In Christus gedoopt - Dr. W. van Vlastuin

[Refojongere]

I know how you feel

Verklaar je nader? Waarom post je dan in dit topic als je toch niet inhoudelijk reageert en alleen stellingen poneert?

Ik heb geen zin om door te gaan als anderen via mijn berichten proberen Dr. T. Ouwerkerk zo zwart mogelijk af te schilderen, zelfs door zijn familie erbij te betrekken. Hij heeft veel meer geschreven, maar die discussies kunnen hier blijkbaar niet gevoerd worden. So we have to agree to disagree

Die kunnen wel gevoerd worden. Ik geef toch gewoon een inhoudelijke reactie?

[Vrouwke]

Ik vindt dit altijd een waardevol stuk:

Is er nu zoveel zoetheid in een welgegronde verzekering, hoe is het dan en waar komt het vandaan, dat er zo weinig bemoedigde en verzekerde christenen in onze dagen gevonden worden? Dat is ons vijfde stuk, dat we nu moeten onderzoeken.

En hiervan kunnen redenen gegeven worden en aan de zijde van God, en aan de zijde van de gelovigen zelf.
1. Aan de zijde van God:
a. Het behaagt de Heere om Zijn vrijmacht te tonen in het bedelen van de genade.
Het behaagt Hem deze met veel licht en blijdschap te leiden, en een ander door veel duisterheid en naarheid, zonder dat Hij reden geeft voor al Zijn daden. En hier moet men Zijn weg aanbidden, zonder daarover te twisten.

b. God wil Zijn volk hierdoor nederig en klein houden, opdat het zich niet op de ontvangen genade zal verheffen. Want hoewel de verzekering in haar eigen aard de hoogmoed niet werkt, maar het tegendeel, zo gebeurt het nochtans door de inwonende zonden en listen van de satan, dat ze een verkeerde uitwerking heeft. Omdat God nu lust heeft tot nederigheid, wil Hij die door de weg van duisterheid in hen bevorderen.

c. De Heere doet het om van de goddelozen wil, om te tonen, dat men zo gemakkelijk niet zalig wordt, dat de poort eng en de weg nauw is, die ten leven leidt; opdat zij zullen denken: Hebben zulken het zo bang, die naar de hemel gaan, wat heb ik dan te wachten? Worden de rechtvaardigen maar nauwelijks zalig, waar zal dan de goddeloze en de zondaar verschijnen?

2. Maar heeft God zulke wijze en heilige redenen, daar zijn er ook aan de zijde van Gods volk. Zij zijn dikwijls zelf de oorzaak van hun twijfelmoedigheid.
a. Omdat zij zich niet genoeg oefenen in de kennis van de waarheden, waardoor ze geen rechte bevatting hebben van het geloof, van de natuur van de verzekering en andere waarheden. En daardoor geraken zij in slingeringen, terwijl zij zichzelf uit veel zwarigheden zouden kunnen redden indien zij meer kennis hadden.

b. Velen geven zich er in toe; die worden het klagen gewoon. Zij houden zich bijna met niets anders op, alsof het tot het wezen van het christendom behoort. Ontneemt men hun een zwarigheid, zij hebben er weer veel andere; en in zulken is het als een ziekte geworden.

c. Velen leven niet ernstig, niet teder, noch nauwgezet genoeg in het eenzame voor God. Zij houden zich niet genoeg bezig in heilige meditatiën en ernstige gebeden. Men bidt wel, maar niet met die aanklacht, met die ernst, met inspanning van alle krachten. Men berust dikwijls in de gedane plicht, en dan is er die heilige ontevredenheid niet als men de Heere niet vindt. Daarom komt er dan een verwijdering tussen hen en de Heere, daar Deze Zijn licht intrekt.

d. Velen leven niet zorgvuldig, niet waakzaam en teer genoeg omtrent de wereld, om met wijsheid en voorzichtigheid te verkeren in het midden van een krom en verdraaid geslacht. Men maakt zich de wereld te veel gelijkvormig in woorden en daden, men komt niet vrijmoedig, noch hartelijk genoeg voor God en Zijn zaak uit. Wanneer zulken dan bedaard tot zichzelf komen, worden zij bekommerd. Dan is het: Waarin ben ik onderscheiden van de wereld? Waar blijkt het uit, dat in mij iets anders is dan in de wereld? Dan verwerpt men zijn staat en blijft in bekommering en duisterheid leven. En o, hier moet ik zeggen: Kinderen van God, schaamt u er over voor de Heere; vernedert u, dat gij door uw gedrag de wereld niet alleen tot aanstoot zijt, maar dat u uzelf de zoetheid en troost van het christendom beneemt. Want de heiligheid is de weg om tot zekerheid te komen. Als men teer omtrent 'God is, beantwoordt God zulks door Zijn genoegen aan de ziel weer te tonen. En hoewel uw wangedrag u niet buiten de hemel zal houden, het maakt evenwel de weg voor u nauw.

En dit uit het 3e hoofdstuk:

Er is meer dan één verzekering, namelijk:

a. Er is een verzekering in het Voorwerp, dat is, dat ik staat maak met volle gerustheid op alles wat God in Zijn Woord van Zichzelf, van de Heere Jezus en van de ganse weg van de zaligheid geopenbaard heeft. Dit noemt Johannes het aannemen van Gods getuigenis, waardoor men verzegelt, dat God waarachtig is, Joh. 3 : 33. Dit gaat dus meest omtrent God als het Voorwerp en wordt in de verzekering noodzakelijk voorondersteld.

b. Maar dan is er nog een verzekering in het onderwerp, dat gelooft. Want het is wat anders, of ik weet en geloof, dat er een God en Zaligmaker is, of dat ik geloof, dat Hij mijn God is en dat Hij mijn Zaligmaker is.

En dit is weerom tweezins.

- Of middellijk, dat ik uit Gods Woord zie wat er getuigd wordt van een erfgenaam van de zaligheid, en mijn hart daarbij leggende, besluit: zo bevind ik het, dus moet ik dan tot het getal van die behoren. En dat wil ik noemen een rechtuitgaande daad van de ziel tot God in de oefening van het geloof, hetgeen met veel bedaardheid en stilheid kan geschieden op een verstandige wijze.

- Of er is een onmiddellijke verzekering, wanneer God het geloof en de liefde van Zijn volk goedkeurt, Zijn genoegen toont en met weerliefde beantwoordt. En dat is de weeromstuitende daad, waardoor God de liefhebbende ziel in liefde omhelst.

Laat ik deze tweeërlei verzekering tot recht begrip eens met een gelijkenis ophelderen. Een kind, dat enige tijd van de vader afwezig geweest is, wanneer het de vader ziet, zal het naar hem toelopen, en het weet aan zijn kant, dat het hem hartelijk liefheeft. Maar omdat de vader het aanstonds omhelst en in zijn armen drukt, ja iets geeft tot bewijs van zijn liefde, zo wordt het van 's vaders liefde ook verzekerd. Dus liefde oefenen, en in liefde omhelsd te worden, zijn twee onderscheiden zaken. Het eerste kan een ziel jaren achter elkaar bezitten door het oefenen van een gezet en teer christendom; het andere geniet ze nu en dan eens, en soms wel niet vóór ze op het doodbed komt, daar ze dan de voorproeven van die zaligheid, die ze haast volop genieten zal, smaakt.

[Maanenschijn]

I know how you feel

Verklaar je nader? Waarom post je dan in dit topic als je toch niet inhoudelijk reageert en alleen stellingen poneert?

Ik heb geen zin om door te gaan als anderen via mijn berichten proberen Dr. T. Ouwerkerk zo zwart mogelijk af te schilderen, zelfs door zijn familie erbij te betrekken. Hij heeft veel meer geschreven, maar die discussies kunnen hier blijkbaar niet gevoerd worden. So we have to agree to disagree

Vind je dat ik dr. Ouwerkerk zwart heb proberen te maken? Of zijn familie?

[KDD]

I know how you feel

Verklaar je nader? Waarom post je dan in dit topic als je toch niet inhoudelijk reageert en alleen stellingen poneert?

Ik heb geen zin om door te gaan als anderen via mijn berichten proberen Dr. T. Ouwerkerk zo zwart mogelijk af te schilderen, zelfs door zijn familie erbij te betrekken. Hij heeft veel meer geschreven, maar die discussies kunnen hier blijkbaar niet gevoerd worden. So we have to agree to disagree

Vind je dat ik dr. Ouwerkerk zwart heb proberen te maken? Of zijn familie?

Ik zou zeggen teruglezen. Ik geloof niet dat het weggenomen is. Ik heb die postings iig niet gemeld.

[KDD]

Ik vindt dit altijd een waardevol stuk:

Is er nu zoveel zoetheid in een welgegronde verzekering, hoe is het dan en waar komt het vandaan, dat er zo weinig bemoedigde en verzekerde christenen in onze dagen gevonden worden? Dat is ons vijfde stuk, dat we nu moeten onderzoeken.

En hiervan kunnen redenen gegeven worden en aan de zijde van God, en aan de zijde van de gelovigen zelf.
1. Aan de zijde van God:
a. Het behaagt de Heere om Zijn vrijmacht te tonen in het bedelen van de genade.
Het behaagt Hem deze met veel licht en blijdschap te leiden, en een ander door veel duisterheid en naarheid, zonder dat Hij reden geeft voor al Zijn daden. En hier moet men Zijn weg aanbidden, zonder daarover te twisten.

b. God wil Zijn volk hierdoor nederig en klein houden, opdat het zich niet op de ontvangen genade zal verheffen. Want hoewel de verzekering in haar eigen aard de hoogmoed niet werkt, maar het tegendeel, zo gebeurt het nochtans door de inwonende zonden en listen van de satan, dat ze een verkeerde uitwerking heeft. Omdat God nu lust heeft tot nederigheid, wil Hij die door de weg van duisterheid in hen bevorderen.

c. De Heere doet het om van de goddelozen wil, om te tonen, dat men zo gemakkelijk niet zalig wordt, dat de poort eng en de weg nauw is, die ten leven leidt; opdat zij zullen denken: Hebben zulken het zo bang, die naar de hemel gaan, wat heb ik dan te wachten? Worden de rechtvaardigen maar nauwelijks zalig, waar zal dan de goddeloze en de zondaar verschijnen?

2. Maar heeft God zulke wijze en heilige redenen, daar zijn er ook aan de zijde van Gods volk. Zij zijn dikwijls zelf de oorzaak van hun twijfelmoedigheid.
a. Omdat zij zich niet genoeg oefenen in de kennis van de waarheden, waardoor ze geen rechte bevatting hebben van het geloof, van de natuur van de verzekering en andere waarheden. En daardoor geraken zij in slingeringen, terwijl zij zichzelf uit veel zwarigheden zouden kunnen redden indien zij meer kennis hadden.

b. Velen geven zich er in toe; die worden het klagen gewoon. Zij houden zich bijna met niets anders op, alsof het tot het wezen van het christendom behoort. Ontneemt men hun een zwarigheid, zij hebben er weer veel andere; en in zulken is het als een ziekte geworden.

c. Velen leven niet ernstig, niet teder, noch nauwgezet genoeg in het eenzame voor God. Zij houden zich niet genoeg bezig in heilige meditatiën en ernstige gebeden. Men bidt wel, maar niet met die aanklacht, met die ernst, met inspanning van alle krachten. Men berust dikwijls in de gedane plicht, en dan is er die heilige ontevredenheid niet als men de Heere niet vindt. Daarom komt er dan een verwijdering tussen hen en de Heere, daar Deze Zijn licht intrekt.

d. Velen leven niet zorgvuldig, niet waakzaam en teer genoeg omtrent de wereld, om met wijsheid en voorzichtigheid te verkeren in het midden van een krom en verdraaid geslacht. Men maakt zich de wereld te veel gelijkvormig in woorden en daden, men komt niet vrijmoedig, noch hartelijk genoeg voor God en Zijn zaak uit. Wanneer zulken dan bedaard tot zichzelf komen, worden zij bekommerd. Dan is het: Waarin ben ik onderscheiden van de wereld? Waar blijkt het uit, dat in mij iets anders is dan in de wereld? Dan verwerpt men zijn staat en blijft in bekommering en duisterheid leven. En o, hier moet ik zeggen: Kinderen van God, schaamt u er over voor de Heere; vernedert u, dat gij door uw gedrag de wereld niet alleen tot aanstoot zijt, maar dat u uzelf de zoetheid en troost van het christendom beneemt. Want de heiligheid is de weg om tot zekerheid te komen. Als men teer omtrent 'God is, beantwoordt God zulks door Zijn genoegen aan de ziel weer te tonen. En hoewel uw wangedrag u niet buiten de hemel zal houden, het maakt evenwel de weg voor u nauw.

En dit uit het 3e hoofdstuk:

Er is meer dan één verzekering, namelijk:

a. Er is een verzekering in het Voorwerp, dat is, dat ik staat maak met volle gerustheid op alles wat God in Zijn Woord van Zichzelf, van de Heere Jezus en van de ganse weg van de zaligheid geopenbaard heeft. Dit noemt Johannes het aannemen van Gods getuigenis, waardoor men verzegelt, dat God waarachtig is, Joh. 3 : 33. Dit gaat dus meest omtrent God als het Voorwerp en wordt in de verzekering noodzakelijk voorondersteld.

b. Maar dan is er nog een verzekering in het onderwerp, dat gelooft. Want het is wat anders, of ik weet en geloof, dat er een God en Zaligmaker is, of dat ik geloof, dat Hij mijn God is en dat Hij mijn Zaligmaker is.

En dit is weerom tweezins.

- Of middellijk, dat ik uit Gods Woord zie wat er getuigd wordt van een erfgenaam van de zaligheid, en mijn hart daarbij leggende, besluit: zo bevind ik het, dus moet ik dan tot het getal van die behoren. En dat wil ik noemen een rechtuitgaande daad van de ziel tot God in de oefening van het geloof, hetgeen met veel bedaardheid en stilheid kan geschieden op een verstandige wijze.

- Of er is een onmiddellijke verzekering, wanneer God het geloof en de liefde van Zijn volk goedkeurt, Zijn genoegen toont en met weerliefde beantwoordt. En dat is de weeromstuitende daad, waardoor God de liefhebbende ziel in liefde omhelst.

Laat ik deze tweeërlei verzekering tot recht begrip eens met een gelijkenis ophelderen. Een kind, dat enige tijd van de vader afwezig geweest is, wanneer het de vader ziet, zal het naar hem toelopen, en het weet aan zijn kant, dat het hem hartelijk liefheeft. Maar omdat de vader het aanstonds omhelst en in zijn armen drukt, ja iets geeft tot bewijs van zijn liefde, zo wordt het van 's vaders liefde ook verzekerd. Dus liefde oefenen, en in liefde omhelsd te worden, zijn twee onderscheiden zaken. Het eerste kan een ziel jaren achter elkaar bezitten door het oefenen van een gezet en teer christendom; het andere geniet ze nu en dan eens, en soms wel niet vóór ze op het doodbed komt, daar ze dan de voorproeven van die zaligheid, die ze haast volop genieten zal, smaakt.

Ja mooi. Zondag ochtend hadden we preek van ds. JW Kersten over de voetwassing waar hij schreef dat de Heere zo dierbaar kan worden als Hij gemist wordt.

[Refojongere]

Verklaar je nader? Waarom post je dan in dit topic als je toch niet inhoudelijk reageert en alleen stellingen poneert?

Ik heb geen zin om door te gaan als anderen via mijn berichten proberen Dr. T. Ouwerkerk zo zwart mogelijk af te schilderen, zelfs door zijn familie erbij te betrekken. Hij heeft veel meer geschreven, maar die discussies kunnen hier blijkbaar niet gevoerd worden. So we have to agree to disagree

Vind je dat ik dr. Ouwerkerk zwart heb proberen te maken? Of zijn familie?

Ik zou zeggen teruglezen. Ik geloof niet dat het weggenomen is. Ik heb die postings iig niet gemeld.

Als je het niet de moeite vind om te melden, waarom dan wel als reden de discussie te stoppen met mij.

[Maanenschijn]

Verklaar je nader? Waarom post je dan in dit topic als je toch niet inhoudelijk reageert en alleen stellingen poneert?

Ik heb geen zin om door te gaan als anderen via mijn berichten proberen Dr. T. Ouwerkerk zo zwart mogelijk af te schilderen, zelfs door zijn familie erbij te betrekken. Hij heeft veel meer geschreven, maar die discussies kunnen hier blijkbaar niet gevoerd worden. So we have to agree to disagree

Vind je dat ik dr. Ouwerkerk zwart heb proberen te maken? Of zijn familie?

Ik zou zeggen teruglezen. Ik geloof niet dat het weggenomen is. Ik heb die postings iig niet gemeld.

Ik begrijp je antwoord niet. Ik stel een redelijk concrete vraag. Dus weet ik niet wat ik moet teruglezen. Zijn familie ken ik overigens niet. Of jij moet familie zijn, dan voel je je misschien aangesproken, maar dat kan ik hier vandaan niet beoordelen.

Je schrijft een beetje in raadsels.

[Arja]

Je precies. Als Christus Gods toorn volledig gedragen heeft, in welke zin blijft diezelfde toorn dan nog rusten op de zonden van Zijn kinderen? Is dat dan nog toorn in strafrechtelijke zin, of spreken we eigenlijk over iets anders maar gebruiken we hetzelfde woord?

De meditatie van gisteren uit zijn dagboek ging over Micha 7:9: Ik zal des HEEREN gramschap dragen, want ik heb tegen Hem gezondigd. Dit wordt uitgesproken door een kind van God. Hier een stukje uit een preek over Micha 7: 18: Wie is een God gelijk Gij, Die de ongerechtigheid vergeeft, en de overtreding van het overblijfsel Zijner erfenis voorbijgaat? Hij houdt Zijn toorn niet in eeuwigheid; want Hij heeft lust aan goedertierenheid.

"Hij houdt Zijn toorn niet in eeuwigheid".
De vlam van Gods toorn tegen de zonde der uitverkorenen is in Christus geblust. Want Jezus Christus is de Zoon Zijner liefde en als Middelaar des Verbonds is Hij die Zoon, die Zijn toorn doordragen, voldragen en weggedragen heeft. Paulus zegt in Rom. 3: "Welken God voorgesteld heeft tot een verzoening door het geloof in Zijn bloed, tot een betoning van Zijn rechtvaardigheid door de vergeving der zonden die tevoren geschied zijn, onder de verdraagzaamheid Gods". Hij houdt dus Zijn toorn niet eeuwig. Zijn toorn is in Christus voor Zijn volk geblust. Dan zegt de Heere in het uur der minne: "Als Ik bij u voorbijging, zo zag ik u, vertreden zijnde in uw bloed, en Ik zeide tot u in uw bloed: Leef; ja Ik zeide tot u in uw bloed Leef!" De Heere gaat verder. Hij zegt: "Uw tijd was de tijd der minne." De tijd der minne is een tijd der liefde. God komt met haar in een verbond wanneer God Zijn volk rechtvaardigt in de vierschaar van haar consciëntie en haar vrij spreekt van schuld en straf en een recht geeft ten eeuwigen leven. Dan zegt Hij: "Want dat zal Mij zijn als de wateren van Noach, toen Ik zwoer, dat de wateren van Noach niet meer over de aarde zouden gaan; alzo heb Ik gezworen, dat Ik niet meer op u toornen en niet meer op u schelden zal". Dan behoudt God Zijn toorn niet eeuwig voor Zijn volk; Zijn rechtvaardigheid is voldaan in Christus. Als God de zonde van Zijn kerk vergeeft, vergeeft Hij ze in Christus. Christus heeft voor haar geboet, Die heeft voor haar die eeuwige toorn doordragen en voldragen. Al het blote creatuur schiet tekort om die toorn Gods te voldragen en weg te dragen. "Wie kent de sterkte Uws toorns?" Met eeuwig in de hel te liggen zal aan Gods toorn niet genoeg gedaan kunnen worden. "Deze zullen gaan in de eeuwige pijn".

"Hij houdt Zijn toorn niet in eeuwigheid".
Er is een Vaderlijke toorn in God. Als Zijn oude volk Israël het in Kanaän verzondigd had, dan laat God de vijanden toe, dat de tien stammen geslagen worden door de hand der Assyriërs en dat Juda geslagen wordt door de hand der Chaldeeën en dan komt God en Die zegt tot Zijn volk: "Laat u tuchtigen, Jeruzalem! opdat Mijn ziel van u niet afgetrokken worde, opdat Ik u niet stelle tot een woestheid, tot een onbewoond land." Dan komt God in het postuur van Zijn Vaderlijk recht. Dan moet Zijn volk 70 jaar naar Babel. God laat Zijn vijanden even los om als honden, tijgers en beren hen te bespringen. Dan gaat het er soms diep door. Dat Vaderlijk recht, wat zegt de kerk daarvan? "Ik zal des Heeren gramschap dragen." Dat is niet de rechterlijke gramschap, want die heeft Christus gedragen. De rechterlijke gramschap kan de kerk niet dragen en moet de kerk niet dragen. Het zijn kastijdingen uit Gods liefde voortkomende. Zij heeft ook geen betalend vermogen.

Dank je wel voor het delen van dit citaat KDD

[Refojongere]

Laat ik deze tweeërlei verzekering tot recht begrip eens met een gelijkenis ophelderen. Een kind, dat enige tijd van de vader afwezig geweest is, wanneer het de vader ziet, zal het naar hem toelopen, en het weet aan zijn kant, dat het hem hartelijk liefheeft. Maar omdat de vader het aanstonds omhelst en in zijn armen drukt, ja iets geeft tot bewijs van zijn liefde, zo wordt het van 's vaders liefde ook verzekerd. Dus liefde oefenen, en in liefde omhelsd te worden, zijn twee onderscheiden zaken. Het eerste kan een ziel jaren achter elkaar bezitten door het oefenen van een gezet en teer christendom; het andere geniet ze nu en dan eens, en soms wel niet vóór ze op het doodbed komt, daar ze dan de voorproeven van die zaligheid, die ze haast volop genieten zal, smaakt.

Mooi voorbeeld! Alleen wat ouderwets uitgedrukt
"Laat ik deze tweeërlei verzekering tot recht begrip eens met een gelijkenis ophelderen."

Die omhelzing van de Vader is uitgedrukt in de Doop. Maar dat zal ds. Fraanje vast anders leren vermoed ik.

[Vrouwke]

Laat ik deze tweeërlei verzekering tot recht begrip eens met een gelijkenis ophelderen. Een kind, dat enige tijd van de vader afwezig geweest is, wanneer het de vader ziet, zal het naar hem toelopen, en het weet aan zijn kant, dat het hem hartelijk liefheeft. Maar omdat de vader het aanstonds omhelst en in zijn armen drukt, ja iets geeft tot bewijs van zijn liefde, zo wordt het van 's vaders liefde ook verzekerd. Dus liefde oefenen, en in liefde omhelsd te worden, zijn twee onderscheiden zaken. Het eerste kan een ziel jaren achter elkaar bezitten door het oefenen van een gezet en teer christendom; het andere geniet ze nu en dan eens, en soms wel niet vóór ze op het doodbed komt, daar ze dan de voorproeven van die zaligheid, die ze haast volop genieten zal, smaakt.

Mooi voorbeeld!
Alleen wat ouderwets uitgedrukt
"Laat ik deze tweeërlei verzekering tot recht begrip eens met een gelijkenis ophelderen."

Tja…is een citaat (van theologienet.nl) uit “De godvruchtige Avondmaalganger” van Immens. Dat is ook een flink oud boek..

[Vrouwke]

Dat die omhelzing van de Vader is uitgedrukt in de Doop is ook niet wat Immens bedoelt..

[Vrouwke]

@Refojongere

Waar haalde je die laatste opmerking vandaan? Ik vind hem nogal vaag..

[Bertiel]

https://drpdevries.com/2026/02/25/dwali ... hterzijde/

evenwichtige bijdrage van dr. de Vries.
Nogmaals, zodra ik het boek uit heb ga ik aandachtig zijn commentaren op het boek lezen.

In het boek staat heel duidelijk dat verbondskinderen verloren kunnen gaan en er wedergeboorte nodig is, tot op heden (bladzijde 301) geen zaken tegengekomen die mij verontrusten.

[Vrouwke]

De zorgen die hij noemt zijn niet onterecht en hij had ze zelfs met gemak uit kunnen breiden..

[Bertiel]

welke zorgen?