In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin

[Vrouwke]

In ieder geval over de prediking aan de rechterkant van de gereformeerde gezindte..

Op de andere kant heb ik weinig zicht.

[Refojongere]

@Refojongere

Waar haalde je die laatste opmerking vandaan? Ik vind hem nogal vaag..

Is ook vaag inderdaad. Excuses. Ik bedoelde te zeggen dat predikanten uit de Geref. Gemeenten nooit de doop zullen zien als een teken dat de Vader zo'n kind in liefde omhelst. Terwijl Calvijn toch zo duidelijk schreef:
"Indien wij willen onderzoeken, hoever hetgeen Christus daar [toen Hij de kinderen omhelsde, RJ] gedaan heeft, verschilt van de Doop, van hoeveel groter waarde zullen wij dan de Doop achten, waardoor wij betuigen, dat de kinderen in Gods verbond begrepen zijn, dan de opneming, de omhelzing, de oplegging der handen en het gebed, waardoor Christus zelf tegenwoordig zijnde verklaart, dat zij de Zijnen zijn en door Hem geheiligd worden?"

De doop is kortom nog veel inniger, dieper, rijker dan de liefdevolle omhelzing van Christus van de kinderen.

[Vrouwke]

Dank voor de context, helder zo!

[Robbie]

@Refojongere

Waar haalde je die laatste opmerking vandaan? Ik vind hem nogal vaag..

Is ook vaag inderdaad. Excuses. Ik bedoelde te zeggen dat predikanten uit de Geref. Gemeenten nooit de doop zullen zien als een teken dat de Vader zo'n kind in liefde omhelst. Terwijl Calvijn toch zo duidelijk schreef:
"Indien wij willen onderzoeken, hoever hetgeen Christus daar [toen Hij de kinderen omhelsde, RJ] gedaan heeft, verschilt van de Doop, van hoeveel groter waarde zullen wij dan de Doop achten, waardoor wij betuigen, dat de kinderen in Gods verbond begrepen zijn, dan de opneming, de omhelzing, de oplegging der handen en het gebed, waardoor Christus zelf tegenwoordig zijnde verklaart, dat zij de Zijnen zijn en door Hem geheiligd worden?"

De doop is kortom nog veel inniger, dieper, rijker dan de liefdevolle omhelzing van Christus van de kinderen.

Treffend citaat van Calvijn! Kan je misschien de bronvermelding nog vermelden?


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

[Refojongere]

@Refojongere

Waar haalde je die laatste opmerking vandaan? Ik vind hem nogal vaag..

Is ook vaag inderdaad. Excuses. Ik bedoelde te zeggen dat predikanten uit de Geref. Gemeenten nooit de doop zullen zien als een teken dat de Vader zo'n kind in liefde omhelst. Terwijl Calvijn toch zo duidelijk schreef:
"Indien wij willen onderzoeken, hoever hetgeen Christus daar [toen Hij de kinderen omhelsde, RJ] gedaan heeft, verschilt van de Doop, van hoeveel groter waarde zullen wij dan de Doop achten, waardoor wij betuigen, dat de kinderen in Gods verbond begrepen zijn, dan de opneming, de omhelzing, de oplegging der handen en het gebed, waardoor Christus zelf tegenwoordig zijnde verklaart, dat zij de Zijnen zijn en door Hem geheiligd worden?"

De doop is kortom nog veel inniger, dieper, rijker dan de liefdevolle omhelzing van Christus van de kinderen.

Treffend citaat van Calvijn! Kan je misschien de bronvermelding nog vermelden?


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

Boek 4, 16, 7 uit de Institutie.

[Arja]

@Refojongere

Waar haalde je die laatste opmerking vandaan? Ik vind hem nogal vaag..

Is ook vaag inderdaad. Excuses. Ik bedoelde te zeggen dat predikanten uit de Geref. Gemeenten nooit de doop zullen zien als een teken dat de Vader zo'n kind in liefde omhelst. Terwijl Calvijn toch zo duidelijk schreef:
"Indien wij willen onderzoeken, hoever hetgeen Christus daar [toen Hij de kinderen omhelsde, RJ] gedaan heeft, verschilt van de Doop, van hoeveel groter waarde zullen wij dan de Doop achten, waardoor wij betuigen, dat de kinderen in Gods verbond begrepen zijn, dan de opneming, de omhelzing, de oplegging der handen en het gebed, waardoor Christus zelf tegenwoordig zijnde verklaart, dat zij de Zijnen zijn en door Hem geheiligd worden?"

De doop is kortom nog veel inniger, dieper, rijker dan de liefdevolle omhelzing van Christus van de kinderen.

Treffend citaat van Calvijn! Kan je misschien de bronvermelding nog vermelden?


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

Boek 4, 16, 7 uit de Institutie.

Hier is een groter gedeelte uit Institutie van de christelijke godsdienst, boek IV, hoofdstuk 16), zodat je de context van zijn redenering ziet:

Doch om niet langer bij dit punt te blijven stilstaan: Christus heeft de kleine kinderen tot Zich laten komen, Hij heeft hen omhelsd, hun de handen opgelegd en hen gezegend. Indien wij willen onderzoeken, hoever hetgeen Christus daar gedaan heeft, verschilt van de Doop, van hoeveel groter waarde zullen wij dan de Doop achten, waardoor wij betuigen, dat de kinderen in Gods verbond begrepen zijn, dan de opneming, de omhelzing, de oplegging der handen en het gebed, waardoor Christus zelf tegenwoordig zijnde verklaart, dat zij de Zijnen zijn en door Hem geheiligd worden? Indien Christus hen waardig heeft geacht tot Zich te worden toegelaten, waarom zouden wij hun het teken weigeren, waardoor zij als het ware plechtig in Zijn kerk worden aangenomen?

Je ziet hier duidelijk:

Calvijn beschrijft eerst de evangelietekst (omhelzing, handoplegging, zegen).
Daarna stelt hij retorisch de vraag hoe de doop zich daartoe verhoudt.
Vervolgens concludeert Calvijn dat de doop als verbondsteken niet minder is, maar juist plechtiger.
Calvijn denkt dat Christus bij de handoplegging verklaarde dat de kinderen de Zijnen waren, en door Hem geheiligd werden.

Binnen de Gereformeerde Gemeenten ligt sterk de nadruk op het onderscheid tussen teken en betekende zaak. De doop is een teken van het verbond, maar niet automatisch de persoonlijke toe-eigening van Gods vaderlijke liefde. In Marcus 10 wordt een concrete zegen beschreven; dat wordt niet rechtstreeks gelijkgesteld aan het sacrament. Daarom zullen zij voorzichtig zijn om die omhelzing één op één met de doop te verbinden.

[Refojongere]

Is ook vaag inderdaad. Excuses. Ik bedoelde te zeggen dat predikanten uit de Geref. Gemeenten nooit de doop zullen zien als een teken dat de Vader zo'n kind in liefde omhelst. Terwijl Calvijn toch zo duidelijk schreef:
"Indien wij willen onderzoeken, hoever hetgeen Christus daar [toen Hij de kinderen omhelsde, RJ] gedaan heeft, verschilt van de Doop, van hoeveel groter waarde zullen wij dan de Doop achten, waardoor wij betuigen, dat de kinderen in Gods verbond begrepen zijn, dan de opneming, de omhelzing, de oplegging der handen en het gebed, waardoor Christus zelf tegenwoordig zijnde verklaart, dat zij de Zijnen zijn en door Hem geheiligd worden?"

De doop is kortom nog veel inniger, dieper, rijker dan de liefdevolle omhelzing van Christus van de kinderen.

Treffend citaat van Calvijn! Kan je misschien de bronvermelding nog vermelden?


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

Boek 4, 16, 7 uit de Institutie.

Hier is een groter gedeelte uit Institutie van de christelijke godsdienst, boek IV, hoofdstuk 16), zodat je de context van zijn redenering ziet:

Doch om niet langer bij dit punt te blijven stilstaan: Christus heeft de kleine kinderen tot Zich laten komen, Hij heeft hen omhelsd, hun de handen opgelegd en hen gezegend. Indien wij willen onderzoeken, hoever hetgeen Christus daar gedaan heeft, verschilt van de Doop, van hoeveel groter waarde zullen wij dan de Doop achten, waardoor wij betuigen, dat de kinderen in Gods verbond begrepen zijn, dan de opneming, de omhelzing, de oplegging der handen en het gebed, waardoor Christus zelf tegenwoordig zijnde verklaart, dat zij de Zijnen zijn en door Hem geheiligd worden? Indien Christus hen waardig heeft geacht tot Zich te worden toegelaten, waarom zouden wij hun het teken weigeren, waardoor zij als het ware plechtig in Zijn kerk worden aangenomen?

Je ziet hier duidelijk:

Calvijn beschrijft eerst de evangelietekst (omhelzing, handoplegging, zegen).
Daarna stelt hij retorisch de vraag hoe de doop zich daartoe verhoudt.
Vervolgens concludeert Calvijn dat de doop als verbondsteken niet minder is, maar juist plechtiger.
Calvijn denkt dat Christus bij de handoplegging verklaarde dat de kinderen de Zijnen waren, en door Hem geheiligd werden.

Binnen de Gereformeerde Gemeenten ligt sterk de nadruk op het onderscheid tussen teken en betekende zaak. De doop is een teken van het verbond, maar niet automatisch de persoonlijke toe-eigening van Gods vaderlijke liefde. In Marcus 10 wordt een concrete zegen beschreven; dat wordt niet rechtstreeks gelijkgesteld aan het sacrament. Daarom zullen zij voorzichtig zijn om die omhelzing één op één met de doop te verbinden.

Je zou ook kunnen zeggen dat de Gereformeerde Gemeenten dus afwijken van Calvijn op dit punt door de betekenis van de doop te devalueren of te rationaliseren.

Als je de zegen krijgt na de kerkdienst. Wordt iedereen daadwerkelijk gezegend? Nee, alleen de gelovigen. Maar moet je wel zo redeneren? De zegen laat geen ruimte voor redenatie. Ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel. Zo zie ik het ook met de doop.

[Bertiel]

https://www.rd.nl/artikel/1140442-is-ee ... er-de-doop

Gesprek tussen ds Vissher en ds van Vlastuin

[MrNuwenspete]

Dit zijn 8 punten die uit het gesprek gevolgd zijn:
https://www.rd.nl/artikel/1140443-acht- ... e-gezindte

[Bertiel]

https://www.rd.nl/artikel/1140443-acht- ... e-gezindte

en een concensus

Mooi hoe er op deze manier gesproken wordt met elkaar. En wat erg dat het niet lukt met dr de Vries (en ik laat in het midden wie en waarom).
Veel wat hier op het forum besproken is als ook in recensies naar voren is gekomen blijkt dus niet op het boek te duiden.

[huisman]

https://www.rd.nl/artikel/1140442-is-ee ... er-de-doop

Gesprek tussen ds Vissher en ds van Vlastuin

Prachtig gesprek tussen twee broeders.

[Henk J]

Mooi gesprek, mooi dat dit plaats vind.
Ben het boek aan het lezen, eerlijk gezegd begrijp ik de kritiek rondom het nieuwe hart niet. Ds. Van Vlastuin legt terecht de vinger bij een verkeerd gebruik maar slaat niet door naar de andere kant. Heb weleens dominees ook uit de HHK horen zeggen dat je dit gebed helemaal niet mag gebruiken, zover gaat ds. Van Vlastuin (terecht) niet. En wie bang is dat dit boek leidt tot oppervlakkigheid moet maar eens het eerste hoofdstuk lezen, dat is absoluut niet oppervlakkig.
Wel kan ik er in meekomen dat er hier en daar wat massief gesproken wordt, dat komt omdat ds. Van Vlastuin spreekt en mediteert vanuit het geloof. Maar met die kanttekening in het achterhoofd en de nuancering die ook (niet elke keer) gemaakt wordt in het boek kan ik dat prima plaatsen.

[Maanenschijn]

Ik ben blij met wat ik lees in het twee-gesprek. Het doet recht aan mijn gevoel bij het lezen van dit boek. Niet omdat mijn gevoel zo belangrijk is, maar wel omdat het bevestigd wat ik hier al veel eerder heb geschreven (en verdedigd) over het boek.

Ik heb sterk het gevoel (gehad) dat de veronderstelling dat dr Van Vlastuin en zijn boek in het verdachtenbankje thuis hoort in stand moet blijven, of tenminste de bezorgdheid over het boek (en misschien wel de HHK) moet worden worden onderstreept. Elke nuance of verdediging daarvan werd weggewuifd zonder dat het inhoudelijke gesprek ontstond, is mijn indruk.

Juist daarom ben ik blij dat beide broeders (want zo noemen ze elkaar) dat inhoudelijke gesprek hebben gevoerd en erkennen dat beide in hun denken over de doop niet vreemd zijn van hun (kerkelijke) theologische ontwikkeling.

Al vaker geeft ds. Visscher blijk dat hij een gesprekspartner wil zijn bij (theologische) verschillen met diverse verschillende kerken. Ook bij Dick en Daniel. Dat is erg mooi en een voorbeeld voor veel predikanten. Het gesprek aangaan is sterker dan iets schrijven voor eigen publiek en eigen media zonder dat gesprek.

[Henk J]

In aansluiting op Maanenschijn, ben ook blij met de open houding die ds. Visscher aanneemt naar 'buiten' toe. Ook zijn recente gesprek met Steef Post bij de ND-podcast was zeker geen makkelijke voor hem maar hij doet het wel en legt waardig zijn (en daarmee regelmatig ook mijn) standpunten uit.

[FlyingEagle]

Ik ben ook echt heel blij met dit gesprek en wat wat heerlijk dat er een consensus is opgesteld. Zo blijft een gesprek niet in de lucht hangen maar praktisch uitgewerkt.