tijd dus!

Nu terug naar ons kerkverband (en helaas ook sommige andere waaronder de NGK). Er zijn onder ons die zeggen bij de zonde van een homoseksuele relatie. Prima, laat deze relatie maar in stand daar hoeft geen bekering op te volgen. Daar mag zelfs een zegen over gevraagd worden in de kerk. Je kunt aan het H.A. en in het ambt staan. Terwijl anderen zeggen op grond van vele woorden uit de Schrift (O.T. en N.T.). Bekeer je van deze zondige relatie. We zullen je in jouw strijd die dan zal volgen proberen bij te staan. Wees veilig en open in ons midden met je geaardheid. Wees welkom met je kwetsbaarheid en gebrokenheid in een gemeente vol van mensen met hun kwetsbaarheid en gebrokenheid. Laat ons gaan naar de troon der Genade.
Het tweede wat ik schrijf is in overeenstemming met ons besluit/rapport over dit thema.

Begrijp je dat deze twee opvattingen binnen één kerkverband ingewikkeld is en eigenlijk onmogelijk? Laat ik dit keer de flagrante ongehoorzaamheid even buiten dit gesprek

Waar mijn moeite zit, is dat ik meen dat in 1 Kor. 6 geen losse opsomming gegeven wordt maar dat in vers 10 een groep getekend wordt. Een groep die per definitie buiten het Koninkrijk staat, daar zó niet kan binnengaan en dus niet zal delen in de erfenis. In vers 11 spreekt Paulus de heiligen en gerechtvaardigden aan.

Daarmee komen er twee groepen tegenover elkaar te staan. Zij die binnen en zij die buiten staan. Paulus oproep is om na te gaan van welke groep je deel uitmaakt. Sommigen lijken in gedrag meer op hen die buiten zijn. Paulus roept op niet te dwalen, geen onrecht te doen en niet te benadelen. Helemaal niet intern, onder broeders (vers 8). Leidt liever onrecht. Laat je liever benadelen. Even in mijn woorden 'Mensen van het Koninkrijk staan niet op hun strepen, maar weten wat het is om zichzelf op te offeren omwille van het Koninkrijk. Ook wanneer dat betekent dat men onrecht krijgt te verduren of benadeeld wordt.'

Misschien dat een voorbeeld mijn moeite duidelijk maakt. Ik ken diverse mensen om mij heen die op (wat) latere leeftijd 'uit de kast zijn gekomen'. Mensen die ik heb leren kennen als oprechte broeders en zusters in Christus. Altijd de gevoelens onderdrukt, nooit mogen zijn wie ze zijn. Nooit erkenning van de geaardheid. Nooit de kerk als die veilige plek, waarover jij schrijft. Een deel kiest voor een celibatair leven, met alle worsteling van dien. Bij een enkeling schuurt dit zo met het leven dat alleen verder gaan voor hen onhoudbaar werd. Er werd iemand ontmoet. Er ontwikkelde zich een relatie, eerst vriendschappelijk maar later meer romantisch van aard. Het gaf worsteling bij een open Bijbel. Het kan niet. Het mag niet. En toch, samen wordt er ook gegroeid in geloven in leven uit genade. In een verdieping van het kennen van de Here en in Zijn licht ook het kennen van henzelf. Aarzelend begon de romantische relatie. 't Werd besproken. 't Werd afgeraden. Er werd geworsteld en meegestreden. Er waren trouwplannen. Want wanneer je samen verder wil, dan toch niet zonder bescherming om je relatie heen. (Een van de vele stappen, die ik persoonlijk niet mee kan of mee wil maken, bij de omslag qua relatie had ik al mijn vragen.) Maar de jaren gaan verder. Kerkelijk is er voor hen een verhuizing geweest. Want in de eigen kerk werd het een onmogelijkheid. Elders in een andere gemeente worden de betrokkenen ingezet. Het wordt ervaren als 't op de plek vallen van puzzelstukjes. De gemeente waarbij ze lid werden, was tanende. Mede door hun inzet op diverse plekken in de gemeente, is het vandaag een plaats waar leven in zit in groei in diepte en in aantal.

Moet ik nu zeggen dat bovenstaande persoon zich hiermee buiten het Koninkrijk geplaatst heeft?
Of was hij of zij nooit binnen? Of gaat het hier om een dwaling op één van de punten die Paulus aanwijst en waarvan hij oproept je te bekeren?

Eerlijk, ik weet het niet...
Vandaar mijn 'aangaan' op de harde menselijk getrokken grens.
Het gaat hier niet om iemand die zomaar even in één van de twee groepen (vers 10 en 11) is in te delen.
Er is vrucht, wanneer je van de geaardheid niet wist, zou je de persoon zien als een betrokken en levend lid van de gemeente. Met diepe liefde voor de Heere en voor Zijn Woord. Hoor je van zijn relatie en samenleven, dan is het opeens anders.

Hoop dat je mij een beetje kan volgen. Of we dan fundamenteel zoveel verschillen, is aan jou. Maar in bovenstaande wil ik geen oordeel vellen en dat bij de Heere laten. Laat staan dat ik 'de staat' van betrokkene wil gaan bediscussiëren. Al heb ik bij de invulling van het christelijke leven op het punt van de relatie wel mijn grote vragen en moeiten.

Je interpretatie van1 Korinthe 6 deel ik niet.
Wel begrijp ik je worsteling en de pastorale insteek. Die is bij mij inderdaad niet fundamenteel anders maar bij relatievorming wordt het wel anders. Ook hoe de kerk belijdend hoort te spreken met onderwerping aan Gods Woord als gezaghebbend op alle terreinen van het leven.

Ik heb voorbeelden genoeg in mijn werkomgeving gekend. Twee vrouwen met een romantische relatie die beide een verleden van ernstig misbruik door mannen hebben meegemaakt. Ze zoeken geborgenheid en veiligheid bij elkaar. Mijn hart gunt het ze maar in het licht van Gods Woord kan het niet.
Nu waren deze twee vrouwen onkerkelijk maar ik ben dankbaar dat ik voor één van deze vrouwen een vertrouwenspersoon mocht zijn.

Denk niet dat die 'zwaren' geen hart en zicht hebben op de gebrokenheid juist op dit vlak.

[MidMid]

Je interpretatie van1 Korinthe 6 deel ik niet.
Wel begrijp ik je worsteling en de pastorale insteek. Die is bij mij inderdaad niet fundamenteel anders maar bij relatievorming wordt het wel anders. Ook hoe de kerk belijdend hoort te spreken met onderwerping aan Gods Woord als gezaghebbend op alle terreinen van het leven.

Ik heb voorbeelden genoeg in mijn werkomgeving gekend. Twee vrouwen met een romantische relatie die beide een verleden van ernstig misbruik door mannen hebben meegemaakt. Ze zoeken geborgenheid en veiligheid bij elkaar. Mijn hart gunt het ze maar in het licht van Gods Woord kan het niet.
Nu waren deze twee vrouwen onkerkelijk maar ik ben dankbaar dat ik voor één van deze vrouwen een vertrouwenspersoon mocht zijn.

Denk niet dat die 'zwaren' geen hart en zicht hebben op de gebrokenheid juist op dit vlak.

Is het volgende dan juist?

Wij delen:
- Voor een situatie zoals omschreven is in onze kerken geen ruimte.
- We moeten zoeken naar hoe we dat in de praktijk vorm gaan geven.
- In de pastorale praktijk wordt soms een langere adem gevraagd dan op papier omschreven.
- Dat spreken en daden beide voort moeten komen uit onderwerping aan Gods Woord als gezaghebbend op alle terreinen van het leven.

Wij verschillen:
- Zeggen 'je bent buiten het Koninkrijk' - daar vinden we elkaar dan niet. Voor mij ben je minimaal sterk aan het dwalen. En dat strijdt met Paulus' oproep 'Dwaal niet!'
- Dat een afwijken op één specifiek terrein niet meteen 'de staat' van de ander ter discussie stelt.

En nee, dat 'zwaren' of wie dan ook geen hart en zicht zouden hebben op dit vlak; dat denk ik niet. Wel zijn er grote brokken gemaakt en worden er brokken gemaakt op dit punt. En dat komt naar mijn beleving wel meer voor aan de rechterflank van de kerken in Nederland, dan meer naar het midden.